DeDante
malis pn̄t eſſe cōes ẜm Aug. vn̄ ꝗ iſtis geminis v̓tutibꝰcaret alas ad regnū celoꝝ nō hꝫ vn̄ volet. vide in charitas. ¶ Et ſcias ꝙ vt ꝗdā ꝓbabil̓r dicūt: ꝗlibet ſcūs ī patria plus diligit ſe qͣꝫ ꝓximū ēt ſe meliorē: ſꝫ de ꝯparatione propinquoꝝ ad extraneos: credo ꝙ ſimpl̓r loquēdovnuſꝗſqꝫ plus diligit extraneū meliorē qͣꝫ ꝯſanguineuꝫminꝰ bonū. qꝛ plus attēdit̉ ordo dilectiōis qͣꝫtū ad ꝓximitatē ad deuꝫ: qͣꝫ qͣꝫtum ad ꝓximitatē ad ſeipſuꝫ: qͣꝫuisvtrūqꝫ oporteat ꝙ attendat̉. vn̄ de eqͣl̓r bonis plus diliget ꝓximiorē: ſꝫ de īeqͣlibꝰ plus diliget meliorē. Iteꝫ vipicit Aug. qͣttuor diligēda ſūt: vnū qd̓ ſupra nos ē .ſ. deꝰ.alteꝝ qd̓ nos ſumꝰ. tertiū qd̓ iuxta nos ē .ſ. ꝓximꝰ. qͣrtuꝫqd̓ īfra nos eſt .ſ. corpꝰ. De ſcd̓o ⁊ qͣrto nulla p̄cepta dādaerāt .ſ. vt diligeremꝰ nos: vl̓ corpꝰ nr̄uꝫ. Precipit̉ aūt d̓sdiligi ⁊ ꝓximꝰ: vt aūt ꝗcūqꝫ ſe diligat: p̄cepto nō ē opus.quātūlibꝫ .n. hō excidat a charitate remāet illa dilectioſui ⁊ corꝑis ſui: qꝛ nemo vnqͣꝫ carnē ſuā odio hūit. Namviri iuſti: ꝗ corpꝰ ſuū cruciāt: nō corpꝰ: ſꝫ corruptiōes eiꝰ⁊ pōdus oderūt. Qd̓ aūt dictū ē in 2º ⁊ 4º i. de dilectiōenr̄i ⁊ corꝑis nr̄i nulla p̄cepta dāda eē intellige .ſ. ſpālia ⁊diuiſa: qꝛ cū illo vno .ſ. in dilectiōe ꝓximi iuxta nos exiſtētis totū ꝯtinet̉. ⁊ qꝛ id qd̓ nos ſumꝰ: ⁊ qd̓ īfra nos ē: adnos tm̄ ꝑtinēs naͣe lege diligimꝰ: q̄ in beſtijs ēt eſt. Ideo⁊ de illo qd̓ ſupra nos eſt: ⁊ de illo qd̓ iuxta nos diuerſa p̄cepta ſūpſimus. In quoꝝ altero huiꝰ qd̓ ſumus ⁊ illiꝰ qd̓infra nos ē dilectio ꝯtinetur. ⁊ vt gnaͣliter dicā noīe ꝓximi: quilibet viator. ⁊ ꝗlibet hō: vel angelus cōprehenſorꝯtinet̉. vide in ꝓximꝰ: ⁊ in zelus: ⁊ in amor: ⁊ in ſcādalū.¶ Itē de ꝑfectiōe charitatis vel dilectionis dicā in ꝑfectio ⁊ ī inimicus. Et ꝙ quū dr̄. Diliges ꝓximū tuū ſicutteipſuꝫ: tradit̉ ⁊ diligēdi rō ⁊ dilectiōis modus. Rō quideꝫ diligēdi tangit̉ ex eo ꝙ ꝓximꝰ noīat̉. ꝓpter hoc enīdebemꝰ alios ex charitate diligere. qꝛ ſūt nobis ꝓximi⁊ ẜm naͣleꝫ dei imaginē: ⁊ ẜm capacitatē glorie. Nec refert vtruꝫ dicatur ꝓximus vel frater: vt habetur Io. 4vel amicus: vt habet̉ Leuit. 19. Quia per omnia hec eadem affinitas deſignat̉. Modus aūt dilectionis tangit̉quū dicit̉: ſicut teipſum: qd̓ nō eſt ītelligenduꝫ qͣꝫtuꝫ adhꝰ ꝙ aliꝗs ꝓximū eqͣl̓r ſibi diligat: ſed ſil̓r ſibi: ⁊ hoc tripliciter. Primo ꝗdē ex ꝑte finis: vt aliꝗs diligat ꝓximūꝓpter deū: ſic̄ ⁊ ſe ipſuꝫ: ꝓpter deum dꝫ diligere: vt ſic ſitdilectio ꝓximi ſcā. Scd̓o ex ꝑte regule dilectionis: vt .