¶ AſDAnte E
¶ IDecapolis. a deca qd̓ ē decē: ⁊ polis qd̓ ē ciuitas ꝯpōit̉ hocnom̄ d̓capol̓ lis .i. ciuitas vl̓ regio q̄ d̓cē hꝫ ciuitates ſubſe. ⁊ fac̄ gͣtūs ſingl̓aris decapolis vl̓ de capoleos: ⁊ ē gͣtūsgrecus. Mar. 7. Inter medios fines decapoleos. vn̄ decapolitanus: dn̄s illius ciuitatis: vel ep̄s vel archiep̄s illius ciuitatis. ⁊ cor. po. decapolis.Decas cadis. vide in deca. ⁊ cor. ca.Decedodis. ceſſi ceſſum. ex de ⁊ cedo dis. ceſſi. ē decederedeorſuꝫ vel de vno loco ad aliū cedere. vn̄ ⁊ ponit̉ ꝓ migrare vl̓ mori. vn̄ deceſſus ſus. ſui. Et ſcias ꝙ diſcēdimꝑ diuortiū: abſcedimꝰ ꝑ abſentationē: ſecedimꝰ ꝑ ſingularitatē. decedimus ꝑ morteꝫ: diſcedimus ab vrbe. Un̄quidā. Decedit moriens: diſcedit ab vrbe recedens.D ecē a deca qd̓ eſt decē: ſed ẜm grecā etymologiā dn̄r decē qͣſi decimos: qꝛ ligāt ⁊ ꝯiungūt infra iacētes nūeros:nā decimos ꝯiungere vel ligare apud eos dicit̉. ⁊ eſt decem nomen indecli. ⁊ omnis ge. ⁊ cor. de.D ecēber bris. a decē ⁊ imber cōponit̉ decēber: qꝛ decimeſt a pͥmo mēſe .i. a martio ꝗ pluuioſus ē ⁊ imbribꝰ abūdare ſolet. ⁊ facit abltūs in i. ab hoc decēbri. pōt ēt declinari adiectiue: vt h̓ ⁊ hec decēbris. ⁊ hoc bre. ⁊ h̓ ⁊ hec ſeptēbris. ⁊ hoc bre. vn̄ ⁊ kalēdas ſeptēbris dicimus. ⁊ faactūs in es vel in is. vt decēbres vel bris.D ecemocto cōponit̉ a decem ⁊ octo: ⁊ eſt oīs ge. ⁊ īdecli.pluralis numeri. A quo deriuat̉ decimūſoctauꝰ na. uuꝫ.D ecēpēda de. penl̓ cor. i. ꝑtica decē pedū. ⁊ cōponit̉ a decē⁊ pes pedis. Un̄ Horatius in odis. Nulla decempedasmetata porticus.¶ Ccem ⁊ ſeptē.Decēſeptē oīs ge. numeri pluralis indecli. cōponitur a deD ecēnalis: bellum decē annis geſtū ẜm pap̄. ⁊ declinat̉:vt hic ⁊ hec decēnalis ⁊ hoc le. ⁊ ꝓdu. penul.D ecēnis. a decē ⁊ annꝰ ꝯponit̉ h̓ ⁊ hec decēnis ⁊ hoc cēne..i. decē annoꝝ. vn̄ hoc decēniū nij. ſpaciuꝫ decē annoꝝ.D ecēnouē oīs ge. pluralis numeri ⁊ indeclina. ⁊ cōponit̉ adecem ⁊ nouem. vn̄ decimuſnonus na. num.Decēs. a deceo ces. dr̄ h̓ ⁊ hͨ ⁊ hͦ decēs cētis. ꝑticipiū. ⁊ decēs aliqn̄ ē nomē: ⁊ dr̄ decēs motu corꝑis: ſpecioſus ſp̄eformoſus naͣ vl̓ forma. Itē decēs ꝯpoſitꝰ ꝑfectꝰ: egregieforme: ⁊ ꝑfecte. ⁊ tūc videt̉ dici a nūero deceꝫ. Et cōꝑat̉vt decēs tior. tiſſimꝰ. ⁊ īde decēter tiꝰ. tiſſime aduer. ⁊ h.decētia tie. Et ꝯponit̉ vt īdecēs tis .i. n̄ decēs: īcōueniēs.⁊ hinc īdecēter tiꝰ. tiſſime. aduerbiū. ⁊ hec indecētia tie.Decētariꝰ rij .i. īgenioſus. ꝓmptꝰ: paratꝰ: vel copioſus: ⁊ diD ecētrix fe. ge. nauis cōpta: a decē dr̄.