¶ DeEanteU

terna ſunt: temporalia ſunt homines ⁊ hominum factaItem ab eternus hic ⁊ hec eternalis ⁊ hoc eternale. vnde eternaliter aduerbium. vnde hec eternalitas eternalitatis. De coeternitate ⁊ equalitate perſonaꝝ diuinaꝝdicam in perſona. Item vide in anima.I teſticulo las .i. teſticulos auferre: vel valde teſticulare:verbū actiuū. ⁊ cōponit̉ ab e. ⁊ teſticulo las. ⁊ cor. cu.ther etheris eſt ſuperiꝰ elementū .ſ. ignis. ⁊ eſt nomē grecum maſ. ge. vnde ethereus rea. reū. ⁊ hec ethra ethre. i.ſplēdor etheris. Unde illud in hymno. Quem terra pōtus ethra colūt adorant p̄dicant. Quidam tamē legūtibi ethera: ita ꝙ ſit nominatiui caſus. dicimus enī etherem vel ethera. vn̄ hec ethera re. ſed ethra ẜm Hug. debet dici. Cōmunis tamen eccleſie vſus dicit ethera. Itēether dicitur ſuperior pars aeris.E theroclitꝰ ta. tū. ꝗd ſit nomē etheroclitū dictū eſt ſuprein diuerſicliniū. ⁊ cor. penul. etheroclitus.therogeneus ab etheros vel etheron qd̓ eſt diuerſum:genos qd̓ eſt naͣ cōponit̉: vt etherogeneꝰ nea. neū. penl̓.cor .i. diuerſaꝝ naturaꝝ: vt patet in hoīe ꝗ eſt totꝰ etherogeneus .i. diuerſaꝝ naturarum. Hoc ēt patet in partibus organicis: vt in manu ⁊ in pede: qꝛ manꝰ ⁊ pes ꝯſtatex rebꝰ diuerſaꝝ naͣrum: puta ex pelle: ex carne: neruisoſſibꝰ ⁊ venis. Sꝫ al̓r eſt in homogeneis: qꝛ in homogeneis totū ⁊ pars ſūt vniꝰ nature: ſic̄ frumētū: piper: vinūargentū: caro ⁊ oſſa: qꝛ q̄libꝫ pars frumēti frumētuꝫ ē: ⁊q̄libꝫ ꝑs piperis vini argenti carnis ⁊ oſſis piꝑ vinuꝫ argentū caro ⁊ os eſt. ⁊ ꝯponit̉ homogeneū ab homos qd̓eſt vnū: ⁊ genos natura: īde homogeneꝰ nea. neū. penul-cor .i. vnius naͣe. de hoc vide in 3. ꝑte in tractatu de nūero nominum in ca. de nominibus complexiuis.thicus. ethis grece latine dicit̉ mos. vnde ethicꝰ ca. cuꝫ.penul. cor. i. moralis. ⁊ hec ethica ce. i. moralitas: vel ſciētia que tractat de moribus. ⁊ ethicus ca. cum .i. ꝓpriumẜm Pugū. Item vt dicit Papias. Ethica genus febriscuius tres ſunt ſpecies: pͥma ſecunda ⁊ tertiā: ⁊ habet eēin membris. De prima leuiter liberatur aliquis: de ſecūda vix: de tertia raro vel nunquam.tymologia. etymos vel etymō grece latine dicit̉ verū: ⁊logos ſermo vel rō: inde hec etymologia gie. qͣſi veriloquiū: qꝛ etymologizādo vocabulū verā ip̄iꝰ originē eleꝗmur. Et diffinit̉ ſic. Etymologia eſt expō vniꝰ vocabili ꝑ aliud vocabulū ſiue vnū ſiue pl̓a magis notū vl̓ magis nota in eadē lingua vel diuerſis ẜm reꝝ ꝓprietateꝫvel litteraꝝ ſimilitudinē: vt lapis qͣſi ledens pedē. pigeqͣſi pedibꝰ eger. Et īde etymologicus ca. cū .i. figuratiuꝰ.vel qd̓ ꝑtinet ad etymologiā: vl̓ qui etymologizat. ⁊ etmologizo zas .i. ſic exponere ẜꝫ Pug. An etymologia faciat deriuationē dixi in tertia parte qͣſi in pͥncipio in tractatu de ſpeciebꝰ noīuꝫ. Itē nota ꝙ etymologia aliterſumit̉ qn̄ eſt vna pars grāmatice. Grāmatica ſiquidē diuidit̉ in qͣtuor partes .ſ. orthographiaꝫ: etymologiā: diaſyntaſticā: ⁊ ꝓſodiā. ⁊ tunc etymologia dicit̉ ab etymonqd̓ eſt verum ⁊ logos ſermo: inde etymologia .i. tractatde veritate omniuꝫ partiū orationis abſolute. ⁊ ſic ſumpta eſt tertia pars iſtius libriI thiopeia. Ab ethis quod eſt mos: ⁊ poio pōīs. .i. fingo fingis: dicitur hec ethiopeia peie. ideſt confirmatio moruꝫin qua hominis perſonā fingimus pro exprimēdis effectibus etatis: ſtudij: fortitudinis: letitie: ſenſus: meroris:audacie ẜm Hug. Pap̄. dicit. Ethiopeia eſt cū ſermonēex aliena perſona inducimus: ⁊ cum fingimus perſonaꝫmulieris vel vocem.thiops ꝑ pͣsͣ. ſcribit̉: qd̓ cogͦſci pōt ad genitiuuꝫ ꝗ format̉antō īterpoſita i. ⁊ cor. penul. tā in ntō qͣꝫ in gto. Et ſicutdic̄ Hug. ethiopes dicti ſunt a cham ꝗ vocatꝰ eſt chus: a

