Druckschrift 
Catholicon
Seite
112v
Einzelbild herunterladen
 

SſDanteA

Cuſpis. a ceſpes dr̄ hͨ cuſpis dis. fe. ge. ꝓprie poſterior parshaſte. Dr̄ tn̄ qn̄qꝫ cuſpis ipſa haſta: qn̄qꝫ ſūmitas haſteꝫqn̄qꝫ haſtile amētatū. Sꝫ ꝓprie vt dictū eſt dr̄ poſteriorꝑs haſte a ceſpite: qͣſi a v̓gulto: ⁊ cōponit̉ inde tricuſpis.Cuſſum eſt ſupinum de cutio tis.Cuſtodia die. in cuſtodio vide.Cuſtodiarius vide in cuſtodio.Cuſtodiodis. diui. dire. ditū. vn̄ h̓ ⁊ hͨ cuſtos dis. cōis ge.ſeruator: paſtor: ꝓcurator. ⁊ hīc h cuſtodia die. ⁊ hͨ cuſtodela le. penl̓. ꝓdu. ī eodē ſenſū: ⁊ h̓ cuſtodiariꝰ: ⁊ hͨ cuſtoCuſtos in cuſtodio vide. (diaria idem qd̓ cuſtos.Cuſum per vnum s. ſupinum de cudo dis.Cutere .i. ferire infinitiuus de cutio tis.Cuticula le. dimi. ꝑua cutis. Et ſcias ꝙ i. an̄ culus cula. veculū. in diminutiuis oībꝰ breuiat̉: vt vētriculꝰ: iuuēticulafeniculū. Tn̄ in cuticula ⁊ in nutricula īuenit̉ lōga apudquoſdā auctores licentia poetica ⁊ metri neceſſitate.Cutio a cutis dr̄ cutio tis. ſi. ſū. i. ꝑcutere: ſꝫ nō ē in vſu. ⁊ cōponit̉ vt ꝯcutio tis .i. qͣtere. diſcutio tis .i. ſubtiliter īdagare vl̓ qͣtere. decutio tis .i. auferre vl̓ qͣtere. excutio tis .i. qͣtere vl̓ ſubtil̓r īꝗrere. īcutio tis .i. inijcere īferre: īmitterevl̓ qͣtere. ꝑcutio tis .i. ferire. recutio tis .i. iterū qͣtere velcutere. ſuccutio tis. ſubtꝰ cutere. Et nota ꝙ oīa iſta pn̄t eēcōpoſita a qͣtio tis. qd̓ magis videt̉ qͣꝫtū ad ſignificatōeꝫſed qͣꝫtū ad vocē potius a cutio. Cutio tis. ⁊ oīa eiꝰ cōpoſita ſunt actiua ⁊ faciūt p̄teritū in cuſſi ⁊ ſupinū in cuſſuꝫ. ⁊cor. cu. vnde Uirg. in. 6. Enei. Concutit ⁊ ſtimulos ſub pectore vertit apollo. vide etiam in quatio tis.Cutis. cōte grece: latine dr̄ inciſio. vn̄ hͨ cutis .i. pellis. Sedpellis dr̄ qꝛ extraneas iniurias corꝑis tegēdo pellat. Pellis v̓o detracta iaꝫ dr̄ coriū a carne quā tegit: ſed hoc brutis aīalibus eſt ꝓpriū: cutis v̓o dr̄: qꝛ primā inciſionē patit̉ ẜm Pu. Bap. v̓o dicit. Cutis que in corpore prima eſtſic dicta ꝙ corꝑi ſuppoſita inciſionē primaꝫ patiat̉. cotisenī grece latine inciſio dr̄. Eadē ⁊ pellis dr̄: ⁊ cor. cū. Byrria. Pena tenet ſtimulos innouat ille cutem.Cuticꝰ. a cutis dr̄ cuticꝰ ca. cū. i. ſtupratꝰ: corruptꝰ. qd̓ cōponit̉ vt recuticꝰ ca. cū. in eodē ſenſu vl̓ ꝗ retrouerſā hꝫ pellē mēbri virilis. vn̄ recutici ꝓprie dn̄r iudei qͣſi retro hn̄tes cutē .i. circūciſi. carēt .n. anteriori pelle virilis mēbri.vn̄ Martia. ad vxorē ſuā ait. Nec recuticoꝝ fugis īguīaiudeoꝝ. ⁊ Perſiꝰ. Recuticaqꝫ ſabbata pellis. Et vocauitſabbata r̄cutica ꝑꝑ r̄cuticoſ: qꝛ ad eoſꝑtinēt ⁊ ea celebrātAbir ſiue dauli dei: ſed inoraculumlibro Regum interpretatur loquelaD abreiamin: liber qui dicitur ſermo dierum .i. paralipomenon.D acia cie. in dacus eſt.O actilicus ca. cum. in dactilus eſt.H actilon grece latine dicitur digitus.O actilus. a dactilon qd̓ eſt digitꝰ: dr̄ hic dactilus li. fructꝰpalmaꝝ: qꝛ digitoꝝ ſil̓itudinē imitari videt̉: ⁊ hic dactilus li. quidā pes metricus: qui ad modū digiti a longiorimodo īchoās ī duas deſinit breues: vt Carmīa menalꝰ.vn̄ dactilicus ca. cū. vt dactilicū metrū qd̓ ꝯſtat ex hacilis: vl̓ in quo dactilus magis dn̄at̉. Oactilus enī inuenit̉ꝓ digito vel ꝓ anulo: qd̓ etiā apud nos ẜm Pug. ⁊ vt dic̄Papͥ. Dactilica metra principalia ſunt. recipiunt tn̄ ſpondeū in locis oībꝰ excepto ꝗnto: ſed in fine tm̄ trocheuꝫ.Dactilicū metꝝ heroicū dr̄: eo ꝙ hͦ metro maxīe heroūhͦ eſt viroꝝ fortiū facta canerent̉ ⁊ p̄lia. Et ſcias ꝙ dactilus vbiqꝫ cōſtat in heroico carmine: niſi in ſexto pede. vn̄verſus. Sextā ſperne ſedē: ſi ſumis dactili pedē. Quintūſpondeus fugiat: ſtet fine trocheꝰ. Spōdeus tn̄ qn̄qꝫ inuenit̉ in dactilico in quinto pede: vt apud Lucanū. Altꝰ

ceſoꝝ pauit cruor armentorū. Et ſic ẜꝫ Pap̄. ⁊ plures alios trocheus hꝫ locū in heroico carmine ſiue dactilico inſexto pede. Alij dicūt ꝙ tm̄ duo ſunt pedes ꝗbꝰ vtimurin dactilico vel heroico carmine .ſ. dactilus ⁊ ſpondeus.vn̄ finalis ſyllaba ſexti pedis ſiue ſit lōga ſiue ſit breuisſꝑ accipit̉ ꝓ lōga: vt apud Lucanū. Iuſqꝫ datū ſceleri canimꝰ ppl̓mqꝫ potētē. ſic̄ ⁊ in pͥnº tertij pedis breuis accipit̉ ꝓ lōga. vn̄ Tho. Hoſtis ſi reprobat hoſtē: ne credeꝫfurorē Exercere ſuū te mediante ſitit. ⁊ huius opinionisfuit magiſter Bene.Dacus ci. ꝗdā ppl̓us. ⁊ dr̄ dacus qͣſi dagꝰ: qꝛ de gētoꝝ genere dicunt̉ fuiſſe creati daci. ⁊ declinat̉: vt hic dacꝰ ci. proppl̓o illiꝰ terre: ⁊ hec daca ce. ꝓ femina: ⁊ dacꝰ ca. cū. vn̄ ⁊hec dacia cie. terra eoꝝ: ⁊ hīc dacꝰ ca. cū nomē gētile: ⁊ h̓dacꝰ ci. ⁊ hec daca ce. ſic̄ iā dictū eſt. vel qd̓ meliꝰ eſt dicamus ꝙ hȯ noīa gentilia ⁊ patria: vt grecꝰ: dacꝰ: reginꝰ: ⁊q̄ deſignāt ꝓfeſſionē: vt grāmaticꝰ dialeticus: ⁊ q̄dā aliavt nobilis: ſiue ſint mobilia ꝑ tria genera in tribꝰ vocibvt dacꝰ ca. cū. ſiue in duabꝰ: vt pariſiēſis: pariſiēſe: lꝫ īueniant̉ poſita ſubſtātiue in maſ. ⁊ fe. ⁊ neu. ge. tn̄ declinantur ſemꝑ ẜm ſuā declinationē mobiliter. Sic dicimꝰ deoībꝰ adiectiuis in neu. ge. ſubſtātiue poſitis: vt Albumcurrit. Certe puer dꝫ declinare hͦ nomē ſic poſitū mobiliter .ſ. albꝰ ba. bū. ⁊ ꝗ tūc declīat hͦ albū bi. errat ẜꝫ DuP agon īdecli. maſ. ge. in fine accētuat̉. ⁊ vt habet̉ in. i. Regum. Dagon idolū fuit in azoto vbi arca dei capta eſt.D alila īterp̄tat̉ pauꝑcula vl̓ ſitula ꝯiūx ſanſonis. ⁊ cor penul. vn̄ in Aurora. ꝙ caput illiꝰ ſpoliauit dalila ſacroP almanuta locus quidam de quo habetur Mar. 8D almatica. dalmatia regio eſt. vn̄ dalmaticus ca. cū. ⁊ hecdalmatica ce. quedam veſtis ſacerdotalis: primū in dalmatia regione contexta: ⁊ cor. penul.D alum li. minimū veluꝫ ad nauis prorā defixū ẜm Pap̄.O ama me. ē quoddā aīal quadrupes: vt dicūt caprea: ⁊ vdet̉ cōponi a de ⁊ manu: inde damā qͣſi demā: qꝛ de manu fugiat. vn̄ damo mas. mani .i. capere ẜm Dug. Pv̓o dicit. Dama aīal dubi. ge. dama aīaliū genus timidūD amaris nomen cuiuſdā mulieris: ⁊ cor. penul. vn̄ in Au⁊ imbelle: canes nimium fugiens.rora dr̄. Credis ⁊ o damaris quam morum gr̄a ditat.D amaſcenꝰ: hec damaſcꝰ ſci. nomē ciuitatis ē: a damaſcocōditore dr̄. Glo. aūt ſuꝑ illud Iſa. 17. Onꝰ damaſci. Eccedamaſcꝰ deſinit eē ciuitas ⁊c̄. Damaſcꝰ metropolis ſyritquā ꝯdidit eleazar ſeruꝰ abraā cuiꝰ rex raſin ſemꝑ prebꝰbat decē tribubꝰ auxiliū ꝯͣ iudā. Iō ſpūſſanctus minat̉ecaptiuitatē ꝑ Iſaiā. Per eā aūt totā ꝓuinciā intelligimItē alia gloſa. Damaſcus bibens vel fundēs ſanguineminterpretat̉: qꝛ ibi chain occidit abel. vn̄ damaſcenꝰ nanū. Paral̓ i. ca. 18. Suꝑuenit aūt ⁊ ſyrus ⁊ Damaſcenus⁊ hec damaſcena ne. quedā arbor .ſ. quoddā genꝰ prunorum: qꝛ ibi multū abundat ⁊ melior: vel qꝛ primo indiaduecta eſt. vn̄ hoc damaſcenuꝫ fructus eius ẜm BugPap̄. v̓o ſic dicit. Damaſcus vrbs ſyrie cōdita ⁊ denoīata a damaſco vel ab eleazaro diſpēſatore abrae ꝑhibethec antea in oī ſyria tenuit principatū. Damaſcus interpretat̉ ſanguinē bibēs: qꝛ īterfectus fuit ibi abel a chamnabſconſuſqꝫ in ſabulo: ⁊ ꝓdu. penul. damaſcenus.D amaſcus ſci. in damaſcenus vide.O amno nas. in damnum eſt.D amnoſus ſa. ſum. in damnum eſt.D amnulum li. dimi. paruum damnum.O amnū ſubito ⁊ nobis neſcientibus fit: ſed iacturā ſciētet⁊ vltro patimur. Detrimētū v̓o leue dānū eſt. ⁊ dr̄ danūa diminutiōe rei. vn̄ dānoſus ſa. ſum. ꝗ infert dānū. ⁊ ceꝑat̉ vt dānoſus ſior. ſiſſimꝰ. vn̄ dānoſe ſiꝰ. ſiſſime. aduer⁊ hͨ dānoſitas tātis. Itē a dānū dāno nas. naui. ⁊ ꝯpoli