¶ DeSante
ad opus porcoꝝ. ⁊ ſiliqua eſt vigeſimaqͣrta pars ſolidiab arbore cuiꝰ ſemē eſt nomē tenēs. Silica etiā ē qd̓daꝫgenꝰ leguminis qd̓ porci in Aphrica comedūt. Et ſiliquaetiā eſt folliculus cuiuſlibet leguminis ⁊ purgamenti: ⁊cor. li. ⁊ ſi. vn̄ in. i5. ca. Luce legit̉. Et cupiebat īplere vertrē de ſiliꝗs qͣs porci māducabāt. vbi dicit Ambro. Siliqua genus eſt leguminis ſonoris folijs ⁊ vacuis: qd̓ magis ventrē onerat qͣꝫ reficiat. vn̄ etiā recte ſignificat ſciētias ſeculares: vel carmīa poetarū ſuauitate ſterili reſonātia: īflātes magis qͣꝫ reficiētes. Itē Hiero. in originalidicit. Poſſumꝰ aliter ꝗdē ſiliquas īterp̄tari. Demonū cibus eſt: carmina poetarū: ſingularis ſciētia hereticoruꝫ:pōpa v̓boꝝ. he oēs ſua ſuauitate delectāt: ⁊ dū aures v̓ſibus dulci moderatiōe currētibꝰ capiūt: animū quoqꝫ penetrāt: ⁊ pectoris īterna deuinciūt. veꝝ vbi cū ſūmo ſtudio fuerint: ac labore ꝑlecta nihil aliud niſi inanē ſonū ⁊ſermonū ſtrepitū ſuis lectoribꝰ tribuūt. nulla ibi ſatietasveritatis: nulla iuſtitie refectio reꝑit̉. ſtudioſi eoꝝ in fame v̓tutū ꝑſeuerāt. Uide in ph̓us ⁊ in noctua.yllaba. ſyllabin grece latine dr̄ ꝯp̄hēdere. vn̄ hec ſyllababe. ꝯp̄hēſio litterarū. ⁊ hinc ſyllabicꝰ ca. cū. vn̄ ſyllabicocas .i. facere ſyllabas vel ꝯiugere lr̄as. Itē a ſyllaba dicit̉ſyllabo bas .i. ſyllabicare. vn̄ ſyllabatim .i. ſyllabicatimaduer. Syllaba cōponit̉ cū monos qd̓ eſt vnū: ⁊ dr̄ monoſyllabꝰ ba. bū. i. vniꝰ ſyllabe. Itē cū dis. bis. tris. ⁊ dicit̉diſſyllabꝰ ba. bū. ⁊ biſſyllabꝰ ba. bū. i. duarū ſyllabaruꝫtriſſyllabꝰ ba. bū. i. triū ſyllabarū. ⁊ ſcribit̉ per geminū ſItē a ſyllaba ꝯpōit̉ tetraſyllabꝰ ba. bū. i. qͣttuor ſyllabaꝝpētaſyllabꝰ ba.bū. .i. qn̄qꝫ ſyllabarū. hexaſyllabꝰ ba. bū. ī.ſex ſyllabarū. heptaſyllabꝰ ba. bū. i. ſeptē ſyllabarū. decaſyllabꝰ ba. bū. i. decē ſyllabarū. poliſſyllabꝰ ba. bū. i. pluriū ſyllabaꝝ. ⁊ hīc monaſyllabicꝰ ca. cū. ⁊cͣ. ⁊ hinc aduermonaſyllabice. ⁊ ſic de alijs p̄dictis. p̄dictū eſt ēt in pͥmaparte de ſyllaba.yllabico cās. in ſyllaba ē. ⁊ cor. bi. De ſyllabica adiectiōedictū ē ī tertia ꝑte vbi egi de figura cōpoſitiōis noīs.yllogiſmꝰ. a ſyn qd̓ ē con. ⁊ logos ẜmo ꝯponit̉ h̓ ſyllogiſmus mi. qͣſi collectio ⁊ ꝯiūctio ſermonū. vn̄ ſyllogiſticusca. cū. ⁊ ſyllogizo zas .i. ꝯcludere: ⁊ ꝓpͥe ſyllogizādo vl̓ ſyllogiſmos facere ẜm Hug. Et ſcribit cōiter ꝑ duo l. ⁊ ſicmutat̉ n. in l. in ſyllogiſmus. Aliqn̄ aūt ſubtrahit̉ vnū lvt pͥma ſit breuis: ſicut in omitto pꝫ. Et ſcias ꝙ ſyllogiſmus ē or̄o in qͣ ꝗbuſdā poſitis neceſſe ē aliud accidere īea q̄ poſita