Druckschrift 
Catholicon
Seite
209v
Einzelbild herunterladen
 

DeOanteB

Nuperus ra. ru. dicebāt antiꝗ .i. nouꝰ nouicius a nuper aduer. ſꝫ nuperꝰ dr̄ qͣſi nuꝑ veniēs: ſꝫ nouicius qͣſi ad nouaparatꝰ. Plautꝰ. Poſtulaſti hoīem nuperū atqꝫ nouiciū:ſꝫ ẜm illā antiꝗtatē nuperꝰ ꝯꝑat̉ nuꝑior rimꝰ. qͣſi a nuꝑ ⁊nō a nuperꝰ. vn̄ nuꝑe riꝰ. rime. aduer. ⁊ hͨ nuꝑitas tatis.Nuptie arum. in nuptus vide. ⁊ in bigamus.Nuptoriū. a nubo bis. dr̄ hoc nuptoriū vel nuptatoriuꝫ ridomus vel locus vbi fiūt nuptie: vel vbi nubent.Nuptꝰ. a nubo bis .i. tego deriuat̉ h̓ nuptꝰ ti .i. maritatꝰ. ⁊ nupta te .i. vxor. qꝛ vultꝰ ſuos velēt .i. tegāt. ⁊ nuptꝰ ta. tuꝫ. ⁊hinc he nuptie arū. qꝛ tūc pͦ tegūt̉ capita nubētiū. Et ſūtnuptie cōiunctio legitima duoꝝ eiuſdē naͣe diuerſi ſexcū ſpe ꝓlis dilectōe ⁊ ꝯſtātia. vn̄ h̓ ⁊ hͦ nuptial̓ ⁊ hͦ le. vn̄nuptial̓r aduer. itē a nuptie he nuptiole larū. ꝑue nuptieUide ēt ī nubo. Itē ī 3ª ꝑte vbi agit̉ de v̓bo in pͥncipio.Nurꝰ rꝰ. rui. fe. ge. ē vxor filij ſic dcā a nouꝰ ua. ui. qꝛ nouela ⁊ iuuēcula ē. vn̄ ⁊ ꝓ iuuēcula ſepe pōit̉. ⁊ cor. nu. ſic̄ pꝫī illo v̓ſu Greciſ. Ac vxor nati dr̄ eē nurꝰ. ⁊ dr̄ cū ꝓ. ⁊ dr̄ ꝓnurꝰ rꝰ i. vxor filij filij .i. nepotis. ⁊ dr̄ ꝓnurꝰ qͣſi ꝓpe nuꝝ.Nus .i. ſenſus. vnde componitur anus: quaſi ſinenus .i. ſineſenſu idem eſt quod vetula.Nuſpiā aduer. loci. i. in nullo loco. ⁊ ꝯponit̉ ex noͣ. ⁊ vſpiā.Nuſqͣꝫ in nunqͣꝫ vide.Nutabūdꝰ da. dū. i. dubiꝰ ⁊ īcertꝰ nutāti ſil̓is. ⁊ deriuat̉ a nuNutatim aduer .i. nutū ⁊ ſignāter vl̓ de nutu ī (to tas.nutū qn̄ ꝗs ſemꝑ loquit̉ per nutꝰ. ⁊ deriuat̉ a nutus.Nutio ionis. fe. ge. i. cōſenſio. ⁊ deriuatur anuonuis.Nuto. anuonuis nui nutū tu. u. ī o. dr̄ nuto tās. v̓bū freq̄n..i. freq̄nter nūere: ſignare: ſic̄ fac̄ ꝗs qn̄ cū digitis loꝗt̉. ⁊ꝯpōit̉ vt ānuto as. itē nutare .i. dubitare vacillare: tremere: moueri: vl̓ īciꝑe cadere: vn̄ nutabūdꝰ da. dū. ⁊ ceterav̓balia. ⁊ ꝓdu. nu. Luca. ī. 4. Felix ꝗ potuit mūdi nutāteNutriciꝰ a nutrio tris. dr̄ nu (ruīa. Quo iacet iā ſcire loco.triciꝰ cia. ciū. ꝗ nutrit vl̓ nutrit̉. ⁊ hic nutriciꝰ ci. ꝗ nutritvel nutrit̉. ⁊ hec nutricia cie. in eodem ſenſu.Nutrico cas. i. nutrire: a nutrio tris. dr̄. vl̓ nutrico .i. apꝑeonutrire: ſic̄ albico .i. appareo albere: ⁊ format̉ a ſcd̓a ꝑſōapn̄tis īdicatiui is. mutata ī i. cor. ⁊ addita co. vt nutrio nutris nutrico. qd̓ ⁊ nutricor. Cicero ī. 2. de naͣ deoꝝ. Oīa q̄ſic̄ mēbra ⁊ ꝑtes nutricat̉ ⁊ ꝯtinet ⁊c̄. Et pōt dici v̓bū arparitiuū. itē Chryſo. ī homel̓. ſcī Stephani dic̄ ꝙ ī eccl̓ia⁊ in baptiſmo