¶ DeNanteU
209
dicit Aug. id eſt quadringentis nonaginta vicibus: vt toriēs peccāti fratri dimitteret in die quotiēs ille peccarede facili in fratrē nō poſſet. ⁊ tūc ītelligit̉ ꝑ ml̓tiplicationē. qꝛ ſi ſeptuaginta multiplicent̉ ꝑ ſeptē faciunt qͣdrin.gēta cū nonaginta: vl̓ pōt ītelligi p̄dictꝰ numerꝰ ſeptuageſieſſepties ꝑ aggregationē: ſic̄ dicā in ſeptuagies. Iteꝫſeruātibꝰ ꝯtinētiā ꝯiugalē dat̉ fructꝰ triceſimꝰ: vidualēſexageſimꝰ: v̓ginalē centeſimꝰ: ſicut īnuit̉ in euangelio.fuiꝰ rō eſt ẜm Bedā. qꝛ fructꝰ triceſimꝰ debet̉ ꝯiugatis:qꝛ in rep̄ſentatiōe q̄ fit in abaco triceſimꝰ numerꝰ ſignat̉nꝯtactū pollicis ⁊ indicis ẜꝫ ſuas ſūmitates: vn̄ ibi quodāmō oſculant̉ ſe. ⁊ ſic triceſimꝰ numerꝰ ſignificat cōitgatoꝝ oſcula. Sexagenariꝰ v̓o numerꝰ ſignificat̉ ꝑ ꝯtactū īdicis ſuꝑ mediū articulū pollicis. ⁊ ſic ꝑ hoc ꝙ īdexlacet ſuꝑ pollicē opprimēs ip̄m ſignat̉ oppreſſio: quā vidue patiunt̉ in mūdo. Cū .n. numerādo ꝑuenimꝰ ad cerrenariū trāſimꝰ a leua in dextrā. qꝛ videlꝫ. ẜꝫ ꝯputiſtasvltimꝰ numerꝰ ꝗ numerat̉ in manu ſiniſtra eſt nonagittanouē: vt pͥmꝰ numerꝰ manꝰ dextre īcipit a centum. vn̄ꝑͦ cētenariū v̓ginitas deſignat̉ q̄ hꝫ portionē angelice dignitatis ꝗ ſunt in dextra .ſ. in gl̓ia. nos aūt ī ſiniſtra ꝑꝑ īꝑfectionē pn̄tis vite. Et Chryſo. tractās illd̓ luce. 8. Alid̓cecidit ſuꝑ terrā bonā ⁊c̄. Tria inꝗt bona ſunt. ꝗ .ſ. abſtinēt ſe a malis. ⁊ ẜm vires ſuas faciūt bona. ⁊ eſt fructusiſte eoꝝ triceſimꝰ. Si aūt ⁊ oīa bona ſua ꝯtēnāt ⁊ accedāt ad ſeruiēdū deo hn̄t ſexageſimū. Si aūt p̄cepto īperialis ſnīe ēt ad mortē ꝓceſſerint: hn̄t triceſimū. Si aūtēt fideles ꝗ iuſte viuūt hn̄t triceſimū. Si bona eoꝝ ꝑcuſſa fuerint ⁊ filij hn̄t ſexageſimū. Si āt īfirmitas aliqͣ corporis eis ꝯtigerit ⁊ fidel̓r ſuſtinuerint hn̄t triceſimuꝫ. ⁊terra bona eſt. Nā Iob an̄ tētationē triceſimū. ex ea habuit in facultatibꝰ ſuis iuſte viuēdo poſt dāna ſub̓e ⁊ filioꝝ habuit ſexageſimū. pꝰ plagā āt corꝑis cēteſimū fec̄.qͥ cēteſimū hꝫ ī ſe hꝫ ⁊ ſexageſimū ⁊ triceſimū. ⁊ nō eꝯͣº.Numida lingua. numidaꝝ vage ⁊ īcerte ſedes dn̄r. vn̄ h̓ ⁊hec numida de. penl̓. cor. i. vagās īcertꝰ: īcōſtans: īfidel̓. ⁊qꝛ olim numide vagabant̉ huc ⁊ illuc nō hn̄tes certammāſionē. iō dicti ſūt numide. vn̄ hec numidia die. terraeoruꝫ. ⁊ hinc mō ſumit̉ h̓ ⁊ hec numida de. exn̄s de terrailla ſiue ſit īſtabilis ſiue nō. ⁊ numidicus ca. cum. idem.Numillus li. diminutiuum paruus numus.Numiſma. a numꝰ dr̄ hoc numiſma matis. idē qd̓ numꝰ. ⁊numiſma .i. numi ꝑcuſſura: figura: ymago q̄ in numis fit.idē ⁊ denariꝰ dr̄. vn̄ dr̄ numiſma qͣſi numi ymago. Un̄ īMattheo. Afferte mihi numiſma cēſus. ⁊ attulerunt eidenariū. Itē īuenit̉ hoc nomiſma matis ꝑ o. ſcriptū. ⁊ ēidē ꝙ numiſma. de hͦ ēt dicā in ſolido das. ⁊ cor. pͥmā numiſma. vndę Hora. Rettulit acceptos regale numiſmaNumoſus. a numus dr̄ numoſus ſa. ſum. i. (philippos.numis plenꝰ. Et comparatur. vnde numoſe ſius. aduer.