Druckschrift 
Catholicon
Seite
142v
Einzelbild herunterladen
 

Figo gis. xi. fixū. i. īmittere: īferire. fortiter ⁊ ſtabil̓r īponere. ⁊ ꝯpōit̉ cū ad. ⁊ dr̄ affigo gis. xi. xū. i. figere ad aliꝗd: ⁊mutat̉ d. ī f. itē cū con. ⁊ dr̄ cōfigo gis. xi. xū. itē cū crux ⁊dr̄ crucifigo gis. xi. xū. i. figere cruci. itē cū dis. ⁊ dr̄ diffigo gis. xi. xū. i. diuerſis modis figere: vl̓ a fixura remouere. itē cū de. ⁊ dr̄ defigo gis. xi. xu. i. deorſuꝫ: vel valde figere: vel a fixura remouere. iteꝫ cū ex. ⁊ dr̄ effigo gis. xi.xū. itē cū in. ⁊ dr̄ īfigo gis. itē cū pre. ⁊ dr̄ p̄figo gis .i. antevl̓ ab an̄riori ꝑte figere. itē cū ꝑ. ⁊ dr̄ ꝑfigo gis .i. ꝑfecte figere. itē cū re ⁊ dr̄ refigo gis .i. iterū figere: vl̓ retro: vl̓ qͣſi a fixura remouere. itē cū ſub. ⁊ dr̄ ſuffigo gis .i. ab īferiori ꝑte figere: ⁊ mutat̉ b. in f. itē cū trās. ⁊ dr̄ tranſfigogis .i. vltra ad aliā ꝑtē figere: ⁊ ꝑforare. Figo ⁊ oīa eiꝰ cōpoſita ſūt actiua: ⁊ faciūt p̄teritū in xi. ⁊ ſupi. in xū. ⁊ producūt hāc ſyl. fi. Ouid. in ep̄i. Figit in iuſſo nr̄a ſagitta locō. Itē Aurora. Iige cor in celis vt nō elatio regnet. ⁊ facit figo fixū ad differētiā de fingo gis. xi. qd̓ facit fictūF igulus li. i. allariꝰ: luti cōpoſitor: ꝗ lutū ꝯfingit: ⁊ redigitī aliquā formā: ⁊ dr̄ a fingo gis. ⁊ dr̄ figulus qͣſi fingēs luF igulina ne. pe. ꝓdu. eſt for­ (tū vl̓ fictor luti. ⁊ cor. penl̓nax: in quo cōquunt figuli vaſa terrea .ſ. ollas.F igura re. dr̄ a fingo gis. ⁊ ē figura hoīs forma naͣe. vn̄ figuratiuꝰ ua. uū. ⁊ figuro ras. ⁊ hīc v̓balia. Figuro ꝯponit̉vt ꝯfiguro ras .i. ſil̓ figurare. diffiguro ras .i. diuerſis modis figurare. vl̓ diffigurare .i. figurā auferre. d̓figuro as.i. valde figurare: vel diffigurare: vel figurā auferre. p̄figuro ras .i. an̄ figurare: p̄figurare. trāſfiguro ras .i. tranſformare .ſ. vltra ī aliā figurā mutare. Figuro actiuū eſtcū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis: ⁊ ꝓdu. gu. Et ſcias ꝙ figura ē in grāmatica ex eodē: vel diuerſo ꝓueniens q̄dā diſpoſitio dictiōis. Tres aūt ſūt figure .ſ. ſimplex: cōpoſita: vel decōpoſita. De hͦ dictū ē ſupra ī tertia ꝑte ī ca. d̓ figura noīs.Itē de figuris allothece dictū ē ī 4ª ꝑte. Itē ſcias figuratiue loꝗ eſt: quū vnū dicimꝰ ⁊ aliud ītelligimꝰ. vide ī leo.ilatiſta a filū dr̄ h̓ ⁊ hͨ filatiſta ſte. cōis ge. ꝗ vel q̄ ꝓ meriladelphia phie. ciuitas arabie. (cede filat.P ilantropos genus herbe. de hoc vide in ph. in ſuo loco.Pilateriū filaxe. qd̓ ē ẜuare ꝯpōit̉ cū thorath. qd̓ ē lex. vr̄hͦ filateriū ri .