ad ſe veniētes gna̓t ⁊ ī ſermone nutricat.Nutricula le. diminutiuum parua nutrix.Nutrio. a nutꝰ deriuat̉ nutrio tris. triui. trire. qͣſi nutu erudire. Nutrio ꝯpōit̉: vt enutrio tris .i. extra vl̓ valde nutrioEt ē nutrio actiuū cū ſuis ꝯpoſitis. ⁊ cor. nu. naͣl̓r. UndeClaudianꝰ. Sepe nutrit ducitqꝫ manu: refouetqꝫ leonē.tn̄ nutꝰ a quo deriuat̉ ꝓducit pͥmā. In v̓ſu tn̄ nutrio pōtpͥmā corriꝑe vel ꝓducere .ſ. nu. ad placitū dictantis.Nutritor toris. qͣſi nutu eruditor. ⁊ ꝓdu. penl̓. tā ī ntō qͣꝫ ingtō. ſꝫ pͥmā hꝫ cōem in v̓bo: ſic̄ nutrio a quo deriuat̉Nutritorius ria. riū. qui nutrit vel qui nutrit̉. a nutrio.Nutrix tricis. fe. ge. dr̄ cā euphonie. deberet .n. dici ẜm formationē nutritrix. tricis. Un̄ dic̄ Priſ. in. 4. de denoīatiuis in fine. In. ix. feminina īueniunt̉ a maſculinis v̓balibus ſiue denoīatiuis in tor deſinētibꝰ deriuata or. in rix.vt cultor cultrix: victor victrix. Nutritor quoqꝫ nutritrix debuit facere: qd̓ cā euphonie ſiue alternitatis mediā ſyl. ꝯcidit. nutrix .n. dicimꝰ. ⁊ ꝓdu. penl̓. gtī nutricisNutꝰ. a nuonuis dr̄ h̓ nutꝰ tus. tui .i. volūtas ꝯſenſus vl̓ geſtus vl̓ ſignū: ⁊ ꝓpͥe oculoꝝ qd̓ ſignū dr̄ vulgariter.Nux a noceo ces. dr̄ hec nux nucis. abltō nuce: e. in um. fitnucū gtūs pluralis. ⁊ dr̄ nux a noceo. qꝛ vmbra vel ſtillicidiū folioꝝ eiꝰ ꝓximis arboribꝰ noceat. Hāc alio noīeioglādē vocāt qͣſi iouis glādē. Fuit .n. hec arbor ẜm pōetas conſecrata Ioui. Et dn̄r nuces gn̄al̓r oīa poma tecta

corio duriore: vt pinee nuces caſtanee auellane glādeaamigdale. hinc ⁊ nuclei ſūt dicti. qꝛ ſūt duro corio nupti.i. tecti. At eꝯͣ oīa poma exteriꝰ mollia .i. molē corticē habētia dn̄r ꝓpͥe poma vl̓ mala: ſꝫ cū adiectione terraꝝ inꝗbꝰ antea nata ſūt: vt ꝑfica punica: maciana: cidonia ⁊c̄⁊ cor. pͥmā nux ī gtō. Un̄ ī Aurora dr̄. Arida v̓ga nuces ītegra v̓ga deū. Et vt dic̄ Iſi. 17. nucis pomū tātā vim hꝫvt miſſuꝫ īter ſuſpectos herbaꝝ vl̓ fungoꝝ cibos ꝗcꝗdī eis virulētū ē exudet rapiat atqꝫ extinguat. Et ſcias qAug. dic̄. Uirga aaron potuit ꝯͣ naͣꝫ nūces educere. v̓govt ꝗd nō potuit ꝯͣ naͣe iura d̓i filiū gnaͣre? Et ſubdit. ꝙ hv̓ga nūces peꝑit ymago dn̄ici corporis fuit. Nux .n. trināhꝫ in ſuo corpore vnionē: corium: teſtā: ⁊ nucleū: in coriocaro: in teſta oſſa: in nucleo aīa īterior comparaturPlura ſignificat pioyſibꝰſic̄ patꝫGreciſ. O ſtupet o dubitat vocat īdignatur adoptat. Clamat ꝯquerit̉ velut explis reꝑit̉. Ul̓ ſic. O dolet o clamat vocitat mirat̉ adoptat. O dedignat̉ ſe nominat ⁊ prohibetur.Ob p̄poſitio his lr̄is ſequētibꝰ mutat b. in illas .