¶ DeDanteE
neutra fugiunt: ſed cetera ſumunt.D iuitioſus. a diuitie dr̄ diuitioſus ſa. ſuꝫ .i. copioſus: plendiuitijs. Et cōparat̉ vt diuitioſus ſior: ſimus. vn̄ diuitioſe ſius. ſime. aduer. ⁊ hec diuitioſitas tatis .i. copioſitas.D iuidēs. duo ꝯponit̉ cū dens: ⁊ dr̄ h̓ diuidēs tis .i. ouis vl̓agnus duos tm̄ hn̄s dētes. Item diuidēs tis. oīs ge. pōteſſe participium de diuido dis. ſi. ſum.D iuidia. a diuido dis. hec diuidia die .i. diſcordia vl̓ bellona. vn̄ diuidioſus ſa. ſuꝫ .i. diſcordioſus: ꝗ ꝑ ſuā diſcordialios diuidit ⁊ diſcordare facit: qui ⁊ diuidioſus dicit̉.D iuidiculum. a diuido dicitur hoc diuidiculum li. i. caſtellum in diuiſione terrarum poſitum.D iuido. a di ⁊ vidodis. tertie ꝯiugatiōis ẜꝫ antiquos ꝯponit̉ diuido dis. ſi. ſuꝫ .i. ꝑtiri: vl̓ qͣſi diuerſis modis videre. Quidā tn̄ dicūt ꝙ ē cōpoſitū a di ⁊ via ⁊ do. inde diuido. i. diuerſas vias do: ſꝫ etymo. ē. vn̄ diuiſus ſa. ſū. ⁊ diuiſiuꝰ ua. uū .i. diuiſus vl̓ diuidēs. Et ꝑ cōpōnē īdiuiſus ſaſuꝫ. ⁊ īdiuiſiuꝰua. uū. Itē a diuido h̓ ⁊ hͨ diuiſibil̓ ⁊ hͦ levn̄ diuiſibil̓r aduer. ⁊ hec diuiſibilitas tis. ⁊ ꝑ cōpōnē indiuiſibil̓ le. īdiuiſibil̓r: ⁊ hec īdiuiſibilitas tātis. Diuidocōponit̉: vt ꝯdiuido dis. ⁊ cor. ui. ꝙ aūt antiꝗtꝰ vido dis.fuerit tertie ꝯiugatiōis: pꝫ ꝑ illū v̓ſū Catōnis. Hoc videne rurſus leuitatis crimīe dānes. qꝛ de. cor. ibi ī vide: cūimꝑatiuus ſcd̓e ꝯiugatiōis deſinat in e. ꝓductā.D iuiduus. a diuido dr̄ diuiduus dua. duū: qd̓ diuidit̉ veldiuidit̉. vn̄ hec diuiduitas tatis. ⁊ ꝑ cōpoſitioneꝫ indiuiduus dua. duum. ⁊ hec indiuiduitas tatis.D iuinꝰ. a diuus dr̄ diuinꝰ naͣ. nū. qd̓ ē deoꝝ: vel ꝑtinēs addeos: ⁊ dīni celeſtes: deificati. ⁊ dīni ꝗ tractāt d̓ deo: quimagis ꝓpͥe dn̄r theologi. Et dīni ꝗ dīnāt: qͣſi deo pleni:dīnitatē .n. ſe eē plenos ſimulāt. ⁊ aſtutia qͣdā fraudulēta hoībus futura ꝯiecturāt. Et a diuinꝰ ni. addita tās. fithͨ dīnitas tatis. ⁊ dīnitꝰ aduerbiū .i. ex dijs vel a deis factū. ⁊ dīno nas. v̓bū neu. cū oībꝰ ſuis cōpoſitis: ⁊ ꝑdu. ui.Et vt dic̄ Uarro quatuor ſunt gn̄a diuinatiōis. Uide inaeromantia ⁊ geomantia.D iuiſioſus ſa. ſum. .i. diuidioſus: in diuidia vide.D iuiſoriū rij. dr̄ cella ab alijs diuiſa: ⁊ dr̄ a diuido dis.D iuoltres viliſſime meretrices q̄ ſe ſuaqꝫ gr̄a numoꝝ prebent. Et dicunt̉ diuoltres quaſi deſiderium volētes: vl̓quaſi pro numo volūte. Uide in diouolares.D iuortium in diuerticulum exponit̉.D iurnus. a diu ẜm ꝙ accipit̉ ꝓ determīato ſpacio tꝑis dr̄diurnus na. nū. i. vniꝰ diei: vel durās ꝑ vnū diem.D ius diadium .i. diuinus ⁊ ſanctus: ⁊ dicitur a