ſ. mēbranula: vl̓ breuicellus in quo eratſcripta lex ⁊ ẜuabat̉: quā deferebāt an̄ frōtē vl̓ pectus:vt ſic viderent̉ religioſi. Sꝫ hoc nō fiebat niſi cauſa iactātie ⁊ vanitatis. vn̄ ⁊ ſepe īuenit̉ ꝓ vanitate. Hīc illudeuāgelicū Mat. 23. iuxta pͥncipiū. Dilatāt filateria ſua⁊ magnificant fimbrias. Alij dicūt ꝙ cōponit̉ a filū: qꝛfilum pendens a fronte vel pectore agitatur.F ilaxe grece: latine dr̄ ẜuare. vn̄ hͦ filaxa xe. vas vbi aliꝗdrecōdit̉ ⁊ ẜuat̉. hͦ fuit a pͥncipio: ſꝫ poſtea filaxe in vſuꝫvini trāſierūt. ⁊ a filaxe trahit̉ filaxoxas .i. ſeruare.File grece: latine dicitur mulier.Filatio onis. in filialis eſt.P ilialis a filius vel filia dr̄ hic ⁊ hec filialis ⁊ hoc le. penul.ꝓduc. res filij vel filie: vel ꝑtinēs ad filiū vel filiā. vn̄ filialiter aduer. ⁊ hec filialitas atis: ⁊ hec filiatio onis ī eodeꝫ ſenſu .ſ. ꝓprietas qua ꝗs dr̄ filius vel filia.F iliaſter a filiꝰ deriuat̉ hic filiaſter ſtri. ꝗ filiā hꝫ vxoremvel potiꝰ pͥuignus. vn̄ hec filiaſtra .i. pͥuigna.P iliatꝰ ta. tū i. curuatꝰ a filū dr̄: qꝛ fili cito curuat̉: ⁊ ꝓdu.Filica ce. i. curialis: ⁊ dr̄ a file qd̓ eſt mulier. (penul.Filicariū rij. locus vbi filix abūdat. ⁊ dr̄ a filix cis.Pilicētū ti. locꝰ vbi filix abūdat: a filix dr̄: ⁊ ꝓdu. ce. (lixF iliceꝰ cea. ceū. de filice exn̄s: vel ad filicē ꝑtinēs. ⁊ dr̄ a fi.F iliolus li. dr̄ a filiꝰ. ⁊ ē filiolus paruꝰ filiꝰ: vl̓ quē de ſacrofonte leuamꝰ. Itē a filia dr̄ hec filiola .i. ꝑua filia: vl̓ etiāquā de ſacro fōte extrahimꝰ. ⁊ cor. o. de hͦ ēt īferiꝰ vide.F ilipenſis. in philippus eſt.F ilippis vrbs macedonie. ẜm Papi.

P ilippus pi. īterp̄tat̉ amator equoꝝ. Filos enī grece: latīedr̄ amor. ⁊ ꝯpōit̉ cū hypos qd̓ ē equꝰ: īde filippus amator equoꝝ. vl̓ philippꝰ īterp̄tat̉ os lāpadis: qꝛ lumē īuētū p̄dicauit nathanaeli. vl̓ īterp̄tat̉ os lāpadis: ꝑꝑ ſuā luculētā p̄dicationē. dr̄ ēt os manuū ꝑꝑ aſſiduā oꝑationē.Philippꝰ ēt d̓cūs ē pr̄ alexādri putatiuus. vn̄ ⁊ philippipoꝝ. dcī ſūt cāpi theſſalici ī ꝗbus regnauit. vn̄ Luca. Exmutīa lētos prauos fecere philippos: ⁊ bizātij ī ꝗbꝰ eratſcripta illiꝰ imago. vn̄ Hora. Rettulit acceptos regalenumiſma philippos. vn̄ philippēſis. Ad philippēſes ſcribit Paulus: ⁊ ſcribit̉ per vnū l. ⁊ cor. fi. ⁊ per geminū p.⁊ pōt ſcribi in pͥma ſyllaba ꝑ f. latinū: vel ꝑ ph. grecū.Filiꝰ dr̄ qͣſi famulus a familia. vn̄ hec filia lie. ⁊ deſinuntdtus ⁊ abltūs in abus: vt filia filiabꝰ: ad dr̄iaꝫ maſculini. ēt dicunt̉ filij ⁊ filie a familia: qꝛ pͥmi exiſtūt ī ordinenaſcētiū. Familia enī īcipit a pr̄e: ⁊ terminat̉ in tritauo.ſꝫ ſtirps ex lōgiquo gnīs ſanguīe vocat̉. Quidā tn̄ dicūꝙ filiꝰ dr̄ a filos qd̓ ē amor: qꝛ ſit amor pr̄is vel mr̄is: vl̓dr̄ a filo gnaͣtiōis. Eſt enī filiꝰ filū gnaͣ̓tiōis ꝓcedēdi inpoſteris. ſꝫ vbi deeſt filius frāgit̉ filū gnaͣtionis: nec vltra ꝓcedere pōt. ẜm v̓o Aug. filiꝰ dr̄: qꝛ fit vt ille. i. vt pr̄.