¶ DeCanteU
ili
ꝯſonās. ſed cui ē monoſyllabū: qꝛ gtūs eiꝰ .ſ. cuius ſuꝑateū vna ſyllaba: ⁊ eſt ibi i. ꝯſonās ſicut in cuiꝰ. Itē ẜꝫ vſuꝫpeclinat̉ ntō cꝰ ia. iū. actō cuiū iā. iū. ablatiuo a cuia: ⁊ nohꝫ in vſu plus: ⁊ ē infinitū: īterrogatiuū: poſſeſſiuū: relatiuū. Itē ad interrogatōeꝫ factā ꝑ cuiꝰ ia. iū. debēt rn̄deri noīa vel ꝓnoīa poſſeſſiua vel gtūs ſpecificās poſſeſſorē: vt cuiū eſt iſtud mancipiū; rn̄det̉: petrinū: meū: meimartini. itē ſcias ꝙ cuias fe. gene. ⁊ cuiū neu. ge. acuunt̉in fine ꝑꝑ cōſortiū maſ .ſ. cuius qd̓ acuit̉ in fine.Culcitra. a calco cas. dicit̉ culcitra tre. penul. naͣliter cor.qͣſi calcitra: qꝛ calcet̉ .i. fartiat̉ plumis: vel dicitur a cololis. qꝛ colat diligenti cultura.Culex cis. aīal ꝑuū volatile: dictꝰ ab aculeo quo ſauguinēIugit. Culices nō tāgūt hoīeꝫ ſi abſinthio cū oleo coctoſe perungant: vt dicit Pap̄. ⁊ cor. li. ⁊ dicit̉ culex vulgoſimzala. ꝙ autē cor. li. patet in Aurora vbi dicit̉. Diſcurrunt culices hominē turbando quietum.Culina ne. dr̄ a coꝗna ꝑ diminutionē: vel vt dicit Priſ. in.4. lib. de denoīatiuis. a coquus dr̄ hec coꝗna ⁊ culina: ⁊ꝓdu. penul. vn̄ Iuue. Centu cōuiue ſequit ſua queqꝫ culina. Pap̄. v̓o ſic dicit. Culina vel coquina locus coquendi a coquo dicta qui eſt artifex coquendi.Culla. culle. dr̄ hec culla le. genꝰ veſtis monachoꝝ: qꝛ illeq hanc veſtē gerit oīa debet poſtponere ſecularia. vndehec cullula le. dimi. ⁊ cullatꝰ ta. tū. ⁊ hec cuculla le. ideꝫqd̓ culla. vn̄ cucullatus ta. tū. alij dicūt ꝙ cuculla eſt diminutiuū a cella qͣſi minor cella vel caſa. alij vero dicūtꝙ cuculla eſt dimi. a culla qͣſi minor culla.Culleꝰ lei. dr̄ a claudodis. ⁊ ē culleꝰ ꝗdā ſaccus de corio inquo dānati inſuebāt̉ .ſ. ꝗ pr̄eꝫ vel matrē vel fratrē occiderāt: vel pr̄iaꝫ ꝓdiderat vel aliud magnū ſcelus ꝯmiſerāt: ⁊ cū dānato īcludebāt̉ ſimia ſerpēs ⁊ gallus gallinaciꝰ ⁊ canis: ⁊ ſic ī mare vel ēt ī flumē vicinū ẜꝫ qͣlitatē illiꝰ regiōis ꝓijciebat̉. at tūc canis ſimiā. ſimia gallū: gallꝰſerpētē ꝑſeq̄bat̉ donec ſerpens ꝑ os vel ꝑ codicē dānatiītrare cogebat̉. ⁊ ſic magnis penis affligebat̉. vn̄ IuueCuiꝰ ſupplicio n̄ d̓buit vna ꝑari. Simia nec ſerpēs canisnec culleꝰ vnus. vel dr̄ culleꝰ qͣſi occuleus ab occulo lis.Aculleꝰ deriuat̉ culleatꝰ ta. tu. in culleū miſſus: ⁊ h̓ culleolus li. dimi. ꝑuus culleꝰ. De p̄dcā pena dr̄ ī īſtitutis ⁊Cullula le. dimi. ꝑua culla.¶ in codice legū.Culmēnis .i. ſūmitas tecti: qꝛ tecta domoꝝ apud quoſdāculmo cooꝑiunt̉. vn̄ culmineꝰ nea. neū. ⁊ cor. i. ante n.¶ Culmino nas. penul. correp .i. exaltare: faſtigiare: ſublimare: a culmen dicitur.¶ Culmites. a culmīo as. ⁊ pluraliter hi ⁊ he culmite: penul.cor .i. diuites. ꝗ ſibi diuitias accumulant.Culmus mi. maſ. ge. ē ip̄e calamꝰ ſpice ꝗ a radicibꝰ naſcit̉lꝫ ⁊ culmus qn̄qꝫ inueniat̉ ꝓ ip̄o follicl̓o: vn̄ ſpica exit:vel qͣꝫdoqꝫ ipſa ſpica. ⁊ dr̄ culmus a calamo qͣſi calmus.vnde hec coloma me .i. calamus cū ſpica ſua.Culpa pe .i. noxa: crimē: mala fama: rep̄hēſio: videt̉ d̓riuari a cello lis. qd̓ nō ē in vſu: qꝛ ꝑcellat ⁊ ꝑcutiat hoīeꝫ.Culpito tas. frequē. ⁊ format̉ ab vltimo ſupino de culpopas. culpatu u. mutata in o. ⁊ a. in i.Culpo pas. dr̄ a culpa pe. ⁊ ē culpare: criminari: reprehēdere: Culpo cōponit̉ vt diſculpo pas. exculpo as. in eodemſenſu .i. defendere culpā: culpā impoſitā alicui ab eo remouere. inculpo as .i. culpā imponere. Culpoas actiuuꝫeſt. ⁊ oīa eiꝰ cōpoſita ſimil̓r actiua ſunt.¶Culponeꝰ nei. calciamentū ruſticoꝝ amplū ⁊ latū qd̓ alionoīe dr̄ pero onis. vt vult Pu. Pap̄. ēt dic̄. Culponei ruCulpula le. dimi. ꝑua culpa.Iſtica calciam̄ta.Cultelus li. dimi. paruus culter.¶ Culter. a colo lis. dr̄ h̓ culter tri. qꝛ an̄qͣꝫ falces eēt reꝑte:rites ⁊ arbores cū cultellis antiꝗtꝰ putabāt ⁊ colebāt.
Cultrū tri. neu. gene .i. patella qd̓ a colo lis dicit̉.Cultura re. penulti. ꝓdu. dicit̉ a cololis.Cultus. a colo lis. dr̄ cultꝰ ta. tū. ⁊ ꝯparat̉ cultus tior. ſimꝰvn̄ culte tius. ſime aduer. ⁊ cōponit̉ vt incultꝰ ta. tū. ⁊ ſimiliter cōparat̉. ⁊ h̓ cultus tus. tui. ⁊ ẜm Pap̄. cultꝰ ta.tū. ornatꝰ: aptatus. Cultus religio quā credētes exhibemus. Et ſcias ꝙ incultꝰ .i. nō cultus nomē eſt: ſed incultus .i. inhabitatꝰ ꝑticipiū eſt ab incolor incoleris.Culus li. dictus qͣſi currus: qꝛ ꝑ eū interiora diſcurrāt ẜmPap̄. ⁊ eſt idē culus qd̓ anus ni. ſcd̓e declinatōis.Cum p̄poſitio abltō caſui deſeruit: ⁊ ſcribit̉ ꝑu. ⁊ m. ⁊ venit ſolū ꝑ appoſitōeꝫ. aliqn̄ eſt aduer. tꝑis vt cū ꝓ qn̄. Inuenit̉ co ꝑ o. ⁊ n. ⁊ venit tm̄ ꝑ cōpōnem. Sed obijcit̉ deꝗcūqꝫ ⁊ cuiuſcūqꝫ: vbi cū ꝑ u. venit ꝑ ꝯpoſitiōeꝫ. Ad hocdico ꝙ cū pōt ꝑ verā ꝯpōnē venire nō tn̄ ꝑ ſe: ſed virtute hꝰ ꝯiūctiōisqͣꝫ: ſic̄ dixi ſupra in tertia parte in ca. de figura ꝯpoſita. Et ſcias ꝙ huic ꝯiūctiōi cū nō eſt alia reddēda ꝯiūctio: vn̄ male dr̄. Cū de vr̄a miſericordia ꝯfidāideo vel ꝓpterea vel iccirco ad vos recurrere nō formido: vnde ꝗdā. Sermo dānat̉ ideo ſi cū comitat̉.Cumba. a cubo bas: vel a cūbo bis dr̄ hec cumba be. ⁊ hcimba be i. ima ꝑs nauis ⁊ vicinior aꝗs ſic dicta: qꝛ aꝗeincumbat: vnde ⁊ ipſa nauis ⁊ precipue parua qͣꝫdoqꝫ dicit̉ cumba ſiue cimba. vnde pluraliter cimbia oꝝ. dicū.tur pocula facta ad ſimilitudinē cimbe nauis.Cumbo bis. bui. bitū. nō ē in vſu ī pn̄ti: ⁊ īde cūbo as. prīeꝯiugatōis: ⁊ hꝫ idē p̄teritū ⁊ ſupinū cū eo .ſ. cubui ⁊ cubitū ī eodē ſenſu cū eo. i. iacere īclinari: ſꝫ cubare potiꝰ ſpectat ad lāguidos ⁊ ad īſidiatores ⁊ vigilatores: vn̄ cubare īuenit̉ ꝓ īſidiari: vel vigilare vl̓ īfirmari. itē ẜꝫ antiꝗtatē īuenit̉ ꝙ cubo bas. fac̄ p̄teritū in aui. ⁊ ſupinū ī atuvt cubaui tū. ⁊ ẜꝫ hͦ ꝓprie ꝑtinet ad lāguidos vel īſidiatores vel vigilatores. vn̄ v̓ſus. Sanꝰ eo cubitū: male ſanus vade cubatū. Cūbo bis. ⁊ cubo bas. ꝯponunt̉ vt accūbo bis. ⁊ accubobas. ⁊ ē accubare toto corꝑe accūber̉cubito: ⁊ ꝓpͥe in comeſtiōe. itē ꝯcumbo bis. ⁊ etiā ꝯcūbobas .i. coire vel ꝑiter vel inſil̓ iacere: vn̄ h̓ ꝯcubitus tusitē decūbo bis. ⁊ decubo bas .i. vigilare vel iacere ī ꝑtuvl̓ in īfirmitate. itē diſcūbo bis. ⁊ diſcubo bas .i. iacer̄ adcomedēdū in triclinio vel ēt in alio loco: ſolebāt .n. iacētes ſupra cubituꝫ comedere. itē excumbo bis. ⁊ excubobas .i. vigilare cā cuſtodie: qͣſi extra cubare qd̓ faciunt gciuitates vl̓ caſtra vl̓ caſtella cuſtodiūt de nocte. itē incūbo bis. ⁊ īcubo bas .i. īminere: īſtare: vel alienā rē īuadere ⁊ vi poſſidere: ſꝫ incūbere ꝓpͥe accipit̉ ī pͥª ſignificatiōe: ſꝫ īcubare ꝓpͥe in ſcd̓a. itē intercūbo bis. ⁊ ītercubobas .i. īter aliqͣ cūbere vel cūbare. itē ꝓcūbo bis. ⁊ ꝓcubobas .i. ꝓcul cubare vel īclinari vl̓ an̄ vel ī anteriori ꝑteitē incūbo bis. ⁊ occubo bas .i. ꝯͣ aliꝗd cūbere vel cubar̄.itē recūbo bis. ⁊ recubo bas. ꝓprie in cubiculo: ſic̄ recubat lāguidus: ſꝫ accūbit in triclinio ꝯuiua. iteꝫ recūberevl̓ recubare .i. ſedere vel iacere ad comeſtionē. itē ſuccūbo bis. ⁊ ſuccubo bas .i. ceſſare vl̓ ſuꝑari vl̓ ſubtꝰ cūberevel cubare. Cūbo bis. ⁊ cubo bas. ⁊ oīa ꝯpoſita ab eis ſineutra: ⁊ oīa faciūt p̄teritū ī cubui ⁊ ſupinū in cubitū: niſi ꝙ ẜm antiꝗtatē a cubo bas. ⁊ eiꝰ ꝯpoſitis īuenit̉ qn̄qꝫp̄teritū ī aui. ⁊ ſupinū ī atū. ẜꝫ Pu. Itē oīa corripiūt hācſyllabā cū vbiqꝫ niſi pōne defendat̉. itē ab oībꝰ īueniūtur freq̄ntatiua: vt accubito tas. ⁊c̄. itē ꝯpoſita a cūbo ⁊cubo fere in eodē ſenſu īueniūt̉: ⁊ ſic in ſenſu dr̄nt. pꝫ exp̄miſſis ẜꝫ Dug. Hic nota v̓ſus dr̄ntiales ⁊ magiſtralesAccūbēs dormit. diſcūbēs fercula ſumit. Concūbēs violat: ꝓcūbēs numē adorat. Occūbēs morit̉ victus ſuccūber̄ fert̉. Qui cubat ille iacet: vigil excubat. īcūbat ales.Cumi īterp̄tat̉ ſurge ⁊ accētuat̉ in fine. Marci. 5. Tabitacumi .i. puella ſurge. Tibi dico nō ē d̓ interpretatōe.