Druckschrift 
Catholicon
Seite
150r
Einzelbild herunterladen
 

DeGanteA

150

nō potuerūt gnaͣl̓r dicunt̉ gades a gadibus herculis: vl̓Gaius gai gaio. ꝓpriū nomē cuiuſdā viri: biſſyllabū eſt qꝛquia quaſi pro ſepe ⁊ termino poſite ſunt.i. ē dilplex ꝯſonas qn̄ ponit̉ īter duas vocales: ſꝫ in vtōeſt monoſyllabū .ſ. gai. ⁊ ē ibi i. ꝯſonās. de hoc pleniꝰ dixiin 3ª parte: vbi egi de formatiōe vocatī ſcd̓e declīatiōisGala grece. latine dicitur lac̄.Galatha te. ge. cōis: nom̄ ppl̓i. ad quē ſcripſit btūs paulus:⁊ dr̄ a gallus. Itē galata ē nomē gētile. vide in gallogrecus: ⁊ cor. pe. galatha. vn̄ in Aurora dr̄. Inde petit galathas: frigiā luſtrās regionem.Galathia thie. ꝓuincia galatharū: ⁊ dicitur a galatha.Galaticie. a gala he galaticie arū. leticie: lauticie .ſ. cibi d̓licati: ꝓpͥe ex lacte ⁊ inteſtinis fcī. vn̄ galaticioſus ſa. ſuꝫ .i.Galaxia xie. penl̓. acuta dr̄ a gala qd̓ ē lac: ⁊ delicioſus.rios qd̓ ē circulus. īde hͦ galaxias vl̓ galaxia xie .i. lactecirculus ꝗ vulgo dr̄ via ſcī Iacobi. Et ſcias ꝙ galaxia q̄idē ē qd̓ via lactea ſiue alba: vel lacteꝰ circulus nihil aliud ē niſi multe ſtelle parue qͣſi ꝯtigue ī loco orbis ī ꝗldiffūdit̉ lumē ſolis: ⁊ iō vr̄ circulus albeſcēs qͣſi fumus.Calbanū. a galo greco dr̄ hͦ galbanū ni. genꝰ pigm̄ti: vl̓ ſuccus: vl̓ lacͣ ferule. vn̄ hͦ galbanū ꝗdā color īde ſcūs. ⁊ hīcgalbaneꝰ nea. neū. ⁊ hͦ galbanū ni. qd̓dā genꝰ veſtiū dictū a galbaneo colore: ꝗ ē ſublucidus: ⁊ ſubalbꝰ: ſub pallore. ⁊ ē neu. ge. vn̄ Luca. ī. 9. Hic ebulū ſtridet ꝑegrīaqꝫgalbana ſudāt. īuenit̉ tn̄ ī maſ. ge. Eccl̓. 24. Quaſi galbanus nō īciſus. ⁊ vt dic̄ Papͥ. Galbanū ē ſpes multis aptaGalea. a galeron dr̄ hͨ galea lee .i. caſſis. medicaminibꝰ.ſed caſſis ē de ferro ⁊ militū. galea ex corio: ⁊ eſt peditū.vn̄ hͦ galear ris .i. galea. ⁊ galeatꝰ ta. tū. ꝗ galeā hꝫ: ⁊ corpe. Inuenit̉ ēt hec galea lee. genꝰ nauigij: ⁊ tūc ꝓdu. pe.vn̄ v̓ſus. Armo caput galea pelagus ꝑcurro galea.Galeo as. dr̄ a galea pro caſſide: ⁊ eſt galeare galea armare. ⁊ cōponit vt degaleo as .i. galea ſpoliare ⁊ deornare.Et eſt galeo actiuū cū oībus ſuis compoſitis.Galeron grece: latine dicitur corium.Galerꝰ. a galeron h̓ galerꝰ ri. ⁊ hͦ galerū ri. ⁊ hͦ galeriū rujī eodē ſenſu .ſ. pileū ex corio: ⁊ ꝓpͥe ex pelle ceſe hoſtie factū. vn̄ galeatꝰ ta. tū .i. galerū hn̄s: vl̓ galero ornatꝰ ⁊ ꝓdpe. vn̄ Statius theb. Obnubitqꝫ comas ⁊ tēperat aſtragalero. ⁊ in doctrīali. Ex hͦ auſterꝰ ꝓducit̉ atqꝫ galerus.Galicea a gala qd̓ ē lac dr̄ hec galicea cee: qꝛ gignat hoīetcādidiores reliꝗs hiſpanie ppl̓is. vn̄ galicanꝰ na. nū. gertile. hi galicani grecā origine ſibi aſſerūt. vn̄ ⁊ naͣli ingeGalilea a gala dr̄ hec galilea lee. regio pale­ ¶nio callētſtine ſic dcā: qꝛ gignat cādidiores hoīes qͣꝫ alia regio paleſtine: ⁊ hīc galileꝰ lea. leū. Galileus īterp̄tat̉ volubilisvn̄ ſepe īuenit̉. Galilei ſūt .i. volubiles. ⁊ eſt duplex galilea .