DDeCanteO

107

nubialis. ⁊ hoc le. ⁊ hinc cōnubial̓r aduer. Uirgi. Connubio iungam ſtabili: propriamqꝫ dicaboCōuena. a ꝯuenionis. h̓ ⁊ hͨ ꝯuena ne .i. ſil̓ cū alio veniēs:vl̓ ꝗ cū alio ꝯuenit. Ul̓ ꝯuene dn̄r aduene d̓ diuerſis loC onuenio. ex cō. ⁊ venio ꝯuenio nis. i. con (cis: ⁊ cor. ue.gruere vl̓ decere. vn̄ Hoc palliū ꝯuenit mihi. i. decꝫ me.Et ꝯuenire .i. alloꝗ. vt Cōuenio vos o iudei .i. alloquor. ⁊ꝯuenire .i. adunari vt iſti ꝯueniūt .i. adunant̉. Et ꝯuenire.i. ſil̓ venire. Et ꝯuenire .i. paciſci. Un̄ ī Math̓. Nōne expenario ꝯueniſti mecū. Uel ꝯuenio tibi vnū denariū .i.paciſcor. ⁊ ꝯuenire .i. exigere aliꝗd de aliquo. Et ꝯuenire.i. ꝯpellere .i. ad cām vocare. vl̓ ad placitū. Et ꝯuenire .i.īeſſe. vt albēdo ꝯuenit mihi. i. īeſt. Et ꝯuenire .i. aſſil̓ari:vt iſte ꝯuenit cū illo in albedine .i. eſt ſil̓is illi. vn̄ ꝯuenitimꝑſonale. ⁊ ꝯueniēs. ⁊ hec ꝯueniētia tie. Et ꝯponit̉. vt īcōueniēs. Et ꝯꝑat̉. vn̄ hec īcōueniētiatie. vn̄ v̓ſus. Cōuenit alloꝗtur: decet id: ſil̓ aſſil̓at̉. Exigit. ad cās vocat: ⁊ cōpellit: īeſtqͣꝫ. Pangit: adunat̉. ⁊ adunat: ꝯueniēs eſt.Conuenticulus. a conuentus dicitur hic conuenticulus. ⁊hoc conuenticulum li. ambo diminutiua. ⁊ cor. cū.Conuento tas. frequenter conuenire: a conuenionis. conuentum tu. u. in o ſed conuentor deponens aliud eſt.Conuentor. a conuentus dicitur conuentor taris. conuentum facere vel celebrare ẜm Hugū.Conuentus tus. congregatio cetus.Conuerſio qͣſi ſil̓ v̓ſio a cōuerto vel cōuerſus ſi. addita oitē ꝯuerſio eſt ꝗdā color rhetoricꝰ de quo ſupra dixi ī qͣrta parte in ca. de coloribus rhetoricis.Conuerſor. a cō. ⁊ v̓ſo ſas. cōponit̉ cōuerſor ſaris .i. ſil̓ v̓ſare⁊ eē cū aliquo: vnde hic ⁊ hec ꝯuerſabilis. ⁊ hoc le.Conuerto. ex cō. ⁊ v̓to ꝯponit̉ cōuerto tis. ti. uerſū. īſil̓ vertere: vl̓ ad aliqͣꝫ vitā vl̓ ſectā v̓tere. vn̄ h̓ ⁊ hͨ ꝯuertibil̓. ⁊hoc le. Et ꝯꝑat̉. Et ꝯponit̉: vt īcōuertibil̓ ⁊ hͦ ꝯuertibile.Itē a ꝯuerto cōuerſo ſas. frequē. ⁊ ē actiuū ꝯuerto. tn̄ ẜꝫPug. ꝯuertor ⁊ p̄uertor paſſiua ſunt ⁊ deponentia.Conueſcor ſceris. ex con. ⁊ veſcor v̓bum deponen̄. ⁊ caretp̄terito ⁊ ſupino. deberet tn̄ facere cōſueſcitū. ⁊ eſt cōueſci ſimul veſci: pariter veſci: cū alio comedereConuexus. a cōueho his. dr̄ cōuexꝰ xa. xū. vndiqꝫ īclinat⁊ curuatꝰ qͣſi ꝯuerſus. Ul̓ dr̄ a cōueho his. qꝛ vndiqꝫ vehebat̉ ī circuitu ad viſuꝫ. Et ꝯꝑat̉. vn̄ hec cōuexitas tatis. curuitas: rotūditas: ſic̄ ē celū. vl̓ ẜꝫ Pap̄. cōuexa dn̄iextrema celi: flexa. ⁊ ꝓdu. ue. pōne. x .n. ē duplex ꝯſonās.Conuicaneus nea. ne. i. ꝯuicinus. a con. ⁊ vicaneus.Conuicanus na. nū. i. cōuicinus. a cō. ⁊ vicinus componit̉Conuictor toris. maſ. ge. qui ſimul cuꝫ alio viuit. ⁊ tūc deriuat̉ a conuiuouis. vel conuictor quaſi cum alio victor. ⁊tūc deriuat̉ a conuinco uici. uictum.Conuitiolū li. penul. cor. paruū ꝯuitiū dimi. de cōuitium.Conuitior. a cō. ⁊ vitio as. ꝯponit̉ ꝯuitior aris. cōuitia īferre: vituꝑari. ⁊ cōſtruit̉ cū dtō. vn̄ hͦ cōuitiū tuj. ꝯtumelia:vituꝑiū. vn̄ ꝯuitioſus ſa. ſuꝫ. plenꝰ conuitijs. Et ꝯꝑat̉. itadic̄ Pug. Papͥ. ēt dic̄. Cōuicior aris. atus. ſuꝫ .i. exprobroīde cōuitiū .i. opprobriū: iniuria. ⁊ ſic videt̉ ꝙ p̄dicta debeāt ꝑ c. ſcribi: ſic̄ viciū qd̓ deriuat̉ de vinco cis. ẜꝫ DugAlij dicūt ꝙ vitiū deriuat̉ a veto tas. ⁊ cor. i. an̄t. ⁊ cōuitiū ꝯponit̉ ex cō. ⁊ vito. ⁊ ꝓdu .i. an̄t. ⁊ ſic p̄dicta ſcribuntur ꝑt. ſic̄ veto ⁊ vita. ⁊ hoc videt̉ verius cū vitiū cor. ui.Un̄ Pora. Oībꝰ hͦ vitiū ē cantoribꝰ īter amicos. ⁊ cōuitiū ꝓdu. ui. ⁊ iſtiꝰ opīonis fuit magr̄ Bn̄. Un̄ dic̄. Uitiuꝫqd̓ dr̄ a vetādo. cor. i. ante t. cuꝫ ſuis deriuatiuis: vt vitioas. conuitiū tn̄ ꝓdu .i. an̄t. ſꝫ melius componitur ex cō. ⁊vita: qꝛ cōuitium eſt improperium cōtra vitam.Conuitium. in conuitio vide.Conuiua a cōuiuo uis. dr̄ hic ⁊ hec cōuiua ue. cōmunis geꝗ ſimul cū alio viuit ⁊ comedit. ⁊ ꝓdu. ui. Hora. in epl̓a

Tres mihi conuiue prope diſſentire videntur.Conuiuiariuꝫ rij. neu. ge. locus in quo ꝗs conuiuatur: qd̓ ⁊conuiuatorium dicitur. ⁊ dicitur a conuiuor uaris.Conuiuatorium. in conuiuiarum vide.Conuiuium. a conuiua dicit̉ hoc conuiuium uij. i. lata comeſtio ⁊ magna. ⁊ hinc hoc conuiuiolū li. diminutiuum.Conuino uis. i. ſimul viuere penul. ꝓdu. a con. ⁊ viuo.Conuiuor. a cōuiuiū dr̄ cōuiuor uaris. cōuiuiū facere vecelebrare vl̓ īſil̓ comedere. Catho. Raro cōuiuare. ⁊ ꝓConuotus. a cō. ⁊ votus ta. tū. componit̉ conuo­ (du. ui.tus ta. tum .i. eodem voto aſtrictus. vel componitur excon. ⁊ votum voti. ⁊ ꝓducit uo.Conꝰ ni. maſ. ge. i. ſummitas galee: vel curuatura q̄ ſuꝑ galeaꝫ ponit̉ ſuꝑ quā ſunt criſte: a conon grece qd̓ dr̄ latineacuta vl̓ alta rotūditas: vn̄ ⁊ conon̄ dr̄ figura que ab amplo īcipit. ⁊ in acutū finitur: ſicut ortogoniumCooꝑio ris. riui. cooꝑtū cooꝑire .i. ſil̓ oꝑire: cōtegere. vn̄ cōoꝑtoriū amictꝰ ex cō. ⁊ oꝑio ꝯponit̉ abiecta n. ⁊ cor. peCooperor raris. ratus. ſum. v̓bum deponen̄ .i. ſimul operari: coauxiliari. Et componit̉ ex con. ⁊ operor