Druckschrift 
Catholicon
Seite
142r
Einzelbild herunterladen
 

De8Ante

14 2

dupl̓r: qꝛ aūt ē de ipſo deo tm̄: aut de deo rōne naͣe aſſūꝑte. Si pͥmoº hoc ꝯtingit eē tripl̓r: qꝛ aut ē de deo rōnenaͣe: aut rōne ꝑſonarū: aut rōne effectꝰ ꝓprij: Si rōne nature ſic hēmꝰ pͥmū articulū. Credo ī vnū deū: ſi rōne ꝑſone: aut rōne pr̄is: ⁊ ſic habemꝰ ſecūdū .ſ. Patrē oīpotētē: aut rōne filij: ⁊ ſic hēmꝰ tertiū. Et ī ieſuꝫ xp̄m filiū eiaut rōne ſpūſſancti: ⁊ ſic hēmꝰ qͣrtū. Credo in ſpūꝫ ſcūꝫSi rōne effectꝰ: aut ꝑtinet ad ꝯditionē naͣe: ⁊ ſic hēmusqͣntū. Creatorē celi ⁊ terre: aut ad donū gr̄e: ⁊ ſic hēmusſextū. Sāctā eccl̓iaꝫ catholicā: ſcōꝝ cōionē: remiſſioneꝫpctōꝝ. aūt ad ꝑfectionē gl̓ie: ⁊ ſic hēmꝰ ſeptimū. Carnisreſurrectionē ⁊ vitā eternā amē. ⁊ ponit̉ opꝰ ſiue effecttr̄e ī ꝯſecutiōe boni: quū dr̄. Sāctā eccl̓iaꝫ catholicā ſanctoꝝ cōionē. ⁊ ī remotionē mali cū ſubdit̉. Remiſſioneꝫpctōꝝ: qꝛ iſte ſūt due ꝑtes iuſtificatiōis ⁊ boni .ſ. declinare a malo. ⁊ facer̄ bonū. Quidā tn̄ al̓r diſtīguūt hos tresarticulos: qꝛ opꝰ creatoris īcludūt ī pͦ articulo: ꝗ ꝑtīet acvnitatē eēntie ⁊ vltimū opꝰ diuidūt in duos articulos .ſ.carnis reſurrectionē vnū articulū dicētes: ⁊ vitā eternāaliū. Sꝫ pͥª diſtīctio melior vr̄: qꝛ apl̓s exp̄ſſe pōit vnū articulū d̓ creatiōe ad Hebre. ii. Iide credimꝰ aptata eē ſecula: ⁊c̄. Et iterū. Cōpletio vite eterne ⁊ gl̓ie īcludit ꝯiūctionē aīe ⁊ corꝑis. Articuli aūt ꝑtinētes ad naͣꝫ aſſūptāſūt ēt ſeptē. Primꝰ ꝑtinet ad ꝯceptionē: ꝗ ꝯceptꝰ eſt deſpū ſctō. Scd̓us ad natiuitatē. Natus ex maria virgineTertiꝰ ad paſſionē. Paſſus ſub pontio pilato: crucifxusmortuꝰ ⁊ ſepultꝰ. Quartꝰ ad deſcēſuꝫ ad īferos. Deſcendit ad īferna. Quintꝰ ad reſurrectionē. Tertia die reſuirexit a moriuis. Sextꝰ ad aſcēſū ad celos. Aſcēdit ad celos: ſedet ad dexterā pr̄is oīpotētis. Septimꝰ ad aduentū ad iudiciū. Inde vēturꝰ ē iudicare viuos ⁊ mortuos.⁊ vide pr̄ nō ē miſſus: ſic̄ ⁊ alie ꝑſone: ⁊ iō eis ꝑꝑ effectusmiſſiōis plures articuli appropriant̉ qͣꝫ pr̄i. Itē fides decorꝑe xp̄i: ⁊ de oībꝰ ſacr̄is ⁊ clauibꝰ: ⁊ de oībꝰ hȯ īcludit̉ īarticulo ꝗ ē de effectu gr̄e: ꝗ ē. Sāctā eccl̓iaꝫ catholicā:⁊c̄. Et iō in niceno ſymbolo additū eſt. Cōfiteor vnū baptiſma. Quidā v̓o dicūt ꝙ reducit̉ ad articulū de paſſione: ſꝫ pͥmū ꝓbabiliꝰ ē. Hoꝝ aūt articuloꝝ tres in vnū petrus ꝯplexus ē .ſ. articulū de vnitate eēntie: ⁊ de oīpotentia pr̄is: ⁊ de oꝑatiōe creatiōis. iō qꝛ opꝰ creatiōis ꝓpterpotētiā quā īdicat: pr̄i appropͥat̉: ꝗ ē fons totiꝰ diuinitatis. ⁊ iō ꝯpetit ſcō petro ꝗ ē caput apl̓oꝝ: ſic̄ pr̄ ſcē trinitatis. vn̄ iſtū articulū poſuit ſcūs petrus. Credo ī deū patrē creatorē celi ⁊ terre. Sāctꝰ Ioānes aūt poſuit aliuꝫarticulū de ꝑſona filij. Articulū aūt de ꝯceptiōe ⁊ natiuitate ꝯiūxit in vnū Iacobꝰ zebedei: vn̄ poſuit hūc articulū. Qui ꝯceptꝰ ē de ſpū ſcō: natꝰ ex maria v̓gine. Articuluꝫ aūt de paſſiōe poſuit Andreas .