Druckschrift 
Catholicon
Seite
131r
Einzelbild herunterladen
 

EAnte

131

(abiecta n. Itē cum ex ⁊ dr̄ exequo qͣs. Iteꝫ cum ob ⁊ diabliquo quas. Equo quas. actiuū eſt cum oībꝰ ſuis cōpoſitis: ⁊ ꝓdu. primam. Nā ſcribit̉ ꝑ ac diphtōgū: ſꝫ equesnomē per ē. ſolā ⁊ cor. primā. Unde verſus. Ne ſis ſoluseques tibi me per equum precor eques.I quor oris ge. neu .i. mare trāquillū. ⁊ dr̄ ab eqͣlitate. Un̄v̓ſus. Cū fremit eſſe fretum: mare dicas cum ſit amaꝝ.pontus ponte caret: ſed ab equo dicitur equor.Iquuleꝰ. ab equꝰ eꝗ dr̄ h̓ equuleꝰ lei ꝓ quodā tormēto fcōad modū eꝗ ẜꝫ Pug. Pap̄. v̓o dic̄ ab equꝰ eꝗ h̓ equulusvel equuleus dimi. paruus equꝰ: vel genus tormēti.F quꝰ. ab equꝰ eqͣ equū d̓riuat̉ h̓ equꝰ equi .i. caballus: qꝛeque currat. vl̓ dr̄ ab equo eqͣs: qꝛ olim qn̄ eꝗ qͣdrigis iugebant̉ eqͣbant̉ pares forma ⁊ ſil̓es curſu copulabāt̉. Etde hͨ eqͣ eque: ⁊ eꝗnꝰ na. nū. pe. ꝓdu. res eꝗ vl̓ ad equuꝫptinēs. ⁊ ſcribit̉ ꝑ e. ſolā: ⁊ cor. pͥmā. ſꝫ equꝰ qͣ. quū. ſcribitur ꝑ ae diphtōgū: ⁊ ſic ꝓdu. pͥmā. vn̄ v̓ſus. Nō ē dignusequo cui carior ē equꝰ equo. Miles pūgit equum ſꝫ iudex iudicat equū. Et ſcribit̉ equꝰ eꝗ ⁊ equꝰ adiectiuū pergeminū u. ⁊ amittit u. poſt q. viꝫ lr̄e tā vocalis qͣꝫ ꝯſonantis. Et ſcias ꝙ noīa equoꝝ ⁊ gn̄a ſūt diuerſa: ⁊ diuerſis d̓cauſis īpoſita. Equꝰ nāqꝫ ē gn̄ale nomē oīuꝫ equoꝝ: ⁊ diab equādo vt dc̄m̄ ē. Caballus dr̄ qͣſi cauallus: qꝛ pedecauat terrā: vl̓ qꝛ pedē hꝫ cauū: vt dextrarius. vel cabodr̄ equꝰ caſtrat:ꝰ qͣſi cauo: ⁊ īde caballus qͣſi diminutiuū.ſ. vilis equꝰ. Dextrariꝰ dr̄: qꝛ ꝑ dextrā ducit̉. Palafreddr̄ a paſſu ⁊ leni ⁊ freno ⁊ ducēdo: qꝛ leni paſſu ꝑ frenuꝫducit̉. ⁊ idē dr̄ gradariꝰ a gradu. ⁊ deſcribit̉ ſic. Gradariꝰequꝰ mollis īceſſus ſiue ſucceſſura īcedēs. Iteꝫ pōt dicimanꝰ: qꝛ ad manū nitat̉ ⁊ ducat̉: vl̓ qꝛ māſuetudīe manū ſequit̉. Ueredꝰ dr̄ equꝰ ꝗ vehit redā. Badiꝰ dr̄ eququaſi vadiꝰ a vadodis: qꝛ fortiꝰ vadat īter cetera aīaliaip̄e eſt ēt