Druckschrift 
Catholicon
Seite
113r
Einzelbild herunterladen
 

DO1Eante

iiꝫ

vt codēno nas. īdēno nas. Dāno ⁊ ꝯpoſita ab eo ſūt actina: ⁊ carēt pͥ. ⁊ conſtruit̉ cū actō deſignāte reꝫ in quā trāſit eoꝝ actus: ⁊ cuꝫ gtō ⁊ abtō īdifferēter deſignāte remreſpectu cuius exercet̉ actꝰ eoꝝ: ſic̄ oīa v̓balia ꝑtinentiaad dānationē vel ad accuſationē: vel ad rep̄heſionē: vl̓ad vituꝑationē: vel ad monitioneꝫ: vt Hāno te furti velfurto. Moneo te furti vel furto. Et vt dic̄ Pap̄. dānare.i. pūire: aīaduertere. Et vt vult ph̓s ī. 5. Ethico. dānū dr̄ex eo ꝙ aliꝗs minus hꝫ qͣꝫ dꝫ hr̄e. Uide in ſatiſfacio.Hamula le. dimi. parua dama ẜm Pugui. Papias v̓o dicit. Damula genus fere capreoli ſimilis. vel vt quidamdicunt muſtela. ⁊ corripit mu.Nan īterp̄tat̉ iudiciū aūt iudicās. fuit v̓o filiꝰ iacob ex ancilla rachel. Bala .n. dū eū peꝑiſſet dixit rachel dn̄a eiꝰ.Iudicauit me dn̄s ⁊ exaudiēs dedit mihi filiū: ⁊ ita cāꝫnoīs exp̄ſſit: vt qꝛ iudicaſſet dn̄s filio ancille iudiciū nomē īponeret. De cuiꝰ gn̄e vel tribu naſciturꝰ eſt antixp̄s:⁊ ī hꝰ figura tribꝰ dan nō cōnumerat̉ īter. 14 4. milia ſignatos. Apocal̓. 18. De antixp̄o dixi in ſuo loco.Danay dicuntur greci: a Dano rege.Haniel īterp̄tat̉ iudiciū dei a dan qd̓ eſt iudiciuꝫ: ⁊ el qd̓ ēdeꝰ: vl̓ qꝛ in p̄ſb̓roꝝ iudicio ſnīaꝫ dīne examīatōis exhibuit dū reꝑta eoꝝ falſitate: Suſannā īnocētē ab īterituliberauit: vl̓ qꝛ dei viſiōes vl̓ ſomnia ſagaci mēte diſcernēs aꝑuit: h̓ ⁊ deſiderioꝝ vir dictꝰ ē: qꝛ panē d̓ſiderij nōmāducauit: ⁊ vinū ꝯcupiſcētie nō bibit. Et d̓clinat̉: vt ldaniel elis. ⁊ īdeclinabil̓r inuenit̉ h̓ daniel el. ⁊ acuit̉ el.D aniſta ſte. maſ. ge. i. fenerator: a danus ni. dicit̉.H anubius bij. maſ. ge. fluuiꝰ eſt a copia niuiū ſic dictꝰ: ꝗbꝰmagis auget̉ qͣſi dans niuē ẜm Pu. Pap̄. v̓o ſic dic̄. Danubiꝰ germanie fluuiꝰ dr̄ a vi. ⁊ copia niuiū ꝗbus magiauget̉. iſte eſt qui ⁊ in europa plus oībꝰ hꝫ famā. Idemhiſter: qꝛ dū ī īnūeras vadit gētes mutat nomē ⁊ maio-res vires acꝗrit. Orit̉ āt īgermanicis iugis in occidētalibus ꝑtibus barbaroꝝ ꝑgens ꝯtra orientē: ſexaginta fluuios in ſe recipit: ſeptē hoſtijs in ponticū mare intrat.Danus ni. maſ. ge. in fenerator: a do das.O apaticus in dapax eſt.D apax. a dapes dr̄ h̓ ⁊ hͦ ⁊ hͦ dapax cis .i. loqͣx ⁊ facūdꝰ excibo. ⁊ dapaticꝰ ca. cū. penl̓. cor. qd̓ ⁊ dapticꝰ īuenit̉ .i. manifeſtꝰ ⁊ aꝑtꝰ ⁊ largꝰ dapſilis munificꝰ magnificꝰ. vn̄ dapatice aduer .i. magnifice vel large dapſil̓r munificēter.Dapes. a do das dr̄ hᵉ daps vl̓ dapēs: gtō dapis: ſꝫ ntūs ſingularis nō ē ī vſu .i. epulū: ſꝫ dapes nobiliū ſūt: epule pͥuatoꝝ. vl̓ dapes deoꝝ: epule hoīuꝫ: dapes qͣſi dās opes.⁊ cor. da. Un̄ ꝗdā. Nobilitat viles frons gn̄oſa dapes.D apifer ra. rum. penul. cor. qui fert dapem.H apino nas. naui. nare .i. largiri: ⁊ p̄cipue victum: verbumactiuum. ⁊ dicit̉ a dapes: ⁊. cor. pi.D apſilis. a dapes dr̄ h̓ ⁊ hec dapſil̓ ⁊ hͦ le. i. largꝰ: ⁊ p̄cipuein cibis. ⁊ ꝯparat̉: vt dapſilis lior. liſſimꝰ. vn̄ dapſil̓r liꝰ:liſſime. aduerbiū. ⁊ hec dapſilitas tatis .i. largitas. ⁊ cor.pſi. Un̄ Greciſ. Gapſil̓ ē dapibꝰ. alijs rebꝰ quoqꝫ largus.Pap̄. v̓o dic̄. Dapſil̓ grece largꝰ vl̓ ꝗ ſatis erogat dapes.Hapticus ca. cum in dapax eſt.O ardanꝰ filiꝰ iouis ⁊ electre: ꝗ ꝑꝑ fr̄icidiū receſſit de italia⁊ tenuit illa loca vbi poſtea fuit troia: ꝗ ꝯgregatis hincīde ruſticis illoꝝ locoꝝ īſimul pͥmꝰ actor troie extitit. vn̄troia dr̄ dardania: ⁊ troiani dardanij ⁊ dardanides. acntō ſingulari ſubtracta de. ſyllaba fit hͨ dardanis dis. i.femina troiana. ⁊ cor. penl̓. dardanꝰ ẜm Pug. Et vt dicitPriſ. in tractatu poſſeſſiuoꝝ: abuſiue poete ꝓ dardanioponūt dardanū. (ta us: ⁊ facit dari.Harius rex chaldeoꝝ: ⁊ formatur vocatiuus antō remoDaticius. a do das: dr̄ daticius cia. ciū. facilis ad dāduꝫ. ⁊datici dn̄r diticij .ſ. qui victi vel vincendi tradunt ſe ho-

ſtibus victoribus.Datim aduer .i. de dato in datum: in datus ta. tum.Datiuus ui. pro tertio caſu: a do das dicitur.D auid īterp̄tat̉ manu fortis: qꝛ vtiqꝫ fortiſſimꝰ ī p̄lijs fuitip̄e ⁊ deſiderabilis ī ſtirpe .ſ. ſua: de qͣ dixerat ꝓph̓a. Ueniat deſideratꝰ cūctis gētibꝰ. ⁊ ē īdecli. Inuenit ēt declinabile dauid idis. penl̓. gtī cor. vn̄ dauidicꝰ ca. cuꝫ. vt p̄sdauidicꝰ. Inuenit̉ tn̄ ⁊ penl̓. ꝓdu. dauidis ibi. Iſrael estu rex dauidis ⁊ inclyta ꝓles. Meliꝰ gͦ dicit ille qui corripuit dicēs. Cur ego dauidicis aſſuetꝰ cātibꝰ odas. Naꝫvt dicit magr̄ Bn̄. Dauid ꝓprie dꝫ cor. penul. obliquoꝝſi declinat̉: qm̄ ntūs deſinit in d. cor. nec eſt de exceptis.Uide in filiuſſaltus ⁊ in vermiculus.D auus ui. dr̄ a greco daos mutata o. in u. ⁊ īterpoſita u. cōſonāte. ⁊ fuit dauus ẜuus ſimonis. ſꝫ malus ⁊ fraudulētus. Et īterp̄tat̉ dauꝰ qͣſi deuius: qꝛ faciebat ſimonē deuiare: vl̓ qͣſi dans viā. Nā eius ꝯſilio oīa agebat Pāphilus: vel qͣſi dans vana ſic̄ faciebat ſimoni. Mō aūt proquolibet ſeruo fraudulēto ⁊ callido ponit̉ dauus.OanteDe p̄poſitio regit ſiue exigit abltm̄ caſuꝫ: ⁊ dic̄ qn̄qꝫ naͣmvt Iſte pānus ē de lana. aliqn̄ originē: vt petrꝰ de ianua.aliqn̄ ordineꝫ: vt de mane fit meridies .i. poſt mane. Etcreare ē d̓ nihilo .i. poſt nihilū aliꝗd facere. Hic aīaduertēdū ē ꝙ nō oīa q̄ dn̄r ex deo ēt de ip̄o eē dici debēt:qꝛ vt ait Aug. ī li. de naͣ boni: nō hoc ſignificat penitꝰ exip̄o qd̓ de ip̄o. qd̓ .n. de ip̄o ē pōt dici ⁊ ex ipſo: ſꝫ nō oē qꝛex ip̄o eſt pōt dici de ip̄o: qꝛ nō eſt de ſua ſub̓a. Ex ip̄o. n̄ſunt celū ⁊ terra: qꝛ ipſe fecit ea: nō tn̄ de ip̄o ſunt: qꝛ nōſunt de ſua ſub̓a. ſic̄ ſi aliꝗs homo generat filiuꝫ ⁊ faciatdomū ex ip̄o eſt filius: ex ipſo eſt domꝰ: ſed filiꝰ de ip̄o:domus v̓o de terra ⁊ de ligno: non de ipſo homine.D eambulacrū cri. penul. cor. vbi deambulari bene pōt.D eambulatoriū. a deambulo as. dr̄ hoc deābulatoriū ruqd̓ ꝓprie dr̄ lobiū: qd̓ fit iuxta domos ad ſpaciādū.D eartuo as. ex de ⁊ artuo as. ⁊ eſt de artuare ſeꝑare artꝰ aſe inuicē: vt fit de gallinis ⁊ ſil̓ibus. vide in artuo as.D ebello las. laui .i. expugno: verbum actiuuꝫ: a de ⁊ bellolas. vnde debellatorius ria. riū. īde etiā verbalia debellator debellatrix debellatio.D ebeo bes. bui. bitū. ex de ⁊ habeo bes. cōponit̉. ⁊ eſt debere debitum habere: quaſi de alieno habere. vnde debitus ta. tum. ⁊ hoc debitum ti. penul. cor.Debilis. a debello las. dicit̉ hic ⁊ hec d̓bilis ⁊ hoc le. qd̓ facile debellat̉. vel debilis dicit̉ a de ⁊ bilis qd̓ eſt humorcorpus afficiens: quaſi per bilem factus fragilis: ⁊ deorſum a viribus. Et cōparat̉ debilis lior. liſſimꝰ. vn̄ debiliter lius. iſſime. aduer. vnde hec debilitas tatis.D eblatero ras .i. valde blaterare vel diuulgare a. de ⁊ blatero blateras.D ebrio as. ex de ⁊ ebrio as. ⁊ pōt ibi de. eſſe intentiuū velpriuatiuum. ⁊ eſt actiuum.Deca .i. decē. ſꝫ deca dicūt greci: nos decē. Decas coſte gētes vnū ⁊ idē ſignificāt. ⁊ a deca hec decas cadis .i. decē.vn̄ ꝗdā. Per decades centū: ꝑ centū mille redundant.D ecachordus da. dū. i. decem chordaruꝫ: a deca qd̓ eſt decem ⁊ chorda chorde.D ecalogus gi. maſ. ge. penul. cor. i. decem p̄cepta legis. nādecā decem ⁊ logos ſermo dicitur.Decania. a decanꝰ dicit̉ hec decania. nie. ſocietas decē viroꝝ: vel dignitas decani.Pecaniſſa a decanus dr̄ hec decaniſſa ſe. vxox decani: velque decem viros habet ſub ſe.Decanꝰ. a decē dr̄ hic decanꝰ ni. ꝗ decē viros hꝫ ſub ſe: ſiuein eccl̓ia ſiue extra ẜm Hug. ⁊ ꝓdu. penl̓. Pap̄. v̓o dicit.Decani dicti ꝙ decē militibꝰ p̄ferunt̉ vel clericis.