cogitare debemꝰ aut poſſumꝰ. Sic̄ aūt ſb̓ſtātia diuina eternā ⁊ ſingularē ẜuat vnitatē ſic horū velatinorū pr̄is ſcꝫ ⁊ fllij: ꝓcedētꝭ ⁊ de quo ꝓcedit natura inſeꝑabilētenet cū vnitate pl̓alitatē. Nā quēadmodū ncce ē deū ſꝑ vnū ⁊ eūdū eē ⁊ nō aliū:et aliū ita pater nūqͣꝫ ē idē filio ſuo aut ꝓcedēs illi a quo ꝓcedit ſcd̓m has relatōesSꝫ pater aliꝰ ē: ⁊ filiꝰ aliꝰ ē: ꝓcedēs aliꝰ aquo ꝓcedit: nec vnqͣꝫ dici poſſūt de inuicēQuō gͦ cū deꝰ naſcit̉ de deo: vl̓ cū deꝰ ꝓcedit de deo: nec ſubſtācia p̄t amittere ſingl̓aritatē: nec relatō pl̓alitatē idcirco vnūē ibi tria: ⁊ tria vnū. nec tn̄ tria de īuicē dicūtur: nec īcredibile debet eſſe in natura q̄ſuꝑ oīa ⁊ oībꝰ alijs diſſimiles ē eē aliqͥd:cuiꝰ exemplū ī alijs rebꝰ nō valeat ꝑfecteinueniri: hec aūt tria latini dicunt ꝑſonasgreci ſubſtātias. Sic̄ em̄ dicimꝰ nos ī deoſubſtāciā vnam: tres ꝑſonas: ita illi dicūtvnā eēnciā tres ſubſtancias: idip̄m ꝑ ſubſtāciā ꝙ nos ꝑſonā ſignificātes nec a nob̓aliquatenꝰ ī fide diſcrepātes. Quō verofiliꝰ naſcat̉ de patre ⁊ ſpūſſāctꝰ ꝓcedat apatre ⁊ filio nec tn̄ ſit filiꝰ: qm̄ ſicuti ē: videri ī hac vita nō p̄t btūs auguſtinꝰ veludꝑ ſpecl̓m ī enigmate ī libro de hac ip̄a trinitate diligēter cōtēplatꝰ ē. Et ego in monologiō meo ꝓ mea poſſibilitate diſputaui Si qͥs āt velit ſcire cur ī ſūma eēntia nl̓lꝰ ſit ſexꝰ cur parēs ibi potiꝰ dicat̉ pr̄ quāmr̄ aūt ꝓles filiꝰ qͣꝫ filia aut cur pr̄ tm̄ īgenitꝰ filiꝰ tm̄ genitꝰ: ſpūſſāctꝰ nec genitꝰ necingenitꝰ in eodē libello inueniet.Explicit d̓ fide xp̄iana ſiue īcarnatōe ꝟbiIncipiūt capl̓a in librū btī Anſelmi ordinis ſancti bn̄dicti de pctō origīali ⁊ conceptu virginali. ¶ Capl̓m. I.Ue ſit original̓ ⁊ ꝑſonalis iuſticiaQualit̓ hūana naͣ corrupta ē. II.¶ Ꝙn̄ ſit pctm̄ niſi ī volūtate rōali. III.¶ Ꝙ nihil ꝑ ſe ſit iuſtū aūt īiuſtū niſi ip̄aiuſticia vl̓ iniuſticia ⁊ ꝙ nihil puniat̉ niſivolūtas vel iniuſticia. apitulū. IIII.Ꝙ malū ꝙ eſt pctm̄ ſiue īiuſticia: nihil ſit
¶ Ꝙ cū punit d̓s ꝓ pctō non ¶Ca. V.¶ Capitulū. VI.puniat pro nihilo.¶ Ꝙ ſemē hoīs dicat̉ ī md̓m ⁊ cōcipi inpctīs qͣꝫuis ī eo nō ſit pctm̄. ¶ Capi. VII.¶ Ꝙ ī ſemine ſūpto de virgīe nō ſit peccatū nec neceſſitas futuri peccati. VIII.¶ Cur pctm̄ qͥ dāpnat̉ hūanū genus magis imputat̉ ade qͣꝫ euę cū ille poſt et perillam peccauerit. ¶ Capitulū. IX.¶ Cur grauētur pctō ade qͥ eiꝰ cōſcij non¶ Ꝙ ꝓpagatio de virgīe nō (fuerūt. X.ſubiaceat legi ⁊ meritis naturalis ꝓpagationis ⁊ ꝙ tres ſunt curſus rerū. XI.¶ Ꝙ mala ade nulla rctītudīe ad illā ho¶ Ꝙ ⁊ ſi nō eēt ¶minē trāſeant. XII.d̓s ſed purꝰ hō: nec eē tn̄ illū talē qual̓ primus hō factꝰ ē ꝓpoſite ratōi nō refraget̉ꝙ ſcriptū ē hoīem de ī md̓o ſemīe ⁊ iniqͥtatatibꝰ cōceptū etiā ſi d̓ aliqͥbꝰ ꝓprie dictū¶ Quō maſſa peccatrix n̄ ſit (ſit. XIII.¶ Cur iohan ¶ Itoto peccatrix. XIIII.nes ⁊ alij qͥ ſimiliter ꝯcepti ſūt ꝑ miraculū¶ Cur d̓s īcarna (nō ſint ꝑ ſe liberi. XV.tꝰ ſit cū de adā poſſet face̓ hoīes nō deosſine pctō tot ꝙ ſufficerēt. ¶ Ca. XVI.¶ Ꝙ de virgīe iuſta d̓s cōceptꝰ ſit nō exneceſſitate: qͣſi de peccatrice nō poſſet: ſed¶ Quō iſta ratō (qꝛ ſic docebat. XVII.et altera alibi data concordent ⁊ different¶ Ꝙ natꝰ de virgīe ꝓ origīali (VIII.pctō habuit origīalē iuſticiā. ¶Ca. XIX¶ De quātitate originalis pctī. XX.¶ Cur ⁊ quō deſcēdat in infātes. XXI.¶ Ꝙ pctā parētū poſt adā nō cōputet̉ īoriginali pctō filiorū. ¶ Capitulū. XXII.¶ Quō noceāt aīabus eorū. .XXIII.¶ Quō tn̄ nullꝰ portet pctm̄ pr̄is: ſꝫ ſuuꝫ¶ Quid ſit origīali pctm̄ et ꝙ (.XXIIII.in oībus ſit equale. Capitulū. XXV.¶ Cōtra illos qͥ putāt infātes non debere dampnari. ¶ Capitulū. XXVI.¶ Quō in potētia habēdi iuſticiā excuſet eos poſt baptiſmū. ¶ Capi. XXVII.¶ De conceptu virginali ⁊ pctō origīali.
d iiij