¶ DeCanteU
¶Cuminū ni. ge. neu. penul. produ. ⁊ vt dicit Pap̄. Cuminūlatine ciminū grece. herba eſt: vide ſupra.Cumulatiꝫ aduer .i. cōgeſtim a cumulo las. dr̄ in ciminū.Cumulo las. penul. cor. in cumulus exponit̉.Cumulus. a culmus dr̄ cumulus li. i. ſummitas ⁊ aliquoꝝcoaceruatio. vn̄ hec cumulatio onis. vn̄ cumulus la. lu.plenꝰ cumulo ⁊ cumulo las. penul. cor. i. ꝯgregare: augere: multiplicare: ꝯgerere: ad ſūmū īplere. vn̄ v̓balia. Cumulo cōponit̉ vt accumulo las .i. aggregare. decumuloas .i. valde cumulare vel cumulū auferre: ⁊ eſt actiuū cūoībꝰ ſuis cōpoſitis: ⁊ cor. mu. vn̄ ꝗdā: Gaudia ſtultoꝝ cumulant augmenta doloꝝ vel malorum.Cuna. a cine greco dr̄ h cuna ne. qͣſi cina .i. lectulꝰ vbi pucri iacere ꝯſueuerūt. Idē ⁊ alio noīe dr̄ crepūdiū. ⁊ dr̄ ſic.qꝛ ꝑtui ſolet adhibere: vl̓ qꝛ puer ī ea iacet cinctꝰ. Cunaet dr̄ dea pagāoꝝ q̄ cunā dr̄ īfanti admīſtrare. vn̄ hͦ cunabulū: illud idē qͣſi cinabulū. ⁊ cunabulū dr̄ tp̄s ī quopuer iacet in cunabulo. ⁊ ꝯponit̉ vt hoc īcunabulū ideꝫCunabulū li. penul. cor. ī cuna expōit̉. ¶ (qd̓ cunabulū.Cuncta te .i. mora. ⁊ dr̄ a cūctꝰ cta. ctū. vn̄ Lato: Proſpicito cūcta tacitꝰ qd̓ ꝗſqꝫ loqͣt̉. Nō .n. pōt h̓ lycūcta eē pl̓alis nūeri ⁊ actī caſus: qꝛ ſic eēt ꝯſtructio incōgrua. Eſt gͦabltūs ſingularis ⁊ talis ē cōſtructio ⁊ ſenſus. Tu tacitꝰꝓſpicito id qd̓ ꝗſqꝫ loqͣt̉: ꝓſpicito dico cūcta .i. ꝑ cūctā .i.ꝑ morā an̄qͣꝫ des rn̄ſuꝫ vt ītelligas qd̓ dr̄: qꝛ ꝗ pͥus rn̄detqͣꝫ audiat ſtultū ſe eē demōſtrat ⁊ ꝯfuſione dignū.Cunctatim aduer .i. dubitanter vel moranter vel oīno ſiue oīmodo. ⁊ dr̄ a cuncta cte. vel a cunctus.Cunctipotēs .i. deꝰ cūcta potēs penl̓. cor. ⁊ pōt eſſe ge. oīs.Cunctitenens tis .i. cuncta tenens penul. cor. ge. oīs.Cunctor. a cūctacte. ſiue cūctus dr̄ a cūctor taris. tatꝰ. ſuꝫ.i. morari vel dubitari: ꝗ .n. vniuerſuꝫ vult videre vl̓ numerare: opꝫ eū morari ⁊ dubitare: ⁊ ſcribit̉ cūctor taris.ꝓ morari vel dubitare cū oībꝰ ſuis compoſitis ꝑ u. Contor aūt contaris ꝓ inꝗrere cū omnibꝰ ſuis cōpoſitis dꝫſcribi per o. vide in contor ꝑ o. in prima ſyllaba.Cūctus. a cuneus vel coeo is. dr̄ cūctꝰ cta. ctū .i. vniuerſusvel collecta in vnū vniuerſa ml̓titudo qͣſi cuneꝰ: qꝛ oēsin vnū coeant. Cūcti .n. dicūt̉ oēs cū ꝯiucti ſūt ⁊ ſiml̓ faciunt: aliter dicūt̉ oēs ⁊ non cūcti ⁊ ſcribit̉ ꝑ u. in primaſyllaba. Inuenit̉ contꝰ ꝑ o. in pͥma ſyllaba: ſed alid̓ ē dequo ſupra dixi in ſuo loco. Item declinat̉ hec cūcta cte.Cunꝰ. a coeo is. dr̄ hic cuneꝰ nei .i. collecta ī vnū militū vl̓vn̄ ꝗdaꝫ. Proſpicito cūcta ſi vis bene dicere cuncta.peditū multitudo. vn̄ ꝗ in vnū coeunt dicunt̉ cuneꝰ: qͣſiconneꝰ: qꝛ in vnū coeāt ⁊ cogāt̉ oēs. Cuneꝰ etiā dr̄ qd̓dāīſtr̄m ligneū ad findēdū ligna ⁊ ad firmādū ſtilū in ferramēto aliquo vel alia re. ſil̓r a coeo is. qꝛ coeat in ſūmitate: vel qꝛ ſui interpōne diuerſa faciat cōire vel coartari. Ad cuiꝰ ſimilitudinē dicūt cuneū in expeditōe dici.Cuniculinus na. nū. penul. ꝓdu. vide in cuniculus.Cuniculus. a cuneꝰ dr̄ hic cuniculus li. idē qd̓ cuneꝰ .ſ. viaocculta ⁊ ſubterranea. vn̄ h̓ cuniculus li. penul. cor. qd̓dā aīal in ſubterraneis habitās cauernis. vel dr̄ cuniculus qͣſi caniculus: qꝛ canū īdagine capiat̉: ⁊ hīc cuniculinus na. nū. poſſeſſiuū: vt cuniculine pelles. Itē a cuniculus dr̄ hic cūiculus li. qd̓dā genꝰ machinaꝝ caute ad vrbes capiēdas inuentū: vel eſt caſtꝝ ſub terra ſcm̄ inſtarcuneoꝝ. vn̄ ⁊ volūt ip̄ꝫ inde deriuari. vn̄ Ambro. ſuperegeſippū. Ioānes p̓nceps ſacerdotū cuniculū ſuffodit: ⁊pōt ītelligi cūiculꝰ: tā via illa ſubterrāea qͣꝫ machīa ī eafcā. nā hō fouee ſb̓terrāee ſepe fiūt ad capiēdū oppida.Cunio is. iui. re. v̓bū neu .i. putreſcere vel ſtercꝰ facere. vn̄hic cūnus ni. ⁊ inde h̓ cunnulus li. dimi. vas mulieꝝ.Cunnus ni. in cunio exponitur.Cunus ni. maſ. ge. i. foramen occulta via ⁊ ſubterranea. ⁊
inde hic cuniculus li. dimi.Cupedia. a cupidus dr̄ hͨ cupedia die. l. cupiditas edēdi ⁊bibēdi. vn̄ Aug. ī li. d̓ doctrīa xp̄ana. Fieri pōt vt ſine aliquo vitio cupedie vl̓ voracitatis p̄cioſiſſimo cibo ſapiēsCupedioſus ſa. ſū. i. cupidꝰ l̓ ſuꝑbꝰ: ⁊ dr̄ a cupedia. (vtaīCupere eſt infinitiuus de cupio is. ⁊ cor. penul.Cupes. a cupio pis. pluraliter he cupes piuꝫ .i. cibi lautiores. vnde pōt oriri cupido ẜm Hug. Pap̄. vero dicit. Cupes: faſtidioſus: ſuperbus: cupidus.Cupidenariꝰ. a cupidus vel cupido dinis. ⁊ denarius cōponit̉ hic cupidenariꝰ narij. denarioꝝ cupidus ſicut mercator. vel adiectīe pōt declinari cupidenarius ria. rius.a. cupio ⁊ denarius rij. i. cupiens denarios. vnde Teren.in eunucho. Cōcurrūt leti obuiā mihi cupidenarijCupidineus nea. neū .i. voluptuariꝰ a cupido nisCupido. a cupes vel cupio pis dr̄ hec cupidonis. fe. ge. ꝓcupiditate: ſꝫ ꝓ filio veneris ē maſ. ge. Et hīc cupidinenea. neū. Et ſcias ꝙ cupido tā ꝓ volūtate qͣꝫ ꝓ filio veneneris ꝓdu. pi. Pro cupiditate ſumit̉ Paralip̄. 