Druckschrift 
Catholicon
Seite
122r
Einzelbild herunterladen
 

L4

Docibilis v̓o eſt liber ꝗ facile diſcit̉ vl̓ diſci pōt: Ponit̉tn̄ qn̄qꝫ vnū pro altero. Un̄ Io. 6. Erūt oēs docibiles .i.dociles. Et nota ꝙ v̓balia in bilis a v̓bis abſolutis veniētia ſignificāt actionē ⁊ aptitudinē agēdi: vt riſibilis .i. aptus ridere. Greſſibilis .i. aptꝰ gradi. Inueniunt̉ ⁊ q̄damalia q̄ ſignificāt paſſionē ⁊ aptitudinē faciēdi: vt hec viaeſt gradibilis .i. aptā ꝑ quā aliꝗs gradiat̉. Ueniētia ēt av̓bis trāſitiuis ſignificāt paſſione ⁊ aptitudinē patiēdi.vt amabilis .i. aptꝰ amari. diſcibilis .i. aptꝰ diſci. docilis .i.aptꝰ doceri. Inueniunt̉ tn̄ q̄dā alia q̄ ſignificāt actioneꝫ⁊ aptitudinē agēdi nō ſemꝑ ſed qn̄qꝫ in ꝗbuſdā locis: vtcū penetrabile ꝓpͥe ſit qd̓ facile penetrat̉: vl̓ qd̓ ē aptuꝫpenetrare. Inuenit̉ tn̄ penetrabile frigus .i. aptuꝫ penetrare: vl̓ qd̓ facile penetrat. Penetralis vl̓ penetrale īterior ⁊ ſecretior pars domꝰ appellat̉. Docilis vl̓ docibiliscōponit̉ cū in ⁊ dr̄ īdocilis vl̓ īdocibil̓ .i. nō docilis vl̓ nōdocibilis. Et ſcias ꝙ noīa in bilis ſignificāt aptitudineꝫvt patuit. Noīa v̓o in oſus ſignificāt plenitudinē. Noīaautē deſinētia in būdus denotāt ſil̓itudinē. vnde v̓ſus.Oſus plena notat: bundus ſimilat:ibilis aptat.Docilis penul. cor. in docibilis exponit̉.Oocimen. a doceo dr̄ hoc docimen minis. qd̓ ⁊ documeninuenit̉. ⁊ cor. penul. tam docimen qͣꝫ documen.Doctiloquꝰ qua. quū. ꝗ docte loquit̉: a doctꝰ ⁊ loquor cōponit̉. vn̄ hͦ doctiloquiū quij .i. doctū eloquiū vl̓ docta (naui. nare .i. docere⁊ ſapiēs locutio. ⁊ cor. lo.D octrina. a doceo ces. dr̄ hͨ doctrina ne. vn̄ doctrino as.D octꝰ. a doceo ces. dr̄ doctꝰ ta. tū. Et ꝯparat̉: vt doctꝰ tior.tiſſimꝰ. vn̄ docte tiꝰ. tiſſime. aduer. Doctꝰ ꝯponit̉: vt īdoctꝰ ta. tū. ⁊ ꝯꝑat̉. ⁊ ſemidoctꝰ ta. tū. ⁊ doctiloquus qͣ. quūDocumē penl̓. cor. in docimē eſt. īde documētū .i. doctrīa.H odona. a do das dr̄ hec dodona ne .i. dea glādiū. ⁊ dodona etiā dicta eſt q̄dā ſilua epiri a dādo dona .i. glandeshoībus. vnde dodoneus nea. neum. poſſeſſiuum.Dogma. a doceo dr̄ hͦ dogmatis .i. doctrīa vl̓ iteratio doctrine vel decretū placitū ꝯſenſio ꝯſolatio. īde dogmaticꝰ ca. cū .i. doctꝰ ſagax prudēs ſophiſticꝰ īſtruēs vel inſtructꝰ vl̓ ꝯſolatꝰ. Et dogmatizo zas .i. docere: inſtruere.Inuenit̉ etiam hoc doma matis ſine g. pro domo.O olabra bre. fe. ge. ⁊ hͦ dolabrū bri. ꝓ eodē .ſ. īſtr̄o dolād.ſ. ꝓ bipēni. vn̄ dolabella le. ⁊ hͦ dolabelluꝫ li. ābo dimivl̓ dolabra dr̄ qͣſi dulabra. qꝛ duo hēat labra ⁊ cor. la naͣHolatilis penul. cor. in dolatura vide.