pro inſipiente.

iam videt̉ quo nō valet cogitari maiusnō poſſe cogitari nō eſſe: qd̓ tā certa rōeveritatis exiſtit aliter em̄ nullatenꝰ exiſteret Deniqꝫ ſi qͥs dicit ſe cogitare illd̓nō eſſe dico qꝛ cū hͦ cogitat: aut cogitataliqd̓ quo maius cogitari nō poſſit autnō cogitat quod ſi non cogitat: nō cogitat nō eſſe quod nō cogitat. Si vero cogitat vtiqꝫ cogitat aliqd̓ quod nec cogitari poſſit nō eſſe. Si em̄ poſſet cogitari nō eſſe cogitari poſſet habere pͥncipium et finē ſed hͦ non p̄t Qui ergo illudcogitat aliqd̓ cogitat. Quod nec cogitari non eſſe poſſit hͦ vero qͥ cogitat noncogitat idip̄m eſſe alioquin cogitat: qd̓cogitari nō p̄t. Non igit̉ p̄t cogitari nōeſſe quo maius nequit cogitari. Quodaūt dicis qꝛ cū dicit̉ quod ſūma res iſtanō eſſe nequeat cogitari melius fortaſſediceret̉ ꝙ nō eſſe aut etiā poſſe nō eē nōpoſſit intelligi potiꝰ dicēdū fuit nō poſſe cogitari Si em̄ dixiſſem rē ip̄am nonpoſſe intelligi nō eſſe fortaſſe tu ip̄e quidicis qꝛ ſcd̓m ꝓprietatē verbi iſtius falſa nequeūt intelligi abiceres: nihil qd̓ ēpoſſe intelligi nō eſt falſū eſt em̄ nō eſſequod eſt quare nō eſt ꝓpriū deo nō poſſe ītelligi nō eſſe. Quod ſi eſſet aliquideorū que certiſſime ſūt p̄t intelligi nō eēſimiliter et alia certa nō eſſe poſſe intelligi: ſed hͦ vtiqꝫ non p̄t obici de cogitatōe ſi bene conſideret̉. Nā et ſi nll̓a queſūt poſſūt intelligi nō eſſe oīa tn̄ poſſūtcogitari non eſſe p̄ter id quod ſūme eſtIlla quippe oīa ⁊ ſola poſſūt cogitari n̄eſſe q̄ initiū aut finē aut partium habētconiūctōem ⁊ ſicut iā dixi qͥcqͥd alicubiaut aliqn̄ totū nō eſt illud vero ſolū nōp̄t cogitari nō eſſe in quo nec initiū necfinē nec partiū coniūctōem et ꝙ nō niſiſemꝑ et vbiqꝫ totū vlla inuenit cogitatio. Scito igit̉ qꝛ potes cogitare te noneſſe qͣꝫdiu eſſe certiſſime ſcis qd̓ te mirordixiſſe neſcire. Multa nāqꝫ cogitamusnō eſſe q̄ ſcimus eſſe et multa eſſe q̄ non

eſſe ſcimus nō exiſtimādo ſed vingēdoita eſſe cogitamus. Et quidē poſſumꝰ ⁊iſtud ſcimus et nō poſſumꝰ cogitare aliqd̓ nō eſſe qͣꝫdiu ſcimꝰ eſſe: qꝛ ſimul ⁊ illud poſſumꝰ et iſtud ſcimꝰ et non poſſumus cogitare nō eſſe qͣꝫ diuſcimꝰ eē: qꝛnō poſſumꝰ cogitare eſſe ſimul et nō eē.Si qͥs igit̉ ſic diſtiguat huiꝰ ꝓlationis.has duas ſētētias intelliget nihil qͣꝫdiueſſe ſcit̉ poſſe cogitari nō eſſe: ⁊ qͥcqͥd ē.p̄ter id quo maiꝰ cogitari neqͥt etiā cumſcit̉ eſſe poſſe cogitari non eſſe. Sic igit̉et ꝓpriū eſt deo nō poſſe cogitari nō eēet tamē multa pn̄t cogitari qͣꝫdiu ſūt nōeſſe. Quō tn̄ dicat̉ cogitari deꝰ nō eē iniſto libello puto ſufficiēter eſſe dictum.Qualia vero ſint et alia: q̄ mihi obicisꝓinſipiēte facile eſt dep̄hēdere vel paꝝſapiēti et ideo id oſtēdere ſuꝑſedēdumexiſtimauerā ſꝫ quō audio qͥbuſdā ea legētibꝰ aliud ꝯtra me valere videri paucis de illis cōmemorabo. Primū quodſepe repetis me dicere qꝛ quod eſt maiꝰoībꝰ in intellectu ⁊ ſi eſt in intellectu eſtet in re. Aliter em̄ oībꝰ maiꝰ nō eſſet oībus maiꝰ nuſqͣꝫ in oībꝰ dictis meis inuenit̉ tal̓ ꝓbatio. Nō em̄ idē valet qͦd diecit̉ maius oībꝰ et quo maiꝰ cogitari nequit ad ꝓbādū qꝛ eſt in re quod diciturSi qꝛ eū dicat qͦ maiꝰ cogitari nō poſſitnō eſſe aliud in re: aut poſſe nō eſſe: autvel nō eſſe poſſe cogitari facile refelli p̄tNā qͥd nō eſt p̄t nō eſſe et ꝙ non eſſe p̄tcogitari p̄t nō eſſe. Quicqͥd aūt cogitari p̄t nō eſſe ſi eſt nō eſt: qͦ maiꝰ cogitarinō poſſit. Quod ſi nō eſt vtiqꝫ ſi eēt nōeſſet qͦ maiꝰ nō poſſit cogitari. Sed dici nō p̄t qꝛ quo maiꝰ nō poſſit cogitari:ſi ē nō eſt qͦ maiꝰ cogitari nō poſſit: autſi eſſet nō eſſet qͦ nō poſſet cogitari maius Patet gͦ qꝛ nec nō ē nec p̄t nō eē autcogitari nō eſſe aliter em̄ ſi eſt non ē qͦddicit̉ ⁊ ſi eſſet nō eſſet. Hoc autem nontā facile ꝓbari poſſe videt̉ d̓ eo qͦd maiꝰdicit̉ oībꝰ. Nō em̄ ita pꝫ qꝛ ꝙ nō eē co-