Druckschrift 
Catholicon
Seite
149r
Einzelbild herunterladen
 

DeanteU

gorgeris ẜꝫ vocē. a d̓fūgor geris. ẜꝫ ſignificationē: qꝛ exeoꝝ gn̄e ꝗdā ſūt īterēptorij. vn̄ ⁊ defūcti dicunt̉ mortui.vn̄ quidā. Boleti leti cauſa fuere tui. Inuenit̉ ēt fūgusF uniculus li. dimi. paruus funis. ꝓ veteri panno.Funis. a fos qd̓ ē lux dr̄ h̓ funis nis: qꝛ funes an̄ vſuꝫ papiri olim in yſu lumīs fuerūt circūdati cera: ⁊ ꝓdu. fu.Funꝰ. a funis dr̄ gͦ funꝰ neris .i. cadauer ſic dictū a funibꝰaccēſis .i. cādelis: quos funes an̄ feretrū: an̄ papyri vſuꝫcera circūdatos ferebat. vn̄ funereꝰ rea. reū. ⁊ funeſtusſta. ſtū. ⁊ h̓ ⁊ hͦ funebris ⁊ hͦ bre. oīa ī eodē ſēſu .ſ. luctuoſus: mortalis. tn̄ differ̄t ẜꝫ ꝓpͥetatē: qꝛ funebre ē luctuoſū. ⁊ funereū ē qd̓ ex funer ꝯſtat: vl̓ qd̓ ad funꝰ ꝑtīet. Funeſtū v̓o qd̓ funer̄ ē īꝗnatū. vn̄ funeſto ſtas .i. funere innare: ⁊ pōit̉ ſimpl̓r ꝓ iꝗnare. Que aūt ſit dr̄ia inter fun⁊ cadauer: ⁊ q̄dā alia dixi ī cadauer. At ſcias ꝙ funebricor. pe. naͣl̓r. vn̄ Hora. ī ep̄i. Ira truces inimicitias ⁊ funeFunuſculū li. di. paruū funus. ¶bre bellū: ſupple gerūt.Pno is. it. iſti. fuerat. fuere. fuiſſe. fuēdi. fuēdo. fuēdū. futū.futū. fuēs. ⁊ futurus .i. eē: ⁊ ē mō d̓fectiuū. Tm̄ .n. p̄teritūtp̄s ⁊ q̄ formant̉ a p̄terito ſūt mō ī vſu. Inuenit̉ tn̄ qn̄qhꝰ v̓bū ī alijs tꝑibꝰ ẜꝫ ātiquos. ⁊ qꝛ fuo ⁊ ſū ſūt eiuſdē ſignificatiōis: ⁊ ſu. caret p̄terito: ⁊ cū p̄teritū huiꝰ v̓bi fuonō hēat pn̄s ī vſu. iō ſū es eſt accipit illud p̄teritū mutuo⁊ ita ex ſū es eſt: ⁊ ex hͦ p̄terito fui factū ē qͣſi vnū v̓buꝫ.⁊ quū ſuꝫ es eſt hēat duo ꝑticipia .ſ. ens ⁊ futurꝰ. ens format̉ a ſū es eſt. futurus a fui. ſꝫ ꝑ mediuꝫ: ẜm ꝙ fui eratv̓bū ītegrū fiebat ſupi. futū tu. hīc additarus. fit futurꝰ.Fur a furnus dr̄ hic ⁊ hec fur ris. ge. cōis: qꝛ noctis vtiturtꝑe. ꝓpͥe ꝗdē ē fur ille ꝗ de nocte vadit: ⁊ ꝑfodit domos:latro ꝗ latet in ſiluis ⁊ expoliat trāſeūtes. vn̄ illud. Fulatet in furno: latro ſe fert obuius vltro. ⁊ ꝓdu. fu. ī gtō.Hora. in ep̄i. Et dn̄m fallūt: ⁊ ꝓſūt furibus ergo.Furabula loꝝ. numeri pluralis. ge. neu .i. tenebre: qꝛ furātur nobis viſuꝫ ⁊ diſcretionē rerū: ⁊ dr̄ a fur. ⁊ cor. penl̓.Furca ce. ꝯponit̉ a fur ⁊ cilleo les. īde furca: quia ibi furescillent̉ .i. mouent̉: ⁊ hꝫ minꝰ pene qͣꝫ crux: qꝛ ſtatim ſtrāgulat ⁊ īterficit. Itē furca ē qd̓dā inſtr̄ꝫ ruſticoꝝ: ⁊ ẜꝫ hcōponit̉ a frumētū ⁊ cilleo: qꝛ cuꝫ eo mouet̉ frumētū inarea. vel furca ꝯponit̉ a fero fers ⁊ caput: inde dr̄ furcaqͣſi ferēs caput: qꝛ antiꝗ ſolebāt deferre capita occiſoꝝhoīuꝫ in ea. Inuenit̉ etiā furca trāſlatiue ꝓ qͣdā violentia. vn̄ Hora. in ep̄i. Nam expellens furca tn̄ vſqꝫ recurret. A