ſ. ſuꝑior ⁊ īferior: terra optima ⁊ ferax. ⁊ cor. pͥmā galilea. vn̄ ī Aurora dr̄. Hic tāta terrā galilea pace beauit.Galla a gala lac dr̄ hec galla le. inſtr̄m cerdonū quo coriapurgātur: ⁊ dealbant̉. Galla ēt dr̄ q̄daꝫ herba ⁊ fructusquercuū. vn̄ fit qͣſi pl̓uis ad aptāda coria: ꝗ̄ ſil̓r galla vocat̉. Galla etiā fuit nomē cuiuſdā mulieris. ⁊ a galla hicgallarius rij. ⁊ gallicarius rij .i. cerdo ꝗ nō gallo operat̉.⁊ adiectiue declinat̉ gallarius ria. riū. vel gallicariꝰ ria.riū. qd̓ ꝑtinet ad gallā: ⁊ ſcribitur per geminū l.Gallus li. fluuiꝰ eſt frigie: de quo hoīes potātes reddunt̉ īſani ⁊ ebrij. vn̄ ſacerdotes cibeles dicti ſunt galli ab illo fluuio vbi colit̉ Cibele: de quo potātes ī ſacrificio nimietate furoris agitabant̉: qͣſi vini nimietate. vel dictiſunt galli qͣſi gallinacij: qꝛ caſtrati ſūt. ⁊ ꝑ cōpoſitionē archigallus li. i. archip̄ſbyter: ⁊ quaſi pͥncipes galloꝝ. videGallia: in gallus exponitur.in gallus.G alliacus ca. cū. i. gallicus penul. cor. a gallia dicitur.G allicantus: in gallicinium exponitur.

Gallicanus na. nū. penul. cor. in gallus exponitur.Galliciniū. gallus ꝯponit̉ cū cano vel cātus: ⁊ dr̄ hoc galliciniū ni. ⁊ h̓ gallicātꝰ tus. tui. ī eodē ſenſu .ſ. cantus. vn̄ ⁊quedā pars noctis dr̄ galliciniū vel gallicantus a cantuGallina a gallus dr̄ hec gallina galli. vide ī crepuſculū.ne. tā ꝓ vxorē galli qͣꝫ pro quo) ſigno celeſti.G allinaciꝰ. a gallina dr̄ gallinaciꝰ cia. ciū. qd̓ ad gallinā ꝑtinet. Gallinaciꝰ ēt dr̄ gallus: qꝛ vocē ⁊ formā gallīe exprimit. Gallīaciꝰ ēt capꝰ vl̓ capo dr̄. qꝛ qͣſi gallina ē. vn̄ gallinacios dicimꝰ ībelles ⁊ molles: ſiue vxorarios hoīes. Atſcias ꝙ gallus gallinaciꝰ dr̄. qꝛ qͣſi gallina nutrit pullos:qꝛ mulieres ſolēt ei d̓plumare vētrē: ⁊ fricare cū vrticaꝗ tal̓r vrticatꝰ libētiſſime cubat ſuꝑ pullos: ⁊ nutrit eosſic̄ mr̄: ⁊ gracillat ſic̄ gallina. Itē gallus gallinaciꝰ reꝑtoG allinella le. di. ꝑua gallīa. cibo dat vocꝭ ſigᵐ vt gallīa.G allinula le. dimi. parua gallina.G allio onis. propriū nomē viri. de quo habet̉ Actuū. 