Druckschrift 
Catholicon
Seite
117v
Einzelbild herunterladen
 

Dein ſacerdote cōſecratio: ita in diacono miniſterij diſpenſatio habet̉. ⁊ declinat̉ etiā hic diaconꝰ ni. ⁊ hic diaconvl̓ diacones nis. vn̄ hic diaconatꝰ tus. tui .i. offm̄ vl̓ ordodiaconi. ⁊ cōponit̉ cū ſub vel hypos: vl̓ archos: ⁊ dr̄ ſubdiaconus: hypodiaconus: archidiaconꝰ. Et ſcias ꝙ cōpoſita inueniunt̉ declinata tot modis: ſic̄ ⁊ ſimplex. Addiaconū ꝑtinet aſſiſtere ſacerdotibꝰ: ⁊ miniſtrare in oībꝰque agunt̉ ī ſacr̄is xp̄i .ſ. ī baptiſmate: ī chriſmate: ī patena: ⁊ ī calice: oblatiōes quoqꝫ inferre ⁊ diſponere in altari: cōponere etiā mēſaꝫ dei: ⁊ veſtire. cruce ferre. ⁊ p̄dicere euāgeliū ⁊ epiſtolā. Nā ſicut lectoribꝰ vetus teſtamētum: ita ⁊ diaconibꝰ nouū predicare p̄ceptuꝫ eſt.D iadema. a dia qd̓ eſt duo ⁊ demo mis. ꝯponit̉ hoc diadema tis .i. regia corona: qꝛ duo demat .ſ. pͥncipiū ⁊ finem. ⁊differt a ſerto ⁊ corona: qꝛ ſertū ē qd̓ fit de floribꝰ īſertisCorona dr̄ ꝗlibet circulus capitis de quocūqꝫ metallo.Diadema v̓o tm̄ de auro ⁊ lapidibꝰ p̄cioſis. Uel diadema cōponit̉ a dia qd̓ ē duo ⁊ demas qd̓ ē ornās: qꝛ vtrāqꝫ partē capitis ornat: vel diadema cōponit̉ a dia qd̓ eſtde. ⁊ demos qd̓ ē ꝯiūgere vel ligare: qꝛ tale ornamētū incircūactis extremitatibꝰ retro aſtrīgit̉: ⁊ poſtea ligat̉: ⁊ ēregū ⁊ matrōarū ornamētū. vn̄ v̓ſus. Uirgīs ē ſertū cleriqꝫ corona: poete Laurea. rex geſtat diadema vl̓ īduꝑotor. Mach̓. li. i. c. ii. Et īpoſuit duo diademata capiti ſuo.D iaforoſis. vide in qͣrta ꝑte in ca. de coloribꝰ rhetoricis.D ialectica. a dia qd̓ ē duo ⁊ logos qd̓ ē ſermo dr̄ hec diale-ctica ce. qͣſi dualis ẜmo: qꝛ dialectica diſputatio tota verſat̉ ⁊ finit īter duos .ſ. īter opponētē ⁊ rn̄dentē. nō enī eſtibi neceſſarius iudex tertiꝰ: vt in cauſis agēdis. vl̓ dr̄ dialectica a dia qd̓ ē de ⁊ lectos qd̓ ē dictio: qꝛ in ea diſputatur de dictis: ⁊ ẜꝫ hoc dꝫ ſcribi dia ꝑ i. latinū. vl̓ dr̄ diale.ctica a greco v̓bo dialegiſte qd̓ ē diſputare: īde dialectica qͣſi ars diſputatoria. vnde dialecticus ca. cum.D ialis. a dies dr̄ hic ⁊ hec dialis: ⁊ hoc le. vt dialis cibus .i.quotidianus. vn̄ dictus eſt dialis ſacerdos iouis.D ialiton quoddam ſcema eſt. vide in quarta parte in tractatu de ſcēmate.D ialogus gi. penul. cor. i. dualis ſermo .ſ. qui verſatur interduos: ⁊ dicit̉ a dia quod eſt duo ⁊ logos ſermo.D iamas antis. maſ. ge. lapis ē p̄cioſus: ⁊ hꝫ n. in obliꝗs: ſednō ī ntō. vn̄ dr̄ ī doctrinali. Ex. as. eſt atis. elephas: gigaſqꝫ dāt antis. Et diamas adamas: ⁊c̄. ⁊ cor. pe. diamas.D iamētrū tri. ge. neu. vl̓ hec diametrus tri. vl̓ diamētros:⁊ ī maſ. ge. īuenit̉ h̓ diamēter tri .i. recta linea ꝑ cētrū ducta ī duas eqͣles ꝑtes circulū diuidēs: ⁊ dr̄ a dia qd̓ ē duo⁊ metros qd̓ eſt mēſura. ⁊ cor. me. naͣl̓r vide in terra.D ian grece: latine dicitur lux vel claritas.D iameron ge. neu. ē genꝰ liquoris medicīalis a ſucco mori dictū: ex quo ꝯficit̉. ⁊ cōpo. a dia qd̓ eſt de ⁊ morus.D iana. a dian̄ ⁊ neos qd̓ ē nouū cōponit̉ hec diana ne. qͣſinoua lux vel claritas. Eſt enī luna que ſingulis mēſibusfacta hebes: ſingulis mēſibꝰ a ſole lumē accipit: ⁊ ſic ſemper videt̉ eiꝰ lux ⁊ claritas noua. Sil̓r hoc nomē ꝯgruitei ẜꝫ ꝙ p̄eſt beſtijs. Clareſcit enī magna claritate: qꝛ flore v̓ginitatis: vel qꝛ ipſa ē lumīare minꝰ: qd̓ p̄eſt nocti: inqua diſcurſuꝫ ſuū habēt bruta aīalia: ſicut hō in die. vn̄dicit ꝓph̓a. Poſuit tenebras ⁊ facta eſt nox: ortus ē ſol:⁊ in cubiculis ſuis collocabunt̉. Ul̓ diana dr̄ a dianeonqd̓ eſt diuiſio tenebrarū: qꝛ radijs lunaribꝰ tenebre ſiluarū ſeparant̉. vel dr̄ diana quaſi duana: qꝛ ip̄a eſt luna:⁊ luna die ac nocte apparet. Ipſa ē ⁊ lucina qꝛ luceat: vl̓qꝛ lucē p̄beat naſcētibꝰ. Eadē ⁊ triuia: qꝛ tres hꝫ vias .i.ptātes. vn̄ ⁊ tribus fingit̉ figuris. Eſt enī diana in ſiluis:luna in celo: ⁊ ꝓſerpina in inferno ẜm poetas.D iapente .i. de ꝗnqꝫ: a dia quod eſt de ⁊ penta quinqꝫ.O iapbonia. a dia qd̓ eſt de. cōponitur cū phone. quod ē ſo-

nus. ⁊ dicitur diaphonia diſſonantia vocum.D iapſalma. ex dia qd̓ ē duo ⁊ pſalmꝰ. ꝯponit̉. hͨ diapſalmame .i. diuiſio pſalmi. ⁊ volūt ꝗdā hoc eē hebreū: ⁊ ſignatꝙ illa ꝗbus īterponit̉ ſempiterna eē ꝯfirmat. Alij volūteſſe grecū: ⁊ ſignat interuallū pſallendi: vt pſalma ſit qd̓pſallit̉. diapſalma v̓o interpoſitū in pſallēdo ſilētiuꝫ. Etſicut ſimpſalma dr̄ vocis copulatio in cantando: ita diapſalma diſiūctio eius vbi q̄dā reꝗes dinſticte continua.tionis oſtēdit̉ .ſ. pauſatio. vn̄ dicit Caſſiodorus. Eſt diapſalma ſermonū rupta cōtinuatio: docēs vbicūqꝫ repertum fuerit ꝑſonarū fieri mutationē. Hieronymꝰ tn̄ confirmat diapſalma cōtinuationē eſſe ſpūſſancti.D iaptotus. a dia qd̓ eſt duo ⁊ ptotos qd̓ eſt caſus cōponit̉diaptotus ta. tum. vel diptotus ta. tu .ſ. nomen: quod invno numero: ⁊ ī vno genere: hꝫ tm̄ duas diuerſas terminationes in diuerſis caſibus: vt tabi tabo.D iaria rie. iugis vētris curſus ſine vomitu: ⁊ dicit̉ a dies.Itē a dies dicit̉ hoc diariū rij. cibꝰ diei vel p̄ciū. vn̄ Pora. Cū ſeruis vrbana diaria rodere mauis. Et Greciſmꝰ.Sunt qui ſufficiunt in luce diaria ſumptus.D ias diadis fe. ge. i. binarius: ⁊ dicitur a dia quod ē duoD iaſyntaſtica. ſynteſis quod eſt conſtructio componit̉ cūdia qd̓ eſt de ⁊ dicit̉ diaſyntaſticus ca. cum .i. de conſtrictione tractans. vn̄ ⁊ diaſyntaſtica illa pars Priſ. dicit̉vbi tractatur de conſtructione: ⁊ cor. ſti.D iaſirtos. vide ſupra in qͣrta ꝑte ī tractatu d̓ colo. rheteD iaſtaſis. dia qd̓ ē duo ꝯponit cū ſtaſis qd̓ ē ſtatꝰ: ⁊ dr̄ diaſtaſis .ſ. diſſenſio aīorū: qd̓ ꝗdā ſeditionē vocant.D iaſtole q̄daꝫ ſpēs metaplaſmi q̄ alio nomine dicit̉ extaſis. vide in quarta parte. in ca. de metaplaſmo.D iatim aduer. vide in dietim.D ibellum li. i. ſecundum bellum.Dica ce. fe. ge. tabula vel cautio vel charta ꝓprie vbi cortinet̉ ſūma debiti: ⁊ noīa debitoꝝ vel debentiuꝫ: ⁊ ponitur pro qualibet parte charte. ⁊ dr̄ a dico. cis.Dicacitas tis. fe. ge. breuis ⁊ acuta dictio ad hoīum riſus.vl̓ īmoderata vl̓ ml̓ta locutō. ⁊ dr̄ a dicax cis. qd̓ ē loqͣꝫDicaculus la. lū. i. aliquātulū dicax. vn̄ Plautus. Dicacula inꝗt eſt meretrix ⁊ deriuat̉ a dicax cis. ⁊ cor. cu.D icax. a dico cis. dr̄ hic ⁊ hec ⁊ hoc dicax cis .i. facetus: v.banus: vel qui verbis bn̄ loquit̉ .ſ. facundus loquax: velqui īmoderate vel multuꝫ loquit̉. ⁊ cōparat̉ dicax ciorciſſimꝰ. vn̄ dicaciter cius. ciſſime. aduer. ⁊ hec dicacitastatis. ⁊ cor. i. ante c. ſicut veridicus: maledicus.Diceriū rij. eſt verbum iocoſe dictum. ⁊ dicit̉ a dictum.Dicio onis. vide in dictio per ct.Dico cas. caui. care .i. cōpulare: ⁊ dico cās. i. cōſecrare. ⁊ eſthec ſignificatio tracta ex p̄miſſa: tūc .n. ꝯſecrata ē eccl̓iaqn̄ cōpulata eſt deo. Itē dico cas. i. voueo es. ⁊ cōponitvt abdico cas. dedico cas. īdico cas. p̄dico cās. Et ē actiuū dico cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis: ⁊ d̓riuat̉ a dico cis. qd̓ ꝓdu.pͥmā: ſed dico cas. eā cor. vn̄ v̓ſus. Qui dijs tēpla dicāt: q̄ſunt hi dij mihi dicāt. In Greciſ. aūt dr̄. Illa dico ſignatcōfirmo copulo ſacro. Itē ꝗdaꝫ. Primo dico lego tertisdico lego. ꝗ verſus vtrorūqꝫ verboruꝫ .ſ. tam lego gis. qͣꝫlego gas. qͣꝫ dico cis. ⁊ dico cas. differentiā oſtenditDico cis. xi. ctū. cere. ſemel eſt: memorari pluries. Iteꝫ dicere accipit̉ ꝓ ſignare vel intelligere. vn̄ dictio diciturqꝛ dicat aliquid .i. ſignificet vel intelligi faciat. vnde dictionare .i. dictiones cōiungere ad conſtructionē orationis faciendā. Dico componit̉ vt addico cis .i. deputaredeſtinare: aſcribere: ⁊ ꝯſtrīgere. vnde addictus cta. ctu..i. deputatus: aſtrictꝰ. Hora. Nullus addictus iurare inverba magiſtri. Iteꝫ cōdico cis .i. ſimul dicere: quaſi cōdere vel ſtatuere: vel decernere vbi nō vnus ſꝫ plureidicunt: vel vbi vnus plura dicit. Item cōtradico cis. a