EanteX¶ M.
¶ Moxentero ras. raui. rare. quaſi exintrare dr̄ i. que ītra ſuntextrahere. Enteria enī dicunt̉ inteſtina que ſic dicunt̉quaſi exintra. ⁊ cor. penul. exentero.E xequie. ab exequor q̄ris. dr̄ he exeꝗe ꝗaruꝫ. officiū mortuoꝝ. ⁊ obſeꝗa q̄ fiūt circa ſepulturā. vn̄ hic ⁊ hec exeꝗelis ⁊ hoc le. ad exeꝗas ꝑtinēs: vel res exeꝗarū.E xequo qͣs. qͣui. qͣre. ab ex. ⁊ equo eqͣs: ⁊ ſcribit̉ ꝑ ac diphE xequor. ab ex. ⁊ ſequor q̄ris. cōponit̉ (thōgū exaequo.exequor queris .i. extra alia ſequi: aliꝗd ꝑficere: ad effectuꝫ ducere. inſtar ad aliꝗd faciēdū. vn̄ executio dr̄ effectus: ⁊ abijcit̉ s. p̄cedēte x. ⁊ cor. e. exequor.E xerceo ces cui. citū. ab ex. ⁊ arceo ces. ⁊ eſt v̓buꝫ actiuuꝫ.⁊ eſt exercere: oꝑari: experiri: extra arcere.Exercito ab vltīo ſuꝑi. de exerceo ces. exercituu. in o. mutato fit exercito tas. frequē. vn̄ exercitatꝰ ta. tū. ¶ Et noͣꝙ exercitꝰ dr̄ ꝓpͥe defatigatꝰ: ſꝫ exercitatꝰ artibꝰ aſſueExercitus ab exerceo ces. dr̄ exercitꝰ ¶ (tus ⁊ īſtructꝰ.tus .i. collectio hoīuꝫ in expeditiōe. vn̄ dr̄ hoc exercitiuꝫtij. ⁊ adiectiue exercitꝰ ta. tū. ⁊ dr̄ exercitus ꝓpͥe defatigatus. ⁊ ſcribit̉ ꝑ t. in penul. exercitiū: ſꝫ t. hꝫ ſonū de c.E xermis. ab ex. ⁊ arma ꝯponit̉ hic ⁊ hec exermis ⁊ hoc exerme .i. extra arma ⁊ exermus ma. mū. idem.Exero. ab ex. ⁊ ſero ris. componit̉ exero ris. rui. tū i. forasemittere: vl̓ nudare: manifeſtare. vn̄ exerto tas. frequē.⁊ exertus ta. tū. ⁊ cor. penul. exero ris.Exeſus. ab exedo dis. qd̓ cōponit̉ ab ex. ⁊ edo dis. dr̄ exeſus ſa. ſum .i. corroſus: extra vel valde eſus: cōſūptꝰ: euacuatus. ⁊ ꝓdu. penul. exeſus.Exalo las. ab ex. ⁊ halo las. cōponit̉ exhalo las. laui. lare. i.foras emittere: redolere: vel de vita recedere: ⁊ eſt neu.ſicut ⁊ ſuū ſimplex. ⁊ ꝓdu. ha.E xhaurio ris. ab ex. ⁊ haurio. in haurio vide.E xhauſtus ſta. ſtū .i. ꝯſūptꝰ: euacuatꝰ: extenuatus. ab ex ⁊haurio ris. ⁊ ꝯpōit̉ cū in. ⁊ dr̄ īexhauſtus .i. n̄ exhauſtus.E xhebenus ni. fe. ge. q̄dā gēma p̄cioſa ⁊ cādida qua aurifices aurū poliūt. ⁊ cōponit̉ ab ex. ⁊ hebenus.E xheredo das. ab ex. ⁊ heredodas. cōponit̉. ⁊ ꝓdu. re. vide in heredodas.E xhibeo bes. bui. bitū. cōponit̉ ab ex. ⁊ habeo. ⁊ cor. hi. ⁊ ēexhibere: oſtēdere. vel p̄ſentare: vel dare.E xhortor taris. ab ex. ⁊ hortor cōponit̉. in hortor vide.Exitialis. in exitiū eſt: ⁊ ꝓdu. a.Exitiolū li. dimi. paruuꝫ exitiuꝫ.Exitiū. ab exitꝰ dr̄ hͦ exitiū tuj .i. tormētū: vl̓ mors: clades:calamitas: caſus: aduerſus: exitꝰ malꝰ. vn̄ exitioſus ſa. ſū.