2. capi. 19.Nō ē inꝗt̓ apud dn̄ꝫ nr̄m iniꝗtas nec ꝑſonaꝝ acceptionec cupido muneꝝ. ⁊ in Oui. de arte. Qd̓ latet ignotū ēignoti nulla cupido: qꝛ ẜꝫ Aug. ⁊ Grego. Oīno īcognitūnon pōt diligi. Pro filio āt veneris ſumit̉ in Ouidio dereme. Parce tuū vatē ſceleris dānare cupido. Item īuenit̉ cupidus da. dū. datīo cupido de. do. ⁊ tc̄ cor. ⁊ ſumitſic ī Qui. ep̄i. A iuuene ⁊ cupido credat̉ reddita v̓go. vipꝫ ꝙ cupido īuenit̉ in tribꝰ ſignificatiōibꝰ q̄ ꝯtinent̉ inhoc verſu. Ipſe cupido nocet multis: cupidoqꝫ cupidoCupidulus la. lū. dimi. aliquantulū cupidus.Cupidus. a cupio pis. dr̄ cupidus da. du. ⁊ ē cupidus in acꝗrēdo: auarus in retinēdo. ⁊ cōparat̉ cupidus dior. diſſimus. vnde cupide dius. diſſime. aduer. ⁊ hec cupiditattatis. ⁊ cor. pi. ⁊ dr̄ cupidus qͣſi multū cupiēs vel capiēs.differt cupiditas a voluptate vt dicam in voluptasCupio pis. iui. itū. ere. tertie ꝯiugatōis. ⁊ diſtingue ſic. Ambimꝰ honores ⁊ dignitates: cupimꝰ alias res mūdanasdeſideramꝰ celeſtia. Iteꝫ cupimus ⁊ p̄ſentia ⁊ abſentia.deſideramus tātū abſentia: petimus cupitū: deſideriūmulieris q̄rimus. Itē ſcias ꝙ inꝗrimus de quibꝰ dubitamus in difficili q̄ſtiōe que ſolui volumus. Sed interrogamus qd̓ rn̄deri volumus. a cupio deriuat̉ cupiſcoſcis. inchoa. ⁊ ꝑ cōpōneꝫ ꝯcupio pis. vnde ꝯcupiſco ſcisinchoa. tamē ꝯcupio modo nō eſt in vſu. Cupio ⁊ ꝯpoſita ab eo ſunt actiua ⁊ faciūt p̄teritū ⁊ ſupinū ad moduꝫqͣrte cōiugationis. ⁊ oīa cor. hanc ſyllabam cū. vbiqꝫCupitis qn̄ ē v̓bū cor. penul. qn̄ v̓o ē caſus datiui vel ablatiui de cupitus ta. tu. ꝓdu. penl̓. ſicut cupitū ſupinū d̓ cūpio. vn̄ ꝗdā. Multa viri cupitis multa periere cupitisCupla ple. deriuat̉ a copulo las. ⁊ ſūt cuple ꝑtes edificioſic dcē: qꝛ copulāt īter ſe luctātes. Luctātes ſil̓r ſūt edificioꝝ ſic dcī: qꝛ erecti inuicē ſe teneāt more luctantiCuppa pe. idē eſt qd̓ doliū: vnde Lucanꝰ in. 4. Nāqꝫ ratiCur aduer .i. qͣꝫobrē: qͣre: eſt ⁊ interrogatiuū ⁊ relatiuū.vacue ſuſtentant vndiqꝫ cuppe.Cura. a cor dr̄ hͨ rura re .i. ſollicitudo: anxietas. ꝙ āt dr̄ cūra qͣſi cor edēs vel qͣſi cor vrēs vel qͣſi a corde rues: veqͣſi cor agitās. ethy. ē n̄ ꝯpōis on̄ſio: ẜꝫ quoſdā tn̄ d̓riuaa corruo ruis. Gr̄t tn̄ cura a ſollicitudine: qꝛ ſollicitudēmoderata ē ⁊ tꝑal̓: ſꝫ cura ſine moderatōe ē. Ite cura ēmedicīa: vn̄ v̓ſus. Cura fugat morbos ⁊ auaꝝ pectꝰ adiCurator toris. dr̄ a curo ras. qꝛ curā ferat d̓ pueris: (tit.ꝗ eiꝰ etatis ſūt vt ſua negocia admīſtrare nō poſſint.Curculia lie. fe. ge. curculias vocāt naute funes ꝗbꝰ in tepeſtate vtūt̉ ẜm Pug. Pap̄. etiā dicit. Curculias nauteſuo more vocāt funes ꝗbꝰ in tempeſtatibꝰ vtunt.Curculio. a gutture or̄ h̓ curcl̓io nis: ꝗdā v̓mis ꝗ comede