¶liter.Holatura a dolo as. dicit̉ hec dolatura re .i. dolatio: vl̓ idqd̓ dolādo aufert̉ de ligno. vel id cum quo dolat̉. Itema dolo as. dr̄ h̓ ⁊ hec dolatilis ⁊ hoc le .i. aptū ad dolādū⁊ hoc dolatorium rij. locus in quo dolat̉.Doleo les. lui. litū .i. pati dolorē. vn̄ h̓ dolor loris: ⁊ hīc doloroſus ſa. ſum. Doleo ꝯponit̉: vt ꝯdoleo les. i. ſil̓ dolerecōpati. vn̄ ꝯdoleſco ſcis. inchoa. Gedoleo les .i. non dolere: a dolore ceſſare. Qui. de reme. Uincula ꝗ rupit dedoluitqꝫ ſemel. Predoleo les .i. ꝑfecte vl̓ valde dolere. Doleo ⁊ oīa cōpoſita ab eo ſunt neū. ⁊ faciūt p̄teritū in lui ⁊ſupinū in litū: ⁊ cor. do. Eſopꝰ. Sepe dolet pietas criminis arte capi. Et ſcias ꝙ doleo v̓bū neutrū ⁊ abſolutumregit ꝑ ſynodochen actm̄: vt vētrē vel caput doleo. Itenota ꝙ dolor non eſt leſio ſed leſionis ſenſus.D olium lij. vas terre rotundum.Holo las. laui. lare .i. leuigare: planare: p̄parare: ꝑcutere. ⁊eſt actiuū cuꝫ oībus ſuis compoſitis ſiqua habet. ⁊ cor. Ivbiqꝫ hanc ſyllabam do.Holon. a dolus dr̄ h̓ dolo vl̓ dolononis. ⁊ ſūt dolōes telaabſcodita in ligneis vaginis ꝑꝑ dolū. ⁊ ip̄e ēt lignee vagine dn̄r dolones: īter qͣs latet pugio ſub ſpē baculi. ⁊ dicunt̉ ſic. qꝛ fallāt ⁊ decipiāt ferro cū p̄ferat ſpēm ligni.nos et vulgus greco noīe oxas vocāt .i. acutos. vn̄ ⁊ apd̓

imedicos acutꝰ morbꝰ oxea vocat̉ ab oxi qd̓ eſt acutum.D oloro ras .i. dolorē hr̄e vel pati. ⁊ dicitur a dolore.D oloroſus. a dolor loris. dr̄ doloroſus ſa. ſuꝫ. plenus dolore. Et comparat̉. Uide in doleo.D oloſus. a dolus dr̄ doloſus ſa. ſuꝫ penl̓. cor. i. īſidioſus vl̓malignꝰ: qꝛ deludat. Ut āt decipiat occultā malitiā blādis ẜmōibꝰ adornat. Et ꝯparat̉: vt doloſus ſior. ſiſſimꝰ.vn̄ doloſe ſiꝰ. ſiſſime. aduer. ⁊ hͨ doloſitas tis .i. occultaD olumē. a dolo las dr̄ hͦ dolumē minis: idē ē (malitia.qd̓ dolubra. ⁊ ꝓdu. lu. cū veniat a pͥma cōiugatione.D olus li. i. fraus maſ. ge. malitia occulta blādis ẜmonibꝰadornata. calliditas mētis. ⁊ dr̄ a dolore. qꝛ dolorē inferat. Ul̓ dr̄ dolus a deludo: qͣſi delus: qꝛ d̓ludat ⁊ d̓cipiat⁊ fit dolus aīo īſidie loco vl̓ telo. fraus circa fidē mutuatā. ⁊ ē dolus cū alid̓ agit̉ alid̓ ſimulat̉. ⁊ cor. do. Et indecōponit̉ ſubdolus lalū. ⁊ ſubdolus li. ſubſtātiue.D oma matis. ge. neu. greci tectū dicunt. pōt ēt dici domatectū vl̓ ēt atriū qd̓ non tegit̉. Phyſiologus. Deqꝫ piliseius fit ſub domate fumꝰ. Re. 2. li. c. 5. dicit̉. Domatumfiſtulas ⁊c̄. Et appellat domatuꝫ fiſtulas cānales ꝗbusſtillicidia defluebant. Uide ī