⁊ h̓ ⁊ hͨ exitiabilis ⁊ hͦ le. ꝑiculoſum: vl̓ qd̓ īfert exitiū.Exigo. ago ꝯpōit̉ cū ex. ⁊ dr̄ exigo gis. egi. actū: qd̓ hꝫ ꝗnqꝫſignificatiōes. nā exigere .i. expellere. ⁊ exigere .i. ꝑficer.⁊ exigere .i. iniuſte petere. ⁊ exigere qn̄qꝫ ſimpl̓r ponit̉ ꝓreꝗrere vel petere. ⁊ exigere .i. extra vl̓ vltra agere. ⁊ exigere .i. diuidere. vn̄ exactꝰ cta. ctū. 2. Hacha. vlti. Sicutenī vinū ſemꝑ bibere: aut ſemꝑ aquā ꝯͣriū ē: alternatimaūt vti delectabile: ita legētibꝰ ſi ſemꝑ exactꝰ ſit ſermonō erit gratꝰ. Exactꝰ .i. ꝑfectꝰ: exꝗſitꝰ: delectabilis.Exiguus. ab exigo gis. qd̓ eſt diuido dis. deriuat̉ exiguusgua. guū .i. paruus. qd̓ enī eſt exiguū alterius eget ſuffragio ẜm Pu. Pap̄. v̓o dicit. Exiguus ībecillis: īfirmꝰ mulExilio lis. liui. vel lui. exultū. exilire. i. (tū egēs: paruus.extra vel valde ſalire. vnde exulto tas. ⁊ cōponit̉ exilioab ex. ⁊ ſalio ſalis. vide in ſalio lis.Exilis. ab ex. ⁊ hilus vel hilū ꝯponit̉ h̓ ⁊ hͨ exilis ⁊ hͦ le. i.tenuis ⁊ macer. vl̓ exilis qͣſi ſine ilibus. nō enī exilis vr̄hr̄e ilia. vl̓ exilis dr̄ ab exeo: qꝛ poſſit qͣſi ſuꝑ āguſtū exire. ⁊ ꝯparat̉: vt exilior liſſimꝰ. vn̄ exil̓r liꝰ. liſſime. aduer.⁊ hͨ exilitas tatis .i. tenuitas. ⁊ ꝓdu. exilis pe. ⁊ videt̉ eēaſpirādū: qn̄ cōponit̉ ab hilus: ſed alias no. vn̄ Hora. in
epl̓a. Exilis domus eſt vbi nō multa ſuperſuntEximius. ab ex. ⁊ imus. cōponit̉ eximiꝰ mia. miū. ⁊ dr̄ eximiꝰ qͣſi extra imā poſitꝰ .ſ. maximꝰ: p̄clarus: nobilis: ſublimis: ⁊ hꝫ viꝫ ſuꝑlatiui. vn̄ ꝯſtruit̉ cū gtō plurali: vt dauid eximiꝰ ꝓphetarū. vel cōponit̉ ab ex. qd̓ eſt valde ⁊eminēs: īde eximiꝰ .i. valde eminēs. ⁊ hec iuctura eqpollet ſuꝑlatiuo: ⁊ ita ſignificationē ſuꝑlatiui ꝯͣhit a ſuis cōponētibꝰ. ⁊ cōparat̉ ꝑ ſuppletionē quū nō hēat viꝫ ſuplatiui: vt eximiꝰ magis eximiꝰ eximijſſimꝰ. vn̄ hͨ eximietas tatis .i. ſublimitas: magnitudo: nobilitas: claritas.E ximmutuo as. aui. are. cōponit̉ ab ex. ⁊ īmutuo as. ⁊ eſteximmutuare: depauperare: pauperē facere.Eximo mis. emi. emptu. eximere .i. auferre: vl̓ extrahere.⁊ dicit̉ eximo quaſi extra emo .i. traho. ⁊ cōponit̉ ab ex⁊ emomis. ⁊ cor. penul. eximo.E ximprouiſo nō eſt dictio cōpoſita: ſꝫ quedaꝫ irregularisvocū cōgeries fungens loco vnius dictionis: ſicut dixi ītertia parte: vbi determinaui de figura cōpoſita noīs.Exinanionis. niui. cōponit̉ ab ex. ⁊ inanionis. ⁊ ē exinanire: adnihilare: depͥmere: euacuare: diminuere. ⁊ ꝓdu. a.vn̄ apl̓s ad philip. Exinaniuit ſemetipſuꝫ formā ẜui accipiēs .i. ex mīa ſua quoddā inane ſūpſit .