Druckschrift 
Catholicon
Seite
134r
Einzelbild herunterladen
 

xcipio ab ex. ⁊ capio cōponit̉ excipio pis. excepi. ⁊ eſt excipere: eligere: extrahere: extra capere: ſuꝑ alia caꝑe: reci1pere: latēter caꝑe: īuadere: ⁊ ꝑtinet ad inſidiatores.Vxcipulū li. .i. venabulū ab excipio pis. quia excipiat apꝫFxcipuius pua. pͥuuꝫ .i. p̄ciputis. ⁊ melior ab venientē.excipio pis. qꝛ meliora ſolēt excipi ⁊ eligi: qͣſi extra alia.Excito tas. taui. in excieo es. exponitur.Ixclamatio expōit̉ in qͣrta ꝑte in ca. de coloribꝰ rheto.Cxcluſor ſoris. maſ. ge. qui ⁊ excluſarius dr̄ .i. ianitor qui foras excludit hoīes. ⁊ dr̄ ab excludodis. ⁊ ꝓdu. clu.Excodico ab ex. ⁊ codex ꝓ trūco ꝯpōit̉ excōdico cās. ⁊ eſtexcodicare circa cōdice .i. truncū aperire terraꝫ ⁊ velutlacum efficere.xcolēs ab excolo dr̄ h̓ ⁊ hͦ ⁊ hͦ excolēs tis. ꝗ excolit velpurꝰ ⁊ delicioſe: ⁊ diligēter paratꝰ: ⁊ tūc cōparat̉: vt excolens tior. ſimus. vn̄ Ioan. caſſianꝰ dicit. Excolētiores cibi aīe nō adimūt puritatē ſi cū moderamine ſumant̉.xcolitus ta. tū. i. bene cultꝰ ⁊ diligēter. ⁊ dicit̉ ab excoloCxcolo las. laui. vn̄ excolās tis. oīs ge i. purgans: vel emitlis. ⁊ cor. li.tens: diſcutiēs. Mat. 23. Excolātes culice .i. minima diſcutiētes. camelū aūt glutientes .i. de maioribꝰ p̄ceptisnō curātes. ⁊ cōponit̉ excolo las ab ex. ⁊ colo las. vide incolo las. Inuenit̉ ēt excolo lis. tertie cōiugatiōis ab ex⁊ colo lis. vide in colo las. ⁊ ꝓdu. co. excolo. qn̄ eſt primecōiugationis: ſed quādo eſt tertie cor.E xcōmunicatio onis. vide in excōmunico.E xcōico cas. caui. care .i. extra cōionē facio: cōione pͥuare: ⁊ē actiuū: ⁊ ꝯponit̉ ab ex. ⁊ cōico cās. vn̄ excōicatꝰ ta. tū. ⁊hec excōicatio onis. Et ſcias ꝙ duplex ē excōicatio.vna ē minor q̄ ſeparat tm̄ a participatiōe ſacr̄oꝝ: ſꝫ nō acōione fideliū: ⁊ iō tal̓r excōicato licet cōicare: ſed nō licet ei ſacr̄a ꝯferre. Alia ē maior excōicatio: ⁊ hͦ ſeꝑat hominē a ſacr̄is eccl̓ie: ⁊ a cōione fideliū. ⁊ iō tali excōicatiōe excōicato cōicare nō licet. Sꝫ qꝛ eccl̓ia excōicationē ad medelā nō ad iudiciū īducit. excipiūt̉ ab hac gnaͣlitate q̄dā: ī ꝗbꝰ cōicare licet .ſ. in his q̄ ꝑtinēt ad ſaluteꝫ:qꝛ de talibꝰ licite hō cū excōicato loꝗ pōt: ⁊ ēt alia v̓baterſerere: vt faciliꝰ ſalutis v̓ba ex familiaritate recipiantur. Excipiunt̉ aūt q̄dā ꝑſone ad qͣs ſpāl̓r ꝑtinet ꝓuiſiede excōicatis .ſ. vxor: ẜuꝰ: filiꝰ: ruſticus: ⁊ ẜuiēs. Sꝫ hͦ intelligēdū ē de filijs nō emācipatis: al̓s tenent̉ vitare patrē excōicatū. De alijs āt ītelligit̉ ꝙ licet excōicato cōicare: ſi ante excōicationē ei ſe ſubdiderūt: nō aūt ſi poſt.Quidā v̓o ītelligūt ecōuerſo .