ſ. c. vt occido. f. vt offero: g. vt ogganio. p. vt oppono. Qn̄qꝫ ſubtrahtur b. vt operio. Si āt ſeꝗt̉ m. ſubtrahit̉ b. vt omitto: vl̓mutat̉ īm. vt ommito: qn̄qꝫ tn̄ ītercipit ſ. cuꝫ dictiōe īcipiēte a c. vt obſcurꝰ. vn̄ ꝗdā. Cur fert grex pomū nūc obmutat̉ in illas. De hoc dixi ſupra in prima parte vbi egde ſyllaba: in ca. de b.O baudio dis. in audio dis. vide.Obba be. genus eſt calicis.O bceco cas. penul. ꝓdu. vide in ceco cas.Obdo dis. didi. inde obedire .i. opponere: claudere: occulere ſupponere vel conculcare ⁊ ꝯponitur ex ob. ⁊ do das.vnde obditus ta. tum. penul. cor.Obduco. ex ob. ⁊ duco cis. ꝯponit̉ obduco cis. xi. ctū. cere..i. ꝯͣdicere: delere: obūbrare: obuelare: ẜꝫ Pap̄. vn̄ obductꝰ cta. ctū .i. ſecretū vl̓ obleuatū vl̓ oꝑtū: vn̄ cicatrix diobducta qn̄ ex oꝑtiōe labioꝝ vulneris ſibi adherētiū apparet caro ītegra. Sil̓r cicatrix ꝑietis obducta dr̄ qn̄ ſciſſura vl̓ rimule oꝑiūt̉. vn̄ hͦ obductionis .i. obducta actiooꝑtio: deletio: vl̓ obleuatio. ⁊ h̓ obductꝰ ctꝰ. ī eadē ſignificatiōe. Obductio ēt dr̄ mors. qꝛ ī morte palpebre obducunt̉ .i. ꝯͣ ſe ducūt̉ ī clauſiōe oculoꝝ. ⁊ ſil̓r labia ī clauſiōeoris: vel qꝛ oculi obducunt̉ .i. tegunt̉ vel claudunt̉.Obductio onis. in obduco cis. vide.O bedio. ex ob. ⁊ audio ꝯponit̉ obedio dis .i. circūandio vl̓vndiqꝫ audio. ꝗ .n. obedit paratꝰ ē audire. ⁊ īde obediēstis. ge. oīs. ⁊ ꝯꝑat̉ obediēs tior. tiſſimꝰ. vn̄ obediēter. tiꝰtiſſime. aduer. ⁊ hec obediētia tie. Et ꝯponit̉ obediēs cūin. ⁊ dr̄ īobediēs .i. nō obediēs: qd̓ ſil̓r ꝯparat̉. vn̄ hec inobediētia tie. Itē ab obedio hec obeditio onis .i. obedietia. Ro. 6. Siue obeditiōis ad iuſtitiā. Et ſcias ꝙ maioriīquātū maior ē ſemꝑ magis eſt obediēdū. Et ſcias ꝙ pteſtas ſpūalis ⁊ ſecularis vtraqꝫ deducit̉ a ptāte diuina.⁊ iō ītm̄ ſecularis ptās ē ſub ſpūali: īquātū a deo ſuppoſita eſt .ſ. in his q̄ ad ſalutē aīe ꝑtinēt. ⁊ iō in his magis eſtobediendum ptāti ſpūali qͣꝫ ſeculari. In his aūt q̄ ad bonū ciuile ꝑtinēt eſt magis obediēdū ptāti ſeculari qͣꝫ ſpirituali ẜm illud Matth̓. 22. Reddite q̄ ſunt ceſaris ceſari: niſi forte ptāti ſpūali etiā ptās ſecularis ꝯiūgat̉: ſic īdn̄o papa ꝗ vtriuſqꝫ ptātis apicē tenet .ſ. ſpūalis ⁊ ſecularis. Nā ẜm beatū Greg pctm̄ paganitatis īcurrit. ꝗcūq̄ſe xp̄ianū aſſerit: ⁊ ſedi apl̓ice obedire ꝯtēnit. Itē vt dic̄Greg. in vl. Moral̓. Sciēdū eſt ꝙ nunqͣꝫ ꝑ obediētiammalū fieri aliqn̄ debꝫ: aut ꝑ obediētiā bonū qd̓ agit̉ ītermitti: neqꝫ .n. mala in paradiſo arbor extitit quā deꝰ bo-