UEAnteDe¶

13 3

nominauit quū gigantē interfecit. vel potius cōponiturvt euchius ab eū ⁊ ious qd̓ eſt filius: ⁊ interponit̉ chFudoxia xie. fe. gͦe. i. bona gloria: claritas. ⁊ cōponit̉ ab eu.qd̓ eſt bonū. ⁊ doxo: qd̓ eſt gloria: quaſi bona gloria.Ludulia lie. fe. ge. cōponit̉ ab eū. qd̓ eſt bonū ⁊ dulia qd̓ eſtſeruitus: īde hec eūdulia lie. qͣſi bonū ſeruitiū.duētijs. ab euenionis. dr̄ h̓ euētꝰ tus .i. caſus: finis: pͥncipiūvn̄ Quid. ep̄i. Exitꝰ acta ꝓbat: careat ſucceſſibus opto.quiſqs ab euētū facta notāda putat. De p̄dictis tribusſignificatiōibꝰ dicūt ꝗdā. Euētꝰ dic̄ pͥncipiū finē quoqꝫCueſtigio .i. cito ⁊ ꝯtinuo: ſtatim. ⁊ cōponit̉ ab e. ¶ caſuꝫ.⁊ veſtigiū ẜm Pu. Sed dic ꝙ in veritate nō ē hic ꝯpoſitio: ſed irregularis vocū ꝯgeries. ⁊ hoc ideo: qꝛ caſus cuꝫſua p̄pōne fūgit̉ loco aduerbij: vl̓ aduerbialis determinationis. vn̄ pn̄t caſualia cū ſuis p̄pōnibus ad īterrogariones aduerbioꝝ reſpōderi: vt quo vadis; ad vrbē. qn̄facies hoc: eueſtigio .i. cito: vel ſtatim: vel mox.Fueus filius chanaā: a quo dicti ſūt euei. Ipſi ſūt ⁊ gabaonite de ciuitate gabaon: qui ſupplices venerūt ad Ioſuecacuit penul. eueus.Infemia mīe .i. bona fortuna ab eū. qd̓ eſt bonuꝫ. vn̄ quedam virgo dicta eſt eūfemia: quaſi bene fortunata.Fnfonia in proſa acuit penl̓. in coloribꝰ rheto. ē ī qͣrta ꝑte.Nufortuniū ni i. bonū fortunium. ab eu. quod eſt bonuꝫ:⁊ fortunium.Infrates huiꝰ eufratis vel eufrate maſ. ge. ⁊ hoc eufratefluuiꝰ ē meſopotamīe de paradiſo exiēs copioſiſſimꝰ gēmis: ꝗ ꝑ mediā babyloniā īfluit: hic ab vbertate nomenaccepit. Nā hebraice eūfrata fertilitas īterp̄tat̉. Heſopotamiā in ꝗbuſdā locis ita irrigat: ſicut nilus alexādriam: ⁊ ꝓdu. pe. Luca. Tigris ⁊ eūfrates vno ſe fonte reſoluūt. Itē Aurora. Frugifer eūfrates natat h̓ ꝙ plurīaꝯfert. De vltīa aūt ſyllaba pōt dubitari quō accentuet̉Ad hoc dico ꝙ eufrates tis. ⁊ caſus ab eo deſcēdētes nōdebēt in fine accentuari: ſꝫ hoc eūfrate tes. ⁊ caſus ab eoveniētes debēt accētuari in fine: ſic̄ in penthecoſte ſtes.Eufratē qn̄ ſcribit̉ ꝑ m. deſcēdit ab eufrates tis. ⁊ ſic nōaccētuat̉ ī fine. ſꝫ qn̄ ſcribit̉ ꝑ n. deſcēdit ab eufrate tes.⁊ tūc acuit̉ in fine: ſic̄ pēthecoſten. ⁊ ſic de ſil̓ibus dicas.Eufrateꝰ tea. teū. dr̄ ab eufrates fluuiꝰ: ſꝫ euffrateꝰ ꝑ duoff. ab eufrata venit. vide ſupra in euffrateꝰ. ⁊ acuit̉ penl̓Euge aduerbiū ē. pōt ēt qn̄qꝫ eſſe īteriectio. ⁊ eſt euge aliqn̄ exultatoriū: vel exultātis. Matth̓. 