Druckschrift 
Catholicon
Seite
129r
Einzelbild herunterladen
 

De E ante ODe E ante L

E nulum vide in enum.Fnum. ab es dicitur hoc enum eni. vnde hoc enuluꝫ li. dimi. i. paruum enum .ſ. caldarium.P nūcio as. ꝯponit̉ ab e. ⁊ nūcio as. ⁊ ē enūciare valde nunciare: vl̓ de aliquo nūciare: vl̓ euidēter nūciare. vn̄ hecenūciatio onis. ⁊ enūciatiuꝰ ua. uū. vn̄ dr̄ ī dialectica. or̄oenūciatiua eſt vox ſignificatiua d̓ eo qd̓ aliꝗd ē vl̓ nō ē.anteF o is. iui. itū. vn̄ hec itio onis. ⁊ h̓ itꝰ itus. tui. ⁊ hoc iter itineris. Eo is. ꝯpōit̉ cū ab. ⁊ dr̄ abeo is. iui. ire .i. ambulare.Itē cū ad ⁊ dr̄ adeo is .i. ad aliꝗd ire. Itē ꝯponit̉ cū am⁊ īterponit̉ b. ⁊ dr̄ ambio is .i. circūdare ⁊ cuꝑe. ⁊ ꝓpͥe honorē. Itē cū an̄ ⁊ dr̄ anteo is. Itē cū circū ⁊ dr̄ circūeo is⁊ dꝫ m.ſcribi ſꝫ nō ꝓferri. Itē cū con ⁊ dr̄ coeo is. ſubtrectan. Itē cū ex: ⁊ dr̄ exeo is. iui. itū. Itē cū inter ⁊ dr̄ intereo is .i. mori. Itē cū ītro ⁊ dr̄ ītroeo is. vn̄ h̓ ītroitꝰ tustui. Itē cū ī: ⁊ dr̄ ineo is. iui. itū. vn̄ hͦ initiū tij. i. pͥncipiūItē cū ꝓ ⁊ īterpoſitad. dr̄ ꝓdeo dis. diui. dire: ditū. Iteꝫcū pre: ⁊ dr̄ preeo is. iui. ire. i. an̄ ire. Itē cuꝫ p̄ter ⁊ dr̄ p̄tereo. is. iui. ire. i. iuxta ire vl̓ trāſire. Itē cū ꝑ: ⁊ dr̄ pereo is.Itē cū ob: ⁊ dr̄ obeo is. Itē cū re: ⁊ dr̄ redeo is ⁊ īterponitur d. Itē cū trās ⁊ dr̄ trāſeo is. Itē cū ſub: ⁊ dr̄ ſubeo isItē cum venū: ⁊ dr̄ veneo nis .i. vēdor. Nota. ꝙ eo is. ⁊oīa cōpoſita ab eo ſūt neutra: exceptis illis decē .ſ. adeo:ambio: anteo is. circūeo: ineo: preeo: p̄tereo: obeo ꝓ ꝑficere ⁊ freq̄nter circūire: ſubeo: trāſeo: q̄ oīa ſūt actiua. Itēoīa ꝯpoſita ab eo retinent lr̄aturā ſui ſimplicis: exceptoambio qd̓ trāſit ad lr̄aturā alioꝝ v̓boꝝ qͣrte ꝯiugatiōismutādo ē. ſui ſimplicis vbiqꝫ ī i. vn̄ v̓ſus. Ambio ẜuat ioretinet veſtigia qͣrte. Cetera ſūt ī eo q̄ veniūt ab eo. Itēeo ⁊ eiꝰ ꝯpoſita oīa faciūt p̄teritū ī iui. vl̓ ij. ꝑ ſyncopaꝫ. ⁊ſup̄. ī itū cor. penl̓. vt ineo iniui vl̓ inij initu. ꝑeo ꝑiui velperij ꝑitū: ⁊ ſic de alijs: excepto veneo qd̓ d̓beret facerevenitu ſꝫ facit venū: vt venū iui. Itē excipit̉ ambio: qd̓qꝛ nō ẜuauit lr̄aturā ſui ſimplicis iō ꝓducit penl̓. ad modū alioꝝ v̓boꝝ qͣrte ꝯiugatiōis deſinētiū ī iō ⁊ in ſup̄. ⁊ īꝑticipio. vn̄ Qui. Iuſſit ⁊ ambite circūdare litora terre.In noīe tn̄ v̓bali qͣrte declinatiōis cā dr̄ie ad ꝑticipiumcor. penl̓. vt h̓ ambitꝰ tus. Et attēde ꝙ ambio fac̄ futuꝝīdicatiui nō ī boſꝫ in am: ſic̄ audiā: ambiā bies. ſi gͦ inuenit̉ in bo fit ẜꝫ antiꝗtatē. Oīa .n. v̓ba qͣrte ꝯiugatōis oliꝫfaciebāt futuꝝ īdicatiui ī bo ⁊ in bor. vn̄ adhuc in theologia ⁊ ī pſalmis īuenit̉ partibor: mētibor. ſꝫ hͨ antiꝗtasabſoluit: ⁊ ſolū duo v̓ba qͣrte ꝯiugatiōis faciūt illd̓ futurū in bo .ſ. eo ⁊ queo: ⁊ ꝯpoſita ab eis: excepto ambio. Incōpoſitis tn̄ ab eo īuenit̉ ēt illd̓ futuꝝ qn̄qꝫ in am: vt inLu. euāge. Celū ⁊ terra trāſibūt v̓ba aūt mea nō trāſiēt⁊ ꝑibit ⁊ ꝑiet. Itē ſcias ꝙ ꝑticipiū pn̄tis ⁊ p̄teriti imꝑfecti tꝑis naſcit̉ a pͥma ꝑſona p̄teriti īꝑfecti īdicatiui modiī oī ꝯiugatiōe: bā. mutata īnsͣ: vt amabā amās: exceptisin eo deſinētibꝰ qͣrte ꝯiugatōis v̓bis q̄ mutāt bā in ens:vt ibā iens: ꝗbā quiēs: p̄teribā p̄teriēs. hͨ .n. ꝑticipia hn̄tꝑ obliquos caſus ꝓ ie. eu: vt iens eūtis: quiēs queūtis: p̄teriēs p̄tereūtis: trāſiēs trāſeūtis: ambiēs ambeūtis: rediēs r̄deūtis. De hͦ īfinitiuo ire dixi ī. 3. ꝑte ī. c. d̓ gerūdioE os eoy grece dicitur ſol oriens vel primus ſplēdor aerisclareſcentis qui aurora dicitur.E ous. ab eos eoy dr̄ eous eoy pͥmus equus ſolis: ⁊ adiectiue declinat̉ eous eoa eoum .i. orientalis.E ouſqꝫ .i. intantum ẜm Papiam.anteꝑ pacta ē numerꝰ īuariabilis datꝰ anno ad ſciendū quotaſit luna ī kalēdis cuiuſlibꝫ mēſis. ⁊ dr̄ epacta ab ep̄i qd̓eſt ſupra ⁊ aucta qd̓ ē augmētū .i. exceſſus āni ſolaris ſupra lunarē. Cōpotiſte .n. notauerūt ꝙ pͥmus annꝰ ſeculinulla habuit epactā: qꝛ nō p̄ceſſerat aliꝗs annus a qͦ ac

12cepiſſet vndecī. ſecūdus v̓o habuit illos vndeciꝫ ꝓ epacta ꝗ ſūt exceſſus anni ſolaris ſupra lunarē: vn̄ ſꝑ addēdo vndecī format̉ epacta. v̓bi gr̄a. Epacta pͥmi āni ē nulla: epacta v̓o ſecūdi ē vndecī. Addamꝰ gͦ vndecī ⁊ erūt vigītiduo: q̄ ſūt epacte tertij āni. Quibꝰ addamꝰ vndeciꝫ ⁊erūt trigītatria: quoꝝ trigīta faciūt vnū emboliſmuꝫ: ⁊tria remanēt ꝓ epacta qͣrti āni. Eſt aūt emboliſmꝰ lunatio trigīta dieꝝ collecta d̓ exceſſu āni ſolaris ad annumlunare. vn̄ adde vndecī epactis p̄cedentis anni ⁊ hēbisepactā āni ſeq̄ntis: niſi ſūma illa excedat trigīta: qꝛ tuncabijce trigīta: qꝛ trigīta ſūt emboliſmꝰ: ⁊ qd̓ remanet eſtepacta illiꝰ anni: ⁊ hͦ vſqꝫ ad decē ⁊ nouē ānos. in viceſimo āno reuertit̉ ad caput ⁊ ē epacta nulla. ⁊ poſtea ꝑ ordinē ꝓcedit̉: ſic̄ dcm̄ ē vſqꝫ ad decēnouē ānos īcluſiue.vn̄ appellat̉ ciclus decēnouēnalis. Si autē vultis ſcirequotꝰ ſit annꝰ cicli epactaꝝ: accipite ānos xp̄i ⁊ ip̄is adiūgite vnū annū: qꝛ tūc totꝰ p̄ceſſerat iſte ciclus: ⁊ a tali ſūma ſb̓trahite decēnouē quotiēs poteſtis. ⁊ quota remāſerit totꝰ eſt annꝰ cicli epactalis. ⁊ ſi nihil remāſerit: d̓cimuſnonꝰ annꝰ erit: hͦ tn̄ ē veꝝ ſi a kalēdis ianuarij vſqꝫad kalēdas ſeptēbris feceritis hāc ꝯputationē: ſed ſi ꝑkalēdas ſeptembris vſqꝫ ad kalēdas ianuarij p̄dictā cōputationē feceritis d̓betis addere duos ānos: qꝛ in kalēdis ſeptēbris mutat̉ annꝰ epactalis. āni āt xp̄i nō mutāt̉vſqꝫ ad natiuitatē dn̄i: vl̓ potiꝰ ad kalēdas ianuarij. vn̄ akalēdis ſeptēbris vſqꝫ ad natiuitatē dn̄i ad ſūmā ānoꝝxp̄i debemꝰ addere duos ānos. Hug. āt ſic dic̄. Epacta .i.adiectio. Cōpotiſte ꝗdā ad cogͦſcēdū quota ſit luna ī qͣlꝫferia ꝯpoſuerūt duo gn̄a nūeroꝝ: quoꝝ vnū regl̓ares lunares: alid̓ v̓o epactas vocauer̄t .i. adiectōes. ⁊ dr̄ ab epiqd̓ ē ſupra: ⁊ theſis qd̓ ē poſitio: qꝛ regl̓ares adijciunt̉ lunaribꝰ ad īueniēdū etatē lune. ⁊ hͦ ēt pōt dici: alio tn̄ reE panalēſis eſt ſpēs ſcematis: de qͣ dixi ſupra in (ſpectu.qͣrta parte in ca. de ſcemate.E par epatis ge. neu .i. ficatū. ⁊ dr̄ ab ep̄i qd̓ eſt ſupra: qꝛ ſuprapoſitū ſit. ⁊ hinc epaticus ca. cū. penul. cor. qui patit̉in epate. ⁊ facit gtūs epatis ꝑ t. penult. cor. ẜm vſum: tn̄Pug. facit eparis vel epatis.patiarius ria. rium. qd̓ ꝑtinet ad epar. Plautus. Cum temorbus agitat epatiarius ⁊c̄. Et dicitur ab ep̄ar.paticus ca. cū. in ep̄ar vide. (in ca. de metaplaſmo.E pentheſis eſt q̄daꝫ ſpēs metaplaſmi: de qͣ dixi ī qͣrta ꝑteE phebia ē pͥma ꝑs adoleſcētie ẜm Pap̄. Ephebia ēt dr̄ iuuenū eminēs pulchritudo: vl̓ collectio epheboꝝ. ⁊ deriuat̉ ab ephebꝰ: vl̓ vt dicit Alexāder. Quo ꝓſtant puerlocꝰ eſt ephebia dictus. ⁊ ſic ponit̉ pro ephebian.E phebian fe. ge. ⁊ īdecli. accētuat̉ ī fine: ⁊ d̓riuat̉ ab ephebꝰ. ⁊ ē ephebian locꝰ ꝓſtitutiōis vbi inuenes meretricabant̉ ⁊ ꝓſtituebant̉. Hach̓. li. 2. ca. 4. Suꝑ hoc ꝓmittebat ⁊ alia. cl. ſi ptāti eiꝰ ꝯcederet̉ gymnaſiū ⁊ ephebiāE phebiolus li. dimi. in ephebus eſt.( ſibi ꝯſtituere.Ephebꝰ. ab e. ⁊ phebꝰ cōponit̉ h̓ ephebꝰ .i. valde lucidꝰ .ſ.iuuenis pulcher: ⁊ īberbis. vn̄ hic ephebiolus li. dimi. ⁊mobil̓r pōt d̓clinari ephebꝰ ba. bū. ⁊ ephebiolꝰ la. lū. pe.cor. ſꝫ ephebus ꝓdu. penl̓. Un̄ Lucanꝰ ī tertio. Grādeuoſqꝫ ſenes mixtis armauit ephebis. Itē in Aurora dictur. Ecce fugit dicere ſenex hic pulcer ephebus.E phi q̄dam menſura eſt .ſ. triū modioꝝ. ⁊ acuitur in fine.E phimera re. ꝗdā piſcis ꝗ vno die orit ⁊ ī eodē morit̉: īdepr̄ ephimera re. penl̓. cor. febris ſimplex ⁊ nō moleſta: q̄in vno die affligit hoīeꝫ ⁊ eodē die perit qͣſi ſupra diē n̄excedēs: qꝛ vltra vnū diē nō ſolet durare. ⁊ īde hͨ ephimeris idis. genꝰ eſt hiſtorie .ſ. vniꝰ diei digō. vel vniꝰ dieiregularis abbreuiatio: ꝯputatio: calculatio. Ephimerisēt dr̄ tabula manual̓ vel liber ī quo quotidiani actꝰ ſcribi ſolent. ⁊ ſonat ephimeris apud nos diurnū vel quoti