Druckschrift 
Catholicon
Seite
272r
Einzelbild herunterladen
 

Sante

lagine exiſtens: vel ad ſimilaginē pertinēs. Eccle. 39. Panis ſimilagineus. Alexāder dicit. Hec ſimila de qua ſupra ſimilago figurat.timilis. a ſimꝰ dr̄ h̓ ⁊ hͨ ſil̓is ⁊ hͦ le. ⁊ cōꝑat̉ vt ſil̓is lior. li.mꝰ. vn̄ ſil̓r liꝰ. lime. aduer. ⁊ hͨ ſil̓itudo dinis. vn̄ ſil̓itudinariꝰ ria. riū. ꝑ ſil̓itudinē loquēs: vl̓ ad ſil̓itudinē ꝑtinēs.aoponit̉ vt ꝯſil̓is: diſſil̓is perſil̓is. le. i. valde ſil̓is. ⁊ oīacōparant̉. Et a ſil̓is dr̄ ſimilo las .i. facere ſimilē: vel eſſevel repn̄tare. ⁊ cōponit̉: vt aſſimilo las .i. valde ſimilare.⁊ abſimilo las .i. diſſimilare. ꝯſil̓o las. diſſil̓o las. īſil̓o las..i. valde ſil̓are. Sil̓o. ⁊ eius ꝯpoſita ſunt actiua. Inuenit̉eriā aſſimilor laris. depo. in eodē ſenſu in quo ⁊ aſſimilo.cor. mi ſil̓is ⁊ ſimilo: ſimillimꝰ tn̄ ꝓdu. mi. poſitione: qꝛſcribit̉ ꝑ duo l. format̉ eniꝫ a ſil̓is remota is. ⁊ addita limus. Et ſcias ꝙ cū dr̄ ſil̓is illi: refert̉ ad vultū. ſꝫ ſil̓is illiꝰ refert̉ ad mores. Proph̓a. Quis ſil̓is tui in dijs dn̄eꝫimillimus ma. mū. in ſimilis exponiturimilo las. in ſil̓is vide. Simius mia. miū. in ſima vide.imma me .i. camera ꝑ duo m. Un̄ in vita btī SilueſtriTarqnio in ſimma prādēte: vltio diuina manifeſta eſt.vbi quidā corrupte legūt ſima. ⁊ dr̄ a ſima curuū.immiſta. a ſimma dr̄ hic ⁊ hec ſimmiſta ſte .i. camerarivn̄ inuenit̉ Dauid ſimmiſta dn̄i. Uel ſimmiſta cōponit̉aſyn qd̓ eſt con. ⁊ miſta ſte. qd̓ ē ſecretarius: vel myſterijactor. inde ſimmiſta .i. cōſecretarius myſterij.Fymon. Symo onis. fuit ꝓpriū nomē cuiuſdam ruſtici aTerētio ītroducti: ꝗ dictꝰ ē ſymo qͣſi cōpugnās a ſyn qd̓eſt con. ⁊ machia pugna: qꝛ cū alijs ſeipſuꝫ refrenādo pugnabat. ⁊ ꝓdu. o. in obliꝗs ad dr̄iam noīs apl̓i qd̓ cor. inobliꝗs. Itē ꝑꝑ eandē dr̄iam retinet̉ .n. in noīe apl̓i: ſic̄ eſtibi apud grecos .ſ. ſymon: ſed a noīe ruſtici expellit̉: ⁊ dr̄ſymo. Itē ſymo vel ſymon dictꝰ ē ꝗdaꝫ magus qͣſi cōpugnās: qꝛ cū apl̓is dei pugnabat. Itē ſymon dictꝰ ē petrusapl̓s quaſi cōpugnās: qꝛ ꝯͣ vitia ⁊ pctā pugnabat. Uel ſymon hebraice latine īterp̄tat̉ audiēs vl̓ obediēs. ⁊ eadēcā aliꝰ apl̓s dictꝰ ē ſymon. ſꝫ ad diſtīctionē ſymōis petridictꝰ ē ſymon chananeꝰ de vico galilee chana: vbi dn̄smutauit aquā in vinū. Ipſe enī ē ꝗ ī alio euāgeliſta dicieſt zelotes. Cana ꝗppe zelus īterp̄tat̉. vn̄ zelotes .i. emulator. vn̄ idē ē zelotes qd̓ chananeꝰ. īterp̄tat̉ etiā ſymonponēs triſtitiā. Predicta bn̄ ꝯueniūt vtriqꝫ ſymoni: petro videlicet ⁊ Symoni chananeo fratri Iude ⁊ Iacobiminoris: qꝛ vterqꝫ eoꝝ habuit obedientiā p̄ceptoꝝ perexecutionē: triſtitiam