ſ. Paſſus ſub pōtio pilato: crucifixus mortuꝰ ⁊ ſepultꝰ. Deſcēſuꝫ ad īferos poſuit ſcūs philippus. Reſurrectionē poſuit ſcūs Thomasꝗ pͦ de reſurrectiōe xp̄i dubitauit: deīde ꝑ tactū ⁊ viſumcertificatꝰ credidit. Aſcēſionē poſuit ſcūs Bartholomēus. Aduētū ad iudiciū ſcūs Mattheꝰ. vn̄ dicit: īde vēturus ē iudicare viuos ⁊ mortuos. Articulū de ſpūs ſcī ꝑſena poſuit ſcūs Iacobꝰ alphei. vnde poſuit iſtu articulū.Credo in ſpm̄ ſcm̄. Opꝰ aūt gr̄e diuiſerūt duo apl̓i. NaꝫSymon poſuit effectū gr̄e ī ꝯſecutiōe boni .ſ. Sāctā eccleſiā catholicā ſcōꝝ cōionē. Scūs Iudas Iacobi qͣꝫtuꝫad remotionē mali poſuit .ſ. Pctōꝝ remiſſionē. Effectūat gl̓ie poſuit ſcūs Matthias: vel iteꝝ Thomas: vt ꝗdādicūt .ſ. carnis reſurrectionē: vitā eternā. Quidā aūt al̓ip̄dictos articulos attribuūt apl̓is: ſꝫ ī hͦ nō ē magna vis Itē ſcias ꝙ hn̄s fidē īformē dicēs ſymbolū n̄ peccat:qꝛ hͦ dic̄ ī ꝑſōa eccl̓ie q̄ credit n̄ ſolū deū ſꝫ ēt credit ī deuꝫ. Eſt .n. duplex fides .ſ. īformis ⁊ fides formata. Fidesformata ē fides q̄ ꝑ dilectionē oꝑat̉. ⁊ hͨ ē v̓tꝰ theologica

⁊ fūdamētū edificij ſpūalis: ⁊ ē a ſpū ſcō: ⁊ cū ſpū ſcō. ?des autē īformis ē fides ſine oꝑbꝰ: q̄ ocioſa vel mortuaeſt: ſicut dic̄ Iacobꝰ. Hec ē autē a ſpū ſcō: ſꝫ nō cuꝫ ſpiritu ſcō: vt dicā in timor. De tribꝰ autē fidei ſymbolisreꝗre in ſymbolū. Itē ea q̄ ſunt fidei ſunt ſupra ītellectūangelicuꝫ: vt dicā in ītellectꝰ. Itē nō pōt bn̄ viuere ſinefide xp̄i: vt dicā ī vita. Et ſcias ꝙ fides dr̄ magna qͣtuormodis .ſ. cognitiōe: ꝯſtātia. articuloꝝ qͣꝫtitate: deuotiōe.F idicen cinis. maſ. ge. ꝗ canit cū fide: ſiue cū chorda: ⁊ ꝯponit̉ a fidis chorda. ⁊ canonis. ⁊ cor. penl̓. ⁊ cor. ci.idicina ne. fe. ge. cithariſta que cū fide cātat. ⁊ dr̄ a fidicēF idicula. a fidis chorda dr̄ hͨ fidicula le. di. ⁊ fidicl̓a le. dr̄qd̓dā genꝰ tormēti .ſ. ꝑua cordula vn̄ ligabāt̉ manꝰ martyrū. vn̄ Prudētiꝰ ī hym. Ignes ⁊ fidicule ſeuiāt: ⁊ tūcdr̄ a fides: qꝛ hͦ gn̄e tormēti rei ī eculeo torq̄bant̉: vt fides īueniret̉. idē ēt vngula dr̄. (go gis. ⁊ cor. fra.idifragus ga. gū. i. fidē frangēs: ⁊ cōponit̉ a fides ⁊ franF idis dis. fe. ge. i. chorda cithare. ⁊ dr̄ a findo dis. ẜꝫ Pug.vel ẜꝫ Pap̄. Fidis .i. chorda dcā: qꝛ ſibi fidē ẜuet ne alteriꝰ ſonos imitet̉: ⁊ cor. fi. ſꝫ fido dis. ꝓd. fi. vt dixi ī fides.P idodis. dit. fiſus. ſū. v̓bū neutropaſſiuū. vn̄ h̓ ⁊ hͦ ⁊ hͦ fidēs tis. tā nomē qͣꝫ ꝑticipiū: ⁊ ẜꝫ ꝙ ē nom̄ ꝯꝑat̉. vn̄ fidē.tertiꝰ. ſime. aduer. ⁊ hͨ fidētia tie. Fido ꝯpōit̉ ꝯfido dis.fiſus