DeF ante AGanteA
furtū. Furtuoſus ēt dr̄ ꝗ pugnat vbi merces certa ꝑat̉urueo ues. furuꝰ. ua. ut. i. niger: obſcurꝰ: fuſcꝰ. īde furueoues. ui. uiſti. i. nigrere: fuſcū vl̓ obſcurū eē vl̓ fieri: ⁊ hincurunculus li. dimi. paruus fur. (furueſco īchoatiuūF uſarius a fuſus ſi. dr̄ hic fuſarius rij. qui facit fuſos. ⁊ adiectiue fuſarius ria. riū. quod ad fuſuꝫ pertinet.F uſcina ne. eſt qd̓dā inſtr̄m ferreū ⁊ tridēs quo vtunt̉ gladiatores ad ſe capiēdū: piſcatores ad piſces capiēdos: coci ad carnes extrahēdas de caldario: vel de lebete: velde olla: ⁊ cor. pe. vn̄ in Aurora dr̄. Carbones carnes forFuſcinula le. di. ꝑua fuſcina. (ceps vel fuſcina tollit.Fuſco ſcās. ſcaui. ſcare .i. obūbrare: d̓nigrare: obfuſcare. vn̄h̓ fuſcator toris. ⁊ hinc fuſcariꝰ ria. riū. qd̓ fuſcat: vel qd̓aptū ē ad fuſcādū: ⁊ fuſcus ſca. ſcū. i. niger. Fuſco ꝯponit̉vt ꝯfuſco ſcas. īfuſco ſcās. obfuſco ſcās. Fuſco actiuū eſtuſellus li. dimi. ꝑuus fuſus. (cū oībus ſuis cōpoſitis.F uſilis a fūdo dis. dr̄ h̓ ⁊ hec fuſilis ⁊ hoc le. qd̓ tm̄ fūdit̉ſicut ductile qd̓ tm̄ malleo ꝓducit̉ ẜm Pap̄. ⁊ cor. ſi.uſoriū rij. neu. ge. vas ī quo aliꝗd īfūdit̉. ⁊ dr̄ a fūdo disFuſtigo a fuſtis dr̄ fuſtigo gas. v̓bū actiuū .i. verberare qͣſifuſte agere: ex ꝗbus videt̉ eē ꝯpoſitum vel ſit ethymo.F uſtis a figo dr̄ h̓ fuſtis hꝰ fuſtis .i. palus vl̓ bacl̓us ad v̓berādū. ⁊ dn̄r pali fuſtes qͣſi fixi ſtātes. qꝛ fixi ī foſſis ſtēt.F uſus a fundodis. di. fuſuꝫ. dr̄ fuſus ſa. ſuꝫ .i. fugatꝰ vl̓ ꝓſtratus ſparſus: vn̄ hec fuſio onis. ⁊ fuſim aduer. Iteꝫ qfūdo dis. h̓ fuſus ſi .i. īſtr̄m filādi. qꝛ ꝑ eū fundat̉ qd̓ netum eſt. ⁊ componit̉ fuſus ſi. cū dis. ⁊ in. ⁊ pro. ⁊ dr̄ diffuſus ſi. ⁊ īfuſus ſi. ꝓfuſus ſi. ⁊ ꝓdu. fu.Futilis a futis dr̄ h̓ ⁊ hͨ futil̓. ⁊ hoc le. qd̓ cito ⁊ facile d̓currit: vl̓ decurrere pōt. vn̄ futilis dr̄ qd̓ nihil pōt retinere:quēadmodū nec illud vas qd̓ dr̄ futis. vn̄ ꝓpͥe futilia dicunt̉ vaſa illa fictilia q̄ caſſa ⁊ rimoſa nō tenēt ea q̄ īmittunt̉. ⁊ hinc facta trāſlatiōe futilis dr̄ hō vanꝰ: ſuꝑfluusloqͣx ꝗ nihil ſcit velare: nec audita pōt retīere: nec abſcōdere. ⁊ ſic ẜm Hu. futil̓ deriuat̉ a futis ꝓ vaſe: ſꝫ cū futil̓cor. penl̓. ⁊ oīa nomina in ilis deſinētia a noībꝰ deriuataꝓdu. penul. vt a ſenes ſenil̓. a puer pueril̓. deriuata v̓o av̓bis eā cor. vt a volo volatil̓: a lego legibil̓: videt̉ mihiꝙ futil̓ deriuet̉ a v̓bo. ⁊ hͦ dic̄ Priſ. ī. 4. li. vn̄ dic̄ ꝙ a futio tis deriuat̉ futil̓. ⁊ ab vtor vtil̓. ⁊ cor. penl̓. Hoc ēt pꝫin his v̓ſibꝰ greciſmi. Futile vas illud qd̓ nulla receptioclaudit. Sic hō futilis eſt diuulgās oē qd̓ audit.F utio a futis dr̄ futio tis. tiui. tire .i. vana loꝗ vl̓ fūdere. ⁊ꝯponit̉ vt effutio tis. tiui. tire .i. valde vana loꝗ: vl̓ ex toto fūdere. ⁊ ꝓdu. fu. vn̄ Hora. ī poetria. Effutire lenes īputis a fūdodis deriuat̉ h̓ ⁊ hͦ fu (digna tragedia v̓ſus.tis qd̓dā vas ī tēplo vbi reponebat̉ qd̓ d̓ ſacrificio reſtabat. nō .n. licebat cuiqꝫ manu tāgere vl̓ effūdere: vas ātilld̓ os hēbat āplū ⁊ latuꝫ: fūdū v̓o acutiſſimū adeo ꝙ īſtare nō poſſet: vn̄ ſtatī īclinabat̉: ita ꝙ illd̓ ſacrificij qd̓ītꝰ erat effūdebat̉. qꝛ nō licebat illd̓ reſeruari. vn̄ a fūdēdo futis dicebat̉. ⁊ hinc h̓ ⁊ hͨ futilis ⁊ hͦ le. ẜꝫ Hug. vl̓ẜꝫ Priſ. a futio tis. dr̄ futil̓ le. ⁊ hͦ rectiꝰ vr̄ cū cor. penl̓.uto a futis deriuat̉ futo tas. taui. tare .i. arguere: ꝯuīcereꝯfūdere: rep̄hēdere. ⁊ ꝯponit̉ vt ꝯfuto tas .i. arguere: cōuincerc: ꝯfūdere: Itē refuto tas. taui. tare .i. renuere: recuſare. Et deſcēdit futo a futis. qꝛ ꝗ futat v̓bū vl̓ v̓ba fūdit: ſicut illud fundebat̉ qd̓ in fute .i. in illo vaſe reponebat̉. Futo ⁊ eius ꝯpoſita ſunt actiua. ⁊ ꝓdu. fu.F utuo a futis dicit̉ futuo is. tui. tuitū. penul. in ſup̄. ꝓdu.qd̓ eſt verbū ſatis cōmune: per qd̓ iactura humani generis reſtaurat̉ .ſ. cōire. ⁊ dicit̉ a futis tis. Qui .n. talē actūexercet aliꝗd fundit. ⁊ cor. fu. ẜm Pugu.F uturꝰ pōt eē ꝑticipiū de ſuꝫ es eſt. ⁊ format̉ a futu. addita rus. qd̓ olim fuit ſupinū de ſuo fuis. fui. futū. tu. videī ſuo is. Itē pōt eē ꝑticipiū de fio fis. vt dixi ī fio fis. Et
ſi q̄ras: quō dinoſcit̉ qn̄ ē ꝑticipiū de ſū es eſt: ⁊ qn̄ de fifis? Ad qd̓ dico ꝙ qn̄ futurus exponit̉ ꝑ futurū de ſū eseſt: tūc ē eiꝰ ꝑticipiū: vt ſū futurus ep̄s .i. ero ep̄s. Si aūtexpōat̉ ꝑ futurū de fio fis: ē ꝑticipiū de fio fis: vt ego ſūfuturꝰ miles .i. ego fiā miles. ¶ Hic noͣ ꝙ gnaͣlis reguleē tradita a Priſ. Quēcūqꝫ caſū regit īdicatiuus ⁊ ꝗlibermodus eiꝰ gerūdiū ſupinū ⁊ ꝑticipiū: qd̓ ab eo deſcēditſꝫ Priſ. nō ponit exēplū: niſi d̓ obliꝗs. ⁊ iō dubitat̉ d̓ntōvtrū regat̉ ab īfinitiuo: a gerūdio: ſupīo vel ꝑticipio: ⁊ vdet̉ ꝙ ſic: qꝛ ſic̄ dr̄ bn̄: ego ſū miles vel ep̄s: ita bn̄ dr̄: volo eē miles vel ep̄s: venio cā fiēdi miles: ſū futurꝰ milesvado factū miles: ⁊ ho. ¶ Ad p̄dicta dico ꝙ regl̓a. Priſītelligit̉ d̓ obliꝗs tm̄: ⁊ nō d̓ntō. vn̄ īpol̓e ē ꝙ īfinitiuus:gerūdiū: ſupinū: ⁊ ꝑticipiū regāt ntm̄. vn̄ cū dr̄. Tu es futurꝰ ep̄s: futurꝰ ꝯſtruit̉ cū ep̄s ꝑ d̓termīationē ſꝫ nō ꝑ regimē: qꝛ qͣlis caſus p̄cedit tal̓ dꝫ ſeꝗ: vt ſū futurꝰ ep̄s. miſereor hoīs futuri ep̄i: ꝑco hoī futuro ep̄o: vi v̓o hoīeꝫ futuꝝ ep̄ꝫ: gaudeo d̓ hoīe futuro ep̄o. ſꝫ d̓ vtō dubitat̉ anſit dd̓ꝫ. O hō future ep̄e vl̓ ep̄s? Dico ꝙ dꝫ ſeꝗ vtūs. vijdd̓ꝫ ē. O hō future ep̄e: nō ep̄s: lꝫ ꝗdā ꝯͣriū dicāt: ſil̓r cuꝫdico: volo eē bonꝰ vl̓ miles. Bonꝰ ꝯſtruit̉ cū eē ꝑ d̓terminatōꝫ cū volo ꝑ regimē: ⁊ euocat̉ ab hͦ v̓bo volo mediāte hͦ īfinitīo eē. ſi gͦ dico: volo bonꝰ: nihil ē: qꝛ hͦ v̓bū volo hꝫ iſtā viꝫ mediāte īfinitīo quā nō hꝫ ꝑ ſe. vn̄ cū dicovolo eſſe bonꝰ. hͦ. totū eē bonꝰ ponit̉ loco vniꝰ accuſatiui. de hoc ēt dixi ſupra ī qͣrta ꝑte vbi egi de allotheca ẜꝫPriſ. ī ca. de euocatōe. Et ſcias ꝙ futuꝝ tribꝰ mōis ꝓnūciat̉: vt dicā ī ſōniū. vide ēt ī gallꝰ: in aſtrū: ⁊ in demon.F ututum penul. cor. eſt ſupinu de futuo tuis.APud mīal̓niſi cū locod. vl̓b̓ polatinos nulliꝰ ſyllabe ē ternit̉: vt ī ad vl̓ ſub vl̓ ob p̄pōne: vt agger:aggredior: ſuggero: oggano.AGabaō fuit q̄dā cītas. vn̄ h̓ ⁊ hͨ gabaōitate. nomē pr̄iuꝫ. ⁊ eadē ciuitas gabaa dr̄.G⁊ acuit̉ in fine gabaon. vide in eueusGabelus li. ꝓpriū nomē cuiuſdā viri: ꝓdu. penul. vn̄ ī Aurora dr̄. Angelus implet opus iāqꝫ gabelus adeſt.Gabriel hebraice: ī nr̄a līgua īterp̄tat fortitudo d̓i. vbi n.potētia dīna vl̓ fortitudo māifeſtat̉: Gabriel mittit̉. vn̄cū dn̄s erat naſciturꝰ ⁊ triūphaturꝰ de mūdo ⁊ diaboload Mariā Gabriel miſſus ē vt illū anūciaret: ꝗ ad bellādas aereas ptātes hūil̓ venire dignatꝰ ē. Et ſcias ꝙ iſtearchāgelꝰ Gabrielē ſūmꝰ īter archāgelos ꝗ apꝑuit Harie: apparuit ioſeph: Zacharie: ⁊ paſtoribꝰ. vn̄ Origenestractās illd̓ Mat. 2. Angelꝰ dn̄i apꝑuit in ſōnis Ioſephdic̄. Qualis angelus; ⁊ rn̄det illeipſe ꝗ ad Mariā deſtinatꝰ fuerat. Gabriel venit annūciare ei: ꝗ ad Zachariain tēplo locutꝰ ē: ꝗ ⁊ Ioſeph paulo ſuꝑiꝰ viſus ē: ipſe nūtꝑ ſōnū on̄dit ſe Ioſeph ſctūs angelus Gabriel. Ipſi .n. i.iunctū fuerat ⁊ ꝯmēdatū gn̄atiōis dn̄ice ſacr̄ꝫ. ꝓpterea⁊ digne Gabriel appellatꝰ eſt: ꝗ īterp̄tat̉ fortitudo dei.Illiꝰ nāqꝫ īcarnatōis ſacr̄m ꝯmēdatū hēbat: ꝗ veniebatad debellādas aereas ptātes. Iſte ēt angelꝰ ad illos bn̄vigilātes paſtores venit: ⁊ dn̄i gn̄ationeꝫ eiſdē nūciauit:angelꝰ inꝗt ſtetit iuxta illos ⁊c̄. ⁊ ꝓdu. pe. gtī gabrielis.Gaddir ris. gen. neu. ciuitas eſt in hiſpania: ⁊ cor. penul. gti⁊ deſinit in ir. cor. ⁊ ſcribitur per geminum d.Gades dis. fe. ge. ciuitas eſt. ⁊ gades dis. īſula ē in fine hiſpanie q̄ dirimit Europā ab aphrica: in qͣ Herculis colune īferunt̉ q̄ de noīe īſule gades dicte ſūt: ⁊ īde tyrrhenimaris faucibꝰ oceani eſtus īmittit̉: ⁊ eſt a ꝯtinenti terricentū viginti paſſibus diuiſa quā tirij a rubro mari ꝓfecti occupantes in lingua ſua gadeꝫ .i. viā ſeptā vocauerūt: qꝛ circūſepta ſit mari. Et nota ꝙ colūne q̄cūqꝫ ſunpoſite a viris fortibꝰ ī eo loco vltra quē ſubiugare ppl̓os
E
F