Druckschrift 
Catholicon
Seite
128v
Einzelbild herunterladen
 

DeEAnte

E neades. ab enea dr̄ hic eneades de. filiꝰ vl̓ nepos Enee: ⁊ēt ꝗcūqꝫ deſcēderūt ab Enea dicunt̉ eneades: vt romāi:⁊ inde ſubtracta de. ſyllaba dr̄ hͨ eneas adis. filia vel neptis enee. Itē īuenit̉ h̓ eneꝰ enei: ⁊ īde hic eneides de. ⁊ſubtracta de. ſyllaba ab eo qd̓ d̓beret dici eneides fit heneis dis .i. filia vel neptis enei. ſꝫ iā hoc noīe magis vtimur ꝓ hiſtoria facta de enea. ⁊ cor. penl̓. eneades. vn̄ liber Uirgilij ſic intitulat̉. Incipit eneis virgilij. ⁊ cor. pe.eneidis gtūs de eneis: huius eneidis vel eneidos.E neator. ab eneū vel es. dr̄ h̓ eneator toris .i. cornicē cornicrepa: lyricen: lyricīator .ſ. ere canēs: vel ī eneis īſtrīs caT neis eneidis. in eneades vide. ⁊ cor. penl̓. (nens.E nergia ab energuminꝰ dr̄. ⁊ ē energia vis: ⁊ efficaciā effectus. vn̄ Hiero. ī epl̓a ad Pau. ca. ij. Hꝫ neſcio ꝗd latētisenergie viue vocis actꝰ: ⁊ ī aures diſcipuli de autoris oretrāſfuſa fortiꝰ ſonat. Energia ēt dr̄ agilitas: ⁊ reꝝ geſtaaūt qͣſi geſtaꝝ ſub ocl̓is īductio. Gr̄ et aī āxietas. vn̄ Fulgē. Demōes ꝑ energiā n̄ credimꝰ illabi aīe. Et noͣ ꝙ īuenit̉ īerguminꝰ ⁊ īergia ſcriptū ꝑ ī. ⁊ idē valꝫ: qꝛ tātū valet en. apd̓ grecos quātū in. apd̓ nos. vn̄ hō noīa greca ſiue notha q̄ p̄dictā p̄pōnē hn̄t ī ſui ꝯpōne pn̄t ſcribi: ⁊ ſcribunt̉ īdifferēter mō ꝑ en. mō ꝑ in. vt encauſtū ⁊ īcauſtū:entimema vel ītimema: emplaſtrū vel īplaſtrū: energuminꝰ vel īerguminꝰ: energia vl̓ īergia: ⁊ ſic ī ꝯſil̓ibꝰ: ſicutdicit Pu. tractās de erge. Uel dr̄ energia īterior laborvl̓ īterior oꝑatio ab en qd̓ ē ī: ⁊ erge qd̓ ē oꝑatio vl̓ labor.E nerguminꝰ dr̄ ab en qd̓ ē in ⁊ erge qd̓ ē opus vel labor: ⁊mene qd̓ ē defectꝰ vel luna. īde energuminꝰ .i. demoniacus a demone poſſeſſus ⁊ vexatꝰ. ⁊ dr̄ ſic qͣſi īefficax: nōlaborās: nō operās: ſꝫ in oꝑe deficiēs: vel en. ſit augmētatiuū: qꝛ ſingulis lunatiōibꝰ valde mēte laborat. vel energia dr̄ vis vel fortitudo: mene luna: īde energuminꝰ fortis in luna: vt ſūt lunatici. vl̓ en. i. in. erge .i. labor: mene .i.defectꝰ: noys .i. mēs. īde energuminꝰ qͣſi laborās in corpore: d̓ficiēs ī mēte. vid̓ ī energia: ⁊ cor. mi. energuminꝰ.E neruis. neruus cōponit̉ cū ē. ⁊ dr̄ hic ⁊ hec eneruis ⁊ hocenerue .i. ſine neruis: ſolutus: debilis: effeminatus. ⁊ dicitur eneruis quaſi ſine neruo .i. ſine virtute.F neruitus. ab eneruis dr̄ eneruitus ⁊ eneruiter aduer .i. ſolute: debiliter. vel eneruitus .i. vſqꝫ ad eneruos.E neruo uas. uaui. cōponit̉ ab e. ⁊ neruo uas. ⁊ eſt eneruare: diſſoluere: d̓molire: debilitare: qͣſi extra neruos ponere. Qui. de reme. Eneruāt aīos cithareqꝫ: iociqꝫ: lyreqꝫE neus nea. neū. penul. cor. in ereus vide.Engādi indeclinabile accētuat̉ in fine: locus vbi finit̉ mare mortuū ⁊ interp̄tatur hebraice fons .i. baptiſmus vl̓oculus celi aut vitulorum.E nigma ē ꝗdā tropus. quere in qͣrta parte in ca. de tropisPug. ſic dicit. Enigma matis. ge. neu. ē ſermo figuratus:vel obſcura locutio ſiue ſil̓itudo vel q̄ſtio occulta vl̓ obſcura q̄ difficile ītelligit̉ niſi aꝑiat̉: vt illud Iudicū. Decomedēte exiuit cibꝰ: ⁊ de forti egreſſa ē dulcedo ſignificans ex ore leonis fauū eſſe extractū: inde hic ⁊ hec enigmatiſta ſte. ꝗ vel q̄ obſcure ⁊ figural̓r loquit̉. ⁊ enigmaticus ca. cum .i. obſcurus ad exponendū: vel ꝗ ꝑ enigmaloꝗt̉. ⁊ enigmatico cās. ⁊ enigmatiſo ſas .i. ꝑ enigma loꝗR nigmatiſta enigmatiſte. in enigma vide.H nigmatiſo enigmatiſas. in enigma eſt.E nimuero cōponit̉ ab enī ⁊ v̓o: ⁊ acuit̉ in penl̓. ⁊ dic̄ Pap̄⁊ Pug. Uide ēt in verus ra. rū. ⁊ ē enīuero idē qd̓ certerconiunctio affirmatiua.E niteo es. iui. v̓bū neutꝝ ē: ⁊ caret ſupīo: ⁊ ē enitere valdenitere: fulgere ſplēdere: micare. vn̄ enitēs tis. ꝑticipiū: ⁊cor. ni. vide ēt in nitēs. ⁊ cōponit̉ ab e. ⁊ niteo nites.E nitor teris. eniſus. vel enixus ſum. eniti .i. valde niti: velforas mittere: vel parere ⁊ cōponit̉ ab e. ⁊ nitor toris. ⁊

ꝓdu .ni. vnde enitēs tis. participiū oīs ge. ⁊ tūc ꝓdu niſed quādo deſcendit ab eniteo: cor. ni.L nixa .i. conata ad ſufficiēdum aliquid: vel partu liberatoẜm Pap̄. vide in enitor.L nnoymaticus in ennoyan exponitur.T nnoyan cōponit̉ ab en. qd̓ eſt in. ⁊ noys qd̓ eſt mēs: indeenoyan .i. in mēte .i. accidēs qd̓ dr̄ eē ī mēte: qꝛ nullo corporeo ſenſu cōprehēdit̉: ſꝫ ſolo ītellectu mētis. vel iō: ꝗdper accidētia ⁊ formas rerū noticia fit rerū: que a ſenſitrāſfert̉ ad mētē: ⁊ iō accidēs dr̄ eſſe in mēte: ⁊ inde ennoymaticus ca. cū. .i. accidētalis. vn̄ Iſido. accidentalesdiffinitiones vocat ennoyan. vel ennoymaticas: qꝛ nonſubſtantialia: ſed accidētalia declarantur.Fnnos īterp̄tat̉ habitator vel ꝓfundū: ⁊ acuit̉ in fineE nnoſigeus. ennos īterp̄tat̉ habitator: a quo ⁊ ſigeū qd̓ ēꝗdā mōs iuxta Troiā: vn̄ dictus ē Neptūnus annoſigeus .i. habitator ſigei illiꝰ ꝓmōtorij ī quo habebat tēpluiuxta Troiā. vel ennoſigeus īterptat̉ ꝓfundū ſilētiumEnnos enī ꝓfunde dr̄: ſige ſilētiū vel latibuluꝫ: ⁊ vocatneptunꝰ ſic a ꝓfūditate maris: ⁊ a ſilētio qd̓ ē in ꝓfūdomaris. vel ennoſigeꝰ dr̄ ab ennos qd̓ ē habitator: ⁊ ſicheqd̓ ē ꝓfundū: qͣſi ennoſicheus .i. habitator ꝓfundiI nō nas. naui. natū. nare .i. euidēter natare vel extra natare. ⁊ cōponit̉ ab e. ⁊ no. nas. ⁊ cor. enatum ſupinū penulſimiliter enato tas. eius frequentatiuumE noth interpretatur edificatio. ipſius enī nomine ciuitatem edificauit Cain filius Adam.E nodis. nodus cōponit̉ cū ē. ⁊ dicit̉ hic ⁊ hec enodis ⁊ hocde. penul. ꝓducta .i. ſine nodo: vel extra noduꝫ.I nodo das. daui. dare. cōponit̉ cū ē. ⁊ nodo das. ⁊ eſt enodare .i. exoluere de nodo tollere: declarare: planum ſoluere: ⁊ produ. no.L normis. norma me. i. regula cōponit̉ cuꝫ e. ⁊ dr̄ hic ⁊ hecenormis ⁊ hoc me .ſ. d̓formis: turpis: inanis: grādis: irregularis: illitteratus: craſſus: ſine menſura vel forma.E nos leticie locus interpretatur.Lns tis. ge. oīs pōt eſſe nomē vel participiū de ſumes eſtEnſatus ta. tū .i. enſe armatus: ab enſis dr̄: ⁊ ꝓdu. penul.Enſicium ci. ge. neu. occiſio facta cuꝫ enſe: ab enſis dr̄.Inſiculus li. maſ. ge. paruus enſis penul. cor.Enſifer ra. rum. penul. cor. qui fert enſem.Enſis ſis. maſ. ge. i. ſpata. a ſecando dicitur.Interia enteriorum .i. inteſtina: penul. acuit.Entheca. theca cōponit̉ cum en qd̓ eſt in ⁊ dr̄ hec enthecice .i. repoſite rei copioſa ſubſtātia qͣſi in theca repoſitavel entheca ce. i. peculiū vel ꝓpriū. vn̄ enthecarius riariū. ⁊ hic enthecarius rij .i. negociator: ⁊ ꝓdu. penul. entheca ſic̄ apotheca. Inuenit̉ etiaꝫ hec hectheca: de quodicam in h. qꝛ pͥma ſyllaba ⁊ ſecunda aſpiratur.Intimema. timo qd̓ ē mēs ꝯponit̉ cū en qd̓ ē in. vl̓ ena qͣꝫeſt vnitas: ⁊ dr̄ hoc entimema matis. qd̓dam genꝰ argimētatiōis .ſ. feſtina ꝯcluſio. ⁊ dr̄ ſic qͣſi in mēte vnici: qin entimemate vnū ex vno īfert̉: vel ꝯponit̉ ab en. ⁊ timos vel time qd̓ ē mes: ⁊ monos vnū qͣſi in mēte vnūqꝛ vna ꝓpoſitio in mēte retinet̉ vl̓ tacet̉. Entimema ateſt ſyllogiſmꝰ īperfectꝰ .i. or̄o in qͣ nō oībꝰ ꝓpoſitiōibusantepoſitis feſtinata īfert̉ ꝯcluſio vt oē aīal currit. g oīshō currit. in hac .n. dicta argumētatōe ſubintelligit̉ hecꝓpoſitio: oīs hō ē aīal: ⁊ nō apponit̉ ibi: qꝛ ſi apponeretꝑfectus eſſet ſyllogiſmus: ⁊ ꝓdu. penul. entimema.E nucleo. ab ē. ⁊ nūcleo as. aui. cōponit̉ enucleo. ⁊ eſt enūcleare extra teſtam nūcis nūcleū deponere: ⁊ ponit̉ paaꝑire enodare: exꝑire: māifeſtare: d̓clarare. vn̄ enucleatus ta. tū .i. apertus: manifeſtus: enodatus: expeditꝰ: declaratus. ⁊ cōparat̉ enucleatus tior. tiſſimꝰ. vn̄ enucleatim aduer. vel enucleate tius. ſime aduer. ⁊ cor. nu.