ſpadix quē freneticū vocāt. ⁊ dr̄ ſpadix a colore palme: quā ſiculi ſpadicā vocāt. ⁊ ē glaucꝰ ꝗ qͣſi pictoshꝫ oculos: ⁊ quodā ſplēdore ꝑfuſos. Nā glaucon albumgreci dicūt. et ſcias ꝙ eꝗ nō coeūt cū mr̄ibꝰ: ſic̄ nec cameli. Un̄ Ariſt. in. 8. li. de aīalibꝰ. Cameli nō cognoſcūt matres. qͣdā ciuitate oꝑiebat̉ camele caput: vt eius pullusſuꝑ eā ſaltaret: ꝗ cooꝑto mr̄is capite ſuꝑ eā ſaltauit: quipoſtqͣꝫ de ip̄a deſcēdebat an̄qͣꝫ ꝯplebat̉ coitꝰ momorditigenitorē ⁊ īterfecit eum. Et dr̄ ꝙ rex ſeptētriōis hēbatequā pulchrā: ⁊ peꝑit equū pulchrū: ⁊ rex ille voluit extrahere ab illo ⁊ mr̄e aliquē pullū: ⁊ īgeniabat̉ equū ſaltar̄ ſuꝑ mr̄eꝫ ſuā cooꝑiēdo faciē mr̄is: ⁊ ſaltauit ſuꝑ ipſā:⁊ tc̄ diſcooꝑiebat̉ facies mr̄is ⁊ cognouit ipſā fugit equ⁊ eiecit ſe ab alto ⁊ mortuus eſt. Hec Ariſt. De naͣ etiamequoꝝ loquēs Iſi. 12. li. etymo. ſic dic̄. Uiuacitas equoml̓ta. Exultāt .n. in cāpis: odorāt bellū: excitant̉ ſono tube ad p̄liū: voce accēſi ad curſū ꝓuocant̉: dolēt cū victifuerīt: exultāt cū vicerīt. Quidā in belloſentiūt hoſtes:adeo vt aduerſarios morſu petāt. aliꝗ ēt ꝓpͥos dn̄os r̄cogͦſcūt obliti māſuetudinis ſi mutent̉: aliꝗ p̄ter dn̄ꝫ ī dorſonullū r̄cipiūt: īterfcīs vl̓ moriētibꝰ dn̄is. ml̓ti lachrymasfūdūt. ſolū enī equū poſt hoīeꝫ lachrymari ⁊ doloris affectū ſētire dicūt. vn̄ ēt in cētauris equoꝝ ⁊ hoīuꝫ naͣ ꝑmixta eſt. Solēt .n. ex equoꝝ vl̓ meſticia vel alacritateeuentū futuꝝ dimicaturi colligere. vide in muſculus.E quus eqͣ equū .i. rectꝰ: iuſtus. ⁊ dr̄t a iuſto: qꝛ iuſtus ex lege eſt: qͣſi ius cuſtodiēs. Equus eqͣ equū ex naͣ: ⁊ ē ſcribēdu ꝑ ac diphthōgū: ſꝫ equꝰ ꝓ aīali ꝑ e. ſolā. Et comparat̉equꝰ quior. quiſſimꝰ. vn̄ eque quiꝰ. ſime. aduer. ⁊ hec ectas tatis. ⁊ equo eqͣs v̓bū actiuū. ⁊ ꝓdu. pͥmā equus adiectiuū: cū ſcribat̉ ꝑ ac diphthōgū: ſꝫ equꝰ equi: cor. e. Un̄ꝗdā. Hiles pūgit equū: ſed iudex iudicat equum.Era re. fe. ge. i. pecunia ſiue moneta. ⁊ dicit̉ ab es eris.anteR