furca dr̄ furcatꝰ ta. tu. qd̓ ꝯponit̉ vt bifurcatus taFurcatus. vide in furca. tuꝫ. trifurcatꝰ ta. tū.Furcella le. dimi. parua furca.Furcelles. fur cōponit̉ cū cilleo. ⁊ dr̄ he furcelles liū. ꝓpͥfurce ille vbi ſuſpēdunt̉ fures ⁊ latrones: qꝛ ibi cillent̉.F urcifer ra. rū. pe. cor. i. ferēs furcā. ⁊ ꝯponit̉ a furca ⁊ fero. Furcifer ēt dicebat̉ olim ꝗ ob leue delictū cogebat̉ adn̄is ignominie magis qͣꝫ ſupplicij cauſa furcā circa viāferre p̄dicās pctm̄ ſuū: ⁊ monere ceteros ne ꝗd ſil̓e peccarēt. Furcifer ēt dicebat̉ homicida dānatꝰ ad furcā: vl̓ꝗ dignꝰ erat furca: qꝛ ꝯſuetudo erat oliꝫ dānatos ſua patibula portare ad locū ſuſpēſiōis: ſic̄ legit̉ xp̄m ieſuꝫ dn̄ꝫFurcillo. a furcelles deriuat̉ furcillo las. nr̄m feciſſe.i. ſuſpēdere: vel ꝯcutere. Et cōponit̉ cū ad: ⁊ dr̄ affurcilo las .i. iuxta: vl̓ valde: vl̓ aliꝗd ſuſpēdere: vl̓ ꝯcutere.Furcula le. dimi. parua furca.Furfur. a farina vel farre dr̄ hic furfur ris .i. brēno: qꝛ eorum purgamētū eſt. vel dr̄ a furor raris: qꝛ ab eo minutior farina ſubtrahat̉ ⁊ furet̉: ⁊ ē maſ. ge. ⁊ hinc h̓ furfurris. q̄dā auis q̄ nō paſcit̉ niſi furfure. ⁊ hͨ eadē dr̄ furfurio onis. Itē a furfur dr̄ furfureꝰ rea. reū. i. de furfure factus. ⁊ vide fur ſimplex ē latro: ſꝫ fur geminatū .i. furfureſt cibꝰ porci. vn̄ ꝗdā. Fur ſimplex ē latro geminatū fitcibꝰ apro. Itē furfur ē maſ. ge. lꝫ ꝗdā dixerūt ꝙ ē neu. ꝯͣ

quos dr̄ Furfura ꝗ dixit ſemꝑ de furfure vixit.Furia a ferio dr̄ hͨ furia rie. qꝛ ferit corda hoīuꝫ: ⁊ redditea cōmota. vn̄ hic ⁊ hec furialis ⁊ hoc le. vn̄ furial̓r aduer. ⁊ hec furialitas tatis. ⁊ furioſus ſa. ſū. ⁊ furiatꝰ ta. tū.ſed furioſus eſt ꝗ ritu furiaruꝫ fert̉: ⁊ ab eo furor nunqͣꝫrecedit furiatꝰ ꝗ furit ex cā. Et furioſus ꝯparat̉ furioſior ſimꝰ. vn̄ furioſe ſius. ſime. aduer. ⁊ hec furioſitas tis.uribundus da. dū. i. ſil̓is. furēti: ⁊ dr̄ a furio ris.Furio. a furia dr̄ furio ris. v̓bū ne. ⁊ abſolutū pͦ Reg. ca.z1. Introduxiſtis iſtū vt furiet me p̄ſente. ⁊ vt vult. Priſcianꝰ. pͥma ꝑſona .ſ. furo vel furio. nō eſt multū in vſu: ⁊caret p̄terito ⁊ ſupino: ſed mutuat̉ tā p̄teritū qͣꝫ ſupinuꝫab inſanionis. qd̓ eſt eiuſdē ſignificatiōis cū illo: ⁊ facitp̄teritū īſaniui: ⁊ ſupinū inſanitū. Sedulius tn̄ finxit p̄teritū furiui a furio: ſed nō ſeꝗmur eū in hoc. vide in cerno. ⁊ hinc hic furor roris. Furo vel furio ẜꝫ quoſdā ꝯponit̉: vt defuro ris. vel defurio ris .i. valde furire: vel a furore ceſſare. diffuroris. ⁊ diffurio ris .i. diuerſis modisfurire. p̄furo vel p̄furio .i. ante furire vl̓ pre alijs furire.