¶ DeEanteX
¶7egrediat̉ ab eis. ⁊ exorcizozas .i. adiurare: increpare ẜꝫPug. Papͥ. etiā dicit. Exorciſmꝰ grece cōiuratio vel ſermo īcreꝑatiōis eſt aduerſus diabolū vt diſcēdat: ſicut ēillud Lacha. 3. Increpet in te dn̄s ſathan. vide in ordo.F xorciſta ſte. in exorciſmus eſt.Vxordiariꝰ. ab exordiū dr̄ exordiariꝰ ria. riū .i. ad exordiūptinēs. ⁊ hinc exordiariꝰ rij. ꝗ incipit vel exordiū facit.F xordior diris. exorditꝰ ſuꝫ. vl̓ exorſus ſuꝫ. ab ex. ⁊ ordior.⁊ ē ocordiri īciꝑe: vl̓ loꝗ. vn̄ exorſus ſa. ſū. i. locutꝰ īceptꝰF xordiū. ab exordior diris. dr̄ hͦ exordiū dij .i. īceptio. Itēexordiū dr̄ pͥª ꝑs or̄onis ī rhetorica. Nā ẜꝫ Iſido. ī li. etymo. Partes or̄onis ī rhetorica arte ſūt qͣtuor .ſ. exordiū:narratio: argumētatio: ⁊ ꝯcl̓o. Harū pͥª auditoris aīuꝫ ꝓuocat. 2ª res geſtas explicat. 3ª fidē aſſertoribꝰ facit. 4finē totiꝰ or̄onis ꝯplectit̉. ⁊ vt dic̄. Papͥ. Exordiū dr̄ pͥncipiū or̄onis ꝙ orator ī ſua cā fac̄: in qͦ reddit auditoresbeniuolos: dociles ⁊ attētos. De exordio ēt dixi ſupra inVxoria rie. fe. ge. i. naſcētia. ab exorior iris. dr̄. ¶ (epiſtolaFxors. ſors ꝯpōit̉ cū ex. ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hͨ exors tis .i. extra ſortē: ⁊abijcit̉ s. p̄cedēte x. Sap̄. 2. Nēo nr̄uꝫ ſit exors luxuriexorſus. ī exordior vide. ¶ (nr̄e .i. alienꝰ: vl̓ extra ſortē.xoſſo ſas. ſaui. ab ex. ⁊ oſſo. ſas. ꝯponit̉. ⁊ ē exoſſare: laniare: diſcindere: oſſa extrahere. ⁊ eſt actiuuꝫ. Ponit̉ ēt prodebilitare: vel īfirmare. Quū enī oſſa ſint corꝑis roburIxoſus ſa. ſuꝫ .i. valde vl̓ ꝑ. ¶ (ꝗ ea aufert corpꝰ debilitat.fecte odiens. ⁊ ꝯſtruit̉ cū acto: vt exoſus bella .i. odiensvalde. ⁊ cōponit̉ ab ex. ⁊ oſus. vide in oſus. ⁊ ẜꝫ Pap̄. exoſus eſt ꝗ aliquē odit. odioſus vero qui oditur.E xpando dis. di. expaſſuꝫ: vn̄ illud. Expaſſis in cruce manibus .i. extēſis. Inuenit̉ ēt expāſis qd̓ ſuſtinēdū eſt. ſedẜm Priſ. Pādeo pateo patior faciūt ſupinū paſſuꝫ. ⁊ cōponit̉ expādo ab ex. ⁊ pando dis. vide in pando dis.I xpapillo. ab ex. ⁊ papilla cōponit̉ expapillo las. laui. lare.ideſt exoluere: denudare: ⁊ ꝓprie papillas.E xpaſſus ſa. ſum. vide in expando dis.E xpatulor laris. latus. lari. v̓bū deponē. ab ex. ⁊ ſpatulorlaris. qd̓ deriuat̉ a ſpatula. ⁊ eſt expatulari ſpatulaꝫ auferre: vel frangere: ⁊ cor. tu.X xpecto ctas. aui. are .i. demorari: ſuſtinere: p̄ſtolari expectat̉ ꝗ vēturus ē: ſpectat̉ ꝗ videt̉ vel appropiat ẜꝫ Pap̄.E xpectoro ras. raui. expectorare. ab ex. ⁊ pectꝰ ꝯpōit̉. ⁊ eſtexpectorare: exoluere: firmaculū a pectore remouere.E xpedio. ab ex. ⁊ pedica ꝯponit̉ expedio