DeCanteM
Sap̄. 8. Et vt ſciui quoniam aliter non poſſum eſſe continens niſi deus det.Contingo gis. contigi. tactum. tingere: ſil̓ tangere: vel accidere: attrectare ex cō. ⁊ tāgo gis. vn̄ cōtactus tus. ⁊ adiectiue cōtactus ta. tū. Et ſcias ꝙ accidit maluꝫ: euenit caſu: obtingit ſorte: ꝯtingit facto. Pōt etiā ꝯponi contingoex cō. ⁊ tingo gis. ⁊ tūc facit p̄teritum continxi cōtinctū.cōtingere .i. ſimul tingere: inficere: contaminare.Continuꝰ. a cōtineo nes. dr̄ ꝯtinuꝰ nua. nuū .i. vicinꝰ vel ſine īterpolatione. qꝛ ſil̓ teneat̉. vn̄ hec cōtinuitas tatis. ⁊cōtinuo as. aui. cōtinuū facere: vl̓ ꝯtinue hr̄e: vn̄ ꝯtinuatim .i. cōiūctim: iugiter. Et ē actiuū: ꝯtinuo as. cū ſuis cōpoſitis ẜm Pug. Pap̄. ſic dic̄. Cōtinuare: ꝯiūgere: dilatare: ꝓlōgare. Itē a ꝯtinuꝰ d̓riuat̉ ꝯtinue aduerbiū: ꝓ qͦ ſepe ponit̉ ꝯtinuo .i. ꝯtinuatī vl̓ ſtatī. Uide ī ꝯtiguꝰ ſupraContiquia: imbrium collectio. quaſi continens aquam: exꝗbus videtur componi.Contor. a contꝰ ꝓ īſtro piſcatoris dr̄ cōtor taris. v̓bū depo.⁊ ē cōtari cōto aliꝗd ꝑꝗrere vl̓ ſcrutari. ⁊ ponit̉ ꝓ īterrogare: īueſtigare. Et ꝯponit̉: vt ꝑcontor taris .i. inꝗro: velꝑꝗro īterrogo. ⁊ ſcribit̉ ꝑ o. Inuēit̉ ēt cūctor taris. ꝑ u. ꝓmorari: vl̓ dubitare: vn̄ ꝗdā. Contor ꝑquiro: cūctor dubtoqꝫ moroqꝫ. Et in Greciſ. dr̄. Percontor notat id qd̓ ꝑſcrutor ꝑ o. ſcriptū. Percūctorqꝫ ꝑ u. dr̄ eē moror.Contractio. a ꝯͣho his. dr̄ hͦ ꝯͣctio onis .i. collectio: ꝯſtrictioabbreuiatio vl̓ d̓curtatio. vn̄ Ezech̓. 7. Ecce venit ꝯͣctioInuenit̉ ēt ibi ẜꝫ aliā lr̄aꝫ ꝯtrictio. Hiero. Cōtrictio q̄ dihebraice ſciſſura .i. ꝯtextꝰ ⁊ ꝑplexio vl̓ collectio oīuꝫ maContracto. ex con. ⁊ tracto tas. componitur con ¶ loꝝ.tracto tas. ⁊ contrecto tas. inuenit̉ .i. ſimul tractarē: velinter manus palpare ⁊ tractare.Contractus: venditio: locatio: ⁊ cetere ſpecies conductionis ẜm Papiam.Contraho his. xi. ꝯͣhere .i. ſil̓ trahere: abbreuiare: cōmorari: colligere: ꝯſtringere: d̓curtare. ex cō. ⁊ traho his. ꝯpōit̉Contrarius ria. rium. adiectiuum .i. aduerſarius. Contrarium etiam eſt quidam color in rhetorica: de quo ſupradixi in quarta parte in ca. de coloribus rhetoricis.Contrecto tas. in contracto vide.Contremiſco ſcis. v̓bū īchoatiuum a cōtremo mis.Contremo mis. mui. mere .i. ſimul tremere. ex con. ⁊ tremo. ⁊ corripit tre.Contribulis a cō. ⁊ tribulis. ꝯponit̉ hic ⁊ hec cōtribulis. ⁊hoc le. ſil̓ eiuſdeꝫ tribus. ⁊ ꝓdu. bu. ſꝫ tribulo las. cor. bu.vn̄ v̓ſus. Hat tribula tribules. gn̄at tribꝰ vna tribules.Contritio