ſū. vn̄ ꝯfidēs. ⁊ ꝯꝑat̉. vn̄ ꝯfidēter tiꝰ. ſime. aduer. ⁊hͨ ꝯfidētia tie. ⁊ ꝯpōit̉ cū dis. ⁊ dr̄ diffido dis. fiſus. ſū. i.n̄ fidere. Fido cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis ē neutꝝ: nec hͦ qd̓ eſtneutropaſſiuū īpedit. qꝛ oē neutropaſſiuū ē neutꝝ. ē .n.neutropaſſiuū neutri ſpēs. Itē fido ⁊ oīa eiꝰ ꝯpoſita ꝓducūt hāc ſyllabā fi. Qui. d̓ arte. Diffidet miſere ꝓtinꝰ illaſibi. Inuēit̉ fidit p̄teritū d̓ findo dis. di. diſti. dit. ⁊ tc̄ cor.fi. vn̄ v̓ſus. Fido ꝑit fidit: dat quoqꝫ findo fidit. Itē fidisē ēt gtūs de fidis dis .i. corda: ⁊ gͣtus de fides dis. ꝓ v̓gīeqͣdā. Iteꝫ fidis ē dtūs ⁊ abltūs pl̓alis de fidꝰ da. dum. ⁊ꝓdu. fi. vide ēt ī fides. ⁊ hꝫ fido tria ꝑticipia .ſ. fidens fiPīducia. a fidꝰ dr̄ hͨ fiducia cie. ⁊ ē fiducia ſus ⁊ fiſurꝰ.in bonis rebꝰ ⁊ ī mal̓: ſꝫ ſepiꝰ in bonis rebꝰ: ⁊ īde h̓ ⁊ hͦ fiducial̓ ⁊ hoc le. ⁊ īde fiducial̓r aduer. ⁊ hec fiducialitastatis. Itē a fiducia dr̄ fiduciariꝰ ria. riū .i. fidꝰ. Iteꝫ fiducia ē cū res aliqͣ ſumēde pecunie mutue gr̄a vel mācipat̉ vel in iure credit̉: ⁊ hīc fiduciariꝰ dr̄ poſſeſſor vel ꝙrem aliquā fiducial̓r accipit .i. in fiducia ⁊ tutela.iducio. a fiducia dr̄ fiducio as. v̓bū actiuū .i. fiduciā p̄ſtare: vl̓ ad ſecuritatē: qd̓ vulgariter ſolet dici affidare. ⁊ cōpōit̉ affiducio as. ad aliquā fiduciā vel ſecuritatē dare.Itē ꝯfiducio as .i. ſil̓ fiduciā dar̄. diffiducio as. d̓fiducioas. effiducio as. īfiducio as .i. īpignorare: publicare: diffidare. Fiducio actiuū ē cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis.F idꝰ. a findo dis. di. dr̄ fidꝰ da. dū. i. fidel̓: qd̓ ⁊ fiſꝰ dr̄: ſꝫ n̄ ēī vſu. ⁊ ꝯpōit̉ vt bifidꝰ da. dū. trifidꝰ da. dū. qͣdrifidꝰ dadū. ⁊ ml̓tifidꝰ da. dū .i. qd̓ ē fiſſū ī duas vl̓ tres vl̓ qͣtuoͣ vl̓ml̓tas ꝑtes. ⁊ cor. oēs tres ſyllabas .ſ. bifidꝰ ⁊ trifidꝰ. Itēfidꝰ p̄t d̓riuari a fido dis. ⁊ tūc dr̄ fidꝰ ꝗ fidit ⁊ in quo ꝗsfidit: ⁊ dr̄ fidꝰ amicꝰ: fidel̓ famulꝰ. ⁊ ꝯꝑat̉ fidꝰ dior. ſimꝰ.vn̄ fide diꝰ. ſime. aduer. Fidꝰ ꝯponit vt īfidꝰ da. duꝫ. i.nō fidus: ⁊ ꝑfidꝰ: ⁊ ꝓdu. fi. vn̄ Luca. Infidꝰ pͥmis ducibꝰ dubiuſqꝫ pͥori. Itē īfidꝰ pōt cōponi ab in ⁊ fides. ⁊ tūccor. fi. vn̄ Uirg. in quodā libello. Infida me celeri factatuliſſe mora. Sil̓r dic de ꝑfidꝰ ⁊ de ꝯſil̓ibꝰ: qd̓ ſi ꝯponit̉a fidus ꝓdu. pͥmaꝫ vt ꝑfidꝰ .i. valde fidꝰ: ſicut ꝑpulcer .i.valde pulcer. Si aūt ꝯponat̉ a fides cor. fi. vn̄ ꝗdā. Perfidꝰ ē neqͣꝫ: ꝑfidꝰ corde fidelis. Item. Nō caret ille fidecui mentis gratia fidi. genitiuꝰ de fidus di. eſt hic.igmen a fingo gis. dr̄ hoc figmē nis .i. figmētū: ⁊ hīc hocfigmētū ti. īcōpoſitio inuentio. vn̄ figmentatus ta. tū. i.fictus. ⁊ figmento tas .i. fingere ſimulare.F igmentum. in figmen vide.