De conceptu virginali
Um in omnibꝰ religioſe tue volūtati velīſi poſſi obſeqͥ ⁊ fr̄ ⁊ fili cariſſime. Boſo tūc vtiqꝫ maxīe debitore me iudico cū eā a me ī te excitari intelligo. Certꝰ āt ſū cum ī libro. Cur d̓s hōquē vt ederē tū maxīe īter alios me īpuliſti ī qͦ te mecū diſputātē aſſūpſi: legis aliāp̄ter illā qͣꝫ ibi poſui poſſe videri rōeꝫ quōdeꝰ accepit hoīeꝫ d̓ maſſa peccatrice hūani generꝭ ſine pctō qꝛ ſtudioſa mēs tua adq̄rendū q̄ nā ſit illa n̄ paꝝ ꝓuocat̉. Quapropt̓ īiuſtus videre tibi timeo ſi qͥd indemihi videt̉: dilectōi tue abſcōdo Dicā igitur ſic breuit̓ de hͦ ꝙ ſētio vt nll̓iꝰ de eadēre fidelē īprobē ſētētiā: nec meā (ſi veritati repūgnare rōnabilit̉ poterit on̄di) ꝑnicacit̓ defēdā. Illā tn̄ eiuſdē rei rōem qͣꝫ ineodē opuſcl̓o poſui omnīo ratā ⁊ ſufficiēte (ſi bene cōſideret̉) exiſtīo: nihil em̄ ꝓhibet eiuſdē rei rōes pl̓es eē qͣrū vnaq̄qꝫ ſola p̄t ſufficere. Ad vidēdū igit̉ qͣlit̓ d̓s homīem aſſūpſit de generꝭ hūani maſſa peccatrice ſine pctō: pͥmū de origīali pct̄ō neceſſe ē īueſtigare: qꝛ dehͦ ſolo naſcit̉ hec q̄ſtio Nā ſi videt̉ quō xp̄s huic ſubiace̓ nōpotuit: qͣliter aſſūptio ſiue conceptio illiꝰhoīs ab oī pctō libera fuit: palā erit. Origīale ab origīe denoīari dubiū nō eſt. Sigͦ origīale pctm̄ nō ē niſi ī hoīe: videt̉ diciab origīe hūane nature qd̓ ē ab eiꝰ initioorigīale: eo ꝙ ab ip̄a hūane nature origīetrahat̉: aut ab origīe hͦ ē ab inito vniuſcūiuſqꝫ ꝑſone qm̄ ī ip̄a eiꝰ trahat̉ origīe. Sꝫqd̓ ab initio hūane nature deſcēdat nō videt̉ quando origo illius iuſta fuit quādoprimi parētes iuſti facti ſūt ſine pctō. Uidetur itaqꝫ dici originale ab ipſa originevnuiſcuiuſqꝫ perſone humane qͣꝫuis ſi qͥsdicat peccatuꝫ vocari origīale eo ꝙ ab ill̓deſcēdat ī ſingl̓os a qͥbꝰ hꝫ origine nature: n̄ cōtradicā ſi tn̄ n̄ neget̉ origīale pctm̄cū ip̄a vniuſcuiuſqꝫ ꝑſōe trahi origīe. Licet em̄ ī vno qͦqꝫ hoīe ſil̓ fuit ⁊ natura (q̄ eſthō ſic̄ oēs alij) ⁊ ꝑſōa qͣ diſcernit̉ ab alijscū dicit̉ ille vl̓ iſte ſuo ꝓprio noīe: vt adā⁊ abel: et vniuſcuiuſqꝫ pctm̄ ſit ī natura ⁊ꝑſona: fuit em̄ pctm̄ ade ī hoīe qd̓ ē ī natu