dis. diui. ditū. ⁊ ēexpedire: liberare: explicare: exoluere: qͣſi extra pedicāponere. ⁊ īde expeditꝰ ta. tū .i. exolutꝰ: liber: ꝓmptꝰ. ⁊ cōparat̉ vt expeditꝰ tior. tiſſimꝰ. vn̄ expedite tiꝰ. tiſſime. aduerb̓. ⁊ hec expeditio onis: ſic̄ dicimꝰ aliquē eē ī expeditiōe: vbi hoīes liberi ⁊ ꝓmpti efficiunt̉. Expeditꝰ cōponit̉ vt ī expeditꝰ ta. tū. Itē. expedire .i. ꝯuenire vl̓ ꝓdeſſevl̓ vtilē eē: ⁊ ẜꝫ hoc ſepe īuenit̉ īꝑſonale expedit: vt ibi.Expedit vobis: vt vnus moriat̉ hō ꝓ ppl̓o: ne tota gensE xpeditus. in expedio eſt. ¶ (ꝑeat. ⁊ cor. pe. expediodis.E xpē̄dodis. penſuꝫ. pēdere .i. expēſas facere. ab ex. ⁊ pendo. dis. vnde hec expenſa ſe.E xpgefaciocis. feci. factū .i. excitare: vel facere euigilare.⁊ cōponit̉ ab exꝑgiſcor ſceris. ⁊ facio cis. ⁊ acuit̉ fa.E xpgiſcor ſceris. exꝑrectꝰ exꝑgiſci .i. a ſōno euigilo. ⁊ ꝯponit̉ ab ex. ⁊ ꝑgogis. qd̓ ꝯpōit a ꝑ. ⁊ rego gis. vn̄ dic̄ Priſ..i0. li. Exꝑgiſcor: qꝛ a ꝑgo ē exꝑrectū fac̄. qd̓ .ſ. ꝯpōit̉ ex ꝑ.⁊ rego: qd̓ fac̄ rectū: qͣꝫuis vetuſtiſſimi ēt exꝑgitꝰ dicebat.E xp̄ior ab ex. ⁊ pario ꝯponit̉ exꝑior riris. exꝑtꝰ ſuꝫ. exꝑirivbū cōe i. ꝓbare vel ꝓbari: cognoſcere: tētare: cognoſcivel tētari. vn̄ hͦ exꝑimētū ti. ⁊ hͨ exꝑiētia tie. ⁊ exꝑtꝰ tatu. ꝙ aut exꝑior cōponat̉ a pario. pꝫ ꝑ Priſ. in. io. dicētē.Gut ēt alia ex hocipſo .i. pario cōpoſita deponētia experior oꝑior. quoꝝ participia expertꝰ: oꝑtꝰ: a pario oſtēdūt
13eſſe cōpoſita: cuius participiū partus eſt. ⁊ vt vult Priſ.pꝫ ꝙ experior ſit verbum deponēs: ſed dic ꝙ olim experior fuit deponens: ſed nunc eſt cōmuneE xperrectus cta. ctū. eſt participiū de expergiſcor: vt ī expergiſcor dixi. Iſa. 29. Et ſicut ſōniat eſuriēs ⁊ comeditquū autē fuerit experrectus vacua eſt aīa eius.E xpers. pars ꝯponit̉ cū ex. ⁊ dr̄ hic ⁊ hec expers. tis. i. īmunis ſine parte. vn̄ expertius tia. tiū .i. expers ẜm Pug.Pap̄. vero dicit: expers .i. extra partē vl̓ patriā: alienus:extraneus: īde expertia .i. extraneitas.E xpes. ex. cōponit̉ cuꝫ ſpes. ⁊ dicit̉ hic ⁊ hec ⁊ hoc expes: ⁊deficit in obliꝗs .i. extra ſpeꝫ: vel ſine ſpe. deſꝑatꝰ. Perſius. Honec deceptꝰ ⁊ expes. ⁊ ē ꝗnte declinatiōis. Et ſcias ꝙ expes nō potuit obliquos hr̄e: qꝛ oporteret ꝙ ablatiuus ſuus deſineret in e. ⁊ in i. quū ſit oīs ge. qd̓ in ꝗntadeclinatiōe eē nō potuit. Sil̓r oporteret ꝙ abltūs deſineret in e. cor. vt ꝯtingit in oībꝰ his q̄ ſūt oīs ge. vt feliceaudace. Sꝫ abltūs ꝗnte declinatiōis nō pōt deſinere inE xp̄icor caris. ⁊ expico cas. dr̄ ab ex. ⁊ ſpico. cas. ¶ C(e. cor.