¶ Ca decēD eceo ces. cui. cere. .i. ꝯuenire. ad ornatū ꝑtiner̄: vt Te decet hymnus d̓s in ſyon. Itē palliū decet iſtū. Et ſcias ꝗntūs hꝰ v̓bi decet dꝫ ſignificare ornamentū: actūs v̓o idcuiꝰ ē ornamētū. ſi al̓r fiat nō erit latine dcm̄: vt Palliūdecet iſtū. Si v̓o dicat̉. Iſte decet palliū: vl̓ iſte decet illud palliū: n̄ dr̄ latine. ⁊ ſic hr̄ ibi. Talis partꝰ decet deū.Si v̓o dicat̉. Talē partē decet deꝰ: vl̓ talis partus decetdeo: nō eſt latinū. Itē a deceo dr̄ decet imꝑſonale: quodmagis eſt in vſu qͣꝫ ſuū ꝑſonale. ⁊ ꝯſtruit̉ cū actō ſicut ⁊ſuū ꝑſonale: ſꝫ diſſil̓r: qꝛ ītrāſitiue cū ſuū ꝑſonale exigateūde trāſitiue. Decet cōponit̉: vt ꝯdecet ⁊ dedecet .i. diſcōuenit. Deceo cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis ne. eſt: ⁊ cor. primāſyllabā. Un̄ Oui. Te decet īgenuos tedia ferre ſui.Decernonis. ex de ⁊ cernonis. componit̉. vide in cerno.O ecerpopis. pſi. ptuꝫ. a de ⁊ carpopis. componit̉. ⁊ eſt decerꝑe de alijs carpere .i. eligere.D eceſſo. a decēdo dis. ceſſu. u. in o. fit deceſſo ſis. ſiui. ſitū.v̓bum deſideratiuuꝫ .i. deſidero decedere vl̓ declinare.Deceſſus. ſus. ſui .i. mors: vide in decēdo.D ecetero .i. denuo: deinde: iteꝝ. Et ſcias ꝙ nō eſt h̓ cōpoſitio: ſed quedā irregularis vocū ꝯgeries: ſic̄ in tertia parte dixi in ca. de figura compoſita quaſi in fine.
Decibilis. a decem deriuat̉ h̓ ⁊ hec decibilis ⁊ hoc le. quēdecet aliquid: vel pōt decere: vel quod decet.D ecido dis. di. dere .i. deorſuꝫ cadere: ⁊ caret ſup̄. ⁊ cōpontur ex de ⁊ cado: ⁊ cor. ci. Item inuenitur decido dis. ſi.ſum .i. deorſum cedere vel valde cedere. ⁊ tunc componitur a cedo dis cecidi. ⁊ ꝓdu. ci. vbiqꝫ.D eciduus dua. duū i. ad cadendū facilis: a decido dicit̉.Decies aduerbium numeri .i. decē vicibus: a decē dicit̉.Decieſſepties aduerbium numeriD ecimo mas. in decimus eſt.D ecimula le. dimi. parua decima: ⁊ cor. penul.Decimꝰ. a decē dr̄ decimꝰ ma. mū. ⁊ hͨ decima me. vn̄ decimo mas. maui .i. decimā ꝑtēdare vl̓ auferre. Et ē notandū ꝙ antiꝗ dicebāt decumꝰ ꝓ decimꝰ: vn̄ hͨ decuma ꝓdecima: ⁊ decūare ꝓ decimare: qd̓ ꝯponit̉ cū ē. ⁊ dr̄ edecumo mas. i. d̓cimas excerꝑe. Itē īuenit̉ decimo mas. jd̓cimas auferre. ⁊ tūc ꝯponit̉ a de ⁊ cima me. Uide in cdrageſima: ⁊ ī ꝯſuetudo.¶decē ⁊ ſeptem.Decimuſſeptimꝰ ma. mū. dictio ꝯpoſita: vl̓ pōt deriuarisD ecipio pis. cepi. ceptū. cipere .i. fallere. ⁊ componit̉ ex de⁊ capio pis. vnde deceptorius ria. riuꝫ. hic deceptor: hecdeceptrix: ⁊ hec deceptioD ecipula le. penl̓. cor. a d̓cipio pis. cepi. ⁊ dr̄ inſtr̄m qd̓ adaliꝗd decipiēdū efficit̉: ſic̄ muſcipula ad mures capiendos. vn̄ decipula p̄t eē deceptio: muſcipula laqueꝰ pedca. Dr̄ āt a d̓cipiēdo: qꝛ ſic ponit̉ vt dū eſca ponit̉ neqͣqͣip̄a trāſeūte videat̉: q̄ videlꝫ n̄ facile d̓ciꝑet ſi videri potuiſſꝫ. Iob. 19. Abſcōdita ē ī terra pedica eiꝰ ⁊ d̓cipula eſuꝑ ſemitā. Un̄ ꝗdā. Decipl̓a capiūt̉ aues q̄ foſſa dicat̉.D eclino nas. naui. nare. ex de ⁊ clino nas. cōponit̉: nō eſtvſu. ⁊ eſt declinare de vno loco ad aliū: vel deorſuꝫ clinare vl̓ variare. vn̄ hic ⁊ hec declinis ⁊ hoc ne: ⁊ declinꝰ nanū. ⁊ hec declinatio onis. ⁊ declinatus ta. tū. qd̓ declinatur vel declinari pōt: ⁊ eſt actiuū declino: ⁊ ꝓdu. penulDe declinatione nominum dixi in tertia parte.D ecliuis. a de. ⁊ cliuꝰ ꝯponit̉ h̓ ⁊ hͨ decliuis ⁊ hoc ue: ⁊ decliuus ua. uū. in eodē ſenſu .i. deorſuꝫ īclinatꝰ vel plenꝰqͣſi deorſuꝫ a cliuo. vn̄ hec decliuitas: ⁊ ꝓdu. p̄dicta cliD ecliuus ua. uum. in decliuis eſt.Decollo las. laui. lare .i. collū amputare: verbū actinuꝫ: exde ⁊ collū li. ⁊ ſcribit̉ per duo. l.Decolor loris. cōis ge. ex de ⁊ color componit̉ .i. ſine colore. Inde decolorare .i. fuſcare: verbū actiuū. ⁊ dicit decolor ꝙ nō ſit ei color. ⁊ cor. co.Decor a decet deriuat̉ h̓ decor coris .i. honor: ⁊ cor. o. ī gti⁊ ſic ſumit̉ Dan̄. ii. Et ſtabit in loco eiꝰ viliſſimꝰ ⁊ indignꝰ decore regio. ⁊ īfra ēt. Nō tribuet̉ ei honor regius.Itē a decet d̓riuat̉ d̓cor coris. ꝓdu. o. ī gtō. i. venuſtas:pulchritudo. Inuenit̉ tn̄ ẜꝫ quoſdā antiquos ꝓ honorra. rū. adiectiue poſituꝫ: ⁊ tūc eſt cōis ge. ⁊ cor. o. in gto:⁊ẜm hoc ꝯponit̉ cū in vel de. ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hec īdecor coris. ⁊h̓ ⁊ hec dedecor coris. cor. o. in gtō. ī eodē ſenſu .ſ. ihonorus: dedecoroſus. Uirg. ī. io. Nō tn̄ īdecorē tua te regireliꝗt. Hoc exēplū adducit Priſ. in. 6. li. ⁊ ẜm hoc ab eopōt deriuari d̓corꝰ ra. rū. i. honorꝰ media cor. vl̓ d̓corꝰ. i.honorꝰ deriuat̉ a decꝰ coris. vn̄ Statiꝰ theba. Terrarūd̓cora alta viri: d̓coriqꝫ iugales. Itē a decꝰ dr̄ d̓coro ras.media cor. i. honorare. vn̄ Hora. in ep̄i. Et genꝰ ⁊ formaregīa pecunia donat. Ac bn̄ numatū d̓corat ſuadela venuſqꝫ. Itē a decor coris. dr̄ decorꝰ ra. rū. i. pulcher egregius vel ꝑfecte forme venuſtꝰ vel pōt deriuari anuerodecē: ⁊ ꝓdu. o. vn̄ Theodolꝰ. Uirgo d̓cora nimis dauidde ſemīe regis. Iteꝫ ꝗdā dixit. Ad celi decora nos erisꝭvirgo decora. Itē a decor dr̄ decoro ras. media produ. i.venuſtare. Uel potiꝰ dic ẜm Priſ. ꝙ decor deriuat a decoro ras. abiecta o. Et ꝯpōit̉ decoro: vt ꝯdecoro ras. Itē
Diͥ