ſcriptura ꝑpendat: ꝙ nō ſint p̄pōnes. īſtitutū ē vt duo. ij.ſcribant̉ ibi: ſꝫ tm̄ ꝓnūciet̉ vnū. vel de ꝯſuetudine antiquoꝝ. Golebāt .n. veteres geminare vocalē lōgā qͣꝫtumad ſcripturā: lꝫ tm̄ vnū ꝓnūciarēt: nec fiebat illa gemīatio ſcripture: niſi vt ſcriptura vocalis ꝓducta eē oſtēderet̉. In hoc gͦ ſequēdo veteres ſeruamꝰ antiquā ꝯſuetudineꝫ: ⁊ ſcribimꝰ dij ⁊ dijs ꝑ duas vocales: ⁊ ꝓnūciamvnā tm̄. ⁊ ſil̓r in ntō dtō ⁊ abltō pluralibꝰ iſtius ꝓnoīs isea. fit ſynereſis .i. ꝯglutinatio ei. in i. ⁊ tn̄ ſcribunt̉ ibi duoij. lꝫ tm̄ vnū ꝓnūciet̉: ⁊ fit talis ſcriptura p̄dictis duabꝰde cauſis .ſ. vel de ꝯſuetudīe antiquoꝝ p̄dicta: vl̓ cā dr̄iead is. ⁊ i. v̓bū īperatiui modi ẜꝫ Bu. vide in tertia partevbi agit̉ de dtō ſcd̓e decliatiōis. Magr̄ aūt Bn̄. dicit ꝙdiereſis ē diuiſio vniꝰ ſyllabe in duas. Per hāc figuraꝫſumit̉ biſſyllabe hoc nomē dij: qd̓ eſt monoſyllabū in hͦverſu vſuali. Scribe dij lege di ſi vis vrbanꝰ hēri. Et ſignificat multa deꝰ: ſicut pꝫ in his v̓ſibꝰ. Gat naͣ deū: datgr̄a: dat dn̄atꝰ. Eſſe deos error ē: ſimulacra reatꝰ. Iuſtushō fert̉ d̓s: angelus ⁊ pr̄ almꝰ. Spiritꝰ ille malus: deꝰ eſtqn̄qꝫ vocatꝰ. Scire ēt te volo ꝙ Damaſce. 12. ca. i. li. dic̄.Theos .i. deus dr̄: vel ab eo qd̓ ē theim .i. currere vel fouere vniuerſa: qꝛ .ſ. ꝑ oīa vadit oīa ſaluās ⁊ ꝯtinēs. vl̓ abetheꝫ qd̓ ē ardere: qꝛ d̓s nr̄ ignis ē ꝯſumēs oēꝫ maliciā.Deut. 4. vel dr̄ a theaſte qd̓ eſt ꝯſiderare vel videre: qꝛoīa videt. Nulla euꝫ latēt qꝛ oīuꝫ ē ꝯtēplator. vide in genū: ⁊ himen ⁊ in iuppiter: ⁊ in creo: ⁊ in credo. ¶ Et ſciasꝙ quū dr̄ d̓s d̓s. eſt ibi geminatio. ſꝫ nō cōpoſitio: qꝛ tātūvalet geminatio iſta ſi ē ꝯpoſitio quātū ſi nō ē ꝯpoſitio⁊ iō quū nihil mutet talis cōpoſitio īutilis eſt ⁊ recuſanda. ¶ Itē ſcias ꝙ deus īcōmutabil̓r ſemꝑ in ſe exiſtensp̄ſentialiter: potētialiter: eſſentialiter eſt in omni naͣ ſiue eſſentia: ſine ſui diminutione ⁊ in loco omni ſine circūſcriptione ⁊ in omni tꝑe ſine mutabilitate: ⁊ iō in ſanctis ſpiritibus ⁊ aīabus eſt excellentius .ſ. ꝑ gr̄am habitans: ⁊ in hoīe xp̄o excellētiſſime: in quo plenitudo diuinitatis habitat total̓r: vt ait apl̓us. Itē ſicut dicit Augu.Deꝰ ē oībꝰ rebꝰ cā eſſendi: ordo viuēdi: ratio ītelligēdi.Itē ſicut dicit Greg. in. 17. moraliū. Sūt pleriqꝫ ita hebetes ꝙ formidare neſciāt: niſi ꝙ corꝑal̓r vident. vn̄ fit vtdeū nō metuāt: quē videre nō pn̄t. Sꝫ ꝗs de deo iſta vl̓deſipiēs ſuſpicet: ꝗ nimirū quū ſit ſemꝑ oīpotēs ſic intēdit oībus: vt aſſit ſemꝑ ſingulis: ſic adeſt ſingulis: vt ſil̓oībus vnqͣꝫ deſit. nā ſi quoſdā peccātes deſerit: ijſdē tn̄ipſis adeſt ꝑ iudiciū. ꝗbꝰ deeſſe cernit̉ per adiumētū. ſicitaqꝫ exteriora circūdat: vt īteriora īpleat: ſic īteriora īplet: vt exteriora circūdet. ſic ſūma regit vt ima nō deſerat. ſic imis pn̄s ē: vt a ſuꝑioribꝰ nō recedat. ſic latet ī ſuaſpē: vt tn̄ cognoſcat̉ in oꝑatiōe. ſic cogͦſcit̉ ī ſuo oꝑe: vt tr̄cōprehēdi nō valeat a cōgͦſcētis eſtimatiōe. vide ī p̄ſcio⁊ in ꝑſona. Itē qͣliter deus ſit in oībus creaturis eēntialiter: ⁊ ab eoꝝ ſordibus nō cōtaminet̉: dicā in ſol.i euterogamīa. Deuteron cōponit̉ cū gamos qd̓ eſt vxor:vel nuptie. ⁊ dr̄ hec deuterogamīa mīe .i. ſcd̓a gamos .ſ.ſcd̓e nuptie. Eedē dicunt̉ digamia ⁊ bigamīa.O eutron grece latine dicitur ſcd̓m ⁊ nomia vel noma lex.vnde quidaꝫ liber dictus eſt deuteronomiū mi. i. ſecunda lex: qꝛ replicat ea que dicta ſunt: ita tamē ꝙ videturnoua lex ⁊ eſt prefiguratio euangelij.H euteronomiuꝫ mij. in deuteron eſt. Inuenitur etiā deuteromius. vnde in Aurora dicitur. Hoc nomen deuteromius lex eſſe ſecunda.H euteroſis ſis. fe. generis .i. nouitas. ⁊ dicitur a deuteron.Dextera. a do das dicit̉ hec dextera re. qd̓ ꝑ ſyncopā dicit̉be xtra tre. qꝛ ipſa pignus pacis ⁊ teſtis fidei ſolet dari:vel qꝛ ea damꝰ. ⁊ a dextera dicit̉ dexter tra. trū i. ex dextra parte exiſtens: vel bonus: ꝓpicius: ꝓſper: ⁊ cōparat̉

dexter terior. timus. qd̓ regulariter deberet facere dexeterrimus: ſed irregulariter format̉: ſicut ſiniſtimus.D extimus in dextra eſt.D extralia ornamenta quedam que ſunt cōmunia viris ⁊feminis larga ⁊ ampla ⁊ ante manicas portantur: ⁊ iunguntur vno clauo: ⁊ dicuntur a dextera.D extralis. a dextra dicit̉ hic ⁊ hec dextralis: ⁊ hoc dextrale. vnde dextralis dicit̉ ſecuris dextre habilis.D extrarius rij .i. equus a dextera: qꝛ per dexterā ducitur.D extro as. aui. dr̄ a dextera: ⁊ cōponit̉ vt addextero ras.aui .i. ꝑ dexterā ducere ⁊ ſcribit̉ dextraui eius p̄teritumper x. ſed qn̄ eſt p̄teritū de deſternonis. qd̓ cōponit̉ a de⁊ ſterno: tunc deſtraui ſcribitur per s.D extroceriū rij. ornamentū dextre quaſi dextrocirium. adextra ⁊ cyros qd̓ ē manꝰ: ⁊ eſt torques aureus: vt dicūt.D extrorſuꝫ .i. in dexterā partē vel verſus dexterā parteꝫa dextra: ⁊ orſum ⁊ verſum cōponitur. ⁊ eſt aduer.D extrouerſum .i. in dexteram partē: vel verſus dexteraꝫpartem: a dextra ⁊ verſus componitur.DanteDi. ⁊ dis. ſūt p̄poſitiones que nō inueniunt̉ ꝑ appoſitionē:ſed in cōpoſitione tm̄. Cū quibus aūt dictionibus cōponatur di. ⁊ cum ꝗbus dis dictuꝫ eſt ſupra in pͥma ꝑte deorthographia in ca. de ſyllaba vbi egi de s.Dia apud grecos plures ſignificatōes hꝫ. ẜm .n. ꝙ ſcribit̉ꝑ y. grecū nomen eſt eiuſdē ſignificatiōis cuiꝰ eſt hoc nomen. duo: ſed qd̓ ſcribit̉ ꝑ iothā pōt eē cauſalis ꝯiūctiovn̄ ſepe ponit̉ vbi nos ponimus cām: ⁊ pōt eſſe p̄poſitiogreca eiuſdeꝫ ſignificationis cuius eſt de. apud latinos.nam ẜm Hug. dya grece .i. duo ⁊ ſcribit̉ etiam per y. grecum: ſed dia. i. de ſcribitur per i. latinum.D iabolaris. cuꝫ dia qd̓ eſt duo cōponit̉ obulus qd̓ eſt medalia. ⁊ dr̄ hec diabolaris ris .i. meretrix qͣſi duobꝰ obulis empta. ⁊ pōt ſepe emi pro duobus obulis.D iabolatorius rij. ꝗ pro opere ſuo duos obulos ꝓmeret̉:⁊ componit̉ a dia qd̓ eſt duo ⁊ obulus.D iabolus. Bolos ꝯponit̉ cū dia qd̓ eſt duo. ⁊ dr̄ hic diabolus quaſi duplex morſellus. mordet enī aīaꝫ ⁊ corpꝰ: veldiabolus hebraice dr̄ deorſuꝫ fluēs: qꝛ ſuꝑbie ponderedeorſum corruēs cecidit: ſed grece dr̄ criminator: qꝛ crimina in q̄ ipſe illicit ad deū referat. vel qꝛ electoꝝ innocentiā criminibꝰ fictis accuſat. vn̄ diabolicꝰ ca. cum. Etſcias ꝙ Chry. dicit in home. Erat ieſus eijciēs d̓moniū.nec enī inꝗt pōt quis fortis vaſa diripere: niſi alligauerit fortē pͥus ⁊c̄. fortem dicit aduerſariū noſtrū qͣꝫtū adnoſtrā īfirmitatē: nō qͣꝫtū ad ſuā v̓tutē. Deinde fortē dicit nō vt terreat nos: ſꝫ vt ſollicitos magis eē faciat nosnec enī dꝫ hoſtē timere fortē ꝗ hꝫ pͥncipeꝫ fortiorē: ſꝫ ꝙvigilemꝰ ⁊ laboremꝰ: vt in fiducia pͥncipis maioris ꝯtēnamꝰ aduerſariū fortē. Nā ſi cōtēnimꝰ eū manifeſtū ēꝙ fortiores illo ſumus. ſi aūt negligimꝰ: ille fortior īuenit̉. nā qͣꝫuis ſit īfirmꝰ: fortior tn̄ eſt hoīe negligēte. Fortem .n. diabolū noſtra negligētia facit: nō illiꝰ potentia.vide deinde qͣꝫ ſapiēter eū quē pͥus dixit fortem: poſteaon̄dit ligatū: vt ſi te audita fortitudo terruit: ligatio eiꝰnunciata cōfortet. Iam quali opprobrio dignꝰ eſt: īmomagis tormēto ꝗ aduerſariū ſuū ligatū nō vicerit. Uisſcire ꝙ ligatus eſt aduerſariꝰ tuus; cōſidera naͣꝫ carnis⁊ ſpūs ⁊ ītelliges ꝙ nō poterat hō carnalis ſpm̄ vincereniſi eū dn̄s alligaſſet. Itē Aug. ī. 20. li. de ciui. dei loquēsde fidelibus ꝗ reperient̉ in fine mundi ſic dicit. In eoꝝſane ꝗ tunc futuri ſunt ſanctoꝝ atqꝫ fideliū cōparatiōequid nos ſumus qn̄ ꝗdem ad illos ꝓbandos ſoluet̉ tantus inimicus cū quo nos ligato periculis tantis dimicamus? vide in demon ⁊ in miraculū: ⁊ in myrmicoleon.D iacon. Diacones grece latine miniſtri dicunt̉: quia ſicut