onis. fe. ge. format̉ a cōtritꝰ ta. tū. ꝯtriti. additao. vn̄ pꝫ ꝙ nō eſt ibi c. ſꝫ t. ſola ī penl̓. ſyllaba: ſic̄ nec in cōtritꝰ vl̓ ꝯtritū: qd̓ format̉ a ꝯtriui p̄terito de ꝯtero ris. ui.itū. ⁊ dr̄ ꝯtritio qͣſi ſil̓ tritio: vl̓ ex toto tritio. qꝛ de oībuspctīs penitēs debꝫ dolere. Cōtritio ſic diffinit̉. Cōtritioē dolor de pctīs aſſumptꝰ cū ꝓpoſito ꝯfitēdi ⁊ ſatiſfaciēdi. Iſte dolor dꝫ eē acer. qꝛ offendimꝰ deū creatorē oīuꝫAcrior. qꝛ offendimꝰ deū patrē nr̄m ꝗ nos paſcit multipl̓r. Acerrimꝰ. qꝛ offendimꝰ redēptorē nr̄ꝫ ꝗ nos liberauit ꝓpͥo ſanguine a vinculo pctōꝝ crudelitate demonū⁊ acerbitate gehēne. Et ſcias ꝙ ꝯtritio ē a deo ſolo qͣꝫtūad formā qͣ īformat̉: ſꝫ qͣꝫtū ad ſub̓am actꝰ ē ex libero arbitrio. ⁊ a deo ꝗ oꝑat̉ in oībꝰ oꝑbꝰ naͣe. ⁊ volūtatis. Et cōtritio pōt dici dolor aſſumptꝰ a nobis cū dei gr̄a. ¶ Sꝫpōt q̄ri an poſt hāc vitā aīe de pctīs ꝯterant̉. Ad hoc dico ꝙ ī ꝯtritiōe tria ꝯſiderāda ſunt. Primū eſt ꝯtritionisgenꝰ qd̓ eſt dolor. Scd̓m ē ꝯtritiōis forma. qꝛ ē actꝰ v̓tutis gr̄a īformatꝰ. Tertiꝰ ē efficacia ꝯtritiōis. qꝛ ē meritoriꝰ ⁊ ſacr̄alis. ⁊ quodammō ſatiſfactoriꝰ dolor cōtritōis.Aīe gͦ poſt hāc vitā q̄ in patria ſunt hāc ꝯtritionē hr̄e nōpn̄t. qꝛ carēt dolore ꝑꝑ gaudij plenitudinē. Ille aūt qu
ſunt in īferno carēt cōtritione. qꝛ ſi dolorē habeāt. defic̄tn̄ in eis gr̄a dolorē īformās. Sꝫ ille q̄ ī purgatorio ſunthn̄t dolorē de pctīs gr̄a īformatū: ſꝫ nō meritoriū. qꝛ nōſunt de ſtatu merēdi. In hac aūt vita p̄dicta tria īueniripn̄t. Et ſcias ꝙ ꝯtritio differt ab attritiōe: ſic̄ īformaturab īformi. qꝛ attritio ē dolor ſine charitate. Cōtritio v̓oē dolor gr̄a ⁊ charitate formatꝰ. ¶ Itē noͣ ꝙ qͦꝝ pͥncipiaſunt diuerſa oīo: vnū eoꝝ nō pōt fieri id qd̓ alteꝝ ē: ſedattritionis pͥncipiū ē timor ſeruilis: cōtritiōis aut timorinitialis. gͦ attritio nō poteſt fieri ꝯtritio. ¶ Pͣ. naͣlia nōfiūt gratuita. vt cōiter dr̄. ſꝫ naͣle dr̄ qd̓ ē an̄ gr̄aꝫ. ⁊ ſic attritio īter naͣlia cōputabit̉. igit̉ nō pōt fieri cōtritio cumſit gratuitū bonū. Itē aduerte ꝙ ꝯtritio ⁊ atrritio nō dcūt habitū: ſꝫ actū tm̄. ⁊ actꝰ ille attritiōis īformis tranſit. ⁊ nō manet adueniēte charitate. ⁊ qꝛ dolor ille attritiōis ꝗ erat īformis nō manet adueniente charitate: fomari nō pōt. ꝓinde attritio nō pōt fieri cōtritio.Controuerſor. a cōtra. ⁊ v̓ſo ſas. ꝯponit̉ cōtrouerſor ſarislitigare: decertare: ꝯͣdicere. vn̄ hec cōtrouerſia ſie. qͣſi cōtraria v̓ſio. ⁊ dr̄ cōtrouerſia negociū: certamē: q̄ſtio: contentio: diſceptatio: collatio: comparatio.Contuberniū. a cō. ⁊ taberna dr̄ hͦ ꝯtuberniū ni. qͣſi contaberniū. ⁊ dr̄ ꝯtuberniū tabernaculū vl̓ ſocietas vl̓ adtp̄s coeūdi ꝯuētꝰ. ⁊ dr̄ a taberna. qꝛ ſic̄ illi ꝗ ī taberna cōueniūt ad tp̄s cōmanēt: ⁊ cito diſſoluunt. ita ⁊ cōtuberniū ꝓpͥe cito diſoluit̉ ꝑacto .