ſ. ꝙ ſuꝑiores poſſint licitecōicare īferioribꝰ excōicatis. Alij v̓o ꝯͣriū dicūt: ſꝫ ad minus ī his eis cōicare debēt: ī ꝗbꝰ ſūt eis obligati: qꝛ ſic̄ īferiores obligant̉ ad obſequiū ſuꝑioꝝ: ita ſuꝑiores aduidētiā īferioꝝ. Sūt ēt ꝗdā caſus excepti: ſic qn̄ ignoratur excōicatio: ⁊ qn̄ aliꝗ ſūt ꝑegrini: ⁊ viatores ī terra excōicatoꝝ ꝗ licite poſſunt ab eis emere vel ēt acciꝑe elemoſynā: ⁊ ſil̓r ſi aliꝗs videat excōicatū in neceſſitate: qꝛtūc ex p̄cepto charitatis tenet̉ ei ꝓuidere. vn̄ v̓ſus. Utile: lex: humile: res: ignorat: neceſſe. vt vtilitas referat̉ adv̓ba ſalutis: lex ad matrimoniū: humile ad ſubiectionē:cetera patēt. In ꝗbꝰ aūt vitādus ſit excōicatꝰ: pꝫ in hisv̓ſibꝰ. Si ꝓ delictis anathema ꝗs efficiat̉. Os orare: vaE xconſul. in conſul eſt. ¶le: cōmunio: mēſa negat̉.Excors. ab ex. ⁊ cor. cōponit̉ h̓ ⁊ hͦ ⁊ hͦ excors dis .i. īers.fatuꝰ: īſipiēs. ex dr̄ excors dis. oīs ge. qͣſi extra cor. ⁊ ī eodē ſenſu cū ē. ⁊ dr̄ excors dis. oīs ge. qͣſi ſine corde. vndeHora. ī ep̄i. Sub dn̄a meretrice fuiſſet turpis ⁊ excors.Excremētū ē qd̓ ſuꝑexcreſcit: vt ī arboribus qd̓ putat̉: ſeuqd̓ expuimꝰ ẜꝫ Pap. ⁊ dr̄ ab excreſco ſcis: vl̓ ab excreo.E xcreo as. aui. are .i. expuere: ⁊ ꝓijcere: ⁊ cōponit̉ ab ex. ⁊ſcreo as. ⁊ abijcit̉ s. precedēte x.

E xcretus ta. tū. penul. ꝓdu. dicit̉ ab excreſco ſcis.E xcubie arū .i. vigilie: cuſtodie: inſidie: ⁊ deriuat̉ ab excuE xcubo bas .i. vigilare cauſa cuſtodie. quaſi extra cubarebo bas.qd̓ faciūt ꝗ ciuitates vl̓ caſtella: vl̓ caſtra cuſtodiunt denocte. ⁊ ꝯpōit̉ ab ex. ⁊ cubo bas. Pōt ēt dici excūbo bis.ab ex. ⁊ cūbo bis ī eodē ſenſu: ⁊ cor. cu. excubo bas. videī cūbo bis. Excubare ēt ẜꝫ Pap̄. dr̄ pre foribꝰ īuigilare.E xcudo dis. di. cuſum. cudere .i. feriēdo eijcere .i. extra cudere. ⁊ cōponitur ab ex ⁊ cudo dis. ⁊ ꝓdu. cu.E xcurſo ſas. verbū frequē. ⁊ format̉ ab excurſu ſupino deexcurro ris. u. mutata in o.E xcuſo ſas. ſaui. ſare. qͣſi extra cuſionē ponere: qͣſi nō cedore: vel excutere dr̄ qͣſi frequēter cudere: vt ille ꝗ excuſatſit extra malā fama. ⁊ ꝯpōit̉ ab ex. ⁊ cuſo ſas qd̓ ē freq̄nde cudo dis. cuſu. Et ſcias ꝙ hō multipl̓r ⁊ libēter ſeexcuſat. vn̄ dic̄ Bernar. de gradibꝰ hūilitatis. Multismodis fiūt excuſatiōes ī pctīs. Aut .n. dic̄ ꝗ ſe excuſat nōfeci: aut ſi feci bn̄ feci: aut ſi male nō multū male: aut ſimultū male: nō mala ītētiōe. Si āt ⁊ d̓ illa ſic̄ adā ⁊ euaꝯuīcit̉: aliēa ſe nitit̉ excuſar̄ ꝑſuaſiōe. ſꝫ ſic ꝓcaciter ēt aꝑta n̄ d̓fēderet: qn̄ occl̓tas ⁊ malas cogitatiōes cordi ſucadueniētes hūil̓r reuelaret abbati: vide ī vbi. Et additBernar. Licet .n. gn̄a hͨ excuſatiōis eatenꝰ male iudicētur: qͣtenꝰ ore ꝓphetico v̓ba malitie appellant̉: ml̓to tn̄ꝑiculoſior ē fallax atqꝫ ſuꝑba ꝯfeſſio qͣꝫ ꝑuicax ⁊ obſtīata defenſio. Nōnulli .n. cū de aꝑtioribꝰ arguunt̉ ſciētesꝙ ſi defenderēt nō crederet̉: ſubtiliꝰ īueniūt argumētidefenſiōis v̓ba rn̄dentes doloſe ꝯfeſſionis. Eſt ꝗppe vtſcriptū eſt: qui neꝗ̄ter humiliat ſe: ⁊ īteriora eius plenaſunt dolo: vultꝰ demittit̉. ꝓſternit̉ corpꝰ: aliquas ſibi lachrymas extorquēt ſi pn̄t: voceꝫ ſuſpirijs: v̓ba gemitibinterrūpunt. Glorioſa res ē humilitas: qͣ ipſa quoqꝫ ſuꝑbia palliare ſe appetit ne vileſcat: ſed hec cito tergiuerſatio a p̄lato deprehēdit̉: ſi ad hanc ſuꝑbā culpā nō differat penā. vaſa figuli ꝓbat fornax ⁊ tribulatio vere penitentes diſcernit. Qui .n. veraciter penitet: laborē penitētie nō abhorret: ſed ꝗcꝗd ſibi ꝓ culpa quā odit īiungit̉.Execro: ab ex ⁊ ſacro cras. ꝯponit̉ execro cras. ſed frequētacita cōſcientia patienter amplectitur.tius īuenit̉ execror craris. in deponēti ⁊ eſt execrari maledicere: excōicare: extra ſacrū facere. ⁊ cor. e. ſiue penl̓.E xedra dre i. cathedra: thronus: ſedes: ſella: ſuggeſtꝰ: velexedra eſt camera ſecreta: vel locꝰ theſauri: vl̓ locꝰ ſubſellioꝝ .i. abſida: vel camera: vl̓ locꝰ ꝗdā ſeꝑatus modicū a p̄torio vel a palatio. Uel exedra genꝰ eſt feneſtre q̄exterius dilatat̉: ſed interius coartat. Item īuenit̉ exedra pro gazophilacio: ⁊ ēt pro thalamo. ⁊ cor. penul.lxēplū. ab ex: ⁊ amplꝰ pla. plū. dr̄ hͦ exēplū: qd̓ fit ad īſtaralteriꝰ. vn̄ hͦ exēplar aris: ad cꝰ ſil̓itudinē fit. vn̄ exēploplas. v̓bū actiuū. vn̄ ꝗdā. Exēplar genꝰ ē: exēplū qd̓ trahis īde. Uel exēplar liber ē: exēplū qd̓ trahis īde. Et eſtexēplū alicꝰ dicti vel facti p̄teriti ꝓpō cuꝫ certi autorisnoīe: vt oēs ꝓ ſuꝑna pr̄ia laborare debemꝰ: ſic̄ fec̄ Apl̓sꝗ tot v̓bera paſſus eſt. Itē exēplū eſt q̄dā ſpēs argumētatiōis: ⁊ ẜm hoc exēplū eſt qn̄ fit ꝓceſſus ab vno ꝑticulari ad alid̓: vt atheniēſes pugnare ꝯͣ thebanos ē malū.ergo thebanos pugnare ꝯtra focenſes eſt malum.E xemptus ta. tū. dr̄ ab eximo mis. ⁊ dr̄ exēptus ſubtractſublatus: extractus: qͣſi ex aliquo emptus .i. tractus.E xeniū. ab exenos qd̓ ē ꝑegrinū dr̄ hͦ exeniuꝫ nij. munusꝑuū: ⁊ qd̓cūqꝫ munꝰ mittit̉ alicui: qd̓ vulgo dr̄ ⁊ gallicepſent. ⁊ ꝯpōit̉ hͦ exeniū ꝓ eodē ẜꝫ hug. Pap̄. dic̄. Exeniep̄mia: dona: munera bn̄ficia. Eccl̓. 20. Exenia ⁊ dona excecant oculos iudicū.Cexenſe .i. extra ſenſum.Exenſis. ſenſus ꝯponit̉ cū ex: ⁊ dr̄ hic ⁊ hec exenſis ⁊ hoc