deus.D iutinus na. num. penul. cor. in diuturnus eſt.D iuturnꝰ. a diu ẜꝫ ꝙ accipit̉ ꝓ īdetermīato ſpacio tꝑis dr̄diuturnꝰ naͣ. nū. qd̓ hꝫ īdeterminatā ſignificationē tꝑis:ſic̄ diurnꝰ hꝫ determīatā. ⁊ diutinꝰ naͣ. nū. in eodē ſenſu.i. lōgus: ꝓlixus: diu durās: ꝯtinuās. ⁊ dr̄ diutinꝰ na. nū. adiu: ſic̄ diurnꝰ ẜꝫ Pug. Pap̄. v̓o dic̄. Diutina dicta ab eoꝙ diu durauerīt. Diuturna a ꝑpetuitate dcā qͣſi eterna.D iuulgo. a di ⁊ vl̓go gas. dr̄ diuulgo gas. gaui. gare .i. diuerſis mōis vl̓gare: publicare: oībꝰ notū facere ⁊ ſigīficare.D iuꝰ. a d̓s dr̄ diuꝰ ua. uū .i. deificatꝰ. ſꝫ d̓s ſꝑ ē. diuꝰ v̓o fit qͣſi ꝗ ex mortali fit īmortalis. vn̄ ẜꝫ Pap̄. diuꝰ dr̄ deus vl̓īꝑator ꝗ poſt mortē velut d̓s hr̄. Et ſcias ꝙ diuū ⁊ diuoqn̄qꝫ ponunt̉ aduerbial̓r. Subdiuo .i. ſub celo: vl̓ extretectū: ſub ſolo aere ⁊ nudo. Et cōponit̉ cū p̄pōne: ⁊ dicit̉ſubdiuus.DanteOodas dedi datū dare .i. dono: trado: ꝯcedo: partior. vn̄ h̓dator toris. ⁊ datꝰ ta. tū. vn̄ hͦ datio onis. ⁊ hͦ datū ti. Docōponit̉ cū ad. ⁊ dr̄ addodis. ⁊ cū ab: ⁊ dr̄ abdo dis. i. abſcōdere remouere: ⁊ cū cō. ⁊ dr̄ ꝯdo dis: qd̓ ꝯpōit̉. vt abſcōdo dis. ⁊ recōdodis. Itēdo ꝯpōit̉ cū circū: ⁊ dr̄ circūdo das. dedi. datū. Itē cū cretū: ⁊ dr̄ credo dis. ⁊ cū de: ⁊
Anſedr̄ d̓do dis. ⁊ cū ē. ⁊ dr̄ edo edis. ⁊ cū ī: ⁊ dr̄ īdodis. ⁊ cū pꝫ⁊ dr̄ ꝓdodis. ⁊ cuꝫ ꝑ ⁊ dr̄ ꝑdo dis. ⁊ cū pre ⁊ dr̄ p̄do dis. ⁊cū peſſū: ⁊ dr̄ peſſūdodas. ⁊ cū ob ⁊ dr̄ obdo dis. ⁊ cū re⁊ dr̄ reddo dis. ⁊ cū ſub ⁊ dr̄ ſubdo dis. ⁊ cū trās ⁊ dr̄ tradodis: ⁊ abijcit̉ ns. ⁊ cū venū ⁊ dr̄ venūdodas. ⁊ ex eiſdē cōponit̉ vēdo dis: qd̓ cōponit̉. vt diuēdo dis. Et noͣ odo ⁊ oīa cōpoſita traſeūt ad tertiā ꝯiugationē: exceptistribꝰ .ſ. peſſundo circūdo venūdo: q̄ remanēt ī pͥma. Itēoīa v̓ba cōpoſita ado q̄ ſūt tertie ꝯiugatōis faciūt p̄teritū in didi ⁊ ſupinū īditū. Cōpoſita tn̄ a ꝯdo: vt abſcōdo⁊ recōdo hn̄t duo p̄terita .ſ. in didi. ⁊ ī di. ſine gemīatiōe.⁊ duo ſupina .ſ. īditū. ⁊ ſuꝫ. Itē hͦ ſyllabada cor. ī hͦ v̓bodo das vbiqꝫ: ⁊ in v̓bo ⁊ ꝑticipio ⁊ in ſupino. vn̄ dd̓m eſtcircūdabā dare. datꝰ ⁊c̄. vt ſemꝑ da. corripiat̉ vbicūqꝫ īueniat̉ an̄ finē ī hͦ v̓bo. Ex hoc pꝫ ꝙ verecūdor daris. ⁊iocūdor daris nō ſūt cōpoſita a dodas: cū ꝓducāt a penul. in v̓bo ꝑticipio ⁊ ſupino. Itē ſcias ꝙ do dedi fac̄ ſupinū datū: ⁊ ſtēti ſtatū a. correpta. ⁊ eadē corripit̉ in cōpoſitōe: vt circūdatū ⁊ p̄ſtatū: vl̓ mutat̉ ī i. breuē: vt redditū ⁊ p̄ſtitū. Itē do cor. pͥmā in p̄terito: vt dedi cū cōpoſitis oībꝰ: vt circūdēdi. ſꝫ in alijs poliſyllabis d̓ ꝓducit̉penl̓. vt venūdet̉. vn̄ v̓ſus. In v̓bis