DanteDeE
H eſueo ſues. in ſueo ſues eſt.D eſultor in ſalio lis. eſt.D eſum es. eſt erunt. in ſum es eſt vide.Deſuo ſuis. in ſuo is. vide.D eſuper ſi ſequitur caſus: vt de ſuper terram: due partesſunt: ſicut ſupra dixi in ſecunda parte in ca. deſuper.D etento tentas. frequentatiuum de detineo nes. nui. tentum tu. u. mutata in o.D eterior. a deteroris. dr̄ h̓ ⁊ hec deterior ⁊ hoc d̓terius .i.peior. ⁊ deterrimus ma. mū. i. peſſimus. ⁊ hinc aduer. deterius rime. ⁊ a deterior deterioro ras .i. peiorare. Et nōta ꝙ detero ponit̉ in cōparatione pro poſitiuo p̄dictoꝝnominum: vt detero rior. rimus.D eterminonas. a de ⁊ termino nas. componit̉: v̓bū actiuum. Et eſt determinare definire: terminos auferre.D etero ris. triui. tritū. deterere .i. valde terere. Item detero ris. triui. deterere .i. peiorare vel peiorari.D eterrimus in deterior vide.D eteſtor aris. a de ⁊ teſtor ꝯponit̉. ⁊ eſt deteſtari valde teſtari: deierare vel execrari. maledicere: abhominari. vn̄hic ⁊ hec deteſtabilis ⁊ hoc le.D etineo nes. nui. tentuꝫ. a de ⁊ teneo nes componit̉. ⁊ eſtdetinere remorari: impedire: vel deorſum vel de ſuo ꝓpoſito tenere. ⁊ cor. ti.D etonſus ſa. ſum. a tondeo des quod componit̉ a de ⁊ tōdeo. detonſus ſa. i. non tonſus.D etractio. a d̓traho his. traxi. tractū. dr̄ hͦ detractio onis.Noͣ ꝙ detractio ꝯſiſtit in annibilādo vl̓ diminuēdo bonū alteriꝰ. Un̄ Haymo dic̄. Detrahere ē alioꝝ bona inuertere vl̓ negare. Ul̓ ſic. Detractio ē reuelatio defectꝰabſentis ꝓximi facta alicui vt ip̄m in bono minorē eſtimet. Et ẜm has duas notificatiōes diſtinguunt̉ ſex ſpēsdetractiōis. tres ẜm pͥmā: ⁊ tres ẜm ſecūdā. Tres pͥmeſumunt̉ reſpectu boni: ſcd̓e tres reſpectu mali. Reſpectu boni cū ꝗs negat bonū alterius aut tacet vbi nō dꝫ.aūt īuertit. Reſpectu mali cū reuelat vbi nō dꝫ alteripctm̄ ſiue malū: aut aggrauat: aut fingit qd̓ non eſt. Un̄ꝗdā. Cū nego iā factū taceo ꝑuerto reuelo. Aggrauo delictū noua cudere cū mala conor. Cōtra detractores dicit Hiero. ad ruſticū monachū. Si vis me corrigi delinquētem aꝑte īcrepa tm̄ ne occulte mordeas. Quid eniꝫmihi ꝓdeſt ſi alijs mala mea referas: ſi me neſciēte peccatis meis: īmo detractiōibꝰ tuis aliū vulneres: ⁊ certatiꝫ oībꝰ narres? Sic ſingulis loqͣris qͣſi nulli alteri dixeris. hoc .n. nō eſt emēdare me ſed vitio tuo ſatiſfacereItē Bern̄. in. 2. li. de ꝯſideratione ait. Porro detrahereaut detrahentē audire qd̓ hoꝝ dānabiliꝰ ſit nō facile dixerim. Et hoc ītellige ſi eū īducat ad detrahēdū: vl̓ ſalteꝫ placeat ei detractio ꝓpter odiū eiꝰ cui detrahit̉: qm̄deꝰ odit eos dicēs in cāticis. Recti inꝗt diligūt nos: bona ꝓfecto ꝯſolatio cū blaſphemamur a malis bn̄faciētes: ſi recti diligūt nos oīno ſufficit aduerſus os loquentiū iniqua opinio bonoꝝ cū teſtimonio cōſciētie: nō veniat aīa mea in ꝯſilia d̓trahētiū: qm̄ odit eos deꝰ dicēteapl̓o. Detractores deo odibiles. Quā ſnīam deꝰ loquēsin pſalmo ꝯfirmat. Detrahentē inꝗt ꝓximo ſuo hūc ꝑſequebar. Nec mirū: cū id p̄cipue vitiū charitatē q̄ deeſt: ⁊ ꝗdē ceteris acriꝰ īpugnare ⁊ ꝑſequi cognoſcat̉: queadmodū vos quoqꝫ poteſtis aduertere. Oīs qui detrahit pͥmū ꝗdē ſeip̄m ꝓdit vacuū charitate: deinde ꝗ alitdetrahēdo intēdit: niſi vt is cui detrahit̉ veniat in odiūvel ꝯtēptū ipſis apud quos detrahit. Fecit gͦ charitateꝫin oībus ꝗ ſe audiūt lingua malidica: ⁊ qͣꝫtū in ſe ē necatfunditꝰ ⁊ extinguit. Nō ſolū aūt in pn̄tibꝰ: ſꝫ ēt in abſentibꝰ vniuerſis ad quos volās v̓bū forte ꝑ eos qui pn̄tesſunt ꝑuenire ꝯtingit. Cor ſiꝗdē velle liuoris amaꝝ per
līgue inſtr̄m ſpargere niſi amara nō pōt: dicēte dn̄o. Exabūdātia cordis os loquit̉. ⁊ ſunt ſpēs peſtis hꝰ: dū aluꝗdā nude atqꝫ irreuerēter vti in buccam venerit: viruseuomat detractōis. alij aūt quodā ſimulate verecūdiefuco ꝯceptā malitiā quā retinere nō pn̄t obumbrare cōnant̉: videas alta p̄mitti ſuſpiria: ſicqꝫ qͣdā cū grauitate⁊ tarditate vultū meſto: dimiſſis ſuꝑcilijs ⁊ voce plāgeti egredi maledictionē: ⁊ ꝗdē tāto ꝑſuaſibiliorē qͣꝫto credit̉ ab his qui audiūt corde īuito ⁊ magis ꝯdolēte affectu qͣꝫ malitioſe ꝓferri. Boleo inꝗt vehemēter ꝓ eo ꝙdiligo eū ſatis ⁊ nunqͣꝫ potui de hac re corrigere eū duꝫalius ꝗdē mihi ait: bene comꝑtū fuerat de illo iſtud: ſedꝑ me nūqͣꝫ īnotuiſſet. at quoniā per alteꝝ patefacta reseſt: veritatē negare nō poſſuꝫ. Bolēs dico reuera ita eſt.⁊ addit grāde damnū. Nā al̓s ꝗdē in pluribꝰ valet: cēterum in hac parte: vt veꝝ fateamur excuſari mīme pōt.vide etiam in vilis ⁊ in derideo: ⁊ in preceptum.D etraho his. in traho his. videD etrecto tas. quod etiaꝫ detracto dicit̉ ex de ⁊ tracto tasvide in tracto tās.D etrimentum ti. ge. neu. damnum: iactura: diminutio. ⁊deriuatur a detero ris.D etruſus ſa. ſuꝫ. a detrudo dis. ⁊ eſt detruſus incluſus: exD etudi. penul. cor. eſt preteritum de detundo dis.pulſus. ꝓdu. penul.D eueho his. in veho his. eſt.D euexus. a deuerto tis. dr̄ deuexus xa. xum .i. inclinatusincuruatꝰ: in rotūdū v̓ſus: qͣſi deuerſus. Uel dr̄ a deuhō: qꝛ vndiqꝫ deorſum vehat̉. Et comparat̉. vn̄ hec deuexitas tātis. Et nota ꝙ celum ꝓprie dicitur ꝯuexū veldeuexum: vel ſiquid aliud ita factum ſit.D euio as. ex de ⁊ vio as. componit̉ .i. exorbitare: extra viāire. vnde deuius a. um. ⁊ eſt idem deuia ꝙ auia: qͣſi locaſecreta: extra viam a via remota.D euns. a decem ⁊ vns vel vncia cōponitur hic deuns deuntis .i. decem vncie: vel quod melius eſt vndecim vncie: quaſi vncia dempta de aſſe. ⁊ tūc componitur a dequia ei deſit vncia ad libram. Perſius. Pergāt auidosſudare deuntes.D euoto tas. taui. tare .i. ꝑ furorē maledicere: exprobraredeuotionē ſanctis auferre. Un̄ Prouer. 20. Ruina eſthoīs deuotare ſanctos: ẜm vnam litteram. Item deuotare .i. emiſſum votum infringere: frequenter vouere. ⁊tunc eſt frequen. huius verbi deuoueo ues. uotum. tu.u. in o. mutata: ⁊ fit deuoto tās. ꝓdu. penulD eus dr̄ a greco theos qd̓ ſignat mētu: ⁊ īde mutatō o. inu. ⁊ d. poſita ꝓ th. dr̄ deꝰ: qꝛ timor ſit oībꝰ rebus colētibeū. Uel dr̄ a do das: qꝛ dat oīa cōmoda oībꝰ. Uel a diligo. qꝛ oīa diligit: ⁊ nihil odit eoꝝ q̄ fecit. Uel dr̄ a deſuꝫdees per cōtrariū: qꝛ nihil ei deſit. Nota ꝙ deꝰ dr̄ eſſentialiter: vt vnus deꝰ. Abuſiue. Pſal. Dij eoꝝ demonia.Partitiue. Pſal. Dij eſtis. Et alibi. Dij fortes ⁊c̄. Et hoctripliciter. Primo ſil̓itudinis repreſentatiōe: vt Exo. 7.Ecce cōſtituo te deū. Pharaonis. Poteſtatiue. Nō ditrahes dijs .i. p̄latis. Et meritorie: vt Dij fortes ⁊c.ſcias ꝙ largo mō ſumit̉ deriuatio: ⁊ non ꝓprie: qn̄ dicitꝙ deus deriuat̉ a theos. Item ſcias ꝙ deꝰ facit vocatuuum in e .ſ. dee: ⁊ nunqͣꝫ deꝰ. Tamē aliqn̄ nominatiuuꝫponit̉ ꝓ vocatiuo: ſicut agnus pro agne. vt Agnus deitollis pct̄ā mūdi. Itē nota ꝙ in noīatiuo datiuo ⁊ abialuo pluralibꝰ iſtius nominis deꝰ: duo i. cōglutinantur ſivnū longū i. vn̄ deberet ſcribi ⁊ ꝓnunciari tm̄ per vnii. ſed ſcribunt̉ ibi duo: ſꝫ tm̄ ꝓnunciat̉ vnū. Scribunturibi duo i. duabꝰ de cauſis. Uel cauſa differentie. ſi enimſcriberet̉ didis per vnuꝫ i. viderent̉ eſſe prepoſitionesinſeparabiles: vel p̄poſitio ⁊ nō momen: vt ergo ex ip