¶ Deflagitiū vocat̉: ſꝫ ꝗcꝗd agit vt alteri noceat facinꝰ dr̄. ⁊ hſūt duo gn̄a oīuꝫ pctōꝝ: ſꝫ flagitia peiora ſūt: q̄ cū corruperit aīuꝫ ad facīora ꝓſilit̓. Sūt .n. flagitia ī ocīs vel cogitatiōibꝰ. ſꝫ facīora ī fcīs: vn̄ ⁊ illa dicūt̉ flagitia a flagitādo facere qd̓ ſibi noceat: vl̓ a flagitādo corruptelā libidinis. Sꝫ hͦ dicūt̉ facīora a fcī cōmiſſiōe: qꝛ fac̄ qd̓ alteri nocꝫ. ⁊ hīc facīoroſus ſa. ſū. ⁊ cōꝑat̉ vt facīoroſus ſior.ſimꝰ. ¶ Et noͣ ꝙ facinꝰ aliqn̄ accipit̉ ī bona ſignificatione .ſ. ꝓ fcō qd̓ fere diſcernit ex adiūcto: vt pulchrū faciFacio cis. eci. factū. ⁊ ē facere ex p̄ia ¶nus: p̄clarū facinꝰ.cēti maͣ aliꝗd oꝑari: ſꝫ creare ē ex nihilo aliꝗd ꝓducer̄.vt ſupra ī creo as. pleniꝰ dcm̄ ē. Facio ꝯpōit̉ cū p̄pōnibꝰ⁊ aduerbijs: ⁊ cū īfinitīs ⁊ noībꝰ: qd̓ ſigillatiꝫ on̄demꝰ: ſꝫaccipe p̄pōnes large: ſic̄ Bonatꝰ. ¶ Scias gͦ ꝙ facio ꝯponit̉ cū ad. ⁊ dr̄ afficio cis .i. tormētare: vl̓ īformare: ⁊ ꝑtinet ꝓpͥe ad ꝓpͥetates ītrīſecas. ⁊ ꝯpōit̉ cū cō. ⁊ dr̄ cōficiocis. itē cū de. ⁊ dr̄ d̓ficio cis. itē cū ex. ⁊ dr̄ efficio cis. itē cūi. ⁊ dr̄ īficio cis .i. deturpeo: ⁊ ꝑtīet ad ꝓpͥetates ītrīſecas.itē cū in. ⁊ dr̄ inficior aris. deponē .i. negare v̓itatē: qͣſi nōfacere factū. itē cū īter. ⁊ dr̄ īterficio cis .i. occido. itē cuꝫpre. ⁊ dr̄ p̄ficio cis. i. p̄pono. itē cū ꝑ. ⁊ dr̄ ꝑficio cis. itē cuꝫꝓ. ⁊ dr̄ ꝓficio cis. ⁊ ex eiſdē ꝯpōit ꝓficiſcor ſceris. ꝓficiſci .i. ire. itē cū re. ⁊ dr̄ reficio cis .i. reſtituere: recreare. itēcū ob. ⁊ dr̄ officio cis. mutata b. ī f. i. noceo. itē cū ſub. ⁊ dr̄ſufficio cis. b. mutata ī f. Itē ꝯpōit̉ facio cū aduerbijs ⁊dr̄ bn̄facio cis. malefacio cis. ſatiſfacio cis. forifacio cis.cere: forifactū .i. on̄do. ⁊ ꝯſtruunt̉ oīa iſta cū dtīs. Itē facio ꝯpōit̉ cū īfinitīs v̓boꝝ hn̄tibꝰ actiuā vocē vl̓ paſſiuāqd̓ pꝫ ꝑ expōnē: vt calefacio cis .i. facio calere. tepefaciocis .i. facio tepere. terre facio cis .i. facio terrere. made facio cis .i. facio madere. Cōponit̉ ēt cū ml̓tis alijs īfinitīsſꝫ oīa talia ꝯpoſita ꝯſtruūt̉ cū actīs. Itē ꝯpōit̉ facio cuꝫnoībꝰ: ⁊ dr̄ nihilifacio cis. ⁊ floccifacio cis .i. paruipēder̄:vilipēdere: qͣſi nihil app̄ciari vel parū: qꝛ floccus lane fere nulliꝰ ē p̄cij. lucrifacio cis. .i. lucrari: acꝗrere. vn̄ Paul̓.Oīa arbitror vt ſtercora vt xp̄m lucrifaciā. Itē ꝯpōit̉ vtdeifico cas. magnifico cas. i. deū vel magnū facere. Iteꝫedifico cās. i. edē facer̄. domifico cas. i. domū facer̄. itē ſacrifico cās. i. ſacrificiū facio. itē v̓ſificor aris .i. v̓ſus facio.ītē gratificor aris .i. gaudere: vl̓ gr̄as ager̄: vl̓ gratū facer̄:vel eꝗparare. itē ludificor aris .i. deluder̄: qd̓ ātiꝗ ludifico cas. dicebāt. ¶ Et ſcias ꝙ facio ī īꝑatiuo d̓beret facere face. ſed ad dr̄iaꝫ iſtius abltī face: facit fac ꝑ apocopāquā corruptionē q̄dā ꝯpoſita ab eo retinēt: q̄dā nō. Iteꝫaīaduerte ꝙ facio eſt neutꝝ ſola voce. nā ſignificationiactiuū ē: ſꝫ qꝛ vox eiꝰ d̓fic̄ ī paſſiuo: lꝫ ẜꝫ ātiquos īueniat̉facit̉ ⁊ faciat̉: iō adiudicatū ē neu. ge. ¶ Noͣ. gͦ diligēterhas regl̓as. Facio neutꝝ ē ⁊ oīa ab eo ꝯpoſita. Cū p̄pōnibus v̓o ꝓut Bonatꝰ accepit p̄pōnes ſi deſināt ī o. actiuaſūt p̄ter iſta qͣtuor: d̓ficio: ꝓficio: ſufficio: ⁊ offō: q̄ ſt̉ neuDeficio tn̄ ꝑ̓ relīquo ⁊ deficio ꝓ ſūmīſtro ⁊ ꝓ ſubſtituoſūt actiua. Si v̓o d̓ſināt ī or. ſūt paſſiua p̄ter ꝓficiſcor: ⁊ īficior q̄ ſūt deponē. Itē oīa talia ꝯpoſita redeūt ad regularitatē ī īꝑatīs: vt ꝯfice: īfice. ⁊ oīa ī pn̄ti mutāt a. ſimplicis in i. vt ꝯficio. ⁊ ſupinū ī e. vt ꝯfectū. ſꝫ p̄teritū ſui ſimplicis retinēt īmutatū: vt ꝯfeci ꝯfectū. Itē oīa ꝯpoſita afacio: ⁊ ab aduerbijs vl̓ īfinitīs ſūt neutra: ⁊ oīa retinentlr̄aturā ſui ſimplicis vbiqꝫ: ⁊ accētū ſil̓r: ⁊ ſuꝑ eadē ſyllaba: ⁊ oīa retinēt corruptionē īꝑatiui: vt bn̄facio: calefacio: bn̄fac: calefac: bn̄facer̄: calefacer̄: bn̄factū: calefactū.Itē oīa ꝯpoſita a facio ⁊ noībꝰ: nō ex toto facile pn̄t diſtigui. circa genꝰ: ſꝫ q̄dā ſūt actīa: vt d̓ifico: magnifico: q̄dāneutra: vt edifico: domifico: nihilifacio: q̄dā deponētia:vt v̓ſificor: gratificor: ludificor caris. Hoc tn̄ regl̓ariterp̄t dici ꝙ oīa ꝯpoſita a facio ⁊ noībꝰ q̄ ex toto retinēt lr̄a.turā ⁊ accētū ſui ſimplicis: vt ſuꝑ eadē ſyl. ſūt neu. vt ni-
hilifacio: floccifacio: lucrifacio: ⁊ ſil̓ia. De iſtis ⁊ de ꝯpoſitis ab īfinitīs ſciēdū ē ꝙ ⁊ ſignificationē ⁊ ꝯſtructionēhn̄t actiuā: ſꝫ adiudicata ſūt neu. gn̄i. eadē rōne qͣ ⁊ eoꝝſimplicia .ſ. qꝛ eoꝝ vox defic̄ ī paſſiuo: lꝫ īueniat̉ apd̓ theologos ēt ī pͥª ⁊ 2ª ꝑſona. Itē oīa ꝯpoſita a facio ⁊ noībꝰtrāſeūt ad pͥmā ꝯiugationeꝫ: vt d̓ifico cās. exceptis illisq̄ retinēt lr̄aturā ſui ſimplicis ex toto: vt nihilifacio q̄ ſizᵉ ꝯiugatiōis cū ſuo ſimplici: ſic̄ ⁊ oīa alia ꝯpoſita a facioDe accētu hꝰ v̓bi facio: ⁊ ab eo ꝯpoſitoꝝ dcm̄ ē ēt in 2ꝑte ī ca. de īpedimētis accētꝰ: vbi agit̉ de īpediº. ꝯſortu.Facit ergium gij .i. togilla ſiue paruulū gauſape ad tergendum faciem. ⁊ cōponit̉ a facies ⁊ tergo gis.Pacito tas. penul. cor. vide in facto ctas.Facticius. a factus deriuat̉ facticius cia. ciū. ⁊ dr̄ nomē facticiū: qd̓ factū ē ad ſil̓itudinē ſoni illius rei que noīaturvel facticiū nomē eſt illud qd̓ a ꝓprietate ſonoꝝ inuētūeſt ꝑ imitationē: vt turtur: taratatara: tintinabulūPactio a facio cis. dr̄ hec factio onis .i. actꝰ faciēdi vl̓ fiēdi⁊ factio dr̄ ficta actio. Quū .n. aliꝗs fingit ſe aliꝗd facer̄cā ꝯmodi alicꝰ: ⁊ fac̄ vt īcōmodet illi: factio ꝓpe dr̄. vn̄⁊ factio dr̄ ꝓditio. vn̄ factioſus ſa ſū .i. fictitioſus ꝗ fingitſe facer̄ vt ꝓſit: fac̄ tn̄ vt noceat: vn̄ ⁊ factioſus dr̄ ꝓditor. fautio ⁊ fautioſus a faueo faui fautū aliud ſignifiactioſus ſa. ſum. in factio onis. exponitur.¶cat.Facto ctas .i. frequēter facere ⁊ format̉ a factu vltimo ſupino de facio cis. u. mutata in o. ⁊ ab hoc frequentatiuofacto ctās. deſcēdit aliud frequētatiuū .ſ. factito ctasFactꝰ a facio cis. dr̄ h̓ factꝰ ctus. ctui. ⁊ hoc factū cti. vl̓ potius a fio ⁊ eſt factꝰ actus faciendi: vel paſſio fiēdi: factūqd̓ fit. Declinat̉ etiam adiectiue factus cta. ctum.acula le. dimi. ꝑua fax: ⁊ īde faculo las. pen. cor. i. fingerePaculētꝰ ta. tū .i. lucidꝰ clarꝰ. ⁊ ꝯpōit̉ a ¶ (faces vl̓ facere.fos ⁊ letos īde faculētꝰ .i. plenꝰ luce lucidꝰ ⁊ ornatꝰ. ⁊ cōparat̉: vt faculētus tior. ſimꝰ. vnde faculēter tius. ſime.aduer. ⁊ hec faculentia tie. ſplendor: decuſatio.Facultas a facilis dr̄ hec facultas tatis .i. facilitas vel poſſibilitas. vn̄ ⁊ facultas alicꝰ dr̄ ſcīa illiꝰ in qͣ pre ceteris ēfacilis ⁊ potēs ad reſpōdendū: ⁊ qd̓ q̄rit̉ ſoluēdū. Facuſtas etiam dr̄ q̄libet ſcīa. qꝛ reddat eū facilē ⁊ potēteꝫ adp̄dicta facienda. Item facultas dicit̉ copia opum.Pacūdꝰ a for. faris. dr̄ facūdꝰ da. dū. i. diẜtꝰ ꝗ facile fari p̄tqd̓ ītelligit. ⁊ cōꝑat̉. vn̄ hͨ facūdia die: ⁊ facūditas tatis⁊ ē facūdia magnū dei donū duꝫ ꝗs cōmode pōt eloꝗ qͥcōmode ītelligit. ⁊ hinc facundioſus ſa. ſū. ⁊ facūdatꝰ ta.tū. plenꝰ facundia ⁊ facundo das. .i. facere facundum.age vel fagios grece comedere dr̄ latine ẜm Pap̄.P agin grece: latine dicitur comedere ẜm Pugu.F aginus a fagus dr̄ faginꝰ na. nū. ⁊ fagineꝰ nea. neū in eo.dē ſenſu qd̓ eſt de fago: vel qd̓ ꝑtinet ad fagū. ⁊ hoc faginetum ti. locus vbi abundāt fagi. ⁊ cor. penul. faginusagolidoros grece māducātes maledictū latīe. fage .n. cōmedere: lidoros maledictū. ⁊ acuit̉ vlti. vn̄ Diero. ī ꝓligo ſuꝑ Ezec̄. dic̄. Sꝫ vereor ne illd̓ eis eueniat qd̓ greceſignificatiꝰ dr̄ vt vocēt̉ fagolidoros. hͦ ē māducātes ſe.necias: qͣſi diceret. Uereor ne ip̄is ſpōte legētibꝰ ⁊ d̓trehētibꝰ euēiat: qd̓ grece ſignātiꝰ dr̄ ī d̓teſtatōe taliū qͣꝫ laine: qꝛ apd̓ grecos v̓bū vſitatū ē: ⁊ maxīe d̓tractōis expſſiuū: vt vocent̉ fagolidoros .i. maledcā cōedētes: īcorprātes ſibi eadē q̄ pͥus maledixerūt d̓trahēdo. Quida viexponūt ſic. Fagin grece cōedere lidoros maledem̄: īdefagolidoros .i. coedētes maledictū vl̓ maledictōeꝫ Tales ſūt d̓tractores ꝗ nihil alid̓ vident̉ hr̄e ī ore niſi maldictōes vl̓ d̓tractōes maledictas: hͦ ē apd̓ nos: māducātes ſenecias. p̄dcī apd̓ grecos ēphatice vocāt̉ fagilodoros alios vl̓ ẜꝫ alioſ ſenecia grecū ē: ⁊ latīe dr̄ belua: īmūdū aīal. Hāc phyſiologꝰ dic̄ aln̄ marē aln̄ feminā. ⁊ qꝛ e