¶ DeDAnte
de. Hora. ep̄i. Deme ſuꝑcilio nubē plerūqꝫ moleſtus.D emolior. a de. ⁊ molior ꝯponit̉ d̓molior liris. litꝰ. ſuꝫ. liri .i. valde moliri vl̓ deorſuꝫ: vl̓ d̓moliri .i. deſtruere: ⁊ qͣſidiſſipare: ⁊ vetuſtatē vultꝰ qͣſi ad nihilū redigere. Un̄ īMath̓. 6. Ubi nec erugo nec tinea demolit̉. ⁊ ꝓdu. li.D emollio lis. liui. ex de. ⁊ mollio lis. ꝯponit̉. ⁊ ē d̓mollirevalde vl̓ deorſū mollire: vl̓ īdurar̄: ⁊ ſcribit̉ ꝑ geminū. l.D emō monis. īterp̄tat̉ peritꝰ vl̓ ſciēs. vn̄ hͦ demoniū niillud idē .ſ. malus ſpūs. ⁊ d̓monicꝰ ca. cū. penl̓. cor. ſꝫ a demoniū d̓moniacꝰ ca. cū. Demō cōponit̉ cū cacos qd̓ eſtmalū. ⁊ calo qd̓ ē bonū: ⁊ dr̄ cacodemon ⁊ calodemō: ⁊ſūt cacodemōes mali angeli: qͣſi mali ſciētes vel maluꝫſciētes. calodemōes bōi angeli qͣſi bōi vl̓ bonū ſciētes.ſcribit̉ ꝑ ac daemō: ⁊ cor. penl̓. in obliꝗs. De corꝑibꝰ demonū hēs ī ſuccuba. Itē qͣliter impͥmāt fātaſiā hēs ī volūtas. Itē de obſtinatōe demonū hēs in īfernꝰ ⁊ ī pena.Itē an̄ d̓mōes corꝑa trāſmutēt dicā ī diomedes. Itē vide ī antixp̄s: ⁊ ī diabolus: ⁊ ī miraculū. Et ẜm Iſi. demones triplici acumīe ſcīe vigēt .ſ. ſubtilitate naͣe .i. īgenij:exꝑientia tp̄oꝝ: reuelatiōe ſuꝑnoꝝ ſpirituū. Aliqn̄ ujdēnefādi ſpūs ēt q̄ ipſi acturi ſunt velut diuinādo p̄dicūt.Rō aūt p̄dictoꝝ ē. Cū .n. pctm̄ nō tollat naͣꝫ ſꝫ tm̄ diminuat habilitatē ad bonū ẜm ꝙ magis facit a gr̄a diſtareoꝫ in d̓monibꝰ lumē ītellectuale ꝑſpicuū remāere: qꝛ naͣeoꝝ ītellectual̓ ē. Lognitio āt eoꝝ ē de rebꝰ dupl̓r. Quedā .n. ſūt quoꝝ cognitio ꝑ cās naͣles vl̓ ſigna hēri nō p̄t⁊ talia nō niſi reuelatōe ſuꝑnoꝝ ſpūum demōes cognoſcūt. Quedā v̓o ſūt quoꝝ cognitio ꝑ naͣm hēri pōt. ⁊ hocdupl̓r. Ul̓ ꝑ cās d̓termīatas ad effectꝰ naͣles: ⁊ talia demōes cogͦſcūt ſubtilitate naͣe ſue: inqͣꝫtuꝫ ī eis reſplēdētſil̓itudīes totiꝰ ordīs vniuerſi. Ul̓ ꝑ aliqͣ ſigna ex ꝗbꝰ vtin pl̓ibꝰ pōt aliqͣ cognitio rei hēri: ſic̄ medici p̄noſticāt d̓ſanitate vl̓ de morte. ⁊ talia cogͦſcūt d̓mones ꝑ exꝑiētiātꝑoꝝ ẜꝫ ꝙ ⁊ ex talibꝰ ſignis pl̓es tales effectꝰ ꝯcurrūt.D emonicus in demon eſt.Demōſtro as. aui. ex de ⁊ mōſtro as. cōponit̉. ⁊ ē demr̄arerē ſubiectā vl̓ qͣſi ſubiectā ocul̓ vl̓ ītellectui pn̄tare. vn̄hͤ demr̄atio onis. ⁊ h̓ ⁊ hͨ d̓mr̄abilis ⁊ hͦ le. ⁊ d̓mr̄atoriusria. riū. ⁊ d̓mr̄atiuus ua. uū. qd̓ d̓mr̄at vl̓ qd̓ demōſtrat̉.D empſi preteritum in demo eſt.D emulor laris. in emulor vide. ⁊ cor. mu.D emulus la. lū. penl̓. cor. i. emulus. ⁊ demulor laris. dr̄: ⁊proprie demulus eſt eiuſdem artis emulator.Demū .i. poſtmodū nouiſſime: maxime vero iterum.D emuſſo ſas .i. dubito: diſſimulo.O enariolus li. dimi. paruus denarius.D enariꝰ. a denus dr̄ denariꝰ ria. riuꝫ. ⁊ h̓ denariꝰ rij. ꝓ talinumero: ⁊ pro nūmi quodā gn̄e: qꝛ pro decē nūmis olimreputabat̉: ⁊ penſat ſiliquas decem ⁊ octo.D enigro gr̄as. ex de. ⁊ nigro componit̉: ⁊ cor ni. naturaliter. Uide in nigro gras.Deniqꝫ .i. poſtmodū: poſtremo: nouiſſime. ⁊ cōponit̉ ex denuo ⁊ qꝫ. Et ſcias ꝙ qꝫ ꝯiūctio encletica nō inclinat h̓ accentum ſyllabe p̄cedētis ad ſe: qꝛ p̄cedēs vocalis corrupta eſt: ita a ſimili dic de vndiqꝫ.D enoīatiuū nomē ē illud qd̓ a noīe deriuat̉: vt iuſtitia abhoc noīe iuſtus. De hoc require in tertia parte in tractactu de ſpēbus nominum in ca. de denoīatiuis.Dens a demo mis. dr̄ h̓ dens dētis: qꝛ demant ⁊ auferantoīa dētes. vl̓ dn̄r qͣſi decētes: qꝛ pulchri decēt: ſic̄ deformes dedecēt. vl̓ dētes dn̄r qͣſi diuidētes cibos. vel greci dicūt odētes: ⁊ inde nos dicimꝰ dētes quoꝝ pͥmi inciſiui vel p̄ciſores dn̄r: qꝛ oē qd̓ accipit̉ ipſi priꝰ incidunt.Sequētes canini vocant̉: quoꝝ duo ī dextra maxilla: ⁊duo ī ſiniſtra ſunt: ſic dicti qꝛ ſic̄ canis ipſis oſſa cōfrigit:ſic ⁊ hō. ⁊ qd̓ nō pn̄t pͥores p̄ſcīdere illis tradūt vt ꝯfrin-
Antegāt. Hi ⁊ pro lōgitudine ⁊ rotūditate colūnelli vocant̉.vltimi dn̄r molares ꝗ ꝯtrita ⁊ ꝯciſa a pͥoribꝰ: ⁊ ꝯfracta aſeq̄ntibꝰ ſuſcipiūt vt molāt ⁊ maſticēt. Et pl̓es ſūt dēteꝫD ēſeo ſes. in dēſo ſas eſt. ¶ in viris qͣꝫ ī mulieribꝰD enſetꝰ. a dēſeo ſes. dr̄ denſetus ta. tū. i. denſus .ſ. per ſe: lꝫqn̄qꝫ inueniat̉ pro denſato: ſed denſatū ab aliquo.D enſo ſas. ſaui .i. ſpiſſare. vn̄ dēſeo ſes. ſui. i. ſpiſſuꝫ eſſe velfieri. Inuenit̉ tn̄ qn̄qꝫ dēſere poſitū trāſitiue pro dēſare⁊ a dēſeo ſes. dēſus .i. ſpiſſus. Dēſo cōponit̉: vt ꝯdēſo ſas.Denſo cum oībus ſuis cōpoſitis eſt actiuuꝫ. ſed denſeoeſt neutrum: ⁊ caret ſupino.D entana ne. fe. ge. ferrum cum quo medici dētes tollūt.Dentale lis. neu. ge. illud in qd̓ inducit̉ vomer: qͣſi dens: ⁊deriuat̉ a dens dentis.Dentatꝰ ta. tū. ꝗ dētes hꝫ: vel qui magnos dētes hꝫ. ⁊ dr̄ aHenticulus li. dimi. paruus dens.¶dens dētis.D ento tas .i. dētatū facere. ⁊ dr̄ adens. ⁊ cōponit̉: vt edento tas .i. dentē extrahere vel excludere.Dentoſus ſa. ſum. dentibus plenus. ⁊ dr̄ adens dētisD enus naͣ. nū. in ſingulari tm̄ valet qͣꝫtū ſuū pͥmitiuū. Inplurali accipit̉ diſtributiue ꝑ pares numeros: vt Iſti incedūt deni .i. decē ⁊ decē. ⁊ tantum in plurali qn̄qꝫ valetqͣꝫtum ſuum pͥmitiuum. Et vt gn̄aliter faciamus doctrinam qd̓ diximus ſuꝑius de binus: mō de denus dd̓m ē⁊ gn̄aliter de oībus noībus gn̄alibꝰ nūeralibus diſtributiuis: vt ſūt bini trini quaterni.H enuſſeptenus na. nuꝫ. deriuat̉ a decemſeptē: ⁊ denuſſeptenarius ria. rium. ⁊ h̓ decemſeptenarius rij.D eorſuꝫ .i. d̓ſurſuꝫ. a de ⁊ orſū ꝯponit̉: aduer. ē loci: ⁊ acuit̉penl̓. Uide d̓ hͦ ſupra in ſcd̓a ꝑte vbi agit̉ de īpedimētoD epactꝰ in depeciſcor vide.¶ (diſtinctionis.D epāno nas. naui. nare .i. dilacerare vel panos auferre expoliare: denudare. ⁊ componit̉ a de ⁊ pānus ni.D eꝑaui eſt p̄teritum de depaſco paſcis. vide in paſco ſcis.Sap̄. 19. Tanqͣꝫ equi enim depauerūt eſcam.D epeciſcor ſceris. depactꝰ ſuꝫ. depeciſci .i. valde paciſci: vlpactū facere. Et depeciſci .i. diſcordare: pactū rūpere veldiffidare: ⁊ facit ſup̄. depactū. ⁊ cōponit̉ a de ⁊ paciſcorD epectoctis. in pecto ctis. vide. ¶ (a. mutata in eD epellicor caris. licatꝰ. ſuꝫ .i. deciꝑe. ⁊ ꝯponit̉ a de ⁊ pelliD epelliculo las .i. deciꝑe: a de ⁊ pellis.ciocis.D epello lis. puli. pulſuꝫ pellere .i. deorſuꝫ vel de vno locoad alium pellere. vel componitur ex de ⁊ pello.D epeſco ſcis. ſciui. ſcitū. ex de ⁊ peſco qd̓ nō ē ī vſu ꝯpōit.Et vt dic̄ Priſ. ī. io. li. ꝯpeſco ſcui. ⁊ d̓peſco ſcui. a pn̄ti tꝑfaciūt ſupinū mutato o. ī i. cor. ⁊ addita tū. vt ꝯpeſco ſcitū: ⁊ d̓peſco ſcituꝫ. ſic̄ poſco ⁊ diſco. p̄dicta tn̄ ſupina mnō ſunt in frequēti vſu: licet ẜm arteꝫ vti eis poſſumꝰD epigis. a de ⁊ piga qd̓ eſt ſūmitas nariū dr̄ h̓ ⁊ hec depigis: ⁊ hoc ge. ſine naribꝰ. ⁊ ꝓdu. penul. vide in piga.D epilo las .i. pilos auferre. ⁊ ꝯponit̉ a de ⁊ pilo qd̓ d̓riuata pilus li. ⁊ in iſta ſignificatiōe cor. pi. ſic̄ ⁊ pilus. Ite depilo las. pōt cōponi a de ⁊ pilo las. qd̓ deriuat̉ apila proinſtrumēto terēdi. ⁊ eſt tūc depilare rapere: furari: expliare. ⁊ in hac ſignificatiōe depilo las. ꝓdu. pi. ſic̄ pila.D epīgo gis. ꝑegi. pactū. d̓pīgere .i. valde pīgere: vl̓ de vnoloco ad aliū īpellere vl̓ d̓orſū. ⁊ ꝯpōit̉ a de ⁊ pāgo gis. qͥteſt iniūgo vel īpello: vel pōt eē cōpoſitū a dē ⁊ pigo gipinxi. ⁊ tūc facit depīxi ⁊ alid̓ ſignificat .ſ. valde pigere.P epleo ples. pleui. pletum .i. valde replere vel euacuarexinanire: quaſi de pleno deducere. ⁊ componitur a de⁊ pleo ples. quod non eſt in vſuP epono nis. penul. ꝓdu. in pono nis. exponitur.O epotanus ni. maſ. ge. ꝗ ad tā grauē deuenit etatē ⁊ vitavt magis ꝓſit ei de pote ſe ꝓujcere qͣꝫ viuere: qd̓ ēt facibat in aliquibus ꝓuincijs. ⁊ cōponit̉ a de ⁊ pons pontis