ſ. negocio ꝓ quo ad cōtubeniū cōuenit̉. Sap̄. 8. Cōtuberniū hn̄s dei. Iteꝫ Har. 6.Et p̄cepit illis: vt accūbere facerēt oēs ẜm contuberniaſuꝑ viride fenū. A cōtuherniū āt deriuat̉ h̓ cōtubernioonis .i. ſocius cōmilito: ꝗ eſt in eodē cōtubernio cū alio⁊ hic ⁊ hec contubernalis. ⁊ hoc le.Contudi penul. cor. eſt preteritum de contundo dis.Contumax. a cōtumeo mēs. dr̄: qd̓ cōponit̉ a cō. ⁊ tumeomes. ⁊ īde dr̄ h̓ ⁊ hͦ ⁊ hͦ cōtumax cis .i. ſuꝑbꝰ vl̓ iniurioſus. vl̓ repugnatiuꝰ. ⁊ dr̄ ſic. qꝛ tumet ī v̓bis iniurie. vl̓ dīcōtumax qꝛ cōtēnat ⁊ negligat. Et cōꝑat̉. vn̄ cōtumaciter ciꝰ. ciſſime. aduer. ⁊ hͨ cōtumacia cie. vl̓ cōtumacitastatis .i. ſuꝑbia: iniuria. repugnātia: ꝯtēptꝰ. Et ꝯpōit̉: vt jcōtumax .i. valde cōtumax. ⁊ cor. tu. ẜꝫ Pu. Pap̄. v̓o dic̄Cōtumax dicit̉ ꝙ cōtēnat: ſuꝑbus: vel a tumēdoContumelia. a cōtumeo mes. dr̄ hec cōtumelia .i. iniuria:vituperiū: graue ꝯuitiū. ⁊ hec cōtumia mīe. idē. ⁊ a cōtimelia dr̄ cōtumelioſus ſa. ſum. ꝗ audax eſt. ⁊ tumēt v̓biiniurie ⁊ ſuꝑbie: vel cōtumelias ⁊ cōuitia inijcit. Et comparat̉. Et nota ꝙ cōtumia vel cōtumelia ē ꝓpͥe ī v̓bis.Contumeo mes. mui. i. ſimul tumere ex cō. ⁊ tumeo mes.vnde contumeſco ſcis. īchoatiuum. ⁊ cor. tuContumia mie. idē eſt qd̓ cōtumelia. vide ī cōtumeliaCōtūdo. Ex cō. ⁊ tūdo dis. ꝯpōit̉ ꝯtūdodis. tudi. tuſuꝫ. c.terere: cōfringere. percutere. domare. cōcidere. ſimul tūdere. vnde contuſus ſa. ſum.Contꝰ. a conꝰ dr̄ h̓ contꝰ ti. qd̓dā genꝰ teli. ⁊ ꝓpͥe qd̓ ferrūnō hꝫ: ſꝫ ē acuta cuſpide longū: ſic̄ pertica pacuta: quamportāt ruſtici loco haſte. Un̄ Boe. ī. 2. de ꝯſolatiōe. Tiꝗ nūc contū: gladiūqꝫ ꝑtimeſcis ſollicitus: ſi vite huiꝰ callem vacuꝰ viator ītraſſes corā latrone cātares. contuetiā dr̄ īſtrumētū cū quo piſcator piſcat̉ vl̓ ſciſitat̉ aquainquirendo piſces. Uide in contor taris.Contuſus ſa. ſum. penul. ꝓdu. Uide in contundo.Contutor aris. atus. ſum. ari .i. abſcōdere: defendere. HaContutus ta. tum. in contutor vide.cha. 2. li. c. i. Et in eo contutati ſunt: ⁊ ꝓdu. tuConuallis lis. fe. ge. ex cō. ⁊ vallis. ⁊ dicit̉ cōuallis magnavallis: vel loca terraꝝ depreſſa īter montes.Connubiū. ex cō. ⁊ nubo bis. cōponit̉ hoc cōnubiū bij. cōiugiū: nuptie: vel coniunctio viri ⁊ femine. vn̄ h̓ ⁊ hͨ cō-