¶ DeDanteE
ta dicit Hug.D epopulor laris. in populor eſt.Deporto tas. in porto tās. vide.Hepoſitū ti. ē pignꝰ ad tp̄s ꝯmēdatū. īde depoſitū: traditūvl̓ ꝯmēdatū: cā cuſtodie cōmiſſū: a depono nis. deriuat̉.Deprauo uas. uaui .i. valde prauare: praue facere. ⁊ cōponit̉ a de ⁊ prauo uas. ⁊ ꝓdu. pra.Hep̄cior aris. atus. ſum. ex de ⁊ p̄cior. ⁊ ē depreciari valdep̄ciari: vel de p̄cio auferre: depͥmere: vilipēdere: vilificare. ⁊ eſt depo. antiqui tn̄ dicebāt deprecio as.H ep̄cor caris. catus. ſum. ex de. ⁊ precor cōponit̉. ⁊ eſt dep̄cari valde p̄cari. vel de pōt ibi eē pͥuatiuū .i. nō precari:refutare: qd̓ vulgo dr̄ diſprecari: vel excuſare: vl̓ expurgare. ⁊ eſt depo. ⁊ cor. pre.Dep̄dor daris. datꝰ. ſū. v̓bū d̓po. i. valde p̄dari: p̄das facer̄:diſſipare ex de ⁊ p̄dor daris ꝯponit̉: ⁊ ꝓdu. pre. ⁊ ꝯſtruit̉cū actō. Un̄ ī Tren̄. Oculus meꝰ dep̄datꝰ eſt aīaꝫ meā.Oeprehēdo dis. di. ex de ⁊ prehēdo cōponit̉. ⁊ eſt dep̄hendere ꝑfecte cognoſcere: valde tenere.Deprēdo dis. di. prenſuꝫ. dere .i. deprehēdere: v̓bū actiuū.⁊ componit̉ a de ⁊ prendo dis. di.D epubis. pubes cōponit̉ cū de. ⁊ dr̄ hic ⁊ hec depubis ⁊ hbe .i. deorſum a pube .i. a barba. vn̄ ⁊ depubis dr̄ porcusſugēs qͣſi deorſū a ſetis. ⁊ h̓ ⁊ hͨ īpubis ⁊ hͦ be. i. īberbisſine pube: ꝗ nōdū hꝫ pubē. ⁊ ꝓdu. pu. vide in pubis.O epudeodes. cor. pu. vide in pudeo des.H epuro ras. ꝓdu. pu. vide in puro ras.O eretro corri. re. Baruch. 5. Uiſa itaqꝫ turba d̓retro .i. aban̄. ⁊ ꝯpōit̉ a de ⁊ retro. Uide a ſil̓i ī deſuꝑ. ⁊ ēt in retro.Derideo des. riſuꝫ ex de ⁊ rideo cōponit̉: ⁊ ꝓdu. ri. ⁊ ē deridere deludere: ſubſannare: de aliquo riſuꝫ remouerevn̄ deriſus ſa. ſum. i. deluſus. ⁊ hic deriſus ſus .i. deriſio.vide in rideodes. Et ſcias ꝙ deriſio tāto grauiꝰ ē pctm̄qͣꝫto maior reuerētia debet̉ ꝑſone q̄ illudit̉. vn̄ grauiſſimū ē irridere deū ⁊ ea q̄ dei ſunt: ſꝫ illd̓ Iſa. 27. Qui exprobraſti ⁊ quē blaſphemaſti ⁊ ſuꝑ quē exaltaſti vocemtuā. ⁊ poſtea ſubdit̉. Ad ſctm̄ iſrael. Deinde ſcd̓m locuꝫtenet irriſio parētū. Un̄ dr̄ ꝓuer. 30. Oculuꝫ ꝗ ſubſānatpr̄eꝫ ⁊ deſpicit partū mr̄is ſue: effodiēt eū corui de torrētibꝰ ⁊ comedēt eū filij aꝗle. Deīde iuſtoꝝ deriſio grauepctm̄ eſt: qꝛ honor eſt v̓tutis p̄miuꝫ. Et ꝯͣ hoc dr̄ Iob. 12.Deridet̉ iuſti ſimplicitas: lāpas ꝯtēta apud cogitatiōesdiuitū parata ad tp̄s ſtatutū: qͣſi dicat. Non poteſtis mederidere nec rōne minoris vite nec rōne minoris