ſꝫ potiꝰ ē etymo. qͣꝫ ꝯpoſitio ⁊ ꝯuenit ꝓprie filio dei: qꝛoīa eſt ſil̓is pr̄i. Et noͣ. ꝙ qͣdriꝑtitꝰ ē ordo filioꝝ .ſ. vnigenitꝰ: pͥmogenitꝰ: mediꝰ: nouiſſimꝰ. Primogenitꝰ dr̄ an̄quē nll̓s: vide in pͥmogenitꝰ. Unigenitꝰ dr̄ an̄ quem velpoſt quē nll̓s ē natꝰ. Mediꝰ īter oēs. Nouiſſimꝰ poſt oēſidē ē ⁊ minimꝰ a monade: nouiſſimꝰ āt nouꝰ. nā ceterosp̄cedēdo antiꝗores exiſtūt. Itē qͣtuor modis dn̄r filij .ſ.naͣ: vt filij naͣles. Imitatōe vt iudei cuꝫ dn̄r filij abrae ⁊alij ipſiꝰ fidē imitātes ex gētibꝰ. Adoptiōe ⁊ pōt adoptari ꝗlibet taꝫ maſ. qͣꝫ fe. dūmō ſit minoris etatis pr̄e adoptiuo: ita ꝙ filiꝰ naͣlis eiꝰ eē poſſit. Doctrina: ſic̄ apl̓s appellat eos filios ꝗbꝰ euāgeliū p̄dicauit. Itē dn̄r filij liberi. qꝛ ſic̄ ſeruꝰ ē in ptāte dn̄i ſic filiꝰ ē in ptāte pr̄is: ⁊ indeēt filio fit emācipatio: vt ſit liber a pr̄e: ſic̄ ẜuo manumiſio. vel dn̄r liberi. qꝛ ex libero mr̄imonio ſint orti. Namfilij ex libero ⁊ ancilla orti ſeruilis ꝯditōis ſūt. Semꝑsnaſcit̉ deteriorē ſtatū parētis ſūit. A filiꝰ āt dr̄ filio as. i.filiū facere ⁊ parere. ⁊ ꝯponit̉ filiꝰ: ⁊ dr̄ filiuſfamilie velfamilias vel familiaꝝ: ⁊ ſūt filijſfamiliarū vel familia:filij nobiliū: qꝛ oliꝫ nō numerabāt̉ niſi familie nobiliivel filij familiaꝝ dicunt̉ liberi: ⁊ eſt familias gtūs grecꝰcum dr̄ filiuſfamilias. ⁊ acuit̉ in fine familias.iliuſfamilias in filius exponitur.P iliuſſaltus dr̄ dauid ī. 2. Reg. 21. ca. ſ. vbi ſic dr̄. Tertiuꝫquoqꝫ fuit bellū in gob ꝯͣ philiſteos in quo ꝑcuſſit adeodatus filiuſſaltꝰ: polimitarius: bethleemites goliaththeū. vbi dic̄ magr̄ ī hiſtorijs. Nis qͣtuor noībꝰ expͥmidauid. ⁊ dr̄ adeodatꝰ: qꝛ ad liberatōeꝫ iſrl̓ datꝰ ē a deo iiregē. Filiuſſulatꝰ: qd̓ d̓ paſcuis ⁊ ſaltū aſſūptꝰ ē. Polimitariꝰ: qꝛ de gn̄e beſeliel polimitarij fuit mr̄ eiꝰ: vl̓ qꝛ mitis modis ampliauit cultū dn̄i. Bethleemites dr̄ a prīailix. a filū dr̄ hᵉ filix cis. q̄dā herba. qꝛ folia eiꝰ qͣſi fila ſutvl̓ dr̄ a findo: vl̓ a ſingl̓aritate folioꝝ: qͣſi fenix. Arabet.n. ſingularē fenicē vocant: ⁊ cor. penul. in gtō filicis. vn̄Uirg. in. 2. Georg. Et filicē curuis īuiſaꝫ paſcit aratrisF ilocalus li. i. amator boni cor. penl̓. ⁊ ꝯpōitur a filos qd̓ ēeſt amor: ⁊ calon bonū: ⁊ eſt cōis ge. ſic̄ ⁊ philoſophusP ilocopꝰ. filos ꝯponit̉ cuꝫ copos qd̓ eſt labor: vel opos qͣtviſio. ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hͨ philocopꝰ pi .i. amator iactātie ꝗ vult vilabor ſuus appareat ꝑꝑ vanā gloriā: ⁊ cor. penul .ſ. coilogeꝰ. filos ꝯpōit̉ cū ge. qd̓ ē terra: ⁊ dr̄ h̓ filogeꝰ gei. qͣrequꝰ ſol̓ qͣſi amās terrā. videt̉ .n. ſol amare terrā: cū poſtnonā d̓clinat ad eā. tūc .n. ad occaſū tēdit: ⁊ ꝓdu. penulF ilomena. auis lucinia īterp̄tat̉ canēs dulciter: eo ꝙ duFilon grece latine dr̄ foliū. (citer cātat: ⁊ ꝓdu. penl̓.