ſ.aliꝗs nō ꝯdeſcēdat ꝓximo in aliquo malo: ſꝫ ſolū in bonis: ſicut ⁊ ſue volūtati ſatiſfacere dꝫ hō ī bonis: vt ſic ſitdilectio ꝓximi iuſta. Tertio ex parte rōnis dilectionis:vt .ſ. aliꝗs non diligat ꝑꝑ ꝓpriā vtilitatē vel delectationeꝫ: ſꝫ ea rōne ꝙ velit ꝓximo bonū: ſicut vult bonū ſibiipſi: vt ſic dilectio ꝓximi ſit v̓a. Nā cū ꝗs diligit ꝓximūꝑꝑ ſuā vtilitatē: vel delectationē: nō vere diligit ꝓximūſꝫ ſeipſuꝫ. ¶ Uolo ēt te ſcire ꝙ deū debemꝰ diligere extota mēte ⁊ ex tota memoria: vt abſit obliuio: ⁊ ex totocorde .i. ītellectu: vt deſit error. ex tota aīa .i. volūtate: vttollat̉ oīs ꝯͣria affectio ẜꝫ Aug. Uel ex toto corde .i. ſapiēter. ex tota aīa .i. dl̓citer. ex tota mēte .i. fortiter diligi dꝫdeꝰ. Itē qꝛ īmēſus ē deꝰ: ſine mēſura diligēdus ē deꝰ: vtcū eū multū diligimꝰ parū nos diligere fateamur. Nulluſqꝫ locus in nobis remaneat vacuus: ꝗ dei dilectionenō repleat̉: ſed mēs: lingua: manus eius dilectionē reſonent. Scias etiā ꝙ qꝛ q̄libet pars ē īꝑfecta ī ſeipſa: ꝑfectionē aūt hꝫ in ſuo toto. iō ēt naͣli amore pars plus tendit ad ꝯſeruationē ſui totiꝰ qͣꝫ ſuupſiꝰ. vn̄ naͣl̓r hō opponit brachiū ad defenſionē capitis: ex quo pēdet ſalus totius. ⁊ īde eſt etiā ꝙ particulares hoīes ſeipſo morti exponūt ꝓ ꝯſeruatiōe cōitatis: cuiꝰ ipſi ſūt pars. Quia gͦ bonū noſtrū in deo ꝑfectū ē: ſic̄ in cā vl̓i pͥma ⁊ ꝑfecta bonoꝝ: iō bonū in ipſo eē magis naͣl̓r cōplacet qͣꝫ in nobis.
⁊ ideo etiā amore amicitie naͣl̓r deus plus ab hoīe ſeip̄odiligitur: ⁊ quia charitas naturam perficit: ideo etiaꝫ ẜꝫcharitatem deū ſupra ſeipſum homo diligit: ⁊ ſupra oīaalia particularia bona.D ilema. a dia qd̓ ē duo ⁊ lema vorago cōponit̉: vt hͦ dilema matis. quedā argumētatio: que a ꝗbuſdā vocat̉ cōplexio: qꝛ vndiqꝫ cōplectitur aduerſariū. a ꝗbuſdā verocornutꝰ ſyllogiſmꝰ: ⁊ dr̄ dilema qͣſi duplex vorago: qꝛ dupliciter .i. vtriqꝫ vorat aduerſariū. Quācūqꝫ partē eniꝫꝯcedat voraginē .i. īcōueniēs incurrit: ⁊ ꝑdu. le.Dilibuit .i. vnguento vnxit: per di. ſcribit̉. Dilibuntur oleovnguntur. vide in dilibuo buis.D iligo gis. lexi. lectū .i. amare: ⁊ cōponit̉ a di. ⁊ lego gis. ⁊ ēamare ꝓpͥe ī malo: diligere in bono. vn̄ h̓ dilectus ctus.tui. ⁊ dilectꝰ ta. tū. ⁊ hͦ dilectio onis. ⁊ h̓ ⁊ hͨ diligēs tis .i.