ꝑfuro ris. vl̓ ꝑfurio ris .i. ꝑfecte vel valde furire. Iurocū oībus ſuis ꝯpoſitis eſt neu. ⁊ cor. fu. ꝙ aūt dr̄ furo qͣſifos vro etyª ē: ⁊ cor. pͥmā furis v̓bū: ſed furis nomē eamꝓdu. vn̄ v̓ſus. Cur īſane furis: nō ledor crimīe furis.Furiolus in furia vide.urno nas. in furnus exponitur.F urnulus li. dimi. paruus furnus.Furnus ni. maſ. ge. dr̄ a furfure: qꝛ panis ex eo factꝰ ibi coquit̉: vel dr̄ a fos qd̓ eſt ignis. vn̄ furnꝰ qͣſi fos vrna. vn̄furnariꝰ ria. riū. ad furnū ꝑtinēs: ⁊ h̓ furnariꝰ rij. ⁊ hͨ furnaria rie. ꝗ vl̓ q̄ cuſtodit furnū ⁊ furno as .i. ī furnū mittere l̓ ī furno coq̄re. ⁊ ꝯpōit̉ cū d̓. ⁊ dr̄ d̓furno nas .i. a fuinō extrahere. Itē cū in ⁊ dr̄ īfurno nas .i. in furnū mittere vel ī eo coq̄re. Et ē furno actiuū cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis.uro ris. vel furio ris. dr̄ vide in furio ris.Furo rōnis. maſ. ge. qd̓dā aīal: ⁊ dr̄ a furnꝰ. tenebroſos .n.⁊ occultos cuniculos effodit ⁊ eijcit p̄dā quā inuenit.uror raris. ratꝰ. ſū v̓bū deponē. ⁊ dr̄ a fur ⁊ ꝓdu. fu. ſꝫ furor nomē eā cor. vn̄ v̓ſus. Eſt ī corde furor ſocioꝝ tegmina furor. Hinc pōt q̄ri an̄ liceat alicui furari ꝑꝑ nec̄itatē: Ad hoc dico ꝙ lꝫ ea q̄ ſūt iuris hūani nō pn̄t d̓rogari iure naͣli vel dīno. ẜꝫ āt naͣlē ordinē ex dīna ꝓuidētiaīſtitutū res īferiores ſūt ordīate ad hoc: ꝙ ex eis ſubueniat̉ hoīuꝫ nec̄itati. ⁊ iō ꝑ reꝝ dīſiōes ⁊ appropͥatōeꝫ exiure hūano ꝓcedētē nō īpedit qn hoīuꝫ nec̄itati ſit ſubueniēdū ex ho rebꝰ. ⁊ iō res qͣs aliqui ſuꝑabūdāter hn̄tex naͣli iure d̓bent̉ paupeꝝ ſuſtētatōi. vn̄ Ambroſiꝰ dic̄.⁊ hr̄ in decre. diſ. 47. ca. ſic̄ hi. Eſurientiū panis ē quē tudetines: ⁊ nudoꝝ īdumētū ē qd̓ tu recludis: miſeroꝝ redēptio ⁊ abſolutio pecūia ē quā tu ī terra ſuffodis. Sedqꝛ multi ſūt nec̄itatē patiētes: ⁊ nō pōt ex eadē re oībusſubuenire: ꝯmittit̉ arbitrio vniuſcuiuſqꝫ diſpēſatio ꝓpͥarū reꝝ vt eis ſubueniat nec̄itatē patiētibꝰ. ſi tn̄ adeo ſitvrgens ⁊ euidēs nec̄itas: vt manifeſtū ſit īſtāti nec̄itatide rebꝰ occurrētibꝰ eē ſubueniēdū: puta cū īminet ꝑſone periculū ⁊ al̓r ſubuenire nō pōt: tunc licite pōt aliꝗsex rebꝰ alienis ſue nec̄itati ſubuenire: ſiue māifeſte ſiueocculte ſublatis: nec hꝫ hoc ꝓpͥe rōne furti vel rapīe: qꝛꝑ talē extremā nec̄itatē efficit̉ ꝓpriū illd̓ qd̓ ꝗs accipitad ſuſtētādū ꝓpriā vitā. Sil̓r in caſu ꝯſil̓is nec̄itatis ētpōt aliꝗs occulte rē alienaꝫ acciꝑe: vt ſubueniat ꝓximoſic īdigēti: nec credo aliena ſic recipiētē teneri ad reſtitutionē ſi eū ꝯtingat ad fortunā pinguiorē deuenire.Furtulum li. dimi. paruū furtum: penul. cor.Furtū a fur dr̄ hoc furtū ti .i. aliene rei īuito dn̄o ꝯtrectatio. vn̄ furtī aduerbiū: ⁊ furtiuꝰ ua. uū. ⁊ furtuoſus ſa. ſū..i. plenꝰ furto: qui ſepe cōmittit furtū: vel qd̓ pertinet ad