ſūt: vt Oē aīal ē ſub̓a: oīs hō ē aīal. gͦ oīs hō ēſub̓a: ⁊ hoc totū eſt or̄o q̄dā in qua ꝗbuſdā poſitis .i. p̄miſis duabꝰ ꝓpōnibꝰ: neceſſe ē ꝑ ea aliud ſeꝗ .i. ꝯcluſioneꝫ.Oīs gͦ ſyllogiſmus cōſtat ex tribꝰ terminis: ⁊ duabꝰ ꝓpoſitionibꝰ: qͣrū pͥma vocat̉ maior: ſecūda vero minor.S iloa vel ſiloe fons ē ad radicē mōtis ſyon: ꝗ non iugibusaꝗs: ſꝫ ī certis horis ebullit: ⁊ ꝑ terrā cōcauā ⁊ antra ſaxiduriſſimi cū magno venit ſonitu. Uide ēt in ꝓbatica.ſ ylua. a xilon qd̓ ē lignū dr̄ hec ſilua ue. qͣſi xilua: qꝛ ibi ligna cedant̉. vel dr̄ a ſilen qd̓ ē vaſtitas vl̓ ſilētiū. īde ſilua vbi ſūt loca vaſta ⁊ deẜta ⁊ ſilētio plena. vel ſilua eſtſpiſſuꝫ nemꝰ ⁊ breue. ſilua ēt īterdū dr̄ ⁊ fructuoſe arbores: ⁊ infructuoſe. vn̄ ſyluoſus ſa. ſū .i. ſiluis plenus.ilueſtris. a ſilua dr̄ h̓ ⁊ hec ſilueſtris ⁊ hoc ſtre .i. res ſilueſtris: vel ad ſiluā ꝑtinēs. De hoc etiā vide in cāpeſtre.iluius uij. filiꝰ fuit Enee. ⁊ dr̄ a ſilua: qꝛ natꝰ fuit in ſiluis.ilurus. a ſileo les. dr̄ h̓ ſilurus ri. paruus ⁊ minutꝰ piſcis.Iuuena. Fracta de merce ſiluros.iluula le. dimi. parua ſilua.ima īterp̄tat̉ curuuꝫ. vn̄ ⁊ hec figura c. vocat̉ apud grecos ſima qͣſi ſimū ⁊ rep̄ſentat apud nos hoc elemētu .s.⁊ hīc ſimꝰ ma. mū. i. curuus. ⁊ ꝓpͥe ſimus ē qui naſuꝫ hꝫrecuruū ſurſuꝫ. vn̄ hͨ ſimia mīe: qꝛ naſū ſic hꝫ recuruuꝫ.
vn̄ ſimius mia. miū .i. ad ſimiā ꝑtinēs: vel ſimilis ſimīe.§ ymmacus. a ſyn qd̓ eſt con ⁊ machia pugna cōponit̉ hicſymmachus chi. penul. cor. i. ꝯpugnās. vnde hec ſymmachia chie .i. cōpugnatio.S ymbolū eſt collectio ẜmonū in ꝯſilio: vel pecuniarū. vn̄in ꝓuer. 23. Dantes ſymbola cōſument̉. ⁊ cōponit̉ a ſyr.i. con. ⁊ bolus .i. morſellus: qꝛ quilibet ponit ibi morſellūſuū .i. particulā. Pap̄. vero dicit. Symbola ꝓpͥe dicunt̉qn̄ a diuerſis p̄cijs cōuenit̉ in vnū: vt ⁊ cōuiuiū inde paretur. ¶ Hic nota ꝙ ẜm theologū nomē ſymboli ſil̓itudinē ⁊ collectionē īportat. vn̄ a qͣttuor collectiōibus nomen ſymboli imponit̉. Primo a collectione multoꝝ hominū in vnaꝫ fidē. Secūda a collectione predicantiū fidem: quia omnes apl̓i collecti hanc regulaꝫ fidei ediderunt: ita ꝙ vnuſquiſqꝫ qd̓ ſuuꝫ erat appoſuit. vnde vt tactuꝫ eſt ſymbolū dr̄ a ſyn ⁊ bolus: qꝛ ꝗlibet poſuit ibi boluꝫ ſuū .i. particulā. Tertio qꝛ ex diuerſis locis ſacre ſcripture colligunt̉ ea que credēda ſunt: vt in promptuhabeant̉. Quarto qꝛ oīa beneficia nobis diuinitus collataibi colligunt̉. vnde Dio. in. 4. ca. eccle. ier. dicit ꝙ religionis ſimbolū cōgruentius pōt appellari hierarchica euchariſtia quaſi bona gratia. Et ſiquis dicat. videt̉ ꝙ articuli fidei nō debuerūt colligi ī ſymbolo: ſiue credo ī vnideū: qꝛ tota fides ſufficiēter ꝑ totā ſacrā ſcripturā īſtruitur: ⁊ ſic ſuꝑfluū fuit ſymbolos vl̓ ſymbola ꝯcedere. Dico ꝙ opoͣtuit ea q̄ in diuerſis locis tractata ſūt ſacre ſcripture in vnū locū colligi vt vna fides magis in ꝓmptuhaberet̉. Et ſcias ꝙ tria ſūt ſymbola .