LiberAnſelmi
illa natura ſimpliciſſima: ⁊ ab omni loci vel temporis liberrima. Uerūtamenſi hoc aliquatenꝰ videt̉ in rebꝰ que partibus cōpoſitis localis: ⁊ temporalis eſtnō eſt incredibile in illa ſūme libera natura ꝑfecte eſſe. Eſt hoc quoqꝫ hic conſiderādū: qꝛ fōs nō ē de riuo nec de lacu:riuus vero de ſolo fonte: nō de lacu: lacus vero de fōte: ⁊ de riuo: ⁊ ita vt totꝰriuus de toto fōte: et totus lacꝰ de totofonte ⁊ de toto riuo: ſic dicimꝰ in patreet filio ⁊ ſpūſancto. Et quia alio modoriuus eſt de fonte: ⁊ alio mō lacus de fōte: ⁊ riuo: vt lacus nō dicatur riuus: ſicſuo quodāmodo alio: verbū ē de patreet ſpūſſāctus alio modo de patre et verbo: vt idē ſpūſſanctus nō ſit verbū autfiliꝰ: ſed procedēs. Adhuc volo quidādicere quod qͣꝫuis magnā habeat diſſimilitudinem nōnullam tamē habet adincarnatōem verbi ſimilitudinē ꝙ forſitan aliquis legēs cōtempnet: dicā tamēquia ego alio dicēte omnino nō cōtemnerem. Si em̄ riuus ꝑ fiſtulā currat a fōte vſqꝫ ad lacum: nōne ſolꝰ riuus qͣꝫuisnon alius nilꝰ quā fons ⁊ lacꝰ vt ita dicam infiſtulatꝰ ē. Sic ſolꝰ filiꝰ incarnatus ē: licet nō aliꝰ deꝰ qͣꝫ pr̄ ⁊ ſpūſſāctꝰ.¶ Eternitatē cui pūctū cōparat. VIII.Ed qm̄ iſta terrena valde lōgeſunt a ſūma natura leuemus adx illā (ipſa opilāte) mētē ⁊ ī ea ꝯtēplemur aliquatenꝰ ⁊ breuiter ꝙ dicimꝰ.Deus nō ē aliud quā ip̄a ſimplicit̓ eternitas. Eternitates aūt plures intelliginequeūt. Nā ſi plures ſunt: aut ſunt exfra ſeinuicem aut ſunt intra ſeinuicem.Sed nihil eſt extra eternitatē: ergo neceternitas eſt extra eternitatē. Iteꝫ ſi extra ſeinuicem ſūt in diuerſis locis ſunt:aut temporibꝰ: quod alienū eſt ab eternitate. Nō itaqꝫ ſūt plures eternitatesextra ſcinuicem. Si vero inuicem. in ſeplures eſſe dicūtur. Sciēdū quia quotienſcunqꝫ repetat̉ eternitas in eternitate
non eſt niſi vna ⁊ eadem eternitas. Dignior ē aūt natura que ī ſe repetita ſemper ſibi cōuenit imꝑfectā vnitatē. quā q̄ſui admittit pluralitatem. Ubi em̄ pluralitas ibi diuerſitas. At vbi diuerſitasibi nō eſt ꝑfecta concordia. Perfecta nāqꝫ eſt que in idēptitatē: ⁊ eandē vnitatēcōuenit. Si ergo melior ē ꝑfecta concordia qͣꝫ imꝑfecta: ⁊ impoſſibile eſt in ſummo bono qd̓ eſt ip̄a eternitas eſſe imperfectū aliquid: nō ē poſſibile naturā eternitatꝭ: pluralitatē admittere Quapropter quocienſcūqꝫ repetatur eternitas ineternitate. ſemꝑ vna ⁊ eadē eternitas ē.Quod de multis alijs ſimiliter dicitur:vt omnipotētia in omnipotētia non eſtniſi omnipotēcia vna Et vt vnū de hijsque diuinā non habēt naturā: in quo ſimiliter ē: ponā. Punctū in pūcto nō eſtniſi pūctū: habet em̄ pūctum (velud mediū pūctum mūdi velud pūctū tēporisid eſt p̄ſens tempꝰ) eternitatis: nō nullāſimilitudinē nō paꝝ ad eiuſdē eternitatis contēplationē vtilē. Unde laciꝰ al̓sdiſputādum eſt: hic tm̄ hoc ſufficiat: qꝛpūctū ſimpliciter id eſt ſine ꝑtibus eſt: ⁊indiuiſibile eſt velud eternitas: et ideopūctū cū pūcto ſine interuallo nō eſt niſi vnū pūctū: ſicut eternitas cū eternitate nō eſt niſi vna eternitas. Ergo qm̄ deus eternitas eſt nō ſūt plures dij: qꝛ necdeus extra deū nec deꝰ in deo addit numerū deo. Semꝑ igitur vnus ⁊ idē eſtſolus deus Cū itaqꝫ deus de deo naſcit̉(quia quod naſcit̉. nō ē extra id de quonaſcit̉) eſt ꝓles in parēte ⁊ parēs in ꝓlevnus ſcilicet deus pater ⁊ filiꝰ ⁊ cū deusꝓcedit de deo patre ⁊ filio nec exit extradeū manet deꝰ id eſt ſpūſſanctus in deode quo ꝓcedit. Et eſt vnꝰ deus pater etfiliꝰ ⁊ ſpūſſāctus. Et quō iſta natiuitas:et iſta ꝓceſſio ſine pͥncipio ſūt: alioquineternitas nata ⁊ eternitas procedēs qd̓falſū eſt: habet principiū nequaqͣꝫ deumincepiſſe eē patrē aūt filiū aūt ſpm̄ſāctū
rii