E radico cās. .i. euellere: deſtruere. ab e. ⁊ radico cas. ꝯponitur. vnde eradicans participium ge. oīs. Iob. 31. Oīa eradicans genimina. ⁊ ꝓdu. di.Eramētū. ab es dr̄ hoc eramētū ti. inſtr̄m de ere: ſic̄ ferraE rariū rij. in es exponit̉. (mentū de ferroErariꝰ. ab era ere dr̄ h̓ erariꝰ ru .i. monetariꝰ: ⁊ hͨ eraria .i.monetaria. Uel erariꝰ fiue eraria dr̄ quicūqꝫ vel q̄cūqꝫoꝑat̉ in ere: ⁊ dr̄ ab ere ⁊ erariꝰ ria. riuꝫ. qd̓ ad es vel adEregiōe .i. ex oppoſito: ſic̄ vna regio oppo (eraꝫ pertinet.nit̉ alij vt cōtra eā diſtinguit̉. ⁊ eſt q̄dam irregularis vocum cōgeries potius qͣꝫ compoſitio.Ereus. ab es dr̄ ereus erea ereū: ⁊ eneus enea eneū: ⁊ ī eodem ſenſu .ſ. qd̓ conſtat ex ere: per ac ſcribuntur.E rgaſteriuꝫ dicit̉ ab erge qd̓ eſt opꝰ ⁊ ſterion qd̓ ē ſtatio.⁊ dr̄ hoc ergaſteriuꝫ locꝰ vbi aliqd̓ opꝰ fit: qͣſi oꝑaria ſtatio. ⁊ ergaſteriū dr̄ magiſteriū qd̓ fit in tali loco. Chryſo.ꝑ hoc ip̄m ergaſterium huiꝰ artis apparuit.E rgaſtulū. ab erge ⁊ ſtolon qd̓ eſt miſſio dr̄ hoc ergaſtulūli .i. carcer ruſticꝰ ⁊ locꝰ dānatoꝝ .ſ. ad quē rei ligati mittebant̉ ⁊ ibi oꝑabant̉ oꝑa ſibi iniūcta. Exo. 7. cap̄. de ergaſtulo egyptioruꝫ. Inuenit̉ ēt qn̄qꝫ ꝓ carcere corꝑis inquo aīa in hac vita tenet̉. qͣſi īcarcerata. Iteꝫ ergaſtuladn̄r vincula ⁊ ꝯpedes: ꝗbꝰ illi ꝗ erant in ergaſtulis ligabant̉. Lucanꝰ in. 5. li. Ut pͥmū fortuna redit ſeruilia ſoluit Agmina: ꝯfleto ſeuas ergaſtulo ferro. Exacuere: ẜmPu. Pap̄. v̓o ſic dic̄. Ergaſtulū carcer vl̓ locꝰ vbi dānatimarmora ſecāt aut aliꝗd oꝑant̉. Itē ergaſtulū duꝝ opE ergata te. cōis ge .i. operator vel vicinꝰ: ⁊ dr̄ (aliqd̓ dr̄ab erge quod eſt opus.rge grece latine dicit̉ opus ⁊ accentuat̉ in fine.Erica. ab vr̄o dr̄ hec erica ce. qͣſi vrica: qꝛ ignee ſit v̓tutis.Ericanus na. nuꝫ. penul. cor. cōponit̉ ab es eris ⁊ canonis..ſ. qui canit cum ere: idem dicit̉ eriſonusE riciꝰ vl̓ iriciꝰ dr̄ ab erigo gis .ſ. aīal ſpinis ſuis cooꝑtū īdedcm̄: qꝛ erigit ſe qn̄ ſpinis claudit̉: ꝗbꝰ vndiqꝫ ꝓtectꝰ eſtꝯͣ īſidias. Nā ſtatiꝫ vt aliꝗd p̄ſenſerit pͥus ſe ſurrigit: ⁊ inglobū ꝯuerſus ſe ī ſua recolligit arma: hꝰ prudētia q̄daꝫeſt: qꝛ vitē aſcēdit ⁊ vuā exacinat: vt acini cadāt ſuꝑ terrā: tūc ſupinꝰ volūtat ſe ſuꝑ illos ita vt acini figant ī ſpinis ſuis: ⁊ ſic portat eſcā filijs ſuis: idē aīal ē erinaciꝰ ⁊ irrinaciꝰ. Quidā dicūt ꝙ ſūt diuerſa aīalia. dicūt .n. ꝙ erinacij ſunt aīalia de cauernis petraꝝ aggregatim ꝓcedētia vt dicit Pap̄. Iriciꝰ figurā porcelli lactētis hꝫ: ſꝫ deforis ſpinoſus eſt. De hoc require in hechinus in h.ridanus .i. padus. vide in padus.E rigo gis. xi. ctū. erigere .i. ex imo ſurſū regere. ⁊ ꝯponit̉ abF rinaciꝰ in ericiꝰ eſt. Ce. ⁊ rego gis. ⁊ cor. ri.Erinis nis. eris grece latine dr̄ lis. vn̄ hec erinis nis. vl̓ nidis .i. furia īfernalis: qͣſi ad litē ⁊ diſcordiaꝫ nata: ⁊ ꝓdu.ri. Un̄ ꝗdam. Erge notat litem ſignat erinis idem.E ripes dis. ge. oīs. ꝗ hꝫ pedes ereos. ⁊ ꝯponit̉ ab es ⁊ pes.Eris grece latine dr̄ lis. ⁊ ſic accētuat̉ in fine. Iteꝫ eris eſtv̓bū futurū īdicatiui modi de ſumes eſt: ⁊ cor. pͥmā. Itēeris ē genitiuꝰ hꝰ noīs es eris. ⁊ ſic ꝓdu. pͥmaꝫ: qꝛ ſcribit̉ꝑ ac diphthongū. vn̄ ꝗdā. Uerbuꝫ fiet eris: genitiuꝰ diE riſonꝰ na. nū. penl̓. cor. qd̓ ſonat cū ere. ⁊ ꝯponit̉ (eris.cum es ⁊ ſononas. idem ⁊ ericanus.Ero eras eraui erare dr̄ ab es eris. ⁊ eſt erare linire: preparare. Et ꝯponit̉: vt deero ras .i. auferre: vel valde erare.Inero ras obero .i. p̄cio .ſ. ere cōducere. vnde oberatꝰ ta.tū .i. ere cōductꝰ. Un̄ in vita ſancti Hartini. Oberatoshꝫ meos ſcriptores ꝑ quos tibi mee ineptie publicant̉.Et oberare ē vndiqꝫ ere circūdare. Itē cōponit̉: vt ſubero ras .i. latēter p̄cio .ſ. ere ꝯducere. Et ſuberare ē ſub auro vl̓ argēto vl̓ alio metallo vl̓ alia re es pōere. vn̄ ⁊ aurū dr̄ ſuberatū: qꝛ ſub ſe eē hꝫ: qͣſi deauratū es. vn̄ Per-

r 3