⁊ hec numoſitas tatis. ⁊ producit mo.Numularius a numus dicitur hic numularius rij .i. monetarius: mēſarius: campſor negociator. Mat. 15. Oportuitergo te committere pecuniam meam numularijs.Numulus. a numus dicitur hic numulus li. ⁊ hic numillusli. ambo diminutiua .i. paruus numus.Numus anumerꝰ deriuat̉ h̓ numꝰ mi. ⁊ debꝫ ſcribi ꝑ vnuꝫm. ⁊ dr̄ numꝰ a numerꝰ. qꝛ numi numerant̉. vl̓ numus aNuma pompilio ꝗ eos pͥmo apud romanos imaginibus⁊ ſculpturis notauit. vl̓ dr̄ numꝰ qͣſi nomus a noīe. qꝛ nominant̉. vl̓ qꝛ noībꝰ pͥncipū numi effigiant̉. Et q̄rūt̉ triain numo .ſ. metallū. figura: ⁊ pōdus. ⁊ ſi aliqd̓ iſtoꝝ d̓fuerit numꝰ nō erit. ⁊ olim numꝰ dicebat̉ argyrus. qꝛ olimfiebāt numi pͥmū de argēto. qd̓ grece argyros dr̄ ẜꝫ Hu.tita numꝰ ẜm Pug. ſcribi dꝫ ꝑ vnū m. hoc ēt pꝫ ī numerus vel in numia vbi nō eſt niſi vnū m. a ꝗbꝰ pōt deriua
ri numꝰ. Sꝫ an pͥma breuiet̉ ſolet q̄ri? Et dicūt multi ꝙpͥma breuis eſt ẜm illā regulā. Quāta fuerit pͥma naͣl̓rpͥmitiuo tāta remanet in ſuo directe d̓riuatiuo. ſꝫ numerus a quo deriuat̉ numꝰ hꝫ pͥmā breuē. gͦ ⁊ numꝰ. Sꝫ ꝯͣiſtos ē. qꝛ in numꝰ qͣſi vbiqꝫ a poetis pͥma ꝓducit̉. vn̄ Iuuenalis. Creſcit amor numi qͣꝫtū pecunia creſcit. Itemī ep̄i. Ac bn̄ numātū decorat ſuadela venuſqꝫ. Itē CathoDiues hꝫ numū: ſꝫ numꝰ nō hꝫ ip̄m. Sꝫ ad hoc ip̄i reſpōdēt ꝙ numꝰ pͥmā cor. ⁊ addit̉ aliqn̄ vnū m. a poetis. vt ꝓducat̉ poſitione. Et ꝓ iſtis fac̄. qꝛ vt dic̄ magr̄ Bn̄. u. an̄m. breuiat̉ in numerꝰ ⁊ ī numiſma. Un̄ Hora. in penultima epl̓a. Retulit acceptos regale numiſma philippos.⁊ mihi videt̉ ꝙ numiſma numꝰ ⁊ numerꝰ pͥmā corripiātita ꝙ numꝰ ⁊ numatꝰ ⁊ eoꝝ deriuatiua ꝑ vnuꝫ m. ſcribidebeāt. ⁊ vt dictū ē numꝰ ⁊ numatꝰ ⁊ hōa numꝰ deriuata cor. pͥmā: ſꝫ addit̉ vnū m. a poetis: vt pͥma efficiat̉ longa ꝑ figurā: vl̓ forte vt ꝗdā volūt pͥma de numꝰ naͣl̓r eſtlōga. qꝛ poete eā ꝓducūt. ⁊ tūc opꝫ dicere ꝙ regula nō ēgeneralis. Quāta fuerit pͥma ſyllaba in pͥmitiuo tāta eſtin directe deriuatiuo. ſꝫ vt plurimū eſt vera.Nunc .i. modo aduerbium temporis.Nuncio as. aui. are. Et ꝯponit̉ vt annūcio as. denūcio as. .ivalde nūciare vl̓ ꝓhibere: ſꝫ annūcio de futuro: nūcio d̓lōginquo. denūcio ī pn̄ti. Enūcio as. ꝓnūcio as. renūcioas .i. iteꝝ nūciare vl̓ renuere. Et ꝯpōit: vt abrenūcio as.