ſcīe: qꝛlampas ⁊c̄. Nec rōne minoris gl̓ie: qꝛ parata ē a deo iſtalāpas remunerari in tꝑe ſtatuto: qͣſi diceret. nō ſum minoris vite nec minoris ſcīe: nec ero minoris gl̓ie qͣꝫ vosqui me deridetis: īmo maioris ſum. vn̄ minus dr̄ ⁊ plusſignificat: qꝛ vos nec bonā vitā nec bonū intellectu necbonā gl̓iam habetis: nec habebitis niſi peniteamini.Deriſus in derideo exponit̉.Heriuo uas. a riuus ꝑ cōpōneꝫ dr̄ diriuo uas. ⁊ d̓riuo uas.⁊ differūt: nā deriuare eſt qͣſi riuū de fōte ducere. ſꝫ diriuare eſt fontē in diuerſos fōtes vl̓ riuulos deducere. Diriuat̉ gͦ Greciſ. in latinitatē .i. qͣſi fons ī riuulos ducit̉: ſꝫlatinitas deriuat̉ a Greciſ .i. qͣſi de fonte ducit̉. Sil̓r dictio pͥmitiua diriuat̉: qꝛ qͣſi fons ī diuerſos riuulos ducitur. Sꝫ dictio deriuatiua .i. qͣſi riuus de fonte ducit̉. Etꝓdu. ri. deriuo. De deriuatiōe noīuꝫ dictū eſt ſupra ī tertia parte qͣſi in pͥncipio in ca. de ſpēbus noīum.O erogo gas. penul. cor. in rogo gas. eſtDeſcēdodis. in ſcando dis. eſt.O eſcio ſcis .i. neſcire: obliuioni tradere: ex de ⁊ ſcio ſcis. cōDeſeroris. in ſero ris. eſt: ⁊ cor. ſe.¶ ponit̉.D eſeroras. in ſera vide. ⁊ ꝓdu. ſe.Heſertū. d̓ſero ris. rui. ſertū .i. derelinq̄re. vn̄ hͦ d̓ſertū ti. i.
i1 oderelictū: dcm̄ ſic qꝛ nō ſerit̉: ⁊ iō d̓ſerta ſunt. vl̓ pōt dicideſertū. qꝛ d̓ſerit̉ .i. ab hoībꝰ nō habitat̉. Et hinc deſertotas .i. deſertū facere. Pōt ēt eē frequē. huiꝰ v̓bi deſerere⁊ declinat̉ etiā deſertus ta. tuꝫ. deſolatus: egens auxilij.D eſideodes. cōponit̉ ex de ⁊ ſedeo. ⁊ eſt deſidere deorſuꝫſedere: a ꝓpoſito deſiſtere: pigrere. vn̄ deſideſco ſcis. inchoa. ⁊ h̓ ⁊ hec deſes ſidis .i. piger: remiſſus. vn̄ hec deſidiadie. i. pigritia. ⁊ hinc deſidioſus ſa. ſum.Deſideratiuū v̓bū ꝗd ſit habes ſupra in tertia ꝑte in tractatu de ſpēbus v̓boꝝ: in ca. de v̓bo deſideratiuoD eſiderius rij. vtō o deſideri: ꝓprium nomē viri de quodicit Hiero. in ꝓlogo pentatenci. Geſiderij mei deſideratas accepi epiſtolas. Et infra. Nunc te deprecor deſideri chariſſime ⁊c̄. ⁊ acuit̉ de.D eſidero deras. ex de ⁊ ſidero. ras. ⁊ eſt deſiderare cuꝑe⁊ ꝓprie celeſtia. ⁊ hinc hoc deſiderium rij. vn̄ deſiderioſus ſa. ſum. ⁊ eſt verbum actiuum deſidero.D eſigno gnas. in ſigno nas. vide.D eſilio lis. in ſalio lis. vide.D eſino nis. in ſinonis. eſt: ⁊ cor. ſi.D eſipio pis .i. deorſuꝫ ſaꝑe: de ſapiētia exire: ex de ⁊ ſapioD eſiſto ſtis. in ſiſto eſt.