¶ DeDA.
D ina ne. eſt proprium nomen filie Iacob.⁊D inaſcia vt habet̉ in hiſtorijs ſuꝑ Gen̄. ca. de ortu regnorum dinaſciā egyptij ſummā poteſtatē vocant.D inodo das. pe. ꝓdu. cōponit̉ ex di. ⁊ nodo das. vide ī noD inoſco ſcis. noui. notū. dinoſcere .i. diſcernere. (dodas:diuerſis modis noſcere. ex di. ⁊ noſco. ſcis. cōponit̉. ⁊ nōhꝫ g. an̄ n. vn̄ Eccle. 4. In lingua .n. ſapiētia dinoſcitur.D ioceſis ſis. fe. ge. interp̄tat̉ gubernatio: ⁊ hͦ nō ẜꝫ ꝓpͥetateꝫ v̓bi vel ptātē: ſꝫ ẜꝫ effectū: ⁊ ē dioceſis ꝓpͥe baptiſmalis eccl̓ie territoriū ⁊ gubernatio. ⁊ dr̄ a dia qd̓ ē de: vel adia qd̓ ē duo ⁊ ceſio: qͣſi deciſio: qꝛ ſemꝑ decidit̉ ⁊ ſeꝑat̉D iogenes enis. ꝓpriū nomē vi (ab alia dioceſi. ⁊ cor. ce.ri: ⁊ cor. penul. ſicut ⁊ hermogenes genis.H iomēdes edis. pen. ꝓdu. ꝓpriū nomē ē cuiuſdā viri: ⁊ vtenarrat Pap̄. Diomedē pagani deū aſſerūt: cuiꝰ ſocios īaues cōuerſos ita ſe ludificare dicūt: vt ſuis .i. grecis colludāt: alienos v̓berēt: ⁊ ad tēplū diomēdis roſtro aquaꝫportēt. ſꝫ hoc vl̓ fingūt: vel ſi aquā portāt: vl̓ tale aliꝗd:ludificatiōibꝰ fit demonū: ꝗ eos a veri dei cultū abſtrahunt. Pu. ēt dicit. Diomedee aues dicte ſūt a ſocijs diomedis: quos ferūt fabule ī illas aues fuiſſe ꝯuerſos. Augu. ēt in. 18. li. de ci. dei. ca. 16. ſic dicit. Greci diomede fecerūt deū: quē diuinitꝰ irrogata pena ꝑhibēt ad ſuos nōreuertiſſe: eiuſqꝫ ſocios in volucres fuiſſe ꝯuerſos. Quīēt tēplū eiꝰ aiūt eē ī īſula diomedia: n̄ lōge a mōte gargano: ꝗ ē in apulia. ⁊ hoc tēplū circūuolare ⁊ īcolere has alites tā mirabili obſeꝗo: vt aqͣ īpleant ⁊ aſꝑgāt: ⁊ eo ſi greci venerīt nō ſolū ꝗetas eſſe verū ⁊ adulari. Si aūt alienos viderīt ſubuolare ad capita tanqꝫ grauibꝰ ictibꝰ: vtetiaꝫ ꝑimāt vulnerare. Nā grādibꝰ ⁊ duris roſtris ſatisad hec p̄lia ꝑhibent̉ armate. Et rn̄det Au. in eodē lib. c.18. Hec vel falſa ſūt: vel tā īuſitata: vt merito nō credantur. Firmiſſime tn̄ tenēdū ē oīpotētē deū oīa poſſe facere: q̄ voluerit: nec demōes oꝑari: niſi qd̓ ille ꝑmiſerit: cuius iudicia occulta ſūt multa: iniuſta nulla. Nec ſane demones naͣs creāt: nec aliꝗd tale faciūt: ſꝫ ſpētenꝰ q̄ a deov̓o ſūt creata cōmutāt vt videant̉ eē qd̓ n̄ ſūt. Et ſubditibidē Aug. Socij v̓o diomedis: qꝛ nuſqͣꝫ ſubito cōparuerūt: ⁊ poſtea ī illo loco aues apparuerūt: ꝑdētibꝰ eos vltoribꝰ angelis malis: in eas aues: q̄ pro illis ſunt occultē exalijs locis: vbi ē hoc genꝰ auiū: ad ea loca ꝑducte ac repēte ſuppoſite: credunt̉ eē ꝯuerſi. Ꝙ autē diomēdis tēploaquā roſtris afferūt ⁊ aſꝑgūt: ⁊ ꝙ blandiunt̉ grecigenis:atqꝫ alienigenas ꝑſequant: mirādū nō ē fieri demonū īſtinctu: quoꝝ ītereſt ꝑſuadere deū factū eē diomedemad decipiēdos hoīes: vt falſos deos cuꝫ veri dei iniuriaml̓tos colāt: ⁊ hoībꝰ mortuis: tēplis: altaribꝰ: ⁊ ſacrificijsque non niſi vni deo viuo ⁊ vero debentur: inſeruiant.vide in miraculum.Dione. a dian dr̄ dione .i. venꝰ: qꝛ pulchra ſit. vl̓ dcā ē diōea mr̄e ſua: q̄ ſil̓r dcā ē dione qͣſi duos nectēs ī amore. nōenī amor pōt expleri ſine duobꝰ. Uel dr̄ dione quaſi exduobꝰ nata: īde dioneꝰ nea. neū. i. venereꝰ. vn̄ Uirg. EcD ionimū ī noma ē. ce dionei ꝓceſſit ceſaris aſtrū.D ionyſius ſi. dictꝰ ē bachus. Et hīc plural̓r hec dionyſiadicunt̉ feſta bachi. vn̄ dionyſius dr̄ ꝗdaꝫ lapis fuſcus ⁊rubētibꝰ notis ſparſus ſic dictꝰ: qꝛ ⁊ ſi aque admixtꝰ ſittn̄ ꝯtritꝰ nimiū fragrat ẜꝫ Pu. Pap̄. v̓o ſic dic̄. Dionyſiagēma nigra mixtis notis rubeis. Itē dionyſius ſij. ꝓpriuꝫ nomē cuiuſdā doctoris ſcī ꝗ ariopagita a vico citatisin qua hītabat dictꝰ eſt: ⁊ īterptat̉ dionyſiꝰ vehemēterfugiēs vel eleuatꝰ. vel dr̄ dionyſiꝰ a dione qd̓ ē venus .ſ.dea pulchritudinis: ⁊ ſios qd̓ eſt deꝰ: qͣſi pulcer deo. veldr̄ a dionyſia q̄ ē q̄dā gēma nigra valens ꝯͣ ebrietatē: vtdicit Iſi. Fuit igit̉ vehemēter fugiēs de mūdo ꝑ ꝑfectāabrenūciationē. Eleuatꝰ ꝑ īternoꝝ ꝯtēplationē. pl̓cher
Antedeo ꝑ decorē v̓tutū. Ualēs pctōribꝰ ꝯͣ ebrietatē vitioꝝD ioſcorus ri. maſ. ge. penul. cor. i. iunius.D iota dr̄ vas vinariū duas aures .i. duas anſas hn̄s adiaqd̓ ē duo: ⁊ ota qd̓ ē auris. hͦ alio noīe dr̄ āphora: ⁊ ꝓduo. diota. vn̄ Greciſ. Auris otis tibi ſit: īde diota venit.D iotrepes pis. penul. cor. quidā hereſiarcha. ⁊ interpretaiſpecioſus inſulſus: vel decor inſaniens.D iouolares ſūt viliſſime meretrices parui ſtipēdū: vl̓ deouole ẜm Pap̄. vel he alio noīe dicuntur diuoltres: vtvidetur velle Hug. vt patebit infra.D iouole. in diouolares vide.D iplo. a dia qd̓ ē duo ⁊ plico cas. cōponit̉ diplo as .i. duplicare. vn̄ hec dipla ple .i. nota in teſtamētis ſignādis.D iplois. a diplo as. deriuat̉ hec diplois diploidis fe. ge. diplex veſtis: qꝛ ſit duplex amictus: ⁊ eſt veſtis militaris.Pſal. Sicut diploide confuſione ſua. ⁊ cor. i. ante d.D iplonia. a diplo plas. deriuat̉ hec diplonia nie .i. duplelocutio. ⁊ diplonius nia. niū .i. duplicatuꝫ. ⁊ hic diplonatarius .i. duplicator.D ipondius dij. ma. ge. duo pondera .