dodas ſi ſint poliſyllaba dicas Ꝙꝛ de lōgat̉: ſꝫ da ſemꝑ breuiat̉. Preterituꝫdet̉ breuibꝰ tn̄ ⁊ breuiet̉. ¶ Hic tn̄ attēde ꝙ ſatiſdareacuit penl̓. ẜm vſuꝫ. cū deberet eā grauare cū ſit breuisſic̄ circūdare. Itē ꝯpoſita ado ⁊ monaſyllabis p̄pōnibꝰtertie ſunt ꝯiugatiōis vt trado dis. circūdo āt pͥme ꝯiugatōis ē: qꝛ circū diſſyllabū ē ⁊ magis aduerbiū qͣꝫ p̄pōvn̄ v̓ſus. Ad ternā trāſit doſi monaſyllabadent̉. Sꝫredit ad pͥmā diſſyllaba ſi ſocient̉. Itē vt dixi dedi preteritū cor. pͥmā: ſꝫ dedi īfinitiuus de dedo dis. ꝓdu. eardē. Un̄ ꝗdā. Multis ml̓ta dedi: que nūc cuꝑeꝫ mihi dedi. Et ſcias ꝙ do eſt v̓bū actiuū: tn̄ paſſiuuꝫ in pͥma ꝑſona p̄ſentis indicatiui .ſ. dor nō eſt in vſu ſic̄ nec for. Uideſupra in tertia ꝑte vbi agit̉ de v̓bo. Et ſcias ꝙ aliꝗd didari multipliciter ſicut dicam in liberalis.D oceo ces. cui. ctū. ⁊ hinc v̓balia. Doceo cōponit̉: vt addceo ces. i. valde vel abūdāter docere. Cōdoceo ces .i. ſildocere. Dedoceo ces. i. nō docer̄. Edoceo ces. i. valde docere: vl̓ extra ⁊ ſupra docere. Predoceo ces .i. an̄ docereDoceo ⁊ ab eo cōpoſita ſūt actiua: ⁊ faciūt p̄teritū ī cu⁊ ſupinū in ctū. ⁊ oīa cor. hāc ſyllabā do vbiqꝫ. ⁊ ꝯſtruit̉cū duobꝰ diuerſis accuſatiuis: vno d̓ſignāte rē ī quā traſit eoꝝ actus ⁊ altero deſignāte rē cuiꝰ reſpectu ille actrāſit in rē alteriꝰ accuſatiui: vt Doceo te grāmaticā: ẜHug. Quidā tn̄ dicūt ꝙ pͥmꝰ regit̉ ex naͣ trāſitōis: ⁊ alex vi cāe maͣlis. Uerba aūt q̄ regūt duos diuerſos accuſatiuos in his v̓ſibꝰ cōtinent̉. Flagito poſco peto doceorogo calceo celo. Induo ſuccingo moneo ſil̓ exuo iugAccuſatiuos varios copulāt ſibi binos. Inſtruo iugaſine quo res falſificat̉. Et oīa q̄ ſil̓ia ſunt illis: ⁊ q̄ ꝑtinead doctrinā: ad dep̄cationē: ⁊ ad obſecratōꝫ: vt Inſtructe bonos mores. Obſecro te multa. Oro te hoc. Ex qͣ anaͣ p̄dicta v̓ba regāt duos actōs duplex ē opīo poſita. ⁊pōt addi tertia ꝙ videlꝫ: p̄dicta v̓ba regant duos diueſos actōs ex naͣ trāſitiōis hac rōne. qꝛ ꝑtinent ad dn̄oiactus. Nā ꝗcūqꝫ docet agit duo. agit .n. in diſcipulū qudocet: ⁊ agit ī artē quā on̄dit: ⁊ iō duos actōs regūt. Sꝫqꝛ ille due trāſitōes ſūt diuerſaꝝ naͣrū nō debēt cōpulri: qꝛ vna trāſitio eſt depēdēs: altera ꝑficiens: ⁊ hec opimagis mihi placet. Paſſiua aūt p̄dictorū v̓boꝝ regunt̉vnū accuſatiuū: vt Tu doceris a me grāmaticamD ocibilis. A doceo ces. dr̄ h̓ ⁊ hec docibil̓ ⁊ hoc le. ⁊ ꝑcopā dr̄ h̓ ⁊ hec docilis ⁊ hoc le. Gr̄nt tn̄. Nā docilis eſdiſcipulus ꝗ facile docet̉. Nō .n. dr̄ docilis: qꝛ ſit doctꝰſꝫ qꝛ doceri pōt. Eſt .n. īgenioſus ⁊ ad diſcendū paratus.
O
H