⁊ ꝓdu. pi. vide in ſpico cas.E xpilo las. idē eſt qd̓ depilo: ⁊ ex eiſdeꝫ verbis pōt cōponide quibus depilo. vn̄ poteſt corriꝑe pi. ⁊ producere ẜmdiuerſas compoſitiones. vide in pilo las.I xpingo gis pegi pactū .i. expellere. ⁊ componit̉ ab ex ⁊ pāgo gis. quod eſt impello vel iungo.E xpinis. ſpina componit̉ cuꝫ ex. ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hec expinis ⁊ hocex pine .i. extra ſpinas: vel ſine ſpinis. ⁊ ꝓdu. pi.E xpino nas. naui. nare .i. ſpinas auferre vl̓ extrahere. ⁊ cōponit̉ ab ex ⁊ ſpinonas. ⁊ produ. penul.E xp̄io. ab ex ⁊ pio as. cōpōit̉ expioas .i. expurgare: ex totovl̓ ꝑfecte piare. vn̄ hͦ expiamē pe. ꝓdu. ⁊ hec expiatio. i.purgatio: pia actio: mundatio: ⁊ expiabilis expiabile qd̓E xpiro ras. raui. rare .i. mori. extra ſpm̄ mit. Cexpirari p̄t.tere. ab ex ⁊ ſpiro ras. cōponitur. ⁊ ꝓducit pi.H xpiſcor ſcaris .i. ex toto a piſcibꝰ euacuare: vel acꝗrere. ⁊componitur ab ex ⁊ piſcor ſcaris.E xpletꝰ ta. tū i. finitꝰ: ab expleo ples. dr̄: qd̓ ꝯponit̉ ab ex ⁊pleo ples. Expletꝰ cōponit̉ cū in ⁊ dr̄ īexpletꝰ ta. tū. i. nōfinitꝰ. Itē ab expleo dr̄ expletiuus ua. uu.E xplicit. ab explico cas. d̓riuat̉ explicit ⁊ expliciūt v̓bū defectiuū .i. terminat̉ ⁊ finit̉: vl̓ finiunt̉ ⁊ terminant̉: nec īE xplicitꝰ. ab explico cas. vel ab expli ¶ (uenit̉ de eo pl̓scit v̓bo defectiuo deriuat̉ explicitꝰ ta. tu .i. extēſus: finitus: vel terminatꝰ ⁊ cōponit̉ vt inexplicitus ta. tū.E xplico cas. cui. citū. Inuenit̉ ēt plicaui catū. antiquitꝰ abex ⁊ plico cas. cōponit̉. ⁊ eſt explicare ordinare digererediſtentare: extra plicam ponere: ſoluere: aperire.I xplodo dis. ſi. ſum. in plaudo exponit̉. ⁊ ꝓdu. plo.E xploro ras. raui. rare .i. exꝗrere: īueſtigare: ⁊ produ. plo. ⁊ꝯpōit̉ ab ex ⁊ ploro ras. Aurora. Per quos exploret pleE xploſus ſa. ſum. penul. ꝓdu. ab ex ¶ (bis ⁊ vrbis opus.plodo dis. ſum. vide in plaudo dis.E xpolia: ab expolio as. qd̓ cōponit̉ ab ex ⁊ ſpolio as. dr̄ hexpolia lie. p̄da ſic dicta: ab expoliandoE xpompo pas. paui. pare .i. vituperare: deteſtari: ⁊ componitur ab ex ⁊ pompopas.E xpͥmo mis. p̄ſſi. p̄ſſu. expͥmere .i. extra p̄mere effūder̄: manifeſtare: repn̄tare. ⁊ ꝯponit̉ ab ex ⁊ p̄mo mis. ⁊ cor. pri.E xprobro bras. cōponit̉ ab ex ⁊ ꝓbro bras. ⁊ cor. pro naͣliter ⁊ eſt exprobrare diffamare: increpare: ꝯuiciari p̄teritam culpam opprobrioſe enarrare.C xpultrix tricis. mulier expellēs: ⁊ format̉ ab expulſor orin rix. ⁊ ſic deberet dici expulſrix: ſꝫ mutat̉ s. in t. ſic̄ vultPriſ. vt ēt dixi in tertia ꝑte in ca. de v̓bo: qͣſi in pͥncipio.E xpumo mas. maui. mare .i. valde vel extra ſpumare: velſpumas auferre: ab ex ⁊ ſpumo.