¶DeSante
imphonia. a ſyn qd̓ eſt con ⁊ phonꝰ qd̓ ē ſonus ꝯponit̉ hſimphonia nie .i. ꝯſonātia vel ꝯcordia ſonoꝝ vel vocuꝫ.vn̄ ꝑ ꝯpōnē aſimphonia .i. ꝯſonātia. Item ſimphonia dr̄qd̓dā inſtr̄ꝫ ꝑꝑ ꝯſonātiā. vn̄ ſimphoniacꝰ ca. cū. ⁊ h̓ ⁊ hecſimphoniſta ſte. canēs cū ſimphonia. ⁊ ſimphonizo zas.cū ſimphonia canere. ⁊ acuit̉ ni. Uel vt dicit Papi. ſim.phonia vulgo appellat̉ lignū ꝯcauū ex vtraqꝫ ꝑte extenſa quā v̓gulis hīcinde muſici feriūt. Fitqꝫ in ea grauis ⁊acuti ex ꝯcordia ſuauiſſimꝰ cātꝰ. In Luca aūt ca. i5. vbidr̄. Audiuit ſimphoniā ⁊ choꝝ. dicit glo. Simphonia eſtdiuerſarū etatū ⁊ v̓tutū velut variarū chordarū īdiſcreta ꝯcordia. Hiero. dicit ꝙ ſimphonia cōſonātia exponiỉī latinū. vl̓ dic ꝙ ſonꝰ ſimphōie fit ī ꝯgregatiōe. Chori ātſonꝰ fit ī ꝯcordia multarū vocū. vn̄ ſimphonia ſignificatgaudiū de reditu pctōris. Chorꝰ v̓o ſignificat gaudiū deꝯſono ſtatu btōꝝ. vl̓ ẜꝫ Hiero. ꝯcors in dei laude cōcētꝰex hͦ vocabulo ſimphonie ſignificat̉. ⁊ acuit ni. ſimphoS imphonides dis. penl̓. cor. dictꝰ ē Dauid a muſi (nia.co īſtr̄o qd̓ ē ſimphonia. vn̄ dic̄ Hiero. in epl̓a ad Paulinū. c. 7. Dauid ſimphonides nr̄. Hic ēt dictꝰ ē ſimonidesF imphoniſta ſte. in ſimphonia eſt. (vt dixi in ſuo loco.S imphonizo zas. in ſimphonia vide.S implex. plica ꝯpōit̉ cū ſine: ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hͦ ⁊ hoc ſimplex cis.qͣſi ſine plica vl̓ partiū varietate. ⁊ cor. pli. ⁊ ꝯparat ſimplex cior. ſimꝰ. vn̄ ſimpl̓r cius. ſime. aduer. ⁊ hec ſimplicitas tatis. Itē ſimplex in bona ꝑte aliqn̄ ſumit̉ .i. ſine plica malicie: ſine duplicitate: purꝰ. vn̄ de Iob dr̄. Erat virſimplex ⁊ rectꝰ. ſimplex in effectu: ⁊ rectꝰ in ītellectu. EGreg. in homel̓. pēthecoſtes dicit. Neqꝫ eniꝫ placet deoaut ſimplicitas ſine zelo: aut zelus ſine ſimplicitate. hīcipſa veritas dicit. Eſtote prudētes ſic̄ ſerpētes: ⁊ ſimplices ſicut colūbe. ¶ Qua in re notādū ē ꝙ diſcipulos ſuos nec de colūba ſine ſerpēte: nec de ſerpēte ſine colūbavoluit dn̄s āmonere: qͣtenꝰ ⁊ colūbe ſimplicitatē aſtutiaſerpētis accēderet: ⁊ ſerpētis aſtutiā: colūbe ſimplicitastēperaret. hinc Paulus ait. Nolite pueri effici ſenſibusecce prudētia ſerpētis: ſed malicia ꝑuuli eſtote: ecce ſimplicitas colūbe. Itē a ſine ⁊ plica ꝯpōit̉ ſimplus pla. plū.