ſ. formā ſerui. i.naturā humanaꝫ q̄ eſt qd̓dā inane reſpectu diuinitatis.E xintegro: in integer vide.Exiſtimo. ex ꝯponit̉ cū eſtimo: ⁊ dr̄ exiſtimo mas. i. putare. vn̄ hͨ exiſtīatio .i. putatio: vel illeſe dignitatis ſtatꝰ faExiſto ſtis. extiti. ſtere. ab ex ⁊ ſiſto (ma ⁊ moribꝰ acꝗſitꝰ.ſtis. ⁊ ē exiſtere ꝑmāere extra ſtare. vide ēt in ſiſto.Exitꝰ. ab exeo is. dr̄ h̓ exitꝰ tus. ⁊ ſignat ml̓ta. Nā exitꝰ .i. finis. vn̄ Qui. ep̄i. Exitꝰ acta ꝓbat careat ſucceſſibꝰ optoQuiſꝗs ab euētū fata notāda putat. Itē exitus .i. moraIteꝫ exitꝰ .i. egreſſus. vn̄ ꝓph̓a. In exitu iſrael de egy. ⁊c̄E xlex gis. ge. oīs. .i. ſine lege: extra legē: ab ex ⁊ lex gis. ꝯponit̉: ⁊ vt dicit Priſ. L. ſequente x. īuenit̉ in hoc noīe exlex: ⁊ ꝓdu. le. ⁊ deſinit in ex naͣliter ꝓductam.E xoccupopas .i. expedire: ab ex ⁊ occupo: ⁊ cor. cu.E xodiarius in exodium vide.E xodiū ab ex ⁊ oda qd̓ ē cātꝰ ꝯpōit̉ hoc exodiū dij i. pͥmcātus .i. initiū cātilene. ⁊ hīc h̓ exodiariꝰ rij .i. p̄cētor ꝗ cātuꝫ īcipit an̄ alios: ⁊ exodiariꝰ ria. riū. ad exodiuꝫ vel adE xodus odo. qd̓ ē via ꝯponit̉ cū ex ¶ (exodiariū ꝑtinēs.⁊ dr̄ hic exodus di i. exitꝰ qͣſi itus vl̓ viatio extra. ⁊ hincꝗdam liber dr̄ exodus ꝗ cōtinet exitum vel egreſſuꝫ ꝑpuli iſrael de egypto. ⁊ cor. penul. exodus.E xoleo les. leui. vel lui. exolētū vel litū .i. creſcere: ab ex⁊oleo les. ꝯpōit̉: in oleo les. vide. Pap̄. v̓o dic̄. Exoleuit .i.in obliuionē venit: deficit. corruptꝰ eſt. ⁊ cor. o. ante l.E xoletꝰ ab exoleo les. dr̄ exoletꝰ ta. tū .i. excretꝰ nutritꝰ: vl̓adultꝰ. Plautꝰ ī empidico. Domi reliꝗ v̓ginē exoletā i.grādē. Itē dr̄ exoletꝰ ta. tū. i. valde fetidꝰ: ⁊ tūc ꝯpōit̉ abex ⁊ oletꝰ .i. fetidꝰ: ⁊ eſt nomē. ¶ Ine .i. extra ſomnū.E xomnis. ab ex ⁊ ſōnus cōponit̉ hic ⁊ hec exomnis ⁊ hocE xomologeſis fe. ge. grece: latine īterpretat̉ confeſſio: velp̄ces ſiue ſit laudis: vt cū dr̄ Matth̓. ii. Cōfiteor tibi pater celi ⁊ terre ⁊cͣ. ſiue ſit pctōꝝ. ⁊ differta letanijs qͥ īterpretant̉ rogationes: qꝛ exomologeſis ꝓ ſola cōfeſſionepctōꝝ agit̉. letanie aūt ꝓpter rogandū deū ⁊ īpetrandoin aliquo malo miſericordiam eius fiunt.Exorabilis. ab exoro dr̄ hic ⁊ hec exorabilis ⁊ hoc le. qd̓ facile pōt exorari .ſ. concedere rogata. ⁊ hinc exorabiliteraduer. ⁊ componitur vt inexorabilis .i. nō exorabilis. vn̄de inexorabiliter. ⁊ comparatur.xorciſmꝰ mi i. īcreꝑatio vl̓ ꝯiuratio aduerſus diaboluꝫ:vt recedat. īde h̓ ⁊ hec exorciſta ſte .i. cōiurator vel īcrepator. inuocat .n. ſuper cathecuminos: ⁊ ſuꝑ eos qui hn̄tſpm̄ īmundū nomē dn̄i nr̄i ieſu xp̄i adiurans per euꝫ vi
I