ſ. apl̓oꝝ qd̓ dr̄ ī matutinis: ī pͥª: ī ꝯpletorio. Itē nicenū qd̓ dr̄ in diebꝰ dn̄icispoſt euāgeliū. Itē athanaſij qd̓ dr̄ in pͥª ī dn̄icis diebꝰ ata voce. ¶ Et ſi q̄ras qͣre ſymbolū apl̓oꝝ dr̄ ſūmiſſe ī pͥ⁊ in ꝯpletorio: alia v̓o duo dn̄r alte: vnū poſt euāgeliū. alterū ſic̄. Quicūqꝫ vult ſaluꝰ eē: ī pͥª. ¶ Rn̄º. Symboluꝫapl̓oꝝ fuit editū qn̄ fides nō erat ꝓpalata: ⁊ iō in ſecretodr̄. ⁊ qꝛ editū fuit ad ꝓponēdaꝫ fidei doctrinā: iō quotidie dr̄ in matutīs ⁊ in pͥma: ⁊ ī ꝯpletorio: qͣſi in pͥnº diei ⁊noctis: ī ſignuꝫ ꝙ oīs nr̄a oꝑatio a fide dꝫ acciꝑe initiū: ⁊qꝛ ꝑ ip̄aꝫ ꝯͣ aduerſa ⁊ in ꝓſꝑis ꝓtegimur. Alia āt ſymbola edita fuerūt tꝑe fidei iā ꝓpalate: ⁊ iō publice cātant̉.Et qꝛ nō ad ꝓponēdū fidē: ſꝫ ad defendēdū vl̓ ad elucidādū edita fuerūt: iō nunc nō in ſingulis diebꝰ dn̄r: ſꝫ inillis in ꝗbꝰ hoīes maxīe ad eccl̓iaꝫ venire cōſueuerūt:in ꝗbꝰ fit aliqͣ ſolēnizatio de his q̄ ad articulos fidei ꝑtinet. Et qꝛ ſymbolū nicenū editū ē ad māifeſtatōeꝫ fideidr̄ ſtatim poſt euāgeliū qͣſi expoſitio ipſiꝰ. Symbolumaūt athanaſij qd̓ ꝯͣ hereticos edituꝫ ē in pͥma dr̄ qͣſi iampulſis hereticoꝝ tenebris. ¶ Sꝫ pōt q̄ri. Hoc ſymboluꝓponit̉ vt regula fidei cꝰ actꝰ ē aſſentire: ſꝫ ſic̄ dic̄ Augin epl̓a ad Hiero. ſolis apl̓is ⁊ ꝓphetis ē h̓ honor exhibedus: vt q̄cūqꝫ dixerūt hec ipſa v̓a eē credant̉. gͦ poſt ſymbolū apl̓oꝝ nō d̓buerūt fieri alia ſymbola. Ad hoc dicoꝙ pr̄es ꝗ alia ſymbola poſt apl̓os ediderūt nihil de ſuoappoſuerūt: ſꝫ ex ſacris ſcripturis ea q̄ addiderūt excerpſerūt. ⁊ qꝛ q̄dā difficilia ſūt in illo ſymbolo apl̓oꝝ: iō ateiꝰ explanationē editū ē ſymbolū nicenū qd̓ diffuſius fidē quo ad aliquos articulos ꝓſeꝗt̉. ⁊ qꝛ q̄dā īplicite ꝯtnebant̉ in illis ſymbolis q̄ oportebat ꝑꝑ īſurgētes hereſes explicari: ad id editū eſt ſymbolū athanaſij ꝗ ſpāl̓rhereticos ſe oppoſuit. De articul̓ āt fidei habes in fides.imia mie. in ſima eſt.imila. a ſimilis dr̄ hec ſimila le. flos tenuiſſime farine qͥ⁊ ſimilago dicit̉ ⁊ pollen vel pollis: ⁊ cor. mi. Un̄ in Aurora. Sed ſimilā ſpergat oleo ſartagine frixam ⁊c̄.imilagineus in ſimilago eſt.imilago ginis. fe. ge. idē eſt qd̓ ſimila. vel ſimilago dicitgenꝰ frugis. ⁊ ꝓdu. la. vn̄ ſimi lagineus nea. neū. de ſimi