15. Euge ſerue bone ⁊ fidelis: qꝛ ſuꝑ pauca fuiſti fidelis: ſupra multa te cōſtituā: intra in gaudiū dn̄i tui. euge .i. bn̄ tibi ſit ẜꝫ Chryſo. vel ẜm Rabanū. Euge dicit̉ qͣſi ad bonū genitus: abeū qd̓ ē bonū ⁊ genitꝰ. ⁊ videt̉ eē cōpoſitio: ſꝫ potius eſtetymo. ⁊ ſic eſt exultatoriū: vt dixi vel applauſoriū. Glo.aūt dicit. Gaudēs dn̄s in gaudiū ītrare iubet: ⁊ ſic ē congaudētis. Itē eūge aliqn̄ eſt irriſoriū. Pſal. Dilatauerūtſuꝑ me os ſuū ⁊ dixerūt mihi: euge euge viderunt oculiari ⁊c̄. ⁊ ſic ē euge irriſoriū vt dixi vel exprobratoriū: ſiueexprobrantis. Itē euge eſt exhortatoriū. Propheta. Nōdicant in cordibꝰ ſuis euge euge anime noſtre: ne dicāt⁊c̄. Itē euge aliqn̄ eſt adulatorium Pſal. Ferant confeſtim confuſione ſuam ꝗ dicūt mihi euge euge. Inuenit̉etiam euge aduerbiū poſitū noīaliter pro adulatiōe: vl̓ Iadulatoria laude. vnde Perſius. Euge tuū ⁊ velle. namvelle hic excute tuū: quaſi dicat: excute .i. remoue tuumeuge .i. tuā adulationē ⁊ tuum velle.ugenes penul. cor. greci dicunt ꝙ nos ingenuos vel nobiles .i. boni generis dicimus.Euidēs ab e. ⁊ vidēs cōponit̉: vt hic ⁊ hec ⁊ hoc euidēs tisge. oīs .i. clarus vl̓ aptus. ⁊ ꝯparat̉. vn̄ hec euidētia tie .i.apertio vel claritas. ⁊ cōponit̉ cū in. ⁊ dr̄ ineuidēs gene.omnis .i. obſcurus vel inapertus. ⁊ ſimiliter cōparatur.

inde ineuidentia tie .i. obſcuritas. ⁊ cor. ui.E uilat filius chus. a quo getuli .i. mauri. Itē euilat dicit̉ ꝓprium terre ẜm Papiam.E uiro ab e. ⁊ viror cōponit̉: vt euiro ras penul. ꝓdu. debilitare: eneruare. Ite euiro ras poteſt cōponi ab e. ⁊ vir: ⁊tunc cor. penul. ⁊ eſt euirare .i. caſtrare: debilitare.E uitaneus nea. neum. in euum exponitur.Euiternus. in euum vide.R uito tās. taui. tare .i. valde vitare: vel euidenter vitarevnde hic ⁊ hec euitabilis ⁊ hoc le. vn̄ euitatus tata. tatū.ideſt valde vitatus: vel euidēter vitatus. Itē euitatꝰ poteſt cōponi ab e. ⁊ vita. ⁊ tūc euitatus .i. vita priuatus. vn̄dicit Papi. Euitatus vita pͥuatus .i. perterritus.E ulogiū gij. ab eu. bonū ⁊ logiū. ⁊ eſt eulogiū ſapiētia velbona fama: vel teſtimoniū: vel cantus. Item eulogia dicuntur laudes electe: ⁊ ſūmatim collecte: vt ſiꝗs in imagine alicuius laudes ſcribat eulogia dicunt̉. Itē ab eu.quod eſt bonū ⁊ logos componitur: vt hec eulogia gie. ⁊ſunt eulogie benedictiones: ſalutationes: ⁊ bone donationes. vnde in decreto. 