fiſtula.D omeſticus ca. cum .i. notus ⁊ familiaris: quaſi in domoeadem ſtans. ⁊ deriuatur a domus.D omicellꝰ li. ⁊ dominellꝰ li. dn̄r a dn̄s ꝑ dimīutōeꝫ. Itē adn̄s hec dn̄a ne. ⁊ īde hec domicella ⁊ hec domīella ambo dimi. Domicellꝰ ⁊ domicella ēt dn̄r qn̄qꝫ pulchri iuuenes magnatū ſeu liberoꝝ: ſiue ſint ſeruiētes ſiue nō.D omīciliū. a domꝰ ⁊ ciliū cōponit̉ hoc domiciliū lij. .i. domꝰ faſtigiū ⁊ altitudo. ⁊ dr̄ ſic qͣſi ciliū domꝰ. dr̄ tn̄ qn̄qꝫdomiciliū domꝰ ipſa vel habitatio: vel māſio: vel ius ⁊ptās ẜm Hug. In pſalmo aūt vbi ſic dicit̉. Sicut nocticorox in domicilio. dicit glo. vel ī parietinis q̄ vulgo dicunt ruine: vbi parietes ſtāt ſine tecto. Dicit̉ āt parietiD omicula le. dimi. ꝑua domus. (na qͣſi parietū ruina.D omiduca ce. penul. cor. iuno dr̄: qꝛ vſqꝫ ī domū puellasmaritatas ītroducere credebat̉. Uide in interduca ce.D omifico cas. penul. cor. i. domum facio: a domus ⁊ faciocomponitur: a. conuerſa in i.D omīatiōes. a dominor naris. dr̄ hec dn̄atio onis. idē qd̓dn̄atꝰ. Dn̄atiōes ēt dn̄r ꝗdā angeli. Et vt dic̄ Grego. eaāgeloꝝ agmīa q̄ mira potētia p̄eminēt: ꝓ eo ꝙ eis cetera ad obediendū ſubiecta ſunt dn̄ationes vocantur.D ominellus in domicellus eſt.D ominicꝰ. a dn̄s vel dn̄a dr̄ dn̄icꝰ ca. cū. vn̄ hec dn̄ica ce.ꝓ pͥma feria. ⁊ h̓ ⁊ hͦ dn̄ical̓ ⁊ hͦ le. qd̓ ſumit̉ tā a dn̄icaꝓ illa die qͣꝫ a dominicus ca. cū. Et vt dicit Pap̄. dn̄icusdies ꝓinde dr̄: qꝛ ī eo reſurrectiōis dn̄i noſtri a xp̄ianisgaudiū celebrat. Itē h̓ dn̄icꝰ ci. dictꝰ eſt ꝗdā egregiꝰ cōfeſſor pr̄ ⁊ īſtitutor ordīs fratrū p̄dicatoꝝ. ⁊ dictꝰ ē dn̄icus qͣſi a dn̄o cuſtoditꝰ .ſ. a corruptōe peccati. Uel dicieſt dominicꝰ qͣſi dn̄i ſui cuſtos: ⁊ iō glorificādꝰ. Cuſtosꝗppe dn̄i fuit iſte. qꝛ volūtatē dn̄i cuſtodiuit. cuſtos dn̄iqꝛ vinee dn̄i ſabaoth cuſtos a dn̄o deputatus.D ominiū. a dn̄s dr̄ hoc dominiū nu .i. ius: tutela ptās. īdedominioſus ſa. ſum. imperioſus dn̄s ⁊ hō qui hꝫ arduaprecipere .ſ. homo magne auctoritatis.Dominor. a dn̄s dicit̉ dominor naris. qd̓ cōſtruit̉ cū genitiuo vel cum datiuo: verbum deponē. vnde hec dn̄atioonis. ⁊ hic dominatus tus. tui .i. dominatioD ominꝰ dr̄ a domꝰ: qꝛ domui p̄ſit. Ꝙ aūt dn̄s dr̄ qͣſi dāsminas vel qͣſi dās munꝰ .ſ. ẜuitiū. vl̓ domꝰ murꝰ: vl̓ dāsminas .ſ. pene: vel domās manꝰ etymo. eſt: nō ꝯpō. Et cōponit̉ cū hͦ genitiuo legū: ⁊ dr̄ dominuſlegū .i. iuriſperitus. Sꝫ qn̄ ſunt duę ꝑtes: tūc dr̄ dn̄s legū ſolꝰ īperator:qꝛ ipſe ſolus hꝫ poteſtatē cōdendi ⁊ deſtituēdi iura.D omnꝰ. a dn̄s vel dn̄a dr̄ hic domnus mni. ⁊ hec domna

q 2