⁊ differt a ſimplici: qꝛ ſimplex ē qd̓ caret ꝑte: ſꝫ ſimpluꝫ ēqd̓ hꝫ oēs ꝑtes eiuſdē gnīs: ⁊ eiuſdē ſpēi: ⁊ naͣe: vt elemētuꝫ ignis ſimplū ē: qꝛ q̄libet ꝑs eius ignis eſt. ⁊ ꝗcꝗd conſtat ex ꝑtibꝰ eiuſdē gn̓īs cū toto ſimplū dr̄. Itē ſimplumqͣſi tātudē .i. nō duplū: vel triplū: ⁊c̄. vt cū dr̄. Hoc eſt duplū illius vel triplū: ⁊ hoc eſt ſimplum.S implus pla. plum. in ſimplex eſt.F impſalma. a ſym qd̓ ē con. ⁊ pſalmꝰ cōponit̉ hoc ſimpſalma matis. vel hec ſimpſalma me .i. cōſonātia pſalmi: velvocis copulatio in cantando.F imul aduer. cōgregādi .i. vna: pariter. in eodē loco: vel ineodē tꝑe. Simul et qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ poſtqͣꝫ. Luca. Stat ſil̓a pͥma deſcēdit origine mūdi. Cauſarū ſeries: ⁊c̄.I imulacrū. a ſimulo las. dr̄ hoc ſimulacrū cri. penul. cor. i.imago efficiēs: qͣſi aſſimulās aliud qͣꝫ ſit.S imulac .i. poſtqͣꝫ. Ouid. de faſtis lib. 2. Que ſimulac tenuit interne ſtagna ſororis. Hora. in ſer. ꝗ īcipit. Ambubaiarum. Iuppiter exclamat ſimulac audiuit: ⁊c̄.S imulo. a ſil̓ vl̓ ſil̓is dr̄ ſimulo las .i. repn̄tare: ⁊ ꝓpͥe falſofingere: ⁊ ꝓpͥe fingere ſe ſcire qd̓ neſcit: vel eē qd̓ nō ē. Simulo ꝯponit̉: vt aſſimulo las .i. valde ſiml̓are. abſimulolas .i. diſſimulare. Cōſiml̓o las. diſſiml̓o las .i. diffiteri: negare: īficiari ſe ſcire vl̓ eē qd̓ ſcit vl̓ ē. vn̄ ſolet dici. Simulo qd̓ neſcio vel qd̓ nō ſū. Diſſimulo qd̓ ſcio vel qd̓ ſū. Inſimulo las. ⁊ īſimulor laris. īuenit̉ ī eodē ſenſu ī depon̄.ge. Simulo las. ⁊ cōpoſita ab eo ſunt actiua ẜm Pug. ⁊in Greciſ. dr̄. Qd̓ nō ſuꝫ ſimulo: ſꝫ diſſimulo qd̓ ego ſum.Et Pap̄. dicit. Simulamus ignota: diſſimulamus nota.
S imultas. a ſimulo las. dr̄ hec ſimultas tatis .i. diſcordialis: inimicicie: contētio: dolus: ⁊ proprie latēs odiū. Leopapa. Ceſſent odia: deficiāt ſimultates: omnia xp̄i membra conueniant.F imultū. a ſiml̓tas dr̄ hͦ ſiml̓tū ti. ꝗdā v̓mis ī cornibꝰ aritū: ꝗ fac̄ eos cornupetare. vn̄ ſiml̓to tas .i. inimicos facer̄.Fimus. in ſima vide. ¶ (⁊ fugare: vl̓ ſectare: ⁊ odia hr̄e.§ in cōiunctio cauſalis vel ꝯfirmatiua. Itē ſyn grece laticon vel ſimul ſignat. Itē ſyn quidā locus ē in deſerto:⁊ ſyna dicit̉. Et īterpretat ſyna mādatū: qꝛ legē ibi ſuſceF yna in ſyn vide.¶ (perūt. ⁊ acuit̉ in fine.ſ ynagoga interp̄tat̉ cōgregatio: ⁊ eſt ꝓprie iudeoꝝ. ⁊ dicitur a ſyn qd̓ eſt con ⁊ goge qd̓ eſt cōgregatio vel cōgregare. inde ſynagoga .i. congregatio. Sed nr̄a eccleſia .i. congregatio: cōuocatio interp̄tat̉. Uide in eccleſia.S ynalimpha eſt quedam ſpēs metaplaſmi: de qua dixi inquarta parte in ca. de metaplaſmo.§ inapis. napus cōponit̉ cuꝫ ſimilis: ⁊ dicit̉ hec ſinapis: qꝛfolijs ſit napoſil̓is. vnde hoc ſinapi indecli. pro ſemine illius herbe: ⁊ ꝯfectiōe illius herbe q̄ fit ex illo. ⁊ inde ſinapicus ca. cū. penul. cor. ⁊ ꝓdu. na. ſinapis. Un̄ quidā. Sinapis cerebrū: ſed purgat pectus Iſopus.S ynaxis. ſynaxis grece ſolēnitas latine ꝯuētꝰ dr̄ a ſyn qd̓ ēcō ⁊ axis qd̓ eſt pſalmꝰ: qͣſi pſalmoꝝ concurſus.