ſtudioſus. ſedulus. ⁊ cōparat̉ diligēs tior. ſimꝰ. vn̄ diligēter tius. tiſſime. aduer. ⁊ hͨ diligētia tie. vide in dilectio.D ilituit .i. latuit: inde diliteſcere .i. latere ẜm Pap̄. ⁊ cōponitur a di. ⁊ lateo tes. ⁊ declinat̉ diliteo tes. ⁊ cor. li.D iluceo ces. ex di. ⁊ luceo ces. ⁊ ꝓdu. hanc ſyllabā lu. videin luceo luces.D ilucide aduer .i. diſcrete: plano ſermone: euidenter.D ilucido das. ex di. ⁊ lucido das. in lucido vide.Dilucidꝰ da. dū .i. elatus ⁊ apertꝰ ꝯparat̉: vt dilucidꝰ diordiſſimus. vn̄ dilucide dius. diſſime. aduer. ⁊ deriuatur adilucido das. qd̓ cōponit̉ a di. ⁊ lucido das.D iluculaſcit .i. diluceſcere incipit.D iluculū li. pen. cor. tp̄s illud cum īcipit parua lux eſſe ⁊ anocte diuidi. ⁊ dicitur a diluceo ces. ẜm Hug. Pap̄. v̓oſic dicit. Diluculum aurora.D iludiū dij. locus. vbi diuerſi ludi. exercent̉: vel ludꝰ diuiſus ⁊ diuerſus ab alio. vn̄ Hora. in ep̄i. Diſplicet ille locus: clamo ⁊ diludia poſco. ⁊ cōponit̉ a di. ⁊ ludus.D ilutus ta. tuꝫ. a diluo is. dr̄: ⁊ ē dilutꝰ diſtēperatꝰ liꝗdus:vel ꝑꝑ liꝗditatē diuiſus. ⁊ ꝯparat̉ ẜm ꝙ eſt nomen. Itadilutꝰ in oī ſignificatione ſui v̓bi īuenit̉: ⁊ ꝓdu. lu. vndePerſius: Dilutas querit geminet qꝛ fiſtula guttas.D iluuiū uij. cathacliſmꝰ: nimia aqͣꝝ iundātia: l̓ d̓ſtructio:⁊ ꝓpͥe ex nimia īundātia aqͣrū: ſic dictū. qꝛ aqͣruꝫ cladeoīa q̄ īundauerit diluat .i. cōmiſceat ⁊ deſtruat. ⁊ d̓riuat̉D imēſus ſa. ſū. vide ī dimetior tiris. ¶ (a diluo is.D imētior tiris. dimētitꝰ vl̓ dimēſus ſuꝫ. ex di ⁊ metior tiris. ꝯponit̉. ⁊ ē dimetiri diuerſis modis mētiri. vn̄ dimēſus: dimēſio onis. vn̄ h̓ ⁊ hͨ dimēſional̓ ⁊ hͦ le. ad dimēſionē ꝑtinēs ⁊ fac̄ futuꝝ īdicatiui ī ar. lꝫ ſimplex ſuū īueniat̉ ī bor. vt mētibor. vn̄ ꝓph̓a. Exultabo ⁊ diuidā ſicchimā ⁊ ꝯuallē tabernacl̓oꝝ dimētiar. Et ī euāgelio dr̄.Eadē ꝗppe menſura qua mēſi fueritis remētiet vobis.D imico cas. caui. in mico cas. vide. ⁊ cor. mi.D imidio as. ex di. ⁊ medio as. vide in medio as.Dimidius. a di ⁊ mediꝰ cōponit̉ dimidius dia. diū. vn̄ hecdimidietas tatis.D imīuo nuis. nui. nutū. ꝑ vnū m. a di ⁊ mīuo ꝯpōit̉: ⁊ tūcīportat dīmiutōeꝫ. Itē dīmīuo is. ꝑ duo. m. ⁊ tūc ꝯpōit̉a dis ⁊ mīuo .i. ī diuerſas ꝑtes mīuo. Nā ſic̄ dic̄ Priſ. inpͦ maioris. S. trāſit in m. vt dīminuo ꝓ diſmīuo. Terētiꝰ in adelphis. Dīminuet̉ tibi cerebrū. vide in mīuo is.D iminutiuū. a diminuo is. dr̄ diminutiuꝰ ua. uū. vn̄ qd̓dāgenꝰ v̓boꝝ eſt dictū diminutiuū: qꝛ diminutionē actusſui v̓bi ſignat. De quo dcm̄ ē in tertia ꝑte in tractatu deſpēbus v̓boꝝ. ⁊ qd̓dam genus noīuꝫ dr̄ diminutiuū. dequo dixi in tertia ꝑte in tractatu de ſpēbus nominuꝫD imitto tis. miſi. miſſū. cōponit̉ ex di ⁊ mitto tis. ⁊ eſt dimittere diuerſis modis mittere: vel in diuerſas partes⁊ dimittere .i. parcere: indulgere: cōdonare: ⁊ eſt etiā dimittere: differre: derelinquere.