16. diſ. de eulogijs ad ſacra conſilia cōſtitutis. et eulogicus eulogica eulogicum: ⁊ eulogius gia. gium .i. benedictus.E umenis dis. fe. ge. furia īfernalis: qͣſi in bono d̓ficiēs abeū qd̓ eſt bonū ⁊ mene defectꝰ: ⁊ cor. penulti. vn̄ Greciſ.Eumenides qꝛ deficiūt bonitate vocant̉.unucia cie. in eunuchus exponit̉.L unucizo zas. in eunuchus eſt.I unucꝰ ci. maſ. ge. grecū eſt .i. ſpādo: ⁊ hinc eunucizo zas. ⁊eunuco cās. .i. eunucuꝫ facere: ⁊ hec eunucia cie .i. facies:ſed plural̓r eunucie eunuciaꝝ ſunt delitie. ⁊ videt̉ eſſecōpoſitū eunucus ab eū qd̓ eſt bonū ⁊ nice victoria.C uo euas .i. inſanio. ⁊ euare īuenit̉ pro euacuare ⁊ fugere:⁊ dicitur ab euan. tis.E uocatio ē q̄dā figura allothece. q̄ ꝯtinet̉ ſub ſyntheſi: deqͣ dixi ī qͣrta ꝑte in. c. de allotheca: vbi egi de ſyntheſi.R uphemiſmos. vide in coloribus rhetoricis.E upolis. eupoleos grece latine eupolis facit .i. bona ciuitas. ſic ⁊ ſimilia ẜm Pap̄. ⁊ cōponit̉ ab eū qd̓ eſt bonū. ⁊polis ciuitas. ⁊ eſt fe. ge. ⁊ cor. poE uprepia pie. pulchritudo: decor: ẜm Pap̄.E uripꝰ. ripa ꝯponit̉ cū eū qd̓ eſt bonū. ⁊ dr̄ h̓ euripus pi. ī.maris eſtuatio: vl̓ locus in mari ꝑiculoſus. vn̄ ſic dr̄. qͣſibona ripa: ꝑ ꝯͣrium Boe. Eſtuātis more fert̉ euripi: ẜmPug. Pap̄. v̓o dicit. Euripus eſt reductio maris vl̓ aqͣꝝqd̓ fit ẜm cremētum vel decremētū lune: ⁊ ꝓdu. ri.E uro auſter ſtri. maſ. ge. vētꝰ collateralis ab auſtro. ſic dictꝰ: qꝛ ſit inter eurū ⁊ auſtrū: ⁊ cōponit̉ ab euro ⁊ auſter.Inuenit̉ etiā euro aquilo. vide in triphonicus.E uropa fuit filia Agenoris regis lybie quam iupiter abaphrica raptā Cretam aduexit. ⁊ ab ea tertiam partemmūdi europam vocauit. vnde europius pia. pium. ⁊ europicus ca. cuꝫ. Et nota ꝙ tres ſunt partes mundi .ſ. europa: libya ⁊ aſia. de quibus Lucanus in. 6. Europā miſeri: libyam: aſiāqꝫ timere.E urus. ab eos eoi. dr̄ h̓ eurus euri: vētus flans ab oriēte:quaſi ab eoo ruens. vide in triphonicus.E us vocantis aduerbium eſt. vide ſupra in eu.E uſebia bie .i. pietas. vnde euſebius .i. pius. ⁊ eſt compoſitum euſebia ab eu quod eſt bonuꝫ ⁊ ſebes quod eſt pietas. vnde ẜm cōpoſitionem euſebia .i. bona pietas. hincetiam grece ciconia dicit̉ euſebes .i. bone pietatis quis.Fert̉ eniꝫ ꝙ ſicut alitur a parentibꝰ dum parua eſt: itapoſtmodum ſenes parentes alat: ⁊ cor. bi. ẜm vſuꝫ. videde hoc in ciconia.E uſtochiuꝫ. Tuchis qd̓ interpretat̉ fortuna componiturcum eū quod eſt bonū. ⁊ componit̉ vt hoc euſtochiuꝫ .i.