quo originē traxerūt. Chus enī hebraica līgua ethiopinterpretat̉. ⁊ hinc ethiopia pie. fe. ge. quod interpretat̉tenebre. vnde ethiopicus ca. cuꝫ. ⁊ ethiopius pia. pium.ambo gentilia.X this grece latine dicit̉ mos ⁊ accētuat̉ in fine.thna ne. mons ſicilie ex igne ⁊ ſulphure dictus. īde ⁊ gehenna ẜm Papiam.X thnicus ca. cū. penul. cor. i. gētilis: ⁊ dr̄ ab ethnos.E thnos grece latine dicit̉ gens: ⁊ accētuat̉ in fine.I thra ethre in ether exponit̉.l thronus na. num. qui nullū habet thronū .ſ. qui nullā regni partem habet. ⁊ componit̉ ab e. ⁊ thronus ni. quaſiextra thronum. ⁊ corripit thro.Etiā eſt ꝯiūctio cālis vl̓ copulatiua: vl̓ ẜm diuerſa adiuncta alteriꝰ ſpēi eē pōt. ⁊ eſt ſcd̓a lr̄a t. in Papia.anteEu vox reſpondentis aduerbium eſt.Lus vox vocātis aduerbium eſt ẜm Pug. Et Pap̄. dicit.Eu vox reſpōdētis. Eus v̓o aduerbium eſt vocātis. Eugrece latine dicit̉ bonum. Inuenit̉ etiam heu aſpiratuꝫ⁊ tunc eſt interiectio dolentis.Eua interp̄tatur vita: ſiue calamitas: ſiue ve. Uita quiaorigo fuit naſcēdi. Calamitas ⁊ ve quia propter preuaricationē cauſa extitit moriendi. A cadendo enim nomēaſſumpſit calamitas: qͣſi cadamitas. Uel ideo vita ⁊ calamitas eſt dicta: qꝛ mulier ſepe eſt viro cauſa ſalutis: ⁊ſepe calamitatis ⁊ mortis origo: quod eſt ve. Quare euafuit facta de coſta ade dicam in mulier: in m. lr̄a.uagino naͣs. in vagina vide.E uan. tis. maſ. ge. i. bachus: dictus ſic a voce ſacrificātiuꝫꝓclamantium euōe. vel dicit̉ ab eū qd̓ eſt bonum. Iteꝫeuan. tis. quaſi bonus deus.R uangelium bona annūciatio interpretatur. Grece .n. eubonū: latine angelus nuncius interpretatur ẜm PapiaPugutio autem dicit ꝙ angelus dicitur ab agios ideſtſanctus: inde dicitur hoc euangelium ideſt annūciatioquod componitur cum eū quod eſt bonum u. vocali cōuerſa in conſonantem: ⁊ fit euangelium ideſt bonū nūcium. vnde hic euangeliſta euangeliſte qui euangeliuꝫcompoſuit. ⁊ euangelizo euangelizas .i. euangelium annunciare. vnde patet ꝙ euangeliū ſcribitur per ſimplexu. Et vt dicit Hieronymus in epiſtola ad Galathas: nōdebemus putare in verbis ſcripturarū eſſe euangeliū:ſed in ſenſu: non in ſuperficie: ſed in medulla: non in ſermonum folijs: ſed in radice rationis. Item in originaliſuper. 14. Marci. In euangelicis inꝗt ſermonibus ſemper lr̄e iunctus eſt ſpūs: ⁊ quicꝗd primo frigere videturaſpectu ſi tetigeris calet. Uide in theologus. Itē de quatuor euangeliſtis figuratis per qͣtuor faciēs in Ezechiele dicam in Marcus.Ruanidus in vanidus eſt.L ubaſis vel ebaſis ſine u. ẜm quoſdaꝫ: vide in ebaſis ⁊ inquarta parte in ca. de colo. rheto.L ucaris. Eu qd̓ eſt bonum cōponitur cum caris quod eſtgratia: ⁊ dicitur hic ⁊ hec eucaris huius eucaridis .i. homo bene gratioſus. ⁊ cor. ca. Acc̄. 6. Et lingua eucaris inbono homine abundabit.Lucariſtia. caris. qd̓ eſt gratia componit̉ cuꝫ eū quod eſtbonum: ⁊ dicit̉ nominatiuo hec eucariſtia. genitiuo hiius eucariſtie. ideſt bona gratia: vel gratiaruꝫ actio. vn̄etiā eucariſtia dicit̉ ſacr̄ꝫ panis ⁊ calicis .ſ. ſacrificiū corporis ⁊ ſanguinis xp̄i: qͣſi bona gr̄a. Quid eſt eniꝫ meliꝰꝗd gratioſiꝰ corꝑe ⁊ ſanguine xp̄i? Terte nihil. Un̄ eūceriſto ſtas .i. gratulari. Uide in miſſa: ⁊ in cōmunioIuchius ab eū qd̓ eſt bonū ⁊ chios filiꝰ cōponit̉ vt hic eūchius chij .ſ. bachus .i. bonꝰ filius: quo noīe euꝫ iuppiteſ

E

E

E