raris. ⁊ abijcitur n. cauſa euphonie. ⁊ cor. pe.Coopto tas. taui. tare .i. ſil̓ optare: ⁊ cōponit̉ a cō. ⁊ opto.C opia pie .i. multitudo: abūdātia: dicta qͣſi cū oꝑibꝰ. ⁊ deriuat̉ a copos .i. labor. qꝛ oīs ſub̓a ex labore cōſtat. Nō .n. ſine labore copia hr̄i pōt. vnde copioſus ſa. ſum. i. locuplesabūdans: plenꝰ copia. Et comparat̉ vt copioſor copioſiſſimus. vnde copioſe ſius ſiſſime. ⁊ hec copioſitas tatis.Quidam v̓o dicūt ꝙ copia deſcendit a cops. pis.Copiola le. diminutiuum parua copia.C opioſus ſa. ſum. in copia vide.Copos grece labor latine. ⁊ accentuatur in fine.Cops pis. oīs ge. ex cō. ⁊ oꝑis dr̄ cops diues opulētꝰ. qͣſi cūopibꝰ. Un̄ ꝗdā. Fecūdus cops ē: dea terre fertilis ops ēFex domuū ſcops eſt mundarū: foſſaqꝫ ſcrops ē. vn̄ pōtderiuari hec copia. Itē īuenit̉ hec cops īdeclinabile fe.ge. ⁊ tūc deriuat̉ a copia pie. ⁊ ē tūc idē cops qd̓ copia.Copula le .i. coniūctio vel id qd̓ ꝯiungit: vel vinculū in collo canis. ⁊ in ſingulari ⁊ in plurali eſt fe. ge. In plurali tn̄īuenit̉ neu. ge. cōpula loꝝ. ⁊ vt dicūt in ſingulari pro cōiunctione canū. in plurali copula neu. ge. pro qͣlibet aliaꝯiunctione: ſiue hoīum ſiue rerū aliaꝝ. Et ſcias qd̓ ē copula v̓balis implicita ⁊ explicita .i. non coartata: vide inhoc v̓bo ſum es. eſt. vide in cedo.Copularius rij. maſ. ge. i. vinculum in collo canis: ⁊ dicitura copula copule.Copulatim .i. coniunctim aduerbium: a copulo las. vndecopulatiuus ua. uum.Copulatiuus ua. uu. qd̓ copulare hꝫ a copulo las.Copulo. a copula le. dicitur copulo las .i. coniungere: ſociare. Copulo componitur: vt diſcopulo las .i. diſiūgere: recopulo copulas .i. reiungere. Copulo ⁊ eius ꝯpoſita ſuntactiua. ⁊ corripit pu.Coquina ne. dicitur a coquus. ⁊ ꝓdu. qui.Coquo quis. xi. ctum. ⁊ ſcribit̉ ꝑ c. in pͥma ſyllaba coquo. ⁊in ſcd̓a ꝑ q. lꝫ qͣꝫtū ad ſonū videt̉ deſinere in co. ſꝫ hoc accidit. qꝛ u. amittit vim lr̄e. Et ꝯponit̉ coquo cū de. ⁊ dicitur decoquo ꝗs .i. valde cōquere. Item cū ex. ⁊ dicit̉ excoquo ꝗs. in eodē ſenſu. ⁊ ſil̓r cōponit̉ incoquo ꝗs: precoquo ꝗs. i. pre alijs cōquere: vel ſupra vel plus. recoquoquis. iterum vel valde cōquere. ſuccoquo quis .i. parumvel ſubtus coquere. Coquo ⁊ eiꝰ compoſita actiua ſunt.⁊ cor. hanc ſyllabam co. in preſenti.Coquulus li. diminutiuum paruus coquus. ⁊ cor. quu.Coquus coꝗ qui cibos coquit: vnde hic coquilus li. diminutiuum: ⁊ hec coquina ne. vide in precocia.Cor cordis neu. ge. dr̄ a cardian: Ꝙ aūt dicit̉ cor: quaſi cu-