§ yncathegorema. a ſyn ⁊ cathegorema ꝯpōit̉ hͦ ſyncathegorema tis .i. cōſignificatiuū: ⁊ ꝓdu. pe. ntī: ſꝫ cor. penul.gtī. vn̄ ꝑtes or̄onis alie a nomīe ⁊ v̓bo dn̄r ſyncathegoremata .i. conſignificatiue. ẜm dialecticos.§ incerꝰ ra. rū. ⁊ h̓ ⁊ hͦ ſinceris ⁊ hͦ re. ī eod̓ ſenſu .i. ſine ceraſine mollicie: ſine flexibilitatē .ſ. purꝰ: ꝯſtās: firmꝰ: mūdſine vitijs. ⁊ ꝯpōit̉ ſyncerꝰ a ſyn ⁊ cera: qd̓ ꝯponit̉ cū tā ⁊qͣꝫ: vt tāſyncerꝰ qͣꝫſyncerꝰ. Caueat gͦ ſibi ꝗlꝫ in accētuādohͦ oīa. hꝫ .n. vtrūqꝫ acutū accētū ſuꝑ pe. eſt .n. pe. ꝓdu. invtroqꝫ. Ꝙ āt in ſyncerꝰ pe. ꝓducat̉ pꝫ ꝑ Hora. ī fine ſcd̓eepl̓e. Syncerū niſi vas ꝗcꝗd īfundis aceſcit. Ꝙ v̓o ī ſynceris pe. ꝓducat̉ liq̄t in illo v̓ſu Uirgi. in moreto. Subſedit ſyncere foramībuſqꝫ liquat̉ Emūdata ceres. Nonāt pōt dici ꝙ ibi ſyncere ſit aduer. a ſyncerꝰ ra. rū. falſus.n. eēt v̓ſus. ſꝫ ē termīatio neu. ge. hꝰ noīs ſynceris. ⁊ pōiiibi aduerbial̓r ẜꝫ quoſdā: ſꝫ meliꝰ ibi legit̉ noīal̓r. Ꝙ ātdr̄ ſyncerꝰ vl̓ ſynceris qͣſi ſine carie ety. eſt: ita dic̄ Pug.Magr̄ aūt Bene. dic̄. Syncerꝰ ꝓdu. e. an̄r. qd̓ ꝗdā dicūtpoſſe corripi ſi ꝯponat̉ a ſyn ⁊ carie. nos v̓o dicimꝰ ꝙ media nūqͣꝫ pōt corripi ſiue dicas ſyncerus ſiue ſynceris: qͥnūqͣꝫ īuenit̉ in aliquo bono auctore niſi lōga. nec ꝯponit̉a cera vel carie: ſꝫ a ſyn qd̓ eſt cō. ⁊ chere qd̓ ē ſalue. indeſyncerū .i. ꝯſaluū: qͣſi ex toto ſaluū ⁊ abſqꝫ macl̓a: ita vultmagr̄ Bene. Sꝫ q̄dā glo. ſuꝑ illud ad Phil̓. i. Sitis ſynceres: dic̄. .i. ſine oꝑbꝰ corruptiōis. ⁊ ſic videt̉ glo. illa velle ꝙ ſynceris ꝯponat̉ a ſine ⁊ carie: ⁊ ſic pe. tūc corriꝑet.Ad hoc dico ꝙ cū dr̄ ſynceris qͣſi ſine carie: vel ſine corruptiōe: etymo. eſt nō cōpoſitio. vn̄ nō recipimꝰ illū verſum. Synceris a carie: ſꝫ ſyncerꝰ ſine cera. ¶ His viſisdico ꝙ ſyncerꝰ ſiue ſynceris: ſiue ꝯpōat̉ a ſyn ⁊ cera: ſiuea ſyn ⁊ chere qd̓ magis mihi placet ſꝑ ꝓdu. pe. Un̄ ꝗdāRes eſt ſyncera res ſynceris quoqꝫ pura. Cū aūt dr̄ ſynceris qͣſi ſine carie ety. eſt. ſicut ẜm Greg. obrizuꝫ dr̄ qͣſiobrūde aurū: ⁊ eſt ety. qꝛ obrūdē cor. pe. ſꝫ obrizū eā produ. Syncerꝰ ēt ⁊ ſynceris ꝯꝑat̉ ſyncerior. ſimꝰ. vn̄ ſyncere vel ſynceriter rius. ſime. aduerbiū. vn̄ ſynceritas tis..i. puritas ſine fermento malitie ⁊ nequitie.§ inciput ſincipitis anterior pars capitis. vn̄ verſus. Synciput anterior ꝑs capitis dr̄ eē. De hoc dcm̄ ē in caputſ yncopa eſt quedam ſpēs metaplaſmi. de qua dictuꝫ eſtin quarta parte de metaplaſmo. Et a ſyncopa dicit̉ ſyncopopas .i. ſyncopam facere.
S