Druckschrift 
Catholicon
Seite
123v
Einzelbild herunterladen
 

UDanteDe

Ducillus li. dimi. paruus duxDuco cas. caui. deriuat̉ a dux ducis: ⁊ ē ducare guidare vl̓nutrire. Et ꝯponit̉: vt educo cās. .i. enutrire. ⁊ ē duco cāscum omnibus ſuis cōpoſitis actiuuꝫ. ⁊ cor. hanc ſyl. duſicut dux cis. ſed duco cis. eam ꝓdu. vn̄ v̓ſus. Tu niſi lacte duces pueros ad funera duces.uco cis. xi. ctū. īde h̓ ductor ctoris. ⁊ hͨ ductrix cis. ⁊ h̓ ductꝰ tus. tui. ⁊ ductim aduer .i. tractatiꝫ. ⁊ ducto tās. v̓buꝫfreq̄n. a quo alid̓ freq̄n. ductito tās. Duco cōponit̉: vt adduco cis. i. ad ſe ducere vel ad aliū. abduco cis .i. ſeꝑareabſentare ab aliquo. abducit̉ ꝗs ad rē īhoneſtā: ꝓducitad ſtudiū: deducit̉ ad honorē. Itē duco ꝯponit̉ vt cōduco cis. deduco cis. diduco cis. Itē educo cis .i. extra ducere. itē ītroduco cis. īduco cis. illd̓ idē qd̓ ītroducere. Itēꝑduco cis .i. ꝑfecte ducere: vl̓ iniūgere. Produco cis. i. ꝓcul ducere ⁊ abſentare: vl̓ extēdere: vl̓ ꝓlōgare: vl̓ in cōſpectū ducere: vl̓ in aꝑtū: vl̓ extra ducere. Item obducocis .i. tegere. vn̄ hec ductio onis .i. tectio vl̓ oꝑimentum.Ecc̄. 2. ca. Et ne feſtines in tp̄s obductōis ⁊c̄. Itē reducocis .i. retro vl̓ iteꝝ ducer̄. Itē ſeduco cis. itē ſubduco cis.idē qd̓ ſeducere vl̓ ſubtꝰ ducere: vl̓ ſubtrahere. ⁊ eſt ꝓpͥeſubducere naues d̓ aꝗs ad terrā trahere vl̓ ducere. Sicecōtrario deducere ē naues de terra in aquā ducere veltrahere. Itē traduco cis. Duco cis. ⁊ eiꝰ ꝯpoſita ſunt actꝰua: ⁊ faciūt p̄teritū in xi. ⁊ ſup̄. in ctū. ⁊ ꝓdu. hāc ſyl. du. ſꝫduco cās. eā cor. Un̄ ꝗdā. Educo pͥma facit: educo tertiadicit. Item duco cis. cā dr̄ie ad duce abltm̄ de dux cisſyncopat ſecūdā ꝑſonā ſingularē imꝑatiui modi: ⁊ facitduc: quā correptionē retinēt eiꝰ ꝯpoſita. ⁊ inde duco cis.pͥmā naͣl̓r ꝓdu. ſꝫ duxi p̄teritū ꝓdu. pͥmā poſitiōe: ſꝫ naͣliter eā cor. Un̄ dic̄ Priſ. in. io. li. Duco duxi qd̓ on̄dit̉ eēcorreptū ex noīe qd̓ ab eo deriuat̉: ⁊ corripit̉ dux ducisſic̄ rexi ꝓduci approbat̉ ex noīe qd̓ ab eo naſcit̉. ſic̄ reregis. vn̄ duci infinitiuus ꝓdu. du. ſed duci nomē eā cor.Un̄ quidā. Oocto crede duci ſi vis ab eo bene duci. Sicigit̉ dux cis. naͣliter cor. primā. ex hoc patet ꝙ hoc nomētradux cis. cor. du. Uide etiam infra in duxi.Ductilis. a duco cis. dr̄ h̓ ⁊ hec ductilis ⁊ hoc le. vn̄ ductiliter aduer. ⁊ ductileus lea. leū. ⁊ ducillus lalū. ⁊ docillusla. lum .i. clepſedra. Uide in fuſilis.Ductito tas. v̓buꝫ frequē. de ducto tas. taui. tatuꝫ. tatu. a.conuerſa in i. breuem ⁊ u. in o. fit ductito.Ducto tas. frequē .i. frequēter ducere: a duco cis. ductu. u.conuerſa in o. fit ducto ctas.H uctor toris. maſ. ge. in duco cis. eſt ſupra.H uctrix cis. fe. ge. in duco cis. videD uellio onis. maſ. ge. in duellum vide.D uellū. a duo ⁊ bellū cōponit̉ hoc duellū li. ⁊ hoc duelliūlij. qͣſi dubellū vel dubelliū .i. duoꝝ belluꝫ. vn̄ h̓ duellator toris. ille qui duellū ꝑegit. ⁊ h̓ duellio onis .i. pugil: ꝗetiā duellus dr̄. ⁊ inde duellis lis. ꝑ cōpoſitionē .i. ille pugil qui ꝑſeuerāter durat in duello. Et vt dr̄. Militis eſtbellum fortis pugiliſqꝫ duellum.Dulcis .i. ſuauis: iocūdus: amabilis: mitis: miſericors. indedulciculus la. lum. dimi. aliquantulum dulcis.Dulcoratus ta. tum .i. dulcedine repletus ſeu dulcore.Dulenſis. a dū deriuat̉ hec dulēſis ſis .i. charitatiua ẜuitque fit inter duos. vel deriuat̉ a dulia qd̓ eſt ſeruitus.Dulia lie. i. ẜuitꝰ q̄ exhibēda eſt hoī: ſic̄ latria ē ſeruitꝰ q̄ debet̉ deo. ⁊ dr̄ a dolus. Et ꝯponit̉ dulia cū hiper qd̓ eſt ſupra: ⁊ dr̄ biꝑdulia lie. qͣſi ſupra duliā. ⁊ hec xp̄i hūanitatidebet̉. Nā honor alicui debet̉ rōne excellētie: quaꝫ hꝫ.Nō .n. idē honor d̓bet̉ pr̄i ⁊ regi ⁊ magr̄o: ⁊ ſic de alijs vtdic̄ ph̓s in. 9. ethi. Inter oēs aūt alias rōnes excellētie ēilla p̄cipua qͣ creatura honorat̉ rōne vniōis ad creatorē:ſic̄ hūanitas xp̄i ⁊ q̄ ad ip̄m ꝑtinēt. ⁊ iō ſpāli noīe hyꝑdu

lia noīat̉ qͣſi ſuꝑ duliaꝫ ad latriaꝫ accedēs. vn̄ hyꝑduliaxp̄i hūanitas ꝑ ſe ꝯſiderata adorat̉. Sꝫ pōt queri anpctōres debēt honorari vl̓ adorari dulia. Dico ꝙ duliareuerētiā ⁊ honorē īportat: q̄ creature exhiberi pōt. Cūaūt honor vt dicit Ph̓s. nō debeat̉ niſi rebꝰ dīnis nondebet̉ ꝓpͥe ⁊ directe niſi hn̄ti gr̄aꝫ ⁊ v̓tutē q̄ diuīos fac̄.Sꝫ hꝫ aliꝗs v̓tutē multipl̓r. Uel ſic̄ actꝰ v̓tuoſus: ⁊ huicdirecte ⁊ ꝓpͥe debet̉ ⁊ ẜm ſe honor. Uel ſic̄ hn̄s aptitudinē naͣle ad v̓tutē: ⁊ ſic cuilibet hn̄ti imaginē dei eſt naͣexhibēdus honor: niſi ſit ꝯfirmatꝰ in malo: vt demon ⁊dānati: qꝛ ligatꝰ eſt in illis ordo ad v̓tutē. Ul̓ ſic̄ ordinatus ad īducēdū vel ꝯſeruādū virtutē: ⁊ ſic debet̉ oībusp̄latis qui ad hoc ordinati ſunt vt alios inſtituant ⁊ dirigāt in virtutē. Dulia ergo hoī debet̉. Un̄ quidā. Mortalis duliā: latriā dic oīpotētis. Uide etiam in latria.Dulos grece dicitur ſeruitus latine.Dumeo. a dumꝰ dr̄ dumo mas .i. ſpinare: vn̄ dumeo mes.mui. eē vl̓ fieri ſpinoſum. a quo dumeſco ſcis. inchoa. vtager dumeſcit .i. incipit eſſe dumoſus vel ſpinoſus.Dumētū ti. penul. ꝓdu. dr̄ a dumus. ⁊ eſt dumētum locusdumo plenus: qd̓ ⁊ hoc dumicetum ti. dr̄. i. ſpinetumDumꝰ mi. maſ. ge. ē ſpina vl̓ potiꝰ ſpinaꝝ collectio. vn̄ dumoſus ſa. ſū. i. ſpinoſus ſa. ſū. vl̓ ſpinis plenꝰ. Et cōparatdumoſus ſior. ſimus. vn̄ dumoſe ſius. ſime. aduerbiū. ⁊hͨ dumoſitas tatis. ⁊ h̓ ⁊ hͦ dumalis ⁊ hoc le. i. ſpinoſusD umtaxat. taxo as. ꝯponit̉ cuꝫ dū aduerbio ⁊ dr̄ dūtaxataduer. qͣꝫtitatis .i. tm̄mō. ⁊ ꝯponit̉ a taxat ꝓ licitari: qꝛ licitatores rē in foro ꝯſiderātes dn̄t. Tātū valet. ⁊ īde dūtaxat ponit̉ ꝓ tm̄mō. Uel ꝯponit̉ a taxare ꝓ dicere: ꝙilld̓ qd̓ dr̄ tūc tm̄ eſt dū dr̄. Ul̓ vt dicūt cōponit̉ ꝓ arbore ſucci amariſſimi: ex cuius ſucco ſiꝗs ſemel guſtaueritſuffic̄ ei tm̄ ſemel guſtaſſe. ſꝫ hͦ n̄ placet Priſ. dicēti ꝙ dūtaxat .i. tm̄mō ab aduerbio dū ⁊ v̓bo taxo taxas cōpōit̉.D uo. a dia qd̓ ē duo dr̄ pl̓al̓r hi duo he due: ⁊ hec duo: gthoꝝ duoꝝ. haꝝ duaꝝ. hoꝝ duoꝝ vl̓ duū: dtō his duobduabꝰ duobꝰ ⁊c̄. ẜm Hug. Priſ. aūt dic̄ in. 6. li. vbi agit d̓dtō ⁊ abltō ſcd̓e d̓clinatōis: ꝙ duo ⁊ ambo gtōs ꝗdem ⁊actōs ẜm ſcd̓aꝫ d̓clinationē ꝓferūt .ſ. duoꝝ ⁊ amboruꝫduos ⁊ ambos: qͣꝫuis in neutro differētie cā ad maſculinum duum ſoleat dici. datiuos v̓o ⁊ abltōs in bus. faciunt in omni genere: vt duobus duabus duobus: ⁊ etiaꝫambobus ambabus ambobus.D uo is. iſti. ere. .i. tribuere: dare: ſoluere: a quo cōponit̉ induo is. ⁊ eſt actiuū duo cū omnibus ſuis cōpoſitisDuodecēnis. a duodecī ⁊ ānus ꝯponit̉ h̓ ⁊ hͨ duodecēnis⁊ hͦ ne .i. duodeciꝫ ānoꝝ. vn̄ hoc duodecēniū nij. ſpaciūD uodecēniū ni. in duodecēnis eſt. duodeciꝫ ānoꝝD uodeciꝫ. a duo ⁊ decē ꝯponit̉ duodecī oīs ge. nūeri pl̓alis ⁊ īdecli. Sꝫ cū ꝯponat̉ ex duobꝰ rectis vr̄ ꝙ ex vtrēqꝫ ꝑte d̓clinet̉. Sꝫ dico ꝙ nō oꝫ: qꝛ regl̓a ītelligēda ē tm̄de integris. duodeciꝫ aūt ꝯponit̉ ex integro ⁊ corrupto:qꝛ videlicet decē corrupte venit ad compoſitionem.Duodenarius. a duodecim dr̄ duodenarius ria. riū: ⁊ hiduodenarius rij. ⁊ duodecimus ma. mum. ⁊ duodeciēsaduer .i. duodecim vicibus.Duodennis .i. duodecim annoꝝ. ⁊ videt̉. cōponi a duodecim ⁊ ānus ſic̄ ſeptēnis a ſeptē ⁊ ānꝰ. Rabanꝰ. Pulchreduodennis dn̄s ſacerdotes interrogas ⁊c̄.D uodenus na. num. penul. ꝓdu. ſed videt̉ ꝙ debeat vtraqꝫ ꝑte declinari. qꝛ qn̄ fit compoſitio ex duobꝰ rectis ēvtraqꝫ ꝑte declinat̉. ⁊ ſic duo declinat. ſicut ⁊ denꝰ. Achoc dico ꝙ duodenꝰ nō cōponit̉ ex duo ⁊ denꝰ. ſed deriuatur ex duodecim. ⁊ ſic eſt figure decompoſite.Duodeuiginti .i. duo minus de viginti.D uonus. .i. bonus. qui libenter tribuit: a duo is. dicit.Duplex plicis in duplico vide.

O