ſubnūcio as .i. latēter vl̓ poſt vl̓ paꝝ nūciare. ⁊ eſt nūcioactiuū cū ſuis ꝯpoſitis. ⁊ dꝫ ſcribi ꝑ vnū c. ī ſcd̓a ſyllaba.Nunciolus li. dimi. in nuncius vide.Nunciꝰ. a nūcio as. dr̄ h̓ nūciꝰ ci. ⁊ hec nūcia cie. ꝗ vl̓ q̄ nūciat. ⁊ hͦ nūciū cū. qd̓ nūciat̉. ꝯfūdit̉ tn̄ qn̄ꝫ hec ꝓpͥetas⁊ h̓ nūciolus li. ⁊ hec nūciola le. ⁊ hoc nūcioluꝫ li. dimi. ⁊cor. o. ⁊ ꝑ ꝯpōnē h̓ īternūciꝰ ⁊ hec īternūcia. ⁊ hoc īternūciū. Et ꝯponit̉ vt h̓ p̄nūciꝰ ci. ⁊ hec p̄nūcia cie. ⁊ hoc p̄nūciū cij. Itē h̓ annūciꝰ. ⁊ hec annūcia. ⁊ hoc annūciuꝫ ẜmHug. Un̄ Pap̄. etiā dicit. Nūcius qui nunciat.Nuncubi aduerbiū loci ꝯponit̉ ex nū. ⁊ vbi. ⁊ īterponit̉ c.cauſa euphonie. ⁊ m. mutat̉ in n. ſequēte c. vt dic̄ Priſci.in pͥmo maio. ꝙ m. tranſit in n. vt nuncubi.Nuncupo: a nomē dr̄ nūcupo pas .i. noīare. ⁊ dr̄ nūcupo qͣſinomē cupio. ⁊ ē ethymo. vn̄ nūcupator toris. ⁊ hec nūcupatrix. nūcupatꝰ ta. tū. nūcupatio: nūcupatiuꝰ ua. uu. ⁊ ēactiuū nūcupo. ⁊ cor. cu. Et ſcias ꝙ hec ꝗnqꝫ v̓ba dn̄r vocatiua .ſ. dicor: vocor: nūcupor: noīor ⁊ appellor. Et vt dic̄Pap̄. nūcupat .i. appellat nominat dicit.Nundine a numꝰ dr̄ he nūdine naꝝ. ī ſingl̓ari āt raro īuēit̉⁊ ſūt nūdine mercātiū publicꝰ ꝯuētꝰ ad merces emēdasvl̓ vēdēdas. vn̄ nūdino nas .i. vēdere vl̓ emere vl̓ mercari. ⁊ cor. di. nūdine ⁊ nūdino. Uide de hoc in kalēde.Nunqͣꝫ .i. nll̓o tꝑe aduer. tꝑis. ⁊ ꝯponit̉ ex nō. ⁊ vnqͣꝫ. ⁊ nō remanet d̓ nō. niſi n. ſꝫ nuſqͣꝫ .i. nll̓o loco ꝯpōit̉ ex nō ⁊ vſqͣꝫvn̄ ad Heb. c. i. Nuſqͣꝫ āgelos app̄hēdit deꝰ. vn̄ nūqͣꝫ ꝑtinet ad tp̄s: nuſqͣꝫ v̓o ad locū. Un̄ ꝗdā. Ad tp̄s nūqͣꝫ: ſꝫ ꝑtinet ad loca nuſqͣꝫ. ſil̓r vnqͣꝫ ꝑtīet ad tp̄s: vſqͣꝫ v̓o ad locū.Nunꝗs ꝯponit̉ ex nū. ⁊ ꝗs. ⁊ mutat̉ m. ī n. ſequēte q. Cuꝫ ꝗaūt nō ꝯponit̉ nū. cām aūt huiꝰ in tertia ꝑte dixi vbi egide ſyllabicis adiectionibꝰ ⁊ ꝯpōnibꝰ de ꝗs vel qui.Nuo nuis o. in i. fit nui. ⁊ i. in tū fit nutū nūere .i. ānuere: cōſentire ꝓmittere: vl̓ nutū facere. Nuo ꝯponit̉ vt annuois. abnuo is. cōnuo is. īnuo is. renuo is .i. refutare. ⁊ ab oībus iſtis frequētatiua. Nuo neutꝝ ē cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis p̄ter annuo ꝓ concedere. ⁊ abnuo. renuo q̄ ſunt actiua. Itē oīa faciūt p̄teritū in nui. ⁊ ſupinū in nutū. penul.ꝓdu. in ſupino: lꝫ qn̄qꝫ in ꝗbuſdā v̓balibꝰ īterponat̉ i. cāeuphonie: vt inuitio ꝓ īnutio ẜm Hug.Nuper aduerbium temporis componitur a nouus ⁊ tēpore: quaſi nouiper .i. recēti tēpore: mō parū ante hoc tp̄s.