ra: ⁊ ī illo qͥ vocatꝰ ē adā qd̓ ē ī ꝑſōa. Efttn̄ pctm̄ qd̓ qͥſqꝫ trahit cū natura ⁊ in ipſaſui origīe: ⁊ ē pctm̄ qd̓ nō trahit ab ip̄a natura: ſed ip̄e fac̄ illd̓ poſtqͣꝫ ī ꝑſōa diſcretaab alijs: ꝑſonis. Illud qͥdē qd̓ trahit ī ip̄aorigīe vocat̉ origīale ꝙ p̄t etiā dici naturale: non ꝙ ſit ex eēntie nature ſꝫ qm̄ ꝓpt̓eiꝰ corrūptōem cū illa aſſumit̉. Pctm̄ aūtqd̓ qͥſqꝫ fac̄ poſtqͣꝫ ꝑſōa ē ꝑſonale p̄t noīari qꝛ vicio ꝑſōe fit. Sil̓i rōe p̄t dici origīal̓⁊ ꝑſonal̓ iuſticia. Siqͥdē adā ⁊ eua origīalit̓ hͦ ē ī ip̄o ſui initio mox vt hoīes extīterūt ſine īteruallo iuſti ſil̓ fuerūt Perſonal̓āt dici p̄t iuſticia cū īiuſtꝰ accipit iuſticiāqͣꝫī origīe nō habuit. Ergo adā ⁊ euā ſi iuſticiā ſeruaſſēt origīalē: qͥ de illis naſcerēturorigīaliter: ſic̄ illi iuſti eēt. Qm̄ āt ꝑſōaliter peccauerūt. cū origīaliter fortes ⁊ incorrupti habērēt ptātē ſꝑ ſeruādi ſine difficultate iuſticiā: totū ꝙ erāt infirmatū etcorruptū ē. Corpꝰ qͥdē qꝛ tale pꝰ pctm̄ fuit qͣlia ſūt brutoꝝ aīaliū corruptōi ⁊ carnalibꝰ appētitibꝰ ſb̓iacētia: aīa ꝟo qꝛ ex corruptōe corꝑis ⁊ eiuſdē appetitibꝰ atqꝫ ex īdigētia bonoꝝ q̄ ꝑdidit carnalibꝰ affectibꝰ ē īfecta: nō potuit hr̄e ꝑſonale iuſticiā.¶ Qualiter hūana natura corrupta eſt.T qꝛ tota natura hūana ī ill̓ eratDet extra illos de illa nihil erat: tota īfirmata et corrupta ē. Remanſit igit̉ ī ea debitū iuſticie integre ſine om̄iiuſticia qͣꝫ accepit: et debitū ſatiſfaciēdi qꝛeā deſeruit cū ip̄a corruptōe qͣꝫ propt̓ peccatū īcurrit. Sic̄ itaqꝫ ſi nō peccaſſet qͣlisfctā ē a deo tal̓ ꝓpagaret̉ ita poſt pctm̄ qͣlē ſe fec̄ peccādo tal̓ ꝓpagat̉. Qm̄ igit̉ ꝑſe nec ſatiſfacere ꝓ pctō nec iuſticiā derelictā recuꝑare valꝫ et corpꝰ qd̓ corrūpituraggͣuat aīam et tūc maxīe qn̄ īfirmū ē vtī īfātia: ⁊ ī vtero mr̄is vt nec ītelligere iuſticiā poſſit: videt̉ eē nccē eā īfātibꝰ naſcicū debito ſatiſfaciēdi ꝓ primo pctō qd̓ ſꝑcauere potuit et cū debito habēdi origīalē iuſticiā qͣꝫ ſꝑ ſeruare valuit. Nec īpotētia excuſat eā ī ip̄is īfātibꝰ qꝛ ī ill̓ nō ſoluitqd̓ debet: qm̄ ip̄a ſibi fec̄ eā deſerēdo iuſticiā ī primis hoībꝰ ī qͥbꝰ tota erat: et ſꝑ debitrix ē hr̄e ptātē quā ad ſeruādā ſꝑ iuſticiā accepit: hͦ eē videri p̄t īinfātibꝰ origīa-