afflictoꝝ per paſſionē: zelū aīaruꝫper conſtantem feruorem.Fimonia eſt ſtudioſa cupiditas vel volūtas emēdi vel vēdendi aliꝗd ſpūale. Or aūt ſimonia a ſymone mago pͦ innouo teſtō huiꝰ ſceleris inuētore: qꝛ voluit emere gratiāſpūs ſcī a ſcō petro: ſicut giezi in veteri teſtō voluit vēdere gratiā ſanitatis .i. ſanitateꝫ gratiſdataꝫ naaman ſyro.vn̄ ꝓpͥe vēditor ſpūaliuꝫ dr̄ giezita a giezi. emptor v̓o ſimoniacꝰ dr̄ a ſymōe. vſu tn̄ vterqꝫ dr̄ ſimōiacꝰ. Cōmittit̉āt ſimōia tribꝰ modis .ſ. ꝑ munꝰ a manu. ab obſeꝗo. a lingua. pͥᵐ ē pecūia. ſcd̓ꝫ ẜuitꝰ debite īpēſa. 3ᵐ fauor. Un̄ dic̄Greg. ī. 9. moral̓. tractās illd̓ Iob. Uerebar oīa oꝑa mea.Tres inꝗt ſūt acceptiōes munerū ad qͣs fraude feſtinat̉Eſt enī munꝰ a corde: a lingua: a manu. Munꝰ a corde ēcapta gr̄a a cogitatiōe. Munꝰ ab ore ē gloria ꝑ fauoreꝫ.Hunꝰ ex manu ē p̄miū ꝑ dationē. Sꝫ iuſtus ꝗſqꝫ ab oīmunere manus excutit: qꝛ in eo qd̓ recte agit nec humanō corde inanē gloriā: nec ab ore laudē: nec a manu dationē reciꝑe q̄rit. Sꝫ pōt q̄ri. Abſolutio qd̓dā ſacr̄ale ē:ſꝫ ꝗdā accipiūt pecuniā vt ab excōicatiōe abſoluāt: igit̉licet ſpūalia vēdere ⁊ dare ꝓ tꝑalibꝰ. Ad hoc dico ꝙ proabſolutiōe nō dꝫ exigi pecunia: ſꝫ tn̄ ei ꝗ abſoluit̉ pōt imponi pena pecuniaria. vn̄ nō licꝫ aliꝗd exigere qͣſi ꝓ p̄cio

abſolutiōis: ſꝫ qͣſi pctī pena: in quo tn̄ cauēdū eſt ne talisexactio magis cupiditati qͣꝫ correctioni aſcribat̉. Itē ſcias ꝙ facere pactionē de miſſa celebrāda ſimonia ē ſemper. Si tn̄ nō hꝫ alios ſūptꝰ ⁊ nō teneat̉ ex officio miſſaꝫcātare pōt acciꝑe denarios: ſic̄ ꝯducticij ſacerdotes faciunt: nō qͣſi p̄ciū miſſe ſꝫ qͣſi ſuſtētamētū vite. Itē qꝛ or̄oē maxīe ſpūalis: ſꝫ aliꝗs pōt dare pecuniā bonis viris vtorēt ꝓ eo. Pͣ. religiōis ſtatꝰ qd̓dā bonū ſpūale ē. ſꝫ in quibuſdā monaſterijs p̄cipue monialiū exigit̉ aliꝗd ab eisꝗ ibi recipi debēt: gͦ licet ſpūalia dare ꝓ tꝑalibꝰ. Ad hͦ dico ꝙ or̄o ſpūalis ē. vn̄ nullo mō dꝫ ſub p̄cio poni: nec illiꝗ dāt pecuniā pauꝑibꝰ vt ꝓ eis orēt or̄onē emūt: ſꝫ aīaspauperū alliciūt ad orādū ꝓ ſe: ⁊ eos ſibi faciunt debitores. Ad ſcd̓ꝫ q̄ſitū dicēdū ꝙ qn̄ poſſeſſiōes alicuiꝰ loci religioſi n̄ ſufficiūt ab ſuſtētadū plures: tūc p̄t exigi ab eo ꝗī illo loco vult deo ẜuire: nō qͣſi p̄ciū religiōis: ſꝫ vt hēatmonaſteriū vn̄ poſſit ei ꝓuidere: ſi iō nō ꝯmittit̉ ſimonia. Si aūt ſine grauamīe eccl̓ie pōt accipi: ſimonia ē aliꝗd ꝓ receptiōe exigere. Iteꝫ ſcias ꝙ licet magiſtris vendere labores ſuos: ſꝫ nō ſcīaꝫ ſiue veritatē q̄ ſpūalis ē. vn̄dr̄ ꝓuer. 23. Noli vēdere ſapīaꝫ: ⁊ doctrinā: ⁊ ītelligētiā. Nota hic ꝙ cū ſacr̄a cōtineāt ⁊ cauſent gr̄am nō pn̄tlicite