18. ⁊produ. penul. in obliquis.G allogrecꝰ ca. cū. a gallo ⁊ grecꝰ ꝯpōit̉. Gallogreci idē ſūtꝗ ⁊ galathe: ⁊ hīc hͨ gallogrecia cie. eadē regio ē q̄ ⁊ galathia. Si ꝗdē olim galli in auxiliū a rege Bitinie euocati: regnū cū eo ꝑacta victoria diuiſerūt: ſicqꝫ eiſdē grecisadmixti pͥmū gallogreci dicti ſt̉: ⁊ eoꝝ regio gallogrecianūc ex antiquo noīe galloꝝ ⁊ galathe dn̄r: ⁊ eoruꝫ regiogalathia: ⁊ hinc gallogrecꝰ ca. cū. ⁊ h̓ ⁊ hec galatha the. ⁊G allulus li. dimi. paruꝰ gallꝰ. ¶ꝓdu. penl̓. gallogrecꝰGallꝰ li. dr̄ qͣſi caſtꝰ vel caſtratꝰ a caſtro ſtras. qꝛ īter aueshͨ ſola caſtrat̉: ⁊ vt dic̄ Greg. Gallꝰ cū iā ſe ad cātū paratpͥus alas ſuas excutit ⁊ ſemetip̄ꝫ feriēs cātū vigilātiorēreddit: qꝛ nimirū nec̄e eſt vt hi ꝗ v̓ba ſctē p̄dicatōis mouēt pͥus ſtudio bōe actōis euigilēt: ne ī ſemetip̄is torpētes oꝑe: alios excitent voce: pͥus ſe qͣꝫ ſublimia fcā excutiāt: ⁊ tūc ad bn̄ viuēdū alios ſollicitos reddāt: ⁊ anteqͣꝫv̓ba exhortatōis īſonēt: oē qd̓ locuturi ſūt oꝑbꝰ clamēt.Itē gala grece dr̄ gallꝰ la. lū. tā ꝓ gēte qͣꝫ ꝓ hoīe illiꝰ gentis: ⁊ dicti ſūt galli a cādore corꝑis. ẜꝫ .n. diuerſitatē celi⁊ facies hoīuꝫ ⁊ colores ⁊ corpoꝝ qͣlitates ⁊ aīoꝝ diuerſitatē exiſtūt: ⁊ hīc romanos graues: graios leues: afrosv̓ſipelles: gallos naͣ feroces ⁊ acriores īgenio videmꝰ: qd̓naͣ climatū fac̄: nō īquā nec̄itate: ſꝫ qͣdā īclinatōe vel diſpōne: vn̄ īuenit̉ apud autores: ꝙ p̄dcā gētiuꝫ noīa deſignāt ꝓpͥetates p̄dcās vt iſte ē afer: qͣſi malignꝰ: vl̓ v̓ſipellis ẜꝫ Pū. Hiero. āt ſuꝑ epl̓aꝫ ad Gala. ſic dic̄. Unaqueqꝫ ꝓuīcia ſuas ꝓpͥetates: cretēſes ſꝑ mēdaces malas beſtias: vētres v̓o pigros ab Epimenide poeta dcōs Apl̓sꝯprobat: vanos mauros ⁊ feroces dalmatas: latīos pulſat hiſtoricꝰ timidos. Frigas oēs poete lacerāt. Athenisexpeditiora naſci īgenia ph̓i gl̓iant̉: grecos leues ⁊ apd̓Ceſarē ſugillat Tulliꝰ. Ip̄ꝫ iſrael graui corde: ⁊ dura ceuice oēs ſcripture arguūt. In hūc mōꝫ arbitror ⁊ Apl̓mgalathis regiōis ſue ꝓpͥetatē attribuiſſe. O īſenſati galathe inꝗt ⁊c̄. In origīali ēt dic̄ Hiero. ſuꝑ Iſaiā: ꝙ oēs hiſtorie referūt romanoꝝ ⁊ iudeoꝝ gente nihil fuiſſe auariꝰ. Ad p̄dcōꝝ d̓claratōeꝫ noͣ. ꝙ electio aīe multū īclinat̉ ex ꝯpl̓one corꝑis. vn̄ ēt medici iudicāt aliquē eē īuidū: vel triſtē: vl̓ laſciuū: vl̓ aliꝗd ho. Iudicia āt hͨ freq̄nter v̓a ſūt eo ꝙ in pl̓ibꝰ rō paſſiōibꝰ ſuccūbit: ⁊ ab eis deducit̉: qͣꝫuis nō de nec̄itate: eo ꝙ rō īperiū ſuꝑ paſſioneshꝫ. De hͦ dixi ſupra in aſtrū. A gallꝰ d̓riuat̉ hͦ gallia lie.regio eoꝝ. Et ſunt tres gallie .ſ. comata: togata: bracata.Gallia coata ē lōbādia .ſ. ab alpibꝰ vſqꝫ ad rubiconē. Gallia togata ē ab alpibꝰ vſqꝫ ad mare britanicū. Gallia bracata ē q̄ rheno adiacet: vt ꝑs burgūdie: lotarīgia: flādriacolonia: ⁊ terra lingonēſiū. ⁊ ēt q̄dā alie regiōes ꝯtinent̉in gallia bracata: ⁊ hīc gallꝰ la. lū. gētile. ⁊ gallicanus na.nū. ꝓpͥe tn̄ gallꝰ ꝗ ī gallia natꝰ ē dr̄: gallicꝰ ex gallia natꝰ.