(Puplicarius. a duplex dicitur h̓ duplicarius rij. qui duabus fquet partibus .ſ. fraudulentus.Duplico cas. caui. catū. a duo ⁊ plico cās. vn̄ duplex cis geoīs: ⁊ cor. du naͣl̓r. Et cōparat duplex cior. ciſſimus. vn̄dupl̓r cius. ciſſime. aduer. ⁊ hec duplicitas tatis. ⁊ cor.pli. duplico ⁊ etiam primam. naturaliter.Duplus pla. plum. componit̉ a duo ⁊ p̄lica ce. vnde duploplas. aui .i. duplum facere: ⁊ cor. du. naturaliter.Duran īdecli. ⁊ ī fine accētuat̉: ꝗdā fluuiꝰ iuxta quē gigantes edificauerunt turrim. vide in ſennar. Item ſicut dr̄Dan̄. 3. Duran eſt campus in quo Nabuchodonoſor poſuit ſtatuam auream.Dureo. a duro ras. dr̄ dureo res. rui. eē vl̓ fieri duꝝ. ⁊ ꝯponit̉: vt īdureo res. adureo res. a quibus inchoa. dureſcoſcis. īdureſco ſcis. addureſco ſcis. Dureo ⁊ eius cōpoſitaneu. ſunt: ⁊ ꝓducūt du. Uide in duro ras.Puribuecus dicitur ille qui nunqͣꝫ vult aperire os: ⁊ a durus ra. rum. ⁊ bucca componitur.Purities ciei. fe. ge. idem quod duritia: a durus vel a dureo dures deriuatur.Puro ras. raui. rare .i. duꝝ facere. ⁊ durare .i. ꝑmanere ꝑſeuerare: ſufficere: vt Iſte diu durauit. ⁊ durare .i. patiēteferre. vn̄ h̓ ⁊ hec duralis ⁊ hoc durale. Duro cōponit̉: vtadduro adduras .i. valde durare. Conduro ras .i. ſil̓ durare. ⁊ deduro ras .i. valde durare: vel duritiē remouere .i. mollificare. Eduro ras .i. valde durare. Induro ras.i. in īteriora durare. Un̄ in Exodo. Induratū ē cor pharaonis. Preduro ras .i. valde durare vel ante. Perduroras. id ꝑfecte durare vel fortiter. Obduro ras .i. ꝯͣ durare: vel quodā velamine durare. Reduro ras .i. iteꝝ durare vel retro durare .ſ. dedurare. Duro ras. pro duꝝ facere eſt actiuū: ⁊ cōpoſita ab eo ẜm ꝙ redolēt hāc ſignificationē actiua ſunt. aliter duro ⁊ ꝯpoſita ab eo neutraſunt: ſic̄ dureo ⁊ ab eo cōpoſita. Item duro ⁊ dureo ⁊ abeis cōpoſita ꝓducūt hanc ſyllabā du. Un̄ Qui. de arte.Certius ⁊ lōgo tꝑe duret amor. Itē a duro duras durusdura duꝝ. Et ꝯparat̉: vt durus rior. ſimus. vn̄ dure riꝰ.ſime. aduer. ⁊ ēt duriter aduer. īuenit̉. ⁊ hec duritas tis.⁊ hͨ duritia tie. Durus ꝯponit̉: vt p̄durꝰ ra. rū. ꝑdurꝰ ra.rū. qͣꝫdurus ra. rū. edurus ra. rū. i. valde durꝰ. ⁊ ꝓdu. du.Durus ra. rum. in duro ras. exponit̉.Duſius ſij. maſ. ge. demō ꝗ hoīes ducit a ſenſu: vl̓ qꝛ duciteos vſqꝫ ad mortē. ⁊ dr̄ a duco cis. ẜm Hug. Pap̄. v̓o dic̄Duſios noīant: quos romani faunos vicarios dicūt.Dux a ducocis. xi. deriuat̉ h̓ ⁊ hec dux cis. cōis ge. qd̓ deſignat dignitatē ⁊ offm̄. dr̄ enī dux: qꝛ ſit ductor exercitſꝫ nō ſtatīm ꝗcūqꝫ pͥncipes vel duces ſunt: ēt reges dicipn̄t. In bello v̓o meliꝰ eſt ducē noīare qͣꝫ regē: nā hoc nomē expͥmit in p̄liū ducentē. Dux cōponit̉ vt h̓ ⁊ hec redux reducis: ⁊ h̓ hec tradux traducis: ⁊ deriuat̉ a reducōcis. ⁊ a traduco duxi. ⁊ tenēt tūc naͣm p̄teritoꝝ predictoꝝ v̓boꝝ .ſ. deduxi traduxi reduxi: q̄ naͣliter corripiūtdu. tradux cis. ⁊ redux cis. dux ducis: lꝫ duco cis. producat du. Uide in duco cis. ⁊ que deſinunt in ux natural̓rcorri. ẜm Priſ. Uide etiam in tradux.Duxi eſt p̄teritū de ducocis. ⁊ cor. du. naͣl̓r: ſic̄ ꝓbaui ī ducocis. Hic nota ꝙ qn̄ hoc v̓bū duxi vel aliqd̓ ſil̓e conſtruit̉ cū noīe ꝑticipiali deſinēte in dus ꝯſidera vtꝝ deſcēdat a v̓bo hn̄te ꝯſtructionē ad actm̄: qꝛ tūc ꝯgrue ponit hoc v̓bū duxi cū illo noīe in actō caſu: vt Duxi tuaꝫamicitiā rogitādā. Duxi vos attētius deprecandos. Siaūt v̓bū nō ꝯſtruit̉ cū actō: tale v̓bale deſcēdēs ab eo cūhoc verbo duxi ꝯſtrui nō valebit. vn̄ incōgrue dr̄. Amicitiam tuā duxi attētius ſupplicādam: īmo debet ponigerudium loco eius cum ſui v̓bi ꝯſtructiōe: vt Duxi veſtre gratie attentius ſupplicandum.

I ⁊124L. ⁊ in ꝯpoſitioPrepoſitio eſt ne eſt priua.tiuū: vt eneruis: vel intētiuū: vt enarrovel pro extra ponit̉: vt educo. Quibꝰ aūtlr̄is p̄ponit̉ e. ⁊ quibꝰ ex in cōpoſitiōe diA xi ſupra in pͥma ꝑte in tractatu de ſyllaba: in ca. de x. littera.C acides penul. cor. i. eaci nepos .i. achilles. Un̄ quidam.Aio te eacida romanos vincere poſſe.Fatenus ſunt due partes: ⁊ ſub duobꝰ accētibus ꝓferunt̉.vide in ſęcunda parte de accentu in ca. de tenus.anteE baſis huius ebaſis eſt euagatio p̄ter maͣm. vide in quarta parte in ca. de coloribus rhetoricis.Ibdoas ebdoadis penl̓. cor. ē ſpaciū ſeptē dieꝝ. ⁊ dr̄ ab hepta qd̓ eſt ſeptē: ⁊ doas qd̓ ē dies. ⁊ ſil̓r dr̄ ogdoas huiusogdoadis ſpaciū octo dieꝝ: ⁊ dr̄ ab octo ⁊ doas dies.E bdomades ꝯceptiōes ſunt q̄ fiūt in mēte q̄ partim noteſunt oībꝰ: vt ſi de eqͣlibꝰ eqͣlia demas q̄ relinquunt̉ ſunteqͣlia. partim nota ſapiētibꝰ tm̄: vt īcorporea in loco noneē. ⁊ debet ſcribi ꝑ b. Nā ebdo grece .i. ꝯcipio latine. d̓clinat̉ v̓o hec ebdomadas hꝰ ebdomadis. ⁊ pl̓al̓r he ebdomades haꝝ ebdomadū. Itē hec ebdomas adis. ꝑ ſeptimana ponit̉. Dan̄. 9. Ebdomas vna: ⁊ cor. penul. ſiue do.Ebdomāda ēt pro ſeptimana pͥme declinatiōis ē: ⁊ ſcribi deberet ꝓprie ꝑ p. Nā dr̄ ab hepta grece .i. ſeptem latine: h. in s. mutata: ſed qꝛ apud latinos p. an̄d. nō reꝑit̉tranſit p. in b. ⁊ dr̄ per b. ebdomada. ⁊ corri. penul. ebdomades ⁊ ebdomada: ſed infra in h. melius ponit̉.bdomas madis. in ebdomades vide.I briolus la. lum. dimi. aliquātulum ebrius. Un̄ Plautꝰ.Triſtes ac ebrioli incedunt. ⁊ cor. o.k brins. ab e. ⁊ bria qd̓ eſt menſura ꝯponitur ebrius ebriaebriū .i. extra mēſurā bibens. vn̄ ebrioſus ſa. ſum. ꝗ ſepe⁊ ml̓tū bibit. ⁊ hec ebrietas tatis. ⁊ hec ebrioſitas tatis.ebrius: qn̄qꝫ ebrioſus ꝗ ſepe ⁊ multū bibit. vn̄ ebrietasaliqn̄ ebrioſitas: frequēs vini temulētia. Itē ab ebriusebrio as. are. v̓bū: qd̓ nō ē in vſu. Ariſt. tn̄ poſuit ſimplexdicēs. Mulieres q̄ raro ebriantur cito ſeneſcūt. ¶ Hicno. in ebrietate duo attendi pn̄t .ſ. defectus ꝯn̄s ⁊ actusp̄cedēs. Ex parte aūt defectus cōſequentis in quo ligat̉vſus rōnis ebrietas hꝫ excuſare pctm̄ inqͣꝫtū cauſat īuoluntariū ꝑ ignorātiā. ſed ex ꝑte actus p̄cedētis videt̉ eēdiſtinguēdū: qꝛ ſi ex actu illo p̄cedēte ſubſecuta ē ebrietas ſine pctō: tunc pctm̄ ſequēs excuſat̉ totaliter a culpa: ſicut forte accidit de Loth. Si aūt actus precedensfuit culpabilis: ſic non totaliter excuſatur aliquis a peccato ſequenti: quo .ſ. redditur voluntariū ex voluntatep̄cedentis actus inqͣꝫtū .ſ. aliquis dans operam rei illicite incidit in ſequens peccatum. Diminuit̉ tamē ſequēspeccatū ſicut diminuit̉ ratio voluntarij. Un̄ Aug. ꝯtraFauſtum dicit ꝙ Lothculpandꝰ eſt: nō inqͣꝫtū ille īceſtus: ſed quantum ebrietas meruit.E bullio ebullis ebulliui ebullire .i. valde bullire: verbuꝫneutrū per geminū l. ⁊ cōponit̉ ab e. ⁊ bullio bullis.E bur eboris os elephantis: ⁊ deriuatur ab eo eburneuseburnea eburneum illud qd̓ eſt de ebore: vel qd̓ eſt candidum ſicut ebur. Unde in canticis canticoꝝ. Colluꝫtuum ſicut turris eburnea. Inuenit̉ etiaꝫ eburnꝰ eburna eburnum in eadem ſignificatione. Uirg. in. 6. Enei.Proſequit̉ dictis portaqꝫ emittit eburna.E ccleſia ꝯuocatio interp̄tat̉: qꝛ oēs ad ſe ꝯuocat: ⁊ eſt fideliū: ſꝫ ſynagoga qd̓ interp̄tat̉ ꝯgregatio ꝓprie ē iudeoꝝ:qͣꝫuis ēt eccleſia dicta ſit: ſꝫ noſtrā apl̓i nunqͣꝫ ſynagogādixerūt: ſꝫ ſemꝑ eccleſiā ſiue diſcernēdi cā: ſiue iō qꝛ inter ꝯgregationē ⁊ ſynagogā ⁊ ꝯuocationē: vn̄ eccl̓ia no-

q 4