vēdi vl̓ emi. ⁊ hͦ. triplici rōne. Primo qꝛ diſpēſatorſacr̄i nō ē dn̄s: ſꝫ mīſter ſacr̄i. Emptio autē dꝫ fieri a dn̄orei. Scd̓o qꝛ p̄ciū emptōis pōit̉ qͣſi mēſura adequās illd̓qd̓ emit̉. vn̄ a mēſurādo numiſma dr̄ ẜꝫ ph̓ꝫ ī. 5. ety. Gr̄aaūt nō p̄t ꝯmēſurari alicui eorꝑali bono. vn̄ iniuriā gr̄efac̄ ꝗ ſacr̄a gr̄e vēdit aut emit. 3º qꝛ gr̄a ex hͦ nomē accepit ꝙ gratis dat̉. vn̄ ꝯͣ rōnē fac̄ ꝗ ſacr̄a gr̄e qͣſi vēalia tractat. Uide ēt in ſimoniacꝰ ⁊ in elemoſyna: ⁊ in acceptio.Itē ſcire te volo ꝙ nll̓s licite retīere p̄t illd̓ qd̓ ꝯͣ volūtatē dn̄i acꝗſiuit. Puta ſi aliꝗs diſpenſator de rebꝰ dn̄i ſuidaret alicui ꝯͣ volūtatē ⁊ ordinationē dn̄i ſui: ille ꝗ acciperet licite retinere nō poſſꝫ. Dn̄s āt eccl̓iaꝝ cꝰ p̄lati ſūtdiſpēſatores ⁊ mīſtri ordinauit vt ſpūalia gratis darent̉ẜꝫ illd̓ Mat. 10. Gratis accepiſtis gratis date. Et iō ꝗ muneris īteruētu ſpūalia q̄cūqꝫ aſſequūt̉: ea retīere nō pn̄t.Inſuꝑ āt ſimoniaci tā vēdētes qͣꝫ emētes ſpūalia ⁊ etiaꝫmediatores alij penis puniunt̉ .ſ. īfamia ⁊ depoſitione ſiſint clerici: ⁊ excōicatōe ſi ſint laici: vt hr̄ ī pͥma qōne. i. c.ſiꝗs ep̄s. Itē ſcias ꝙ nec ꝑꝑ p̄ceptū eius nec ꝑꝑ excōicationē dꝫ aliꝗs reciꝑe ordinē ab ep̄o quē ſcit ſimoniace ꝓmotū. ⁊ ſi ordinet̉ nō recipit ordīs executionē. Et ſi ignoret eū eē ſimoniacū: ſꝫ īdiget diſpēſatōe: qͣꝫuis ꝗdā dicātꝙ ſi nō p̄t eū ꝓbare eē ſimoniacū dꝫ obedire recipiēdoordinē: ſꝫ dꝫ exeꝗ ſine diſpēſatōe. ſꝫ abſqꝫ rōne hoc dr̄ vtdic̄ frater Thomas: qꝛ nll̓s dꝫ obedire alicui ad cōicandū ſibi in facto illicito. Ille āt ꝗ ē ipſo iure ſuſpēſus: ⁊ qͥad ſe ⁊ quo ad alios illicite cōfert ordinē. vn̄ nll̓s dꝫ ſibicōicare recipiēdo ab eo ordinē qͣcūqꝫ ex cā. Si aūt ei cōſtat nō dꝫ credere pctm̄ alteriꝰ: ⁊ ita bona ꝯſcīa dꝫ ab eoordinē reciꝑe. Si āt ep̄s ſit ſimoniacꝰ aliquo alio mō qͣꝫꝑ ꝓmotionē ſuā ſimoniace fcāꝫ p̄t ab eo reciꝑe ordineꝫſi ſit occultū: qꝛ nō ē ſuſpēſus quo ad alios: ſꝫ qͦ ad ſeip̄ꝫtm̄. Itē noͣ. ꝙ quo ad deū ſola volūtas fac̄ ſimoniacū: ſꝫquo ad penā eccl̓iaſticā exteriorē nō punit̉ vt ſimoniacꝰvt abrenūciare teneat̉: ſed dꝫ de mala ītentōe penitere.imoniacus. a ſimonia dicit̉ ſimoniacus ca. cuꝫ. qui facitſimoniam. ⁊ ſimonicus ca. cuꝫ. penul. cor. in eodeꝫ ſenſuqd̓ magis deriuat̉ a ſimonnis. Itē a ſimone dicti ſunt ꝙdam heretici ſimonici. Hi dicūt creaturā a deo nō eſſe:ſed a virtute quadam ſuperna creatam.F imonides dis. pe. cor. poeta ꝗdā fuit lyricꝰ. vn̄ ſimonidametra. Gauid et dictꝰ eſt ſimonides. Un̄ dicit Hiero. inepl̓a ad Paulinuꝫ. ca. 7. Gauid ſimonides nr̄: qꝛ .ſ. lyriceſcripſit apud hebreos: ſicut ſimonides apud grecos.