ſ. genus ponderis exduobus aſſibus compoſitū. vn̄ in euangelio. Nōne duopaſſeres veneūt dipondio. Et ſciēdū ꝙ pondꝰ vna libravel vnꝰ as. eſt. vn̄ ⁊ dipōdiꝰ dictꝰ ē duo pondera due libre vel duo aſſes. ⁊ cōponit̉ a dia qd̓ eſt duo ⁊ pondus.O ipſa ſe fe. ge. ⁊ hͨ dipſas ſadis: ⁊ hͨ dipſis hꝰ ſis. vel ſidis.genꝰ ē ẜpētis: ⁊ īterptat̉ ſitibunda. vn̄ ⁊ latine dr̄ ſitula:qꝛ quē mordet ſiti fac̄ perire. Deutro. 8. In qͣ erat ẜpēsflatu adurēs ⁊ ſcorꝑio ac dipſas. vbi dicit gloſa. Dipſagenꝰ aſpidis q̄ latīe dr̄ ſitula quēcunqꝫ momorderit ſitꝑimit vl̓ perit: adeo ꝑua vt cū calcat̉ nō videat̉: cꝰ venenū an̄ extīguit qͣꝫ ſentiat̉: nec triſtitiā ſentit moriturꝰD iptica ce. fe. ge. tabula manual̓ q̄ ⁊ pugillaris dr̄ ⁊ ephimeris. vn̄ ꝗdā. Clerice dipticas lateri ne dēpſeris vnq̄⁊ d̓riuat̉ a dico cis. vl̓ diptica dr̄ a dia qd̓ ē duo: ⁊ thecaqd̓ ē poſitio: qͣſi duoꝝ theca .ſ. tabule due. Si .n. pl̓es ibiſint nō ꝓpͥe dr̄ diptica ẜm Pug. Pap̄. v̓o dic̄. Diptice tabule ꝗbꝰ corruptores amorē ſuū īſcribūt puellis. ⁊ ꝓdupti. vn̄ in decretis. 24. q. 2. ca. nōne ſane ꝓfert̉. circa p̄rcipiū dr̄. Et in ſacris dipticis ſcripſerūt. qd̓ glo. ibidē exponit dicēs. Diptice a dico cis. vn̄ Martial̓. Clerice dipticas ⁊c̄. Et dic̄ eadē gloſa poſtea ꝙ diptice ſūt colūnein quibꝰ imagines patrum in ſuo catalogo ponunturD iphthōgꝰ fe. ge. a dia qd̓ ē duo: ⁊ phthōgos ſanꝰ: īde dipthōgꝰ dr̄ cū due vocales iūgunt̉ ī eadē ſyllaba: nā ſingle vocales ſuas voces hn̄t. Quid āt ⁊ quot ſint diphthogi dixi ſupra in prima parte in ca. de diphthongis.D itotus ta. tū. penul. cor. alio nomine dicitur diaptotus.vnde diaptatus. vide ſupra vbi exponiturD ira re .i. furia. ⁊ dr̄ a durus: qꝛ ſit dura. ⁊ dicunt̉ ꝓpͥe eumenides vl̓ erinides ī īferno: furie ī terra: dire ī celoqͥtdeoꝝ ire. qꝛ ex ira deoꝝ ꝓueniūt. ⁊ eſt ethyª. nō ꝯponūtvel deriuatōis oſtēſio ẜm Pug. Pap̄. v̓o dicit. Dire detpenarum dicunt̉ malorum vltrices a dira tractum eſtD irꝰ ra. rū. i. crudel̓. reꝰ. īmiſericors: aſꝑ: atrox: d̓teſtabilioāt dr̄ dirꝰ qͣſi dīna ira īundatꝰ. ethymo. eſt. Propͥe at dr̄dirū qd̓ diuina īfert̉ ira. Dr̄ ēt dirus .i. magnꝰ. ⁊ ꝓdu. di.vnde ꝗdam. Blandicie pluſqͣꝫ dira venena nocentD irigo gis. rexi. verbū actiuū componit̉ ex di ⁊ rego gis.dicit̉ dirigo: qͣſi in diuerſam parteꝫ rego. ⁊ cor. ri. PſaDirige greſſus meos ⁊c̄.D irimo mis. em̄i. ptū .i. dīdere: ſeꝑare: ex di ⁊ emo mis. cōponit̉ īterpoſitar. cā euphonie: ⁊ mutat̉ e. ī i. ī pn̄ti: ⁊ cordi. Luca. in ꝗnto. Et non admiſſe dirimit fuffragia plebis. Quare di. cor. in dirimo ⁊ diſertꝰ dictū eſt ſupra ī qͦta ꝑte in ca. de metaplaſmo ⁊ ſiſtole. vide ēt in diſeriuiD iripio pis. pui. reptū. ex di. ⁊ rapiopis. cōponit ⁊ cori-