DeCanteꝘ
10 4
ſolitā exterioris cōuerſatiōis ꝯſiderationē: qꝛ inuigilare dꝫ ſuꝑ gregē ſibi cōmiſſū: ⁊ ī hac cognitōe non opꝫ ꝙcredat ſubdito: ſed certitudinē facti īquātū pōt inