Druckschrift 
Catholicon
Seite
136r
Einzelbild herunterladen
 

ADeAnte

136

xtrinſecus ex extra deriuat̉ extrinſecus ca. cū. ⁊ eſt extriſecus deforis aduer. loci: vel potius aduerbial̓r poſitū īE xtrudo dis. truſi. truſuꝫ. extrudere. i. (uenit̉: ⁊ cor. pe.valde vel extra trudere: depellere: lōge abire: lōge facere. ⁊ ꝯponit ab ex. ⁊ trudo dis. ⁊ ꝓdu. tru.C xtruo is. xi. ctū. ab ex. ⁊ ſtruo is. ꝯponit̉. ⁊ ē extruere. valC xtū ti. ī exta extoꝝ exponit̉. (de vel extra ſtruere.xtupeo pes. pͥui. v̓bū neutꝝ ē ⁊ caret̉ ſupīo. ⁊ ꝯpōit̉ ab ex.⁊ ſtupeo es. ⁊ ē extuꝑe valde ſtuꝑe: vel a ſtupore ceſſare:I xuberis. vber ꝓ māma ꝯponit̉ cū (liberare: ⁊ cor. ſtu.ex. ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hͦ exuberis ⁊ hͦ re. ⁊ dicunt exuberes infantes ꝗ extracti ſūt ab vbere: ⁊ ꝓdu. u. ſed penul. cor.R xubero ras. ab ex. ⁊ vbero ras. vide etiā in vbero ras.C xuco cas. in ſucus eſt.C xudo das. daui. ab ex. ⁊ ſudo das. ꝯpōit̉ v̓bū neutꝝ. ⁊ eſtexudar̄ ſudorē emitter̄: vl̓ extra ſudorē ire. ⁊ ꝓdu. penl̓.Cxul lis. cōis ge. ⁊ deſcēdit ab exulo remota Cexudo das.o. ſic̄ a vigilo vigil. ⁊ a ꝯſulo ꝯſul. ⁊ ē exul extra ſolū ꝓpriuꝫ poſitꝰ: ⁊ hīc hͦ exiliū lij. qͣſi extra ſolū ꝓpriū poſitioextermīuꝫ ⁊ exulariꝰ ria. riū. ꝗ exulat: ⁊ cor. pe. exul ī gtō.Exularius ria. rium. in exul vide.E xulcero ras. raui. ꝯpōit̉ ab ex. ⁊ vlcero ras. ⁊ exulcerare.i. extra vel deorſum vlcerare: vel vlcera auferre: ⁊ aceruare: eneruare. ⁊ eſt actiuū: ⁊ cor. ce.E xulo ſolū ꝯpōit̉ cū ex. ⁊ dr̄ exulo las .i. extra ſolū ſue terre poni: ⁊ extermīari: ⁊ eſt neutrūpaſſiuū: ⁊ ſic dꝫ ꝯſtrui.ego exulo a rege. ⁊ nō dꝫ dici: ego exulo illū ẜꝫ Pū. Pap̄.ēt dic̄. Exulare extra ſolū habitare. Exulo a te. Que autſint v̓ba neutropaſſiua: ⁊ q̄ neutrapaſſiua: dictū ē ſupra ītertia parte in tractatu v̓boꝝ: in ca. de genere verboꝝE xulto. exulio lis. liui: vel lui. vltū vltū .i. valde vl̓ extra ſalire. vn̄ exulto tas .i. frequēter exilire: qd̓ ꝓprie fit quumletamur: ⁊ iō ponit̉ exultare ꝓ letari: ſꝫ ꝓprie ſaliēdo ẜꝫHu. Papͥ. v̓o dicit. Exultare gaudere: gloriari: ꝯponit̉ abex. ⁊ ſaltare. Exultatio v̓boꝝ atqꝫ mēbroꝝ eſt: letitia v̓oxundo. ab ex ⁊ vndodas. ꝯponit̉ exū­ (mētis gaudiū.do das. .i. valde abundare: vel excreſcere.L xuo. ab ex. ⁊ ſuo is. ꝯpōit̉ exuo is. xui. utū. exuer̄ .i. extraher̄: expoliar̄. īde exutꝰ ta. tū .i. expoliatꝰ: extractꝰ: expl̓ſꝰ.xuꝑo. ab ex. ⁊ ſuꝑo as. ꝯpōit̉ exuꝑo as. aui .i. valde ſuꝑar̄.xuro ris. exuſſi. uſtū. ꝯpōit̉ cū ex. ⁊ vro ris. ⁊ ē exurer valde vrere. ⁊ ꝓdu. u. vn̄ exuſtus ta. tū i. ꝯbuſtus: de quo nilxuuie. ab exuo is. he exuuie arū .i. ſpolia: Chil ſuꝑeſt.veſtes: īdumēta: qꝛ exuunt̉. Exuuie ⁊ īduuie dicunt̉ tunice ſerpētū: qꝛ īduunt̉ ⁊ exuunt̉ ẜm pu. Pap̄. v̓o dicit.Exuuie ſpolia occiſoꝝ hoſtiū: vel tunice ſerpentum.zechias interp̄tat̉ fortis dn̄s: vel fortitudo dn̄izechiel īterp̄tat̉ fortitudo dei: vel imperiū dn̄i.In latinis vt fama: filiꝰ. in gredictōibus ponimuscis v̓o dictiōibꝰ ph. vt orpheus: pheton. Hic tn̄ ſcire debemꝰ ꝙ nō tā fixis labris eſt ꝓnūciāda f. quō ph. atqꝫ hͦ ſolūītereſt: ſic̄ dic̄ Priſ. in pͦ lib. maio.F aba be. dr̄ qͣſi faga: a fagin qd̓ eſt comedere. vn̄ fabariꝰ ria. riū. qd̓ fit de fabis: vel qd̓ ꝑtinet adfaba. ⁊ h̓ fabariꝰ .i. cātor. ⁊ dicebant̉ apd̓ gētiles cātoresfabarij: qꝛ illo legumīe maxīe viebant̉ ī cibo ⁊ ꝑ ꝯpōnēhͨ fabafreſa ſe. qꝛ hoīes eā frēdeāt .i. frāgāt: cū molēdoeā cōminuūt: vel ſūt due ꝑtes. ⁊ dr̄ freſus ſa. ſuꝫ .i. fraciabafreſa ſe. in faba eſt.Ca frendeodes.ẜ abella le. dimi. ꝑua fabula. ⁊ hinc fabello las. i. loqui.P aberbri. deriuat̉ a facio cis: qͣſi facer a faciēdo ferrū qͣſifaciēs ferrū. hīc ēt poſtea hoc v̓bū traductū ē ad aliarūreꝝ artifices: ſꝫ cū adiectiōe: vt faber lignariꝰ: faber carpētariꝰ. vn̄ h̓ faberculus li. di. ⁊ hͦ fabriſſa ſe. vxor fabri.

vn̄ hͨ fabrilla ⁊ fabercula le. di. vn̄ hͦ fabrica ce. locꝰ fabricādi. faber ꝯpōit̉: vt h̓ aurifaber bri. Itē a faber bri.dr̄ faber bra. bru .i. īgenioſus: cautꝰ: pulcher: ꝯpoſitꝰ. vn̄fabre aduer. qd̓ ꝯpōit̉: vt fabrefectꝰ cta. ctū .i. artificioſe⁊ īgenioſe factꝰ: ⁊ ꝯpōit̉ faber: vt affaber bra. brū. i. vald̓faber: ⁊ ēt īfaber bra. brū .i. nō faber: nō pulcer: nec ꝯpoPabos grece: latine dicit̉ timor ſiue metus. ¶ſitus.F abrateria. a faber bri. dr̄ hec fabrateria rie .i. ornatus fabroꝝ: vel locꝰ: vel domꝰ vbi fabrice ſūt: vl̓ fabriteria rie.eſt ciuitas cāpanie. vn̄ fabriternus na. nū. Noīa enī deſinētia interia faciūt poſſeſſiuū in nus r. precedēte.F abrefactus cta. ctū. in faber bri. exponitur.abrico. a faber bri. dr̄ fabrico cās. i. inſtruo: cōpono: munio: ⁊ eſt neu. cū oībꝰ ſuis cōpoſitis. videt̉ tn̄ poni aliqn̄ īdeponēti gn̄e. vn̄ illud ꝓpheticū. Fabricatꝰ eſt aurorā ⁊ſolē. Sed multa v̓ba īueniunt̉ actiua ⁊ deponētia in eadeꝫ voce. vn̄ potius dicēdū eſt ꝙ fabricatus ẜm ꝙ conſtruitur cū actō ſignificat actionē: ⁊ deſcēdit a v̓bo neutro .ſ. fabrico: ſicut a ceno naui. cenatus. ⁊ cor. bri.F abrilis. a faber bri. dicit̉ hic ⁊ hec fabrilis ⁊ hoc le. penl̓.ꝓdu. ad fabrū pertinens: vel a fabro perfectuꝫ.abula. a for faris dr̄ hͨ fabl̓a le. res q̄ nec v̓a ē nec v̓iſil̓is⁊ fabl̓a ē illa v̓a: q̄ nihil hꝫ v̓itatis ī ſe. ⁊ illa falſa ē q̄ aliꝗd v̓itatis ī ſe ꝯtinet admixtū. Sic̄ .n. ē ī amore modꝰ nōhūiſſe modū: ſic ē in fabula v̓itatis nō hūiſſe v̓itatē. ⁊ difabl̓a a fādo: qꝛ ī ſolo fatu ꝯſiſtat. Itē fabl̓a qn̄ꝫ dr̄ hiſtoria ſil̓r a fādo: qꝛ eā famur. qn̄ꝫ locutio: vn̄ fabl̓oſus ſa.ſū. ⁊ h̓ ⁊ hͨ fabl̓aris ⁊ hͦ re. ⁊ h̓ fabl̓o onis. recitator fabulaꝝ vl̓ īuētor. ⁊ fabulor laris .i. fabulas dicere vel falſa.F ace imꝑatiuum de facio cis. ⁊ nunc vtimur ꝑ apocopaꝫfac. eſt enim face ablatiuus de fax cis.Faceſſo. a facio cis. dr̄ faceſſo ſi. ſitū. v̓bū d̓ſideratiuū .i. deſidero facer̄. itē faceſſer̄ .i. d̓ſinere: ceſſare: recedere: vt dicat̉ faceſſo qͣſi facere ceſſo. vn̄ Prudētiꝰ in li. hymnoꝝ.faceſſite inꝗt ne noſtrā grauet obſequela mortē .i. diſcedite ẜꝫ Hug. ⁊ format̉ p̄teritū a pͥma ꝑſona pn̄tis. o. in i.mutata: vt faceſſo ſi. ſꝫ ſup̄. fac̄ faceſſitū pe. ꝓdu. ad modū qͣrte qͣſi d̓ſcēderet ab hͦ p̄terito faceſſiui. Quidā dn̄tcapeſſū faceſſū: ſꝫ ego dico ꝙ faceſſū ⁊ capeſſū nō ſūt voces ſignificatiue. vn̄ ī tertia ꝑte vide vbi egi d̓ p̄teritis ⁊ſupinis v̓boꝝ tertie ꝯiugatōis deſinētiū ī ſo. ⁊ formaturfaceſſo a facio cis. is. mutata ī es. ⁊ addita ſo fit faceſſo.Facētia tie .i. curialitas: vrbanitas: elegantia: ſuauitas: ⁊ ꝓprie in factis: ⁊ dicitur a facetus ti. addita a.F acetꝰ. a facio dr̄ facetꝰ ta. tū. i. curialis: vrbanꝰ: ꝓprie dedoctrina: ⁊ ꝓpͥe in factis .ſ. ꝗ iocos ⁊ luſus geſtis ⁊ factiscōmodat. ⁊ cōparatur. ꝙ aut dr̄ facetus qͣſi fauēs cetuiF aciecula le. dimi. parua facies. Cetymo. eſt ⁊ ꝓdu. ce.F acies ciei. dr̄ a facio: qꝛ facit noticiā hoīs: vel qꝛ ſit fcā anaͣ. Eſt .n. facies naͣlis ⁊ certꝰ ⁊ īmutabilis oris habitus.Uultꝰ gͦ artificialis ⁊ variꝰ ē: ⁊ ẜꝫ affectōꝫ animi mō triſtis mō letꝰ. vn̄ ſolet dici ꝙ facies fcā eſt: vultꝰ v̓o fit. vn̄v̓ſus. Cōſiſtit facies: ſꝫ vultꝰ ſepe mutat̉. vide in vultꝰ.acillimꝰ. a facio cis. deriuat̉ h̓ ⁊ hͨ facil̓ ⁊ hoc le. qd̓ ꝯparat̉ vt facil̓ lior. limꝰ. ⁊ īde aduer. facil̓r lius. lime. ⁊ ſuntqnqꝫ ſuꝑlatiua q̄ finiūt ī limꝰ. vn̄ v̓ſus. In limꝰ ꝗn̄qꝫ datfagꝰ cetera linq̄. ⁊ ſcribit̉ facil̓ ꝑ vnū l. ſꝫ facillimꝰ ꝑ duo.qꝛ format̉ a ſuo poſitiuo facil̓ remota is. ⁊ addita limꝰ.Facilis cōpo. vt difficil̓. vn̄ difficil̓r: ⁊ difficulter aduer⁊ vide ꝙ ꝓ facil̓r vtimur facile: ⁊ ꝓ difficil̓r vtimur difficile vl̓ difficult̓: ⁊ ꝓ difficilitas vtimur difficl̓tas. ⁊ vidic̄ Pap̄. facile .i. ſine difficultate: leue: ⁊ vt dic̄ Greciſ. dr̄id facile qd̓ nō grauat ad faciendū. cui nō pōdus īeſt dieſſe leue. Oppoſitū facili graue dico leui quoqꝫ pondꝰ.Facinꝰ. a facio cis. dr̄ hͦ facinꝰ facīoris. ⁊ differt a flagitio.Quicꝗd .n. agit īdomita cupiditas ad corrūpēdū animā