Druckschrift 
Catholicon
Seite
120r
Einzelbild herunterladen
 

DeDante

⁊ eſt diripere diuerſis modis: vel in diuerſas partes rapere: vaſtare: diuellere.H irūpopis. pi. p̄tū. ex di. ⁊ rūpo pis: cōponit̉. ⁊ ē dirūꝑe indiuerſas ꝑtes rūꝑe: ſcīder̄: diuidere. vn̄ diruptꝰ pia. ptū.i. ſciſſus: diuiſus. Dan̄. 14. Et diruptꝰ ē draco penl̓. ꝓduNiruo ruis. rui. ex di. ⁊ ruo is cōponit̉: ⁊ eſt verbū actiuū: ⁊cor. ru. in ſupinis ⁊ eſt diruere: deſtruere: in diuerſas paO iruptus in dirūpo pis. vide. (tes ruere: euerter̄: d̓ijcer̄.O irus dira dirum. in dira dire vide.O irutū eſt ſupinū de diruo ris. ⁊ cor. penul. ſed diruptū ꝑpt. eſt ſupinū de dirumpopis.Nis ditis. a dito tas. dr̄ h̓ ⁊ hͨ dis ꝯͣ hͦ dite. gtō ditis .i. diuesſꝫ neutrū ī ſingulari nō ē ī vſu: vt Priſ. aſſerit. ⁊ cōparat̉vt dis tior. tiſſimꝰ. vn̄ dititer tiꝰ. tiſſime. aduer. Itē. h̓ diditis .i. pluto a ditādo: qꝛ nr̄is moribꝰ orbē ſuū ditat ẜmPug. Pap̄. v̓o dicit. Gis .i. diues: opulētus. h̓ ⁊ hͨ dis huius ditis ⁊ hoc dite debuit facere qd̓ ſingulare neutrumnō ē in yſu: ſꝫ plural̓r ditia. ⁊ Priſ. in. 6. li. dicit: In is deſinētia lōgā cuiuſcūqꝫ ſint generis latina: ablatas. ⁊ addita tis. faciūt gtm̄: vt hec lis litis. ⁊ hic ⁊ hec dis ditis. vn̄hi ⁊ he dites ⁊ hec ditia: cuiꝰ ntm̄ ſingularē neutrū ī vſunō īueni. deberet tn̄ ẜm analogiā hoc ditē eē. Nā in is. finire neutrū non pōt: ſupple ſi ſit declinabile: qd̓ dico ꝑꝑſemis: qd̓ eſt oīs ge. ſꝫ īdeclinabile. Statius. Optataqꝫ tēpla licee tot ditiā dona dabit ſacratis poſtibus.Dis grece latine dr̄ bis. Itē dis. ⁊ di. ſemꝑ īueniunt̉ in cōpoſitiōe. Cū ꝗbꝰ aūt dictiōibꝰ cōponat dis. ⁊ cū ꝗbus di.dictū ē ſupra ī pͥma ꝑte ī ca. de ſyllaba: vbi agit̉ de s.Diſcalcio as. qui. are .i. calciamenta extrahere. ⁊ cōponit̉ aDiſcedodis. ceſſi. ſcedere .i. in diuer­ (dis. ⁊ calciocias.ſam partē cedere. ⁊ cōponit̉ a dis. ⁊ cedo dis.Diſcepto ptās. p̄taui. ptare .i. diſputare: cōtēdere: vſurpareiudicare. ⁊ vt dicit Iſi. Iudex dictꝰ qͣſi ius dictans vl̓ dicens populo ſiue ꝙ iure diſceptet. Iure autē diſceptareeſt iuſte iudicare.D iſcerniculū li. penul. cor. ornamētū virginale: vt acus cūqua v̓go diſcernit ⁊ diuidit capillos. ⁊ dr̄ a diſcerno nisDiſcernonis. in cerno cernis eſt.D iſcerpo pis. pͥſi. p̄tū. diſcerꝑe v̓bū actiuū .i. diuerſis mōiscarꝑe .i. ſcindere: laniare: eueller̄. ex dis. ⁊ carpopis. cōpoD iſcerpſi p̄teritū de diſcerpopis (nit̉: a. in e. mutata.D iſcidiū dij. a diſcindo dis. hoc diſcidium dij .i. ſeꝑatio: diuortiū dictū ꝙ quis a pacto diſcēdat. vn̄ diſcidioſus ſa.ſum. qui frequēs eſt in diſcidijs: ⁊ qui diſcidia amat. pōtetiā dici diſcidiū a diſcidodis.Diſcintꝰ cta. ctū .i. delegatꝰ: remiſſus: īcōpoſitus a diſcingogis. qd̓ ē d̓ligare: qd̓ cōponit̉ adis. ⁊ cingo gis. Reg. lib. 3.ca. 22. Nō gloriet̉ accinctꝰ eque ⁊ diſcinctus.H iſciplina a diſco vel diſcipulus dr̄ hec diſciplīa ne. qꝛ diſcit plena: ⁊ ē diſciplina ī diſcipulo: doctrina ī magr̄o: facultas vel ꝓfeſſio vel ſcīa ī vtroqꝫ: ⁊ lꝫ ſint idē diſciplīadoctrīa ⁊ facultas: vel ꝓfeſſio: vel ſcīa: Scīa tn̄ ex diuerſitate ſubiectoꝝ accipit diuerſitatē vocabuloꝝ: vel ẜmquoſdā dr̄ diſciplīa a diſpliceo ces. qͣſi diſplicina: qꝛ diſcētibꝰ aliqn̄ diſpliceat. ⁊ īde diſciplino nas .i. docere: velv̓berare admonere: vl̓ caſtigare. ⁊ īde diſciplinatꝰ ta. tū.⁊ cōponit̉: vt indiſciplinatꝰ ta. tū. i. nō diſciplinatus.D iſcipularis in diſcipulus eſt.D iſcipulus a diſco ſcis. dr̄ h̓ diſcipulus li. ꝗ addiſcit ⁊ hinchec diſcipula pule. ⁊ hic diſcipulatus tus. tui. ⁊ hic ⁊ hecdiſcipularis ⁊ hoc diſcipulare. ⁊ diſcipulo las .i. diſcipulūdocere: erudire: vide in reſpōſum.O iſcoſcis. didici diſcitū ſcere .i. cognoſcere: vel ſciētiā accipere. Diſco cōponit̉: vt addiſco ſcis. addidici .i. valde diſcere cōdiſco ſcis .i. ſil̓ diſcere. dediſco ſcis .i. obliuioni trodere. ediſco ſcis .i. euidēter tradere: diſcere. rediſco ſcis.

120iterū diſcere. Et nota ꝙ diſco ⁊ cōpoſita ab eo hn̄t ſupinū: ſꝫ nō in frequēti vſu. vn̄ dicit Priſ. qn̄qꝫ diſco carere ſupīo. qn̄qꝫ dicit hr̄e. Itē ſcias ꝙ diſco ⁊ oīa ab eo cōpoſita faciunt p̄teritū didici: ⁊ ſupinū diſcitū. Item diſco pro cognoſcere actiuū eſt: ⁊ ſil̓r ab eo cōpoſita ẜm ꝙredolēt illā ſignificationē. Itē diſco ꝓ capere ſcientiamneutrū ē. ⁊ ſil̓r ab eo cōpoſita ẜm illa ſignificationē.D iſcoforus ra. rū. penul. cor. i. diſcū ferēs. vn̄ Hiero. in ꝓlogo Danie. Quū vero ad abacuc venerat: ⁊ de iudea adchaldeā raptum diſcoforum lectitabat.D iſcolor oris cōis ge. cōponit̉ ex dis. ⁊ color. ⁊ cor. co. videin color. Hiere. 22. Nluꝗd auis diſcolor hereditas meamihi. ⁊ vt dicit Pap̄. Diſcolor aliū colorē habēs mutatꝰa pͥmo colore: nō habēs colorē quē debet habere.D iſcolus la. lū. penl̓. cor. i. diſcors a ſcola. īdoctꝰ. idiota. illitteratꝰ: a ſcola diuiſus ⁊ diuerſus. ⁊ pōt cōpōi a dis. ⁊ ſchola. i. Petri. 2. Nō tm̄ bonis ⁊ modeſtis ſꝫ etiā diſcolis.Diſcooperio ris. ex dis. ⁊ cooperio componitur.D iſcordo das. vide in diſcors.D iſcors. cor. cōponitur cum dis. ⁊ dicitur hic ⁊ hec diſcorsdis. quaſi diuerſi cordis: vel qͣſi deorſum a corde alterius. vnde hec diſcordia die. ⁊ inde diſcordioſus ſa. ſum:Itē a diſcors diſcordo das. daui. dare. verbū neutruꝫ ⁊abſolutū .i. diuerſum cor habere. diſſentire.Diſcretio a diſcerno nis. hec diſcretio onis .i. diuiſio: ſcīadiſcuſſio: qͣrūlibꝫ reꝝ ꝯſideratio ad ꝗd tendant: ⁊ vt dicit ꝗdā poeta. Oībꝰ in rebꝰ ſūma res eſt diſcretio. Itemdiſcretio eſt attributio actꝰ. vel paſſiōis aliꝗbꝰ cū excluſione alicuius vel aliquoꝝ: vide in narratio ⁊ in zelus.D iſcrimē a diſcernonis. dr̄ hoc diſcrimē minis .i. ꝑiculuꝫvite. aliqn̄ diſcrimē ē capitis: aliqn̄ dr̄ differētia: ſeꝑatioin duo. vel ẜm Pap̄. Diſcrimen eſt ꝑiculuꝫ: diſtantia labor a diſcernēdo: qꝛ aliqn̄ duaꝝ reꝝ ſeꝑatio on̄dit q̄ cōiuncte eſſe pn̄t: vt in ornamentis mulierū. vn̄ diſcriminalia dicunt̉ q̄ diuidunt capillos ꝑ mediū frontemD iſcrimīal̓ a diſcrimē. dr̄ h̓ ⁊ hͦ diſcrimīal̓ ⁊ hͦ le. qd̓ diuidit: ⁊ hͦ diſcrimīale lis. ⁊ ſūt ꝓpͥe diſcrimīalia ꝗbꝰ crinesdiuiſi religant̉: qꝛ caput mulieris a viro diſcernāt vl̓ capillos īter ſe ẜꝫ Dug. vel vt dic̄ Pap̄. Diſcriminalia mulieꝝ capitis ornamēta dcā ꝙ caput mulieris a viro diſcernūt vl̓ crines diuidūt.(men: ⁊ cor. mi.D iſcrimino nas. naui. nare .i. diuidere ſeꝑare. ⁊ dr̄ a diſcriD iſcūbens tis. ge. oīs. i. ad diſcū ſedens ⁊ fercula ſumens:a diſcūbo bis. dicitur. vide in cumbo.D iſcurſim aduer .i. paſſim vel ſparſim a diſcurro ris. dr̄.D iſcurſo ſas. v̓bū fre. i. freq̄nt̉ currer̄. ⁊ format̉ a diſcurſuvltīo ſupīo d̓ diſcurro ris. curri. diſcurſū ſu. u. ī o. ꝯuerſa.D iſcus a ſcūs qd̓ eſt rotundū dr̄ h̓ diſcus diſci .i. ſcutella: q̄olim ⁊ ſcūs dicebat̉. ſic ⁊ diſcus a rotūditate. ſꝫ nūc diſcus dr̄: qꝛ ⁊ eſcas ⁊ fercula apponat: vel potius eſt ethidiſcus qͣſi dans eſcas. vn̄ hic diſculꝰ li. dimi. ⁊ diſcūbes:ad diſcū ſedēs. Et nota ꝙ diſcus ꝓprie eſt ſcūtella ⁊ nōmenſa: lꝫ ꝓ ea ponat̉ qn̄qꝫ ꝑ metonomiā. ⁊ a diſcꝰ dicieſt diſcꝰ ludus plūbee ſcūtelle ⁊ ipſa plūbea ſcūtella: qꝛſcā erat ad ſil̓itudinē ſcūtelle ⁊ ī aereꝫ ꝓijciebat̉: ꝗ ludnūc dr̄ ludꝰ ꝓijciēdi lapideꝫ. vn̄ Hora. in poetria. Indoctuſqꝫ pile diſcive trochive ꝗeſcit. Diſcus ēt dr̄ mappavel menſale. vn̄ ⁊ aīalia dicunt̉ apparuiſſe petro ī diſcoqd̓ alibi liber actuū apl̓oꝝ lintheū vocat. De p̄dcīs verſus. Diſcus ſcutellā: mēſaꝫ notat atqꝫ mappellā: vel ſic ⁊planiꝰ. Eſt diſcus ludus: diſcus quoqꝫ regia mēſa. Diſciſcutella tibi ſit diſcus quoqꝫ mappa.D iſcutio tis. cuſſi. ſū. v̓bū actiuū ꝯponit̉ ex dis ⁊ cutio tis.⁊ cor. cū. ⁊ eſt diſcutere ſubtil̓r īdagare: vl̓ qͣtere: diſiungere. Pōt etiā ꝯponi ex dis ⁊ quatio tis. vn̄ diſcuſſus ſaſū. ⁊ hͨ diſcuſſio onis .i. ſubtilis inꝗſitio vel examinatio.

D.