Druckschrift 
Catholicon
Seite
118r
Einzelbild herunterladen
 

DeDante

iis

ſnicere ꝯͣ. Itē dedico cis .i. rē dictā denegare. Item edicocis .i. p̄ciꝑe: ⁊ eſt regū vel īperatoꝝ. Itē īdicocis .i. p̄ciꝑevel annūciare: ⁊ eſt ſacerdotū ꝗ feſta īdicūt ppl̓is ⁊ ieiunia. vn̄ v̓ſus. Edicūt reges: īdicit feſta ſacerdos. iteꝫ īterdico cis .i. ꝓhibere qͣſi īteriꝫ dicere. iteꝫ p̄dico cis. .i. antedicere. iteꝫ obdico cis. i. ꝯͣdicere. iteꝫ redico cis .i. iterū dicere. iteꝫ dico cis. cōponit̉ cū bn̄ ⁊ male: ⁊ dr̄ bn̄dico cis.maledico cis. q̄ in eodē ſenſu ꝯſtruunt̉ cū dtō ⁊ actō. idēenī ē bn̄dico vl̓ maledico te: ⁊ bn̄dico vel maledico tibi. At noͣ ꝙ dico cis. ⁊ oīa eiꝰ ꝯpoſita ſūt actīa. bn̄dico tn̄⁊ maledico ẜꝫ ꝙ ꝯſtruunt̉ cū datiuis neutra ſūt: ⁊ ẜm ꝙꝯſtruunt̉ cū actīs actiua ſūt: ⁊ oīa faciūt p̄terituꝫ in xi. ⁊ſupinū in ctū. ⁊ oīa ꝓducūt hāc ſyllabā di. vbiqꝫ. Tn̄ ſcias ꝙ dixi preteritū cor. di. naͣl̓r. vn̄ dicax cis. ⁊ mobilia q̄ꝯponunt̉ a dico cis. vt maledicus: veridicus: falſidicuscauſidicus: cor. i. an̄ c. qꝛ hec naͣm tenēt magis huius p̄teriti dixi: cuiꝰ pͥma naͣl̓r breuis ē. De hoc a ſimili reꝗͥre inſcd̓a parte vbi agit̉ de accētu v̓boꝝ quaſi in fine.Dicolos. in colon vide.Dictator. a dicto as. dr̄ h̓ dictator. oris. ꝗ dictat. vn̄ ⁊ dictatores dicebant̉ oliꝫ ꝗdā honorati valde ī romana cītateqͣſi pͥncipes ⁊ p̄ceptores. vn̄ hͨ dictatura re. eoꝝ honor.Dictio. a dicocis. dr̄ hᵉ dictio onis. ⁊ dr̄ dictio: qꝛ dictat aliꝗd .i. ſignificet: vel ītelligi faciat. vn̄ dictionare .i. dictiones ꝯiugere ad ꝯſtructionē or̄onis. Itē a dico cis. hec dicio onis .i. ptās īperiū: ⁊ tūc dꝫ ſcribi penl̓. per c. ſolā: ⁊ eſteius ntūs in raro vſu. vn̄ in Iudith. In dicione tua dn̄eſūt cūcta poſita: ẜꝫ Hu. Pap. ēt dicit. Dicio onis. ꝑ c. ſolaptās ꝯdictio īperiū. Dictio v̓o ꝑ et. ē pars q̄libet or̄onis:ſed ntūs qn̄ ſcribit̉ ꝑ c. ſolā nō eſt in vſu. ⁊ tūc cor. pͥmā.vn̄ in aurora dr̄. Celſius aut opibꝰ: aut dicione vehiDictito tās. v̓buꝫ frequē .i. frequēter dictare: ⁊ format̉ abvltimo ſuꝑi. de dicto ctas .ſ. dictatu a. mutata in i. ⁊ u. ī o.Oicto. ab vlt. ſupīo dictu u. in o. ꝯuerſa fit dicto ctas. v̓buꝫfrequē .i. frequēter dicere: ⁊ ē dictare aī ꝯceptionē rectaor̄onē ꝓferre: ⁊ cōponere: ꝗ hͦ mō facit frequēter dicit.Dicto cōponit̉ vt edicto ctas .i. palā vel valde dictare.Dictū. a dico cis. dr̄ hͦ dictū cti. ⁊ hic dictus tus. tui. Dictūeſt qd̓ dicit̉. Dictus eſt actio vel paſſio dicendi.Dicturio. ab vlt. ſupīo de dico cis .ſ. dictu: addita rio. fit dicturio v̓bū meditatiuū: ⁊ cor. u. an̄r. ⁊ caret ſupino.Didaſcalus grece: latīe magr̄ vel doctor: īde hic didaſcalatus tus. tui .i. magr̄atꝰ: ⁊ didaſcalo las .i. magr̄are: docere ⁊ didaſcalicus ca. cū .i. magr̄alis ſiue doctrīalis. vn̄ genus qd̓dā legēdi diſcipuli ad magr̄uꝫ dr̄ didaſcalicū quoBoetiꝰ vtit̉ in li. de ꝯſola. vbi ph̓ia magiſtra Boetio diſcipulo loquit̉. ⁊ cor. ſca. vide hoc in hermeneuticus.O idimus grece: latine dubius: ⁊ cor. penul. Thomas apoſtolus dictus eſt didimus: qꝛ diu heſitauit in fide.O idracma me. due dracme vel mēſure. Matth̓. 17. Hagiſter veſter nō ſoluit didracmā. Itē Mach̓. lib. i. ca. 4.Portātes argēti didracmas trecētas in ſacrificiū herculis. ⁊ ſcribitur per c. nō per g. in penulH iduco cis. xi. cere. ex di. ⁊ duco cis. ⁊ ē diducere in diuerſas partes ducere .i. diuidere: vel ſeꝑarare: extēdere: velO iecula le. a dies dr̄ hec diecula (ſubtiliare: ⁊ ꝓdu. dule. parua dies: ⁊ pōit̉ ꝓ qͣlibet parua mora tꝑis: ⁊ cor. cūOiemeron. meras qd̓ eſt dies cōponit̉ cū dia qd̓ eſt duo. ⁊dicit hoc diemeron: vel diemerū latinū .i. biduū. ⁊ eſt e.tertia littera in Papia.O ienniū ni. a dia quod eſt duo ⁊ annus cōponitur.O ieo es. et .i. diē facere a dies dr̄: ⁊ eſt v̓bū excepte actiōis:qꝛ ſoli deo ꝯuenit. vn̄ dieſco ſcis. incho. ⁊ hinc diet ⁊ dieſcit īperſonalia. vnde nunc diet .i. dies fit. Dieſcit: ideſtdies incipit eſſe.O ierectus directi. id eſt malus dies: dictus ſic per cōtrari-

um: ⁊ componitur a dies ⁊ rectus.D iereſis ſpecies eſt mataplaſmi. vide in quarta parte incapitulo de metaplaſmo.D ies a dian. dr̄ dies: qꝛ clarus ſit. vel dies dr̄ a dijs. qꝛ eoruꝫ noībꝰ dies appellant̉: qꝛ noībꝰ planetarū: quos ꝗdādeos reputauerūt. Semꝑ enī dies ſumit nomen ab illoplanēta: ꝗ in illo die hꝫ pͥmā horā. vn̄ qꝛ ſol hꝫ pͥmā horāin die dn̄ico: dictꝰ ē dies ſolis: vel dies dn̄icus: qꝛ ſol maior ē: ⁊ qͣſi dn̄s īter planetas: ⁊ ea die hꝫ pͥmā horaꝫ: ⁊ ſicde alijs. vide infra in ſabbatuꝫ. vel dr̄ a dijs. qꝛ diuini ſitoperis: ⁊ ē īcerti gnīs in ſingulari dies: ſꝫ in plurali ē maſcū. ge. Itē ſcias ꝙ ꝗdā dies dr̄ artificialis: ꝗdā naͣlis.Dies artificialis ē claritas ſolis in aere: vel ē ſpaciū tꝑisin quo ſol vertit̉ ab oriēte in occidētē. Dies naͣlis ē ſpaciū diei ⁊ noctis .i. ſpaciū in quo ſol ꝓcedit ab oriēte ī occidentē: ⁊ iterū ab occidēte reuertit̉ in orienteꝫ. Huiusdiei pͥncipiū diuerſo mō aſſignat̉. Chaldei ⁊ perſe a ſolisortu faciūt initium diei naͣlis. Egyptij ab initio noctis.Romani a media nocte. Athenie ſes a ſexta hora diei.D ieſco dieſcis. in dieo vide.D ieſpiter. Dies cōponit̉ cū pr̄: ⁊ dr̄ h̓ dieſpiter tris. vl̓ piteris .i. iuppiter. ⁊ dr̄ ſic qͣſi diei pr̄. vn̄ Hacro. de ſatur.Ipſi quoqꝫ romāi dieſpitrē iouē appellabāt: ⁊ cor. penl̓.D ieta te. penul. ꝓdu. dr̄ adies ⁊ ē dieta diei itineratio. vn̄dieto tas .i. ꝑ dietas ire: vel ꝑendinare. Iteꝫ dieta dr̄ obſeruatio legis ⁊ vite vel corꝑis diſpēſatio vel cibꝰ infirmoꝝ. vn̄ dieto tas .i. cuſtodire: conſeruare dietas.D ieticus: a dies dr̄ dieticus ca. cū .i. regularis .ſ. ſe de die indiem cuſtodiens ſicut faciunt clauſtrales.D ietim aduer .i. de die in diē vel ꝑ ſin gulos dies qd̓ ⁊ dietim inuenitur ⁊ deriuatur a dies.D iezenſis diſiunctio dicitur ẜm PapiāD iffaſciocias. in faſcia vide.Differtio tis .ſi. fertū .i. diuerſis modis fartire: īplere: a dis⁊ fartio tis. vn̄ differtꝰ tā tū. inde differto tas. frequē.D iffero fers diſtuli latū. ferre: ex dis ⁊ fero ꝯponit̉. ⁊ ē differre ꝓlōgare: extēdere: vel diuerſis modis ferre: vl̓ diſſipare: diſpergere. Itē differre .i. diſtare: dr̄iaꝫ hr̄e: vt hōdiffert ab aſino ⁊ in hac ſignificatione ſepe īuenit̉ īperſonal̓r poſitū. vn̄ differēs tis. oīs ge. inde differēter tiꝰ.tiſſime. aduer. ⁊ hec differētia tie. vide etiā in is. ea id.Differto tas. in differtio tis. eſt.D iffeſſus in diffiteor vide.D ifficax cis. ge. oīs īuenit̉ ꝓ difficil̓: ⁊ cōꝑat̉ difficacior ciſſimus. vn̄ difficaciter cius. ſime. aduer. ⁊ hec difficaciacie. ⁊ hec difficacitas tatis. in eodem ſenſu.D ifficil̓. a dis ⁊ facil̓ ꝯponit̉ h̓ ⁊ hᵉ difficil̓ ⁊ hoc le. ⁊ cōparat̉ difficilior limꝰ: ⁊ format̉ ſuꝑlatiuꝰ a gtō difficilis: remota is. ⁊ addita limꝰ. vt difficillimꝰ. vide in facillimꝰ.vn̄ difficil̓r vel difficulter liꝰ. lime. aduer. ⁊ hec difficultas tatis. ⁊ hᵉ difficilitas. Itē ſcias ꝙ ꝓ facil̓r vtimur facile: ⁊ ꝓ difficil̓r vtimur difficile vl̓ difficulter. ꝓ difficiliDifficillimꝰ in difficile vide. tas vtimur difficultas.D ifficulter in difficilis exponitur.D iffidi preteritum de diffindo dis. ⁊ cor. fi.D iffidodis. ſus. ſū. ex dis ⁊ fido dis. ꝯpōit̉ .i. nō fidere: ⁊ ꝓD iffigo gis. fixi. vide ī figo. ducit fi. vide ī fido dis.D iffindo dis. fidi. fiſſuꝫ. findere .i. diuerſis modis vel ī diuerſas ꝑtes findere: ⁊ ꝯpōit̉ a dis ⁊ findo dis. fidi. ⁊ cor.fi. in p̄terito. ſed diffidodis. ex di. ⁊ fido dis. produ. fi. vn̄verſus. Diffidit ille falce: diffidit nō bene fidens.D iffinionis. ex dis ⁊ finio nis. ꝯpo. ⁊ ꝓd. pen. vide ī finio.D iffinitio. a diffinionis. dr̄ hec diffō. nis. i. terminꝰ demonſtrans ꝗd eſt eſſe rei. vel diffinitio eſt or̄o exprimēs eſſerei per ſubſtantialia: vt aīal rōnale mortale exprimit eēhoīs ꝑ genꝰ ⁊ dr̄ias: q̄ ſūt ibi ſubſtātialia ⁊ argumentat̉