¶ (componit̉. ⁊ cor. ſiD eſiui p̄teritū de deſinonis eſt. Sap. 5. Beſiuimus eſſe.D eſolatꝰ. ſicut dicit Pap̄. deſolari ſolū delinq̄re: deſtruere. Deſolatus de ſole eiectus: inops: deiectus.D eſolor laris. ex de ⁊ ſolor .i. deuaſtare: derelīquere: ⁊ ſolūfacere. vn̄ deſolatorius ria. riū. Pſal. Cū carbonibꝰ deſolatorijs vel deſolatoris. ⁊ ꝓdu. penul. deſolor.D eſpectus in deſpicio eſt.D eſpero ras. ex de ⁊ ſpero ras cōponit̉ .i. a ſpe ceſſare: ſineſpe fieri. ⁊ ꝓdu. penul. vnde deſperans tis oīs ge.D eſpicabilis in deſpicio cis. eſt.D eſpicio cis. ſpexi ſpectū ex de ⁊ ſpecio cis cōponit̉: ⁊ ē deſpicere deorſuꝫ aſpicere: ꝯtēnere vel vilipēdere. Quē .n.ꝯtēnimꝰ qͣſi deorſuꝫ aſpicere volumus. vn̄ deſpecto tas.freq̄n. ⁊ h̓ deſpectꝰ: ⁊ deſpectus ta. tū. Et cōparat̉ deſpectus tior. tiſſimus. vn̄ deſpecte tius. tiſſime aduer. vndedeſpectiuus ua. uum. ⁊ h̓ ⁊ hec deſpicabilis ⁊ hoc leD eſpicor. ex de ⁊ ſpico cas. cōponit̉ deſpico cās. ⁊ deſpicorcaris. depo. i. grana de ſpica excutere vel extrahere. vn̄⁊ ſepe ponit̉ ꝓ auferre ⁊ ꝓ aperire. ⁊ ꝓdu. ſpi. Itē deſpcor pōt d̓riuari a deſpicio cis. ⁊ eſt ideꝫ qd̓ deſpicere: velper ſe cōponit̉ a de ⁊ ſpecio cis. ⁊ ſic cor. ſpi. Un̄ Greciſ.Tunc ego deſpicor cū ſpicis extraho grana. Deſpicor acꝓprie dico cum ſpecto deorſum.D eſpondi eſt preteritum de deſpondeo des.Deſponſo ſas. frequē. de deſpondeo des. di. ſponſuꝫ ſu. u.mutata in o. Uide in ſpondeo.D eſpuo is. in ſpūo is. eſt.D eſternonis. ex de ⁊ ſternonis. cōponit̉: vt deſternonisſtraui .i. valde vel deorſum ſternere. vel de eſt ibi pͥuatiuuꝫ: qͣſi a pace vel pactu remouere: vel ſellā auferre: qd̓⁊ deſellare dicit̉. Et in hac vltima ſignificatiōe ſumit̉.Gen̄. 24. vbi dicitur. Introduxit eum in hoſpitiū ac deſtrauit camelos .i. ſellas ⁊ ſarcinas depoſuit.D eſtino. Teneo cōponit̉ cū de ⁊ īterpoſitas. dicit̉ d̓ſtinonas .i. legare: mittere: deputare: aſcribere: ſignificare. Etinde cōponit̉ p̄deſtino naͣs. Quidā tn̄ dicunt ꝙ deſtinocōponit̉ a de ⁊ ſtino nas. qd̓ nō eſt in vſu. ſꝫ pͥus dictump̄ualet. ⁊ cor. ſti deſtino. Un̄ Ouidius Meta. Deſtinatimperio clarum prenuncia veri FamaD eſtiti eſt p̄terituꝫ de deſto deſtas: ⁊ de deſiſto deſiſtis ⁊Deſtodeſtas deſtiti. in ſto. ſtas. eſt. ¶(corripit ſti.D eſtraui eſt p̄teritum de deſternonis. qd̓ cōponit̉ a de ⁊ſternonis. ⁊ tūc ſcribit̉ ꝑ s. Eſt etiā p̄teritum de dextrotras. ⁊ tunc ſcribit̉ ꝑ x. dextraui.
p 4