Druckschrift 
Catholicon
Seite
130v
Einzelbild herunterladen
 

No F 4159PDe E ante Q

ailorn̄t. Epithetū eſt qd̓ ꝯuenit oī rei alicꝰ materiei ſꝫ nō ſoli: vt eē nigrū ꝯuenit oī coruo ſꝫ nō ſoli. Propriū v̓o oībvniꝰ maneriei rebꝰ ⁊ ſol̓ ꝯuenit. vn̄ epithetō dr̄ q̄dā figura cū tale accidēs vl̓ adiectiuū addit̉ tali rei īmediateẜꝫ Pug. De hoc ēt dixi ſupra ī qͣrta ꝑte: in ca. de tropis.E pithoma matis. ge. neu. vl̓ epithome mes. acuta vltīa .i.abbreuiatio ẜmōīs: dr̄ ab ep̄i ⁊ thomꝰ vl̓ thomos diuiſiop̄ciſio: qͣſi ꝑfectio ẜmōis. Un̄ Hiero. dic̄ ī epl̓a ad Paulinū. c. 7. Paralipomenō liber īſtr̄i veteris epithomē tātac tal̓ ē ⁊c̄. Or̄ aūt epithoma abbreuiatio veteris teſtam̄ti: qd̓ dr̄ īſtr̄m: qꝛ īſtruit ī doctrīa fidei ⁊ moꝝ. ⁊ ponit̉ hicabſolute ꝓ abbreuiatōe: qꝛ breuiter tāgit p̄termiſſa. Alepithoma āt dr̄ epithomaticꝰ ca. cū. i. breuiter dicēs veldictꝰ. ⁊ epithomor maris. breuiter loꝗ. vide ī ParalipE pithimiū. ep̄i cōponit̉ cū thimū qd̓ grece ē flos. ⁊ dr̄ hocepithimiū .i. flos thimi. ⁊ ē timbre ſil̓is. ⁊ dr̄ ſic: qꝛ ſoleatſuꝑponi a medicis alijs adiutorijs p̄cedētibꝰ. vn̄ epithimicus ca. cū. i. ꝯcupiſcibile. ⁊ epithimū ēt dr̄ thuribuluꝫ.qd̓ alio noīe dr̄ thimiamaterium a ſuppōne thimiamathū: qd̓ alio noīe dr̄ thuricremulū. vn̄ dr̄. Pone thimiama in thuricremulo. ⁊ corripit penul. epithimum.E pilēſis eſt q̄dā figura ſcematis: de qͣ dixi ſupra ī qͣrta ꝑteE pos grece latine laus. (in ca. de ſcēmate.E ptimemeris. meris vl̓ memeris qd̓ ē diuiſio vel ꝑs cōponit̉ cū hepta qd̓ eſt ſeptē: ⁊ dr̄ hͨ eptimemeris qͣſi diuiſieſuꝑ ſeptimā ſyllabā: ⁊ ē q̄dā ſpēs ceſure qͣ ſeptima ſyllaba naͣl̓r correpta ꝓducit̉. Septima dico reſpectu triumſpōdaicoꝝ pedū: vt h̓. Tātalus ⁊ ſeue perijt iniuria mēſe. ⁊ fit in pͥncipio qͣrti pedis ſiue ſuꝑ ſeptimā ſyllabā: vtdixi. Et ꝯponit̉ cū poſt ⁊ dr̄ hͨ poſteptimemeris. Uide īpēthimemeris. ⁊ cor. penl̓. ſꝫ meliꝰ ſcribit̉ ꝑ h. pͥma ſylla.X pto onis .i. memoria.E pudoratꝰ ta. tū. extra pudorē poſitꝰ. Uide in pudoratꝰ.E pudorꝰ. ab epudorus: qd̓ ē pudore plenꝰ. ⁊ ꝯponit̉ vt epudorus ra. rū .i. extra pudorē .i. verecūdiā impudēs.X pule. epulū li. ī ſingulari nūero: ⁊ he epule ī pl̓ali: ⁊ ſic eſtethroclitū gn̄e ⁊ declinatiōe. ⁊ dr̄ epulū: qͣſi opulum abopulētia reꝝ. ⁊ dr̄ ẜm quoſdā epulū ꝓ corꝑali. ſed epulelaꝝ. ꝓ ſpūali .i. pro refectiōe ſcīe vel v̓tutis. vn̄ Plato inThi. Ueniſtis ad epulas heſternas. Ab epulū dr̄ epulorlaris. latꝰ. ſū. i. epul̓ vti. hīc v̓balia. ⁊ hͦ epulatoriū .i. locF pulo onis. ī epulonꝰ eſt. Cepulatiōis. ⁊ cor. penul.E pulonꝰ. ab epulor laris. dr̄ h̓ epulonꝰ ni .i. gluto epulis deditꝰ: ꝗ al̓r dr̄ h̓ epulo lonis. vn̄ Aug. de ci. dei. Epulonesēt deos iouis paraſitos eē dixerūt. ⁊ ꝓducit etiā loX pulus .i. luxQanteE qͣbilis. ab equo eqͣs dr̄ h̓ ⁊ hͦ eqͣbilis ⁊ hͦ le. ⁊ ꝑ ſyncopāh̓ ⁊ hec eqͣlis ⁊ hoc eqͣle. īde eqͣliter: ⁊ hͨ eqͣlitas tatis. ⁊ ꝑcōpoſitionem ineqͣbilis vel inequalis: inequale: inequalitas: ineqͣliter: inequabilitas: inequabiliter.E quanimis. equus eqͥ equū cōponit̉ cuꝫ aīus: ⁊ dr̄ h̓ ⁊ heceqͣnimis ⁊ hoc me. ⁊ equimus ma. mū i. equi ⁊ patientisaī. ⁊ hinc eqͣnimitas tatis .i. aī eꝗtas ⁊ patiētia. ⁊ cor. miE quarius. ab equus equi hic equarius rij. cuſtos equorū.⁊ hec equaria rie. ſimiliter.E ques. ab eꝗs dr̄ h̓ ⁊ hec eques eꝗtis .i. miles. vn̄ h̓ ⁊ hͨ ectiſſa femina equitās. ⁊ cor. e. ſicut equus ſubſtātiuū. Un̄quidā. Et modo vadit eques qui ſolet ire pedes.E queſter. ab equus dr̄ h̓ ⁊ hec eq̄ſter vl̓ eq̄ſtris ⁊ hoc ſtreUl̓ potiꝰ ẜm modernos h̓ eq̄ſter hec eq̄ſtris ⁊ hoc ſtre.qui vadit ī equo. Mach̓. 2. li. ca. ii. Apparuit p̄cedēs eosequeſter. Equeſter etiā ẜm Pap̄. ſumit̉ ꝓ illo ꝗ certaminibꝰ medijs īteruenit: ꝑ quē vtraqꝫ pars equā fidē ſectatur: ⁊ tūc videt̉ dici ab equus equa equum.E quidē .i. certe: ꝯiūctio approbatiua vl̓ expletiua: lꝫ ⁊ alia

E 159 Qpoſſit eē. ⁊ cor. penl̓. Un̄ in Aurora dr̄. Nō eꝗdē ſctōs vtme ſaluēt p̄cor illi. ⁊ eſt figure ſimplicis. Un̄ dicit. Priſin. 16. li. Quidā equidē cōiunctionē ꝯpoſitā eſſe eſtimātab ego ⁊ quidem ſed errant: ſimplex enim eſt. Hier̄. 33.Equidem ſemen iacob ⁊ dauid ſerui mei ⁊c̄E quidiū dij. Equꝰ eqͣ equū ſiue eꝗtaſ ꝯpōit̉ cū dies ⁊ fit hꝰeꝗdiū dij. idē qd̓ eꝗnoctiū qͣſi eꝗtas dieꝝ cū noctibꝰ. vn̄h̓ ⁊ hͨ ęꝗdialis ⁊ hͦ le .i. eꝗnoctialis. Crus ri. ⁊ cor. fe.F quiferꝰ ri. maſ. ge. i. ferus equꝰ ⁊ ſilueſtris: ab equus ⁊ feE ꝗmanꝰ na. nū. ꝗ eqͣl̓r vtraqꝫ manu ad gladiū vl̓ ad alid̓tenēdū vtit̉. ⁊ ꝯpōit̉ ab equꝰ eqͣ equuꝫ ⁊ manꝰ: ⁊ cor. ma.E quinoctiū. equꝰ adiectiuū ſiue eꝗtas cōponit̉ cū nox noctis. ⁊ dr̄ hoc eꝗnoctiū tij .i. eqͣlitas noctiū cū diebꝰ: ⁊ fitbis ī āno .ſ. in feſto ſcē crucis: ⁊ idibꝰ martij. vn̄ v̓ſus. Eccrucis feſtū dat tꝑa martis ⁊ idꝰ. Hoc ē feſtū crucis qd̓eſt d̓cimooctauo kal̓. octobris dat equa tꝑa .i. eꝗnoctiū:qꝛ illa die ꝯtingit eꝗnoctiū autūnale. ⁊ idꝰ martis .i. martij: dat eqͣ tꝑa: hͦ ē eꝗuoctiū: qꝛ tūc ē eꝗuoctiū v̓nale. Eteſt eꝗuoctiū maxīa diei artificial̓ ⁊ noctis adeqͣtio. Abeꝗuoctiū dr̄ h̓ ⁊ hͦ eꝗnoctial̓ ⁊ hͦ le. ⁊ h̓ eꝗnoctial̓. lis. taꝫꝓ paralello qͣꝫ ꝓ coluro ī quo fit eꝗuoctiū. Uide ī ſolſtiE quinus na. nu. penl̓. ꝓdu. in equus equi eſt. tium.E quipēſo ſas. ſaui. ſatu. ab equꝰ adiectiuū ⁊ pēſo ſas. ꝯponit̉. ⁊ eſt equipēſare eque cogitare vl̓ eque iudicareE quiparo ras cōponit̉ ab equꝰ ſubſtātiuo ⁊ paro ras. ⁊ īuenit̉ in tribꝰ ſignificatiōibꝰ. Nā equiparare .i. imitari: vn̄Uirgi. in buco. Nec calamis ſolum equiparas ſed vocemagiſtrū. Itē equiparare .i. eqͣre vel cōparare: vt equipro hoc illi .i. equo: vel cōparo qͣſi on̄do eē equū illi. Itemequiparare .i. parē fieri: vt iſte ī breui tꝑe doctores ſuosequiparauit .i. par factus eſt illis.ꝗpolleo. equꝰ adiectiuū ꝯponit̉ cū polleo les. ⁊ dr̄ eꝗpolleo les. ⁊ cū valeo: ⁊ dr̄ equaleo les. in eodē ſenſu .i. pacificari: ꝯferri: aſſil̓ari. vn̄ eꝗpollēs: equalens ge. oīs. ⁊ īdeequipollentia: equalentia .i. ſimiliū reꝝ equalitas.ꝗricia cie. armētū equoꝝ vl̓ vac̓caꝝ. ⁊ dr̄ ab equꝰ equi.E quiſtatium tij. ge. neu. ſtabulum vbi equi ſtant. ⁊ cōponitur ab equus equi ⁊ ſto ſtas.E quitania nie. dr̄ ab eꝗtate aq̄ cuiuſdā fluuij: qꝛ fere vndiqꝫ eā cingit: vel ꝑ ꝯͣriū: qꝛ oblique eā cingit: vel dr̄ ab aqͣvnde equitanicus ca. cu. aliꝗs de terra illa penul. cor.E quitatus in equito tās. vide.E quito tas .i. equū facere: vt eꝗto illi .i. rectuꝫ facio illi. Eꝯponit̉: vt īeꝗto tas. nō recte: nō eq̄ agere: ⁊ deriuat̉ eoto ab equꝰ eqͣ equuꝫ. Itē eꝗto tas. pōt eē freq̄n. huiꝰ v̓biequo eqͥs: ⁊ tūc tātū valet qͣꝫtū frequēter eqͣre: ⁊ tūc eſtactiuū: ⁊ ꝯſtruit̉ cū actō in p̄dictis ſignificatiōibꝰ. Equito ꝓdu. e. cū ſit ibi ae diphthōgus. Itē eꝗto tas. pōt deriuari ab equꝰ eꝗ: ⁊ tunc eꝗtare .i. militare: ⁊ ſic cor. e. vn̄hic eꝗtatus tus .i. actus eꝗtādi: vel multitudo eꝗtū. Un̄in Canti. Eꝗtatui in curribꝰ phara onis aſſimilaui te.quiualeo les. cor. va. ⁊ exponit̉ in equipolleo.E quiuocus. vox ꝯponit̉ cū equꝰ ad iectiuo: ⁊ dr̄ equocꝰ ca.cū. qd̓ vna voce plura ſignificat. Et deſcribit̉ ſic equocūEquiuoca ſunt quoꝝ ſolū nomē eſt cōe: ⁊ ẜꝫ illud nomērō ſub̓e eſt diuerſa: vt cū aīal ſignificet aīal veruꝫ ⁊ aīalpictū: nomē eſt eis cōe ſolū ⁊ rō ſubſtātie vtriuſqꝫ ẜm ſilud nomē ē diuerſa. Dicimꝰ .n. de leone picto in parſeteEcce terribile aīal. ⁊ de aīali v̓o qd̓ eſt leo ideꝫ dicimuseꝗuocādo hoc nomē aīal ad vtrūqꝫ. Equiuocatio vo ſicdeſcribit̉. Equiuocatio eſt eiuſdē dictiōis diuerſa ītētioſiue ſignificatio. Uel ẜm alios equocatio eſt cū diuerſereruꝫ rōnes in eodē noīe ſimpliciter vniunt̉. In hac auideſcriptiōe res ſumit̉ cōiter ad rē ⁊ modū ſignificadiE quo qͣs. qͣui. qͣre. equū facere: ⁊ dr̄ ab equꝰ adiectiuo. ⁊ cōponit̉ cū ad. ⁊ dr̄ adequo qͣs. Itē cū con ⁊ dr̄ coequo qͣs