Druckschrift 
Catholicon
Seite
133v
Einzelbild herunterladen
 

Dibene fortunata: ⁊ eſt feminini generis: qꝛ qͣlitas vociseſſentiam rei non mutat.E uticiani. ꝗdā heretici dicti ab eutice ꝯſtantinopolitanoabbate: ꝗ xp̄ꝫ poſt humanā aſſūptionē negauit exiſtere īduabꝰ naͣis: ſꝫ ſolā diuinā aſſeruit in eo eē naͣꝫ: ⁊ ꝓdu. a.Euum. ad hoc īfinitiuo eſſe hoc euū dr̄. i. ſeculū vel tēpusvel ſpaciū: qd̓ cū mūdo cepit eē. Euū etiā eſt p̄ſentiariusſtatus oīuꝫ q̄ ſūt ⁊ fuerūt: ⁊ futura ſūt .i. in cuius p̄ſentiaſunt oīa p̄terita ⁊ futura tanqͣꝫ preſentia. vn̄ euiternꝰ na.num. ⁊ euitaneus. nea. neum .i. perdurabilis.anteXE x. mō ꝓ extra accipit̉: vt excludo: exlex. mō pͥuatiuū eſt:vt explico: exoro. mō intētiuū vel ꝑfectiuū eſt: vt exoroexplico: efficio: extēdo: Itē ex. p̄poſitio interdū ꝓ valdeaccipit̉: ſicut excelſus. īterdū ꝓ extra: vt exul: ẜm Papi.Cū ꝗbus aūt lr̄is in cōpoſitione ponat̉ ex. ⁊ cū ꝗbus ē. dixi ſupra in pͥma ꝑte de ſyllaba: vbi egi de hac lr̄a x. Queaūt ſit differētia inter de. ⁊ ex. habes in de.E xacerbo bas. cōponit̉ ab ex. ⁊ acerbo bas. qd̓ nō ē in vſu:⁊ eſt exacerbare vuas acerbas colligere: exaſperare.E xacero ras .i. ab acere purgare: ab ex. ⁊ acero cōponitur ⁊E xactio onis. fe. ge. iniuſta petitio. ⁊ deriuat̉ ab (cor. ce.exigo gis. actū. tu. u. in i. ⁊ addita o. fit exactio.F xactor. ab exigo gis. dr̄ h̓ exactor toris .i. iniuſtus petitor.E xactus cta. ctu. vide in exigo gis.E xaggero ras. raui. ꝯponit̉ ab ex. ⁊ aggero ras. ⁊ ē exaggero valde aggerare: atollere: maius facere: ſic̄ ē illud euāgelij. Et tu capharnaū q̄ vſqꝫ ad celū exaltata es. Nō ꝗdeꝫ vſqꝫ ad celū capharnaū exaltata erat: ſꝫ eius nimiaꝫExalage ꝯtinet̉ ſub ſyntheſi. vide ¶ſuꝑbiā exaggerat.in quarta parte in ca. de coloribus rhetoricis.E xalto tās .i. in altū tollere. ab ex. ⁊ alto tas.E xamen nis .i. filū mediū quo trutina ⁊ ſtatera regit̉: ⁊ lāces equant̉. vn̄ ⁊ ī lāceis amētū dr̄. vel examen dr̄ lingula q̄ in foramine trutine vertit̉ huc ⁊ illuc: ẜꝫ quā ꝯſiderat̉ eqͣlitas pōderatoꝝ. vn̄ ⁊ examē dr̄ iudiciū diſcretioꝓbatio: inꝗſitio. Examē ēt dr̄ apū ꝯgregatio: ⁊ ꝑ trāſlationē hoīuꝫ. vn̄ examino nas. naui. nare .i. ꝓbare: eqͣl̓r iudicare: vel diſcutere: ⁊ diligēter inꝗrere: inueſtigare.E xamuſſim aduerb̓. ꝯponit̉ ab ex. ⁊ amuſſis qd̓ ē plūbatūcemētarioꝝ. ⁊ īde examuſſim aduer .i. valde ſine dubitatione: ⁊ oīno ſine dubitatiōe. Nā p̄poſitio in hac cōpōneauget. vn̄ Priſ. Uidēs gͦ ꝑ ſeipſaꝫ ſyllabā deficere predictoꝝ rōne: nec al̓r poſſe examuſſiꝫ tractari: niſi poſita ſitE xanclo clas .i. haurio. vide in ancloclas. (in dictioneE xancoro ras .i. ancoram euellere: nauem diſſoluere: ⁊ cōponitur ab ex. ⁊ ancoro ras. ⁊ eſt verbum actiuū. vel poteſt cōponi ab ex. ⁊ ancora ancore.Exanguis ab ex. ⁊ ſanguis cōponit̉: vt hic ⁊ hec exanguis⁊ hoc exangue: huius exāguis .i. extra ſanguinē vel pallidus ⁊ eſt triū ſyllabarū: tam in ntō qͣꝫ in gtō.E xanimis ⁊ exanimus dicit̉. ⁊ componit̉ ab ex ⁊ animus.vide in animus.E xanimo mas. aui. are. i. d̓bilitare: perterrefacere. ab ex. ⁊animo mas. vn̄ exanimatus ta. tu .i. debilitatus: ꝑterrefactus: cōſternatꝰ. Heſter. 15. Et pene exanimata eſt.E xaploīs. dr̄ ab exa. qd̓ eſt ſex ⁊ ploīs. qd̓ eſt plica: qͣſi ſexhabēs plicas .i. ſex colūnellas: ⁊ ẜꝫ quoſdā dꝫ ꝓferri exaploīs: qd̓ ē triū ſyllabarū. Di. enī eſt diphthōgus greca q̄ſonat .i. tā apd̓ nos qͣꝫ apud grecos. Hiero. in ꝓlogo ioſuevt ꝓ grecoꝝ exploīs: que ⁊ ſūptū ⁊ labore maximo īdigent: editionē noſtrā habeant: ⁊ ponit̉ exaploīs hic proſex exemplaribus vel interpretationibus.Cxaro ras .i. deſcribere: vel valde arare: ab ex. ⁊ aro arascomponitur: ⁊ cor. a.E xartuo exartuas .i. diuido ab ex. ⁊ artuo artuas ꝯponit̉.

Exaſcio as .i. dolare. ab ex. ⁊ aſcio as.E xaſpero peras. peraui. ab ex. ⁊ aſpero ras. cōponit̉. ⁊ ē exaſꝑare: exacerbare: vel cōmouere: vel facere aſperū.E xautoro ras. vn̄ exautoratus ta. tū. in autoro ras. videE xcādeſco ſcis. inchoati .i. incipio candere: ab ex. ⁊ cādeodes. addita co. fit excandeſco ſcis.E xcaturiſo ſas. in ſcaturio exponitur.E xcauo uas. penul. cor. ab ex. ⁊ cauo uas. verbū actiuum.Iob 14. Lapides excauant aque.Excedo dis. ceſſuꝫ. excedere: exire: extra cedere. ⁊ excedo.i. excello: vel trāſcendo: vel ſupero: ⁊ ꝓdu. ce.E xcedra dre. ab idor. vel idros. qd̓ eſt aqua dr̄ h̓ idrus. vl̓hec idra: ſerpēs aquaticus. De idra legitur ꝙ fuit dracomultoꝝ capitū: qͣlis fuit in leerna palude ꝓuincie archadie. Hec latine excedra dr̄: qꝛ vno ceſo tria capita excreſcebāt: ſꝫ hoc fabuloſuꝫ eſt. Nā ꝯſtat idrā locū fuiſſe vomentē aqͣs vaſtātes ciuitatē vicinā: in quo vno meatuclauſo multi erūpebāt. Qd̓ hercules vidēs loca illa cōbuſſit: ⁊ ſic aque meatꝰ clauſit. vn̄ ⁊ idrā dr̄ interfeciſſe.Et ſcias ꝙ ī aliꝗbꝰ libris ſcribit̉ excedra ꝑ d. ⁊ tūc ē etymo. excedra qͣſi excelſa idra: in aliꝗbꝰ ꝑ t. excetra qͣſi excelſa tria. ⁊ iſta lr̄a cōior eſt: ⁊ hꝫ mediā naͣliter ꝓdu. Excedre aūt cōparat Hieronymꝰ emulū ſuū ꝑꝑ detractionis ſibilū. vel forte qꝛ qn̄ aufert̉ vna via detrahēdi īuenit detractor aliā viā vl̓ plures. vn̄ in ꝓlogo Eſdre dicitDiero. Itaqꝫ licet excetra ſibilet victoriqꝫ ſi nō incēdiaiactet. Simon aūt fuit quidam ꝓditor cuius inſidijs capta fuit troia: ⁊ ideo dr̄ victor cui cōparat Hieronymusemulum ſuum detractionis incendia iacientem.xcelleo les. in excello lis. vide.E xcello. cello lis. vel celleo les. ꝯponit̉ cū ex. ⁊ dr̄ excelleoles. lui. vel excello lis. culi. vel elui. culſum vel celſuꝫE xcelleo neutrū eſt ⁊ abſolutū: ⁊ ꝯſtruit̉ tm̄ cuꝫ abltō: vtIſte excellet ſapīa. Excello lis. trāſitiuū eſt: ⁊ ꝯſtruit̉ cūactō ⁊ dtō in eodē ſenſu: vt iſte excellit illū. ⁊ ẜm hoc eſtactiuū. ⁊ iſte excellit illi. ⁊ eſt idē ſenſus. ⁊ ẜm hoc ē neutrum. vn̄ excellens ge. oīs. ⁊ hec excellentia tieE xcelſus. celſus cōponit̉ cū ex. ⁊ dr̄ excelſus ſa. ſū. ⁊ cōꝑatur vt excelſus ſior. ſimus. vn̄ excelſe ſius. ſime. ⁊ hec excelſitudo dinis .i. altitudo. ſublimitas.xcendo dis .i. valde accendo: ab ex ⁊ candeo des.E xceptorius ria. rium. dr̄ ab excipio pis. Exceptoria ſuntque excipiunt̉ vel debent excipi.Excerpopis. pͥſi. excerptū .i. extra carꝑe: eligere: extrahere⁊ componit̉ ab ex ⁊ carpopis.xceſſus ſus. ab excedo dis.E xcetra tre. vide in excedra.E xcidioſus ſa. ſuꝫ .i. plenus excidio: ⁊ dr̄ ab excidiū dijE xcidiū dij .i. deſtructio: vl̓ euerſio: vl̓ caſus: ⁊ pōt deriuari ab excedodis .i. deſtruere: vel cedere. ⁊ dr̄ ab excidodis. pro cadere. ⁊ ẜm hoc antepenul. cor. ſiue ci.E xcido dis. ſi. ſū .i. extra vl̓ valde cedere: vl̓ d̓ſtruere. veleuerter̄: ⁊ ꝯpōit̉ ab ex ⁊ cedo dis. cecidi. ⁊ ꝓdu. ci. vbiqꝫitē excidodis. excidi p̄t ꝯpōi ab ex ⁊ cadodis. ⁊ tc̄ caretſup̄. ⁊ cor. ci. vbiqꝫ. ⁊ ē excider̄ extra cader̄: vl̓ ex aliqͦ caxciduꝰ dua. duū. qd̓ facile cadit: ab excido dis. dr̄. (derExcieo es. ciui. citū .i. ꝓuocare: cōmouere: ⁊ cōpōit̉ ab ex⁊ cieo es. ciui. citū. ⁊ cor. penl̓. iſtd̓ ſupinū excitū: ⁊ tūc abeo deſcēdit hͦ freq̄ntatiuū excito. tas. pe. cor. Iteꝫ dr̄ excio cis. ciui. tū. ⁊ tūc excitū tu. pe. ꝓdu. qꝛ a cieo cituꝫ. nōvenit īmo citū. ⁊ tūc ab eo d̓riuat excito tas. penl̓. ꝓdu.vn̄ pꝫ ꝙ ī illo rn̄ſorio ꝯgrue pōt dici. Excita dn̄e potentia tuā: ita ꝙ penul. de excita ſit lōga vel breuis.Excilliare .i. cum vxore eſſe.E xcido ab ex ⁊ ſcindo dis. ꝯponit̉: ⁊ abijcit̉ s. x. p̄cedente.E xcio cis. ab ex ⁊ ciocis. vide in excieo es.

F