DAnte¶ DeO
Amne. ꝑ ſyncopā: qd̓ ꝓprie ꝯuenit clauſtralibꝰ: ſꝫ dn̄s vedn̄a mundanis. vn̄ in eccleſia cātat̉. Iube dōne benedicere. ⁊ domnus abbas ⁊ domnus prior.D omo. a doma matis. dr̄ domo mas. mui. mitū. i. vincereſubiugare: māſuefacere: frāgere: colere. ⁊ hinc v̓balia domitor trix. domitio ⁊ domitꝰ ta. tū. qd̓ cōponit̉: vt īdomitꝰ ta. tū. i. nō domitꝰ: ⁊ effrenis: ⁊ īſatiabilis. Domo cōponit̉. vt edomo mas .i. valde domare. ꝑdomo mas. i. ꝑfecte domare. redomo mas .i. iteꝝ domare. Et a ſupīo domitu fit domito tas. freq̄n. Domo ⁊ eiꝰ ꝯpoſita ſūt actiua: ⁊ faciūt p̄teritū in mui. ⁊ ſup̄. in mitū. ⁊ cor. hāc ſylla.do. Eſopus. Cui des ipſe nota teqꝫ guloſe doma. Itē verbum pone doma pro longo culmine doma.Domꝰ. a doma matis. dr̄ h̓ domꝰ gtō hꝰ domꝰ vl̓ mi. ⁊ d̓cliO omuncula le. dimi. parua domus.nat̉ hͦ nomē ẜꝫ qͣrtā ⁊ ſecūdā declinationeꝫ ꝑ oēs caſusabſqꝫ dtō ⁊ ablto pl̓alibꝰ: in ꝗbꝰ declinat̉ tm̄ ẜꝫ qͣrtā. dr̄enī domibꝰ ⁊ nūqͣꝫ domīs: vt dic̄ Priſ. in. 7. li. vbi agit deptō ⁊ abltō pl̓alibꝰ ſcd̓e declinationis. Nltūs tn̄ pl̓alis ⁊vtūs tā ſingularis qͣꝫ pl̓alis .ſ. domi vl̓ dome nō ſūt ī frequēti vſu ẜꝫ ſecūdā declinationē. ſil̓r nec abltūs ſingularis ẜꝫ qͣrtā .ſ. domū ē in vſu. Et ſcias ꝙ domꝰ eſt vniusfamilie habitaculū: ſic̄ vrbs vniꝰ ppl̓i: ⁊ ſic̄ orbis domiciliū eſt totiꝰ hūani gn̄is. Itē domꝰ dr̄ cōmixtio viri ⁊ vxoris: ⁊ ēt familia: ſꝫ īcipit a duobꝰ. Nlā ꝓpͥe familia ē liberi ex liberis legibꝰ ſuſcepti a femore dicta. ⁊ dr̄ domꝰ qͣſidomās manꝰ: ⁊ ē etymo. Itē aīaduerte ꝙ domꝰ ẜm ꝙ ēſcd̓e declinatōis ponit̉ ad modū ꝓprioꝝ noīuꝫ: nō autēẜm ꝙ ē qͣrte: qꝛ ꝓpͥa noīa in qͣrta d̓clinatōe nō reꝑiunt̉.⁊ iō bn̄ dr̄. Fui domi: ſꝫ incōgrue. Fui domꝰ. Iteꝫ in ꝓſapōt dici. Uado domū. ⁊ cū p̄pōne. Uado ad domum: d̓tierſis tn̄ reſpectibꝰ. Itē volo te ſcire ꝙ domꝰ nō eſt nōmē collectiuū vt dici poſſit ꝓpͥe. Domꝰ ſunt: ita ꝙ domſit ſingularis nūeri: ſic̄ nec ciuitas ſūt vl̓ militāt: qm̄ vnitas domꝰ ꝯſiſtit in ꝑfectiōe ꝑtiū ꝯtiguaꝝ. Et ſcias ꝙ domuſſaltꝰ libani de qͣ habet̉ ī. 2. Re. ca. 7. dicebat: qꝛ edificata erat de lignis libani. Ul̓ vt dic̄ glo. ſuꝑ illud Iſa.22. Armētariū domuſſaltus iuxta tēplū erat domꝰ quāedificauit Salomō ad reponēda arma: ī cuiꝰ circūitū abores ml̓te erāt. vn̄ domuſſaltꝰ dr̄ ip̄a quoqꝫ domꝰ nō lapidea ſꝫ lignea. ⁊ ſubdit̉ cā qͣre lignea. Ex huore eniꝫ cemēti ⁊ lapidis vt aiunt eruginat ferrū. Ex dictis colligeꝙ dicebat̉ domuſſaltus libani: qꝛ de lignis libani erat.Saltꝰ v̓o: qꝛ multis arboribꝰ erat circūdata domꝰ iſta.D onariū. a donū dicit̉ hoc donariū rij. idem quod donū⁊ donariuꝫ eſt locus vbi dona q̄ offerunt̉ in tēplo reponuntur. ⁊ donarius ria. riuꝫ. illud quod donatur: vel qꝛfacile donari poteſt.D onatica. a dono naͣs. dicit̉ hec donatica ce. i. corona qͣ autor donat̉. ⁊ donaticꝰ ca. cum. qd̓ donat̉ vel accipitur.D onatio onis. in dono nas. eſt.D onatiuū ui .i. donū: ſtipēdiū: ſatelliciū: ſtola. Un̄ in vitabtī Martini legit̉ ꝙ īperator cepit donatiuuꝫ erogaremilitibꝰ. vel h̓ donꝰ ni. dicit̉ miles a dono: hinc hoc donatiuū qd̓ militibꝰ ſtipēdarijs pro ſtipēdijs datur.D onatus. a dono nas. dicit̉ hic donatꝰ ti. ꝗdā autor. hīc liber ab eo cōpoſitꝰ dicit̉ donatꝰ. vn̄ hic ⁊ hec donatiſtaſte. ꝗ ſequit̉ donatū: vl̓ ꝗ ſtudet in libro eius. Bonatiſteetiā dn̄r ꝗdā hereticia donato quodā afro dicti ꝗ aſſerebant filiū eē minorē pr̄e: ⁊ minorē filio ſpiritū ſanctū.D onec aduer .i. qͣꝫdiu: quoaduſqꝫ. (uū ⁊ fero fers ꝯpōit̉.D onifer ra. rū. vl̓ doniferꝰ ri. penl̓. cor. ꝗ d̓fert dōa: ex doDono nas. nare .i. dona tribuere vel remunerare: vl̓ honorare. ⁊ differt a dare: qꝛ dare ē cū ſpe remuneratiōis: donare v̓o ſine ſpe remuneratiōis. Nam donare eſt quālibet reꝫ trāſfigere. vn̄ ⁊ donū cuiuſlibet rei trāſactio dr̄.
vn̄ dr̄ donare qͣſi donuꝫ agere. ⁊ donatio qͣſi doni actioUn̄ dic̄ Ariſt. in. 3. topic̄. ꝙ donatio ē genꝰ doni. Donumenī ē datio irreddibilis. Ecce dic̄ ꝙ donū eſt datio ⁊ nōecōuerſo. Et differt donū a munere: qꝛ donū deo d̓bet̉munꝰ v̓o hoī. Itē donū honorariū ē: munꝰ v̓o debitū vipatrono. Nā ꝓpͥe mūera dn̄r obſeꝗa q̄ pauꝑes diuitibꝰloco muneꝝ ſoluūt: ſic dicta qꝛ manibꝰ accipiunt̉ vl̓ dātur. Itē donū dātis ē a dādo vl̓ a donādo. Munꝰ accipentis a manibꝰ vl̓ muniēdo vl̓ monēdo. ⁊ ꝓdu. do. Quide arte. Placat̉ donis iuppiter ipſe datis. Bono nas. ciponit̉: vt condononas .i. ſimul donare vel remittere. redononaͣs .i. iteruꝫ donare. Dono ⁊ cōpoſita eius actiuaſunt: ⁊ ꝓdu. do. vide in liberalis.D onum ni. vide in dono naͣs. ⁊ in ſpūs. Iteꝫ quare vni nōdant̉ oīa dona dicet̉ in virtus. item vide in pius.Dorcas grece īterp̄tat̉ latine videre. vn̄ hͨ dorcas: vl̓ dorco v̓bū grecū .i. video. īde hͨ dorcas cadis .i. caprea: eo oacute videat ⁊ de lōgīquo. He ēt ibices dn̄r qͣſi auices.qꝛ īſtar auiū ardua ⁊ excelſa teneāt: ⁊ in ſublimis hītēt:ita vt de ſublimitatē vix hūanis obtutibꝰ pateāt. Uideēt in caprea. Itē dorcas ꝓpriū nomen eſt mulieris de qͣhabet̉ Actuū. 9. ⁊ cor. penl̓. in gtō dorcas cadis.Dorciū ci. q̄dā ml̓ier ſic dcā cā adulatōis ⁊ blādimēti qͣſiiuuēcula. ⁊ dr̄ a dorcas. ⁊ īterp̄tat̉ dorciū pulchra viſu.Dorco conis. maſ. ge. i. auidus vorator: dictus ſic a dorcasqd̓ eſt videre: qꝛ ſolo viſu accēdit̉ ad leccacitatem.Hores. dorus fuit filius neptuni. vn̄ dori vel dores quidāgreci dicti ſunt: qꝛ ab eo originem duxerunt. vnde dorDorica ce. eſt vna ex linguis grecoꝝ quam habent egyptūcus ca. cum. ẜm Pug. penul. cor.Dormio mis. miui. mituꝫ. mitu. u. in o. fit dormito tas. ver⁊ ſyri: ⁊ cor. penul.bum frequen. penulti. ꝓdu. ⁊ eſt dormitare ſub pigritiadormire: ſed dormire naturaliter.Dorſiculum li. dimi. paruum dorſum.Dorſum. a durꝰ dr̄ dorſuꝫ ſi. ⁊ eſt dorſuꝫ a ceruice vſqꝫ adrenes: qͣſi durſuꝫ: qꝛ illa ꝑs corꝑis ſit durior ad moduꝫſaxi fortis ad portādū ⁊ ꝑpetiēdum. inde dorſo dorſasqd̓ cōponit̉: vt edorſo ſas. indorſo ſas. redorſo redorſas.Dorus ri. in dores vide.Dos dotis fe. ge. dr̄ a do das. ⁊ dr̄ dos qd̓ dat̉ vxori a marito cū nubit. Bonatio qd̓ dat̉ eidē ab eodē ꝓpter deuirginationē. Parafernū qd̓ dat̉ ei ab amicis poſt nuptiasꝑ aliquot dies ẜm ꝯſuetudinē diuerſaꝝ terraꝝ. Et dicitur parafernum a para qd̓ eſt iuxta: ⁊ fernos qd̓ eſt dosqꝛ iuxta ⁊ poſt dotē det̉. Et nota ꝙ antiquitꝰ ritus erat:vt maritꝰ ⁊ vxor īuicē ſe emerēt ⁊ dotaret: ne vxor vidiret̉ ācilla. Et iō dicūt dici dotē qͣſi doitē: qꝛ p̄cedēte ī nuptijs viri donatōe ſeꝗt̉ dos vxoris. Et nota ꝙ dos qnddicit̉ ꝓprietas ⁊ virtus alicuiꝰ. Un̄ Boe. in li. i. de cōſo.dicit. Ut breuiter oēs eiꝰ dotes īcludā patri ſimilis eſt⁊ ꝓdu. o. an̄ t. dos dotis. Qui. de reme. Quā potes ī pedotes deflecte puelle. Hic nota ꝙ ẜꝫ theologos btīs qͥin gl̓iam trāſferunt̉ aliqͣ dona diuinitꝰ dant̉ ad eoꝝ onatū. ⁊ hi ornatꝰ a magiſtris dotes ſunt noīati. vn̄ talitdeſcriptio dat̉ de illa dote. Dos eſt perpetuus ornatusaīe ⁊ corꝑis vite ſufficiēs in eterna btītudine iugiter ſſeuerās. Et ſunt tres dotes aīe .ſ. viſio: d̓lectatio: ꝯprehelio. ⁊ has tāgit magiſter in li. 2. ſententiaꝝ dicens. Quianō valet dei beatitudinis particeps exiſtere aliquis niſi ꝑ intelligētiā q̄ qͣꝫto magis intelligit̉ tāto plenius habet̉. Fecit deus rōnalē creaturā q̄ ſummū ītelligeret: ⁊intel ligēdo amaret: ⁊ amādo poſſideret: ac poſſidendofrueret. ⁊ hn̄t iſta qͣtuor ſe ẜm ordinē. Intellectꝰ eniyapprehēſionē boni gignit amorē. Amor autē amantemvnit amato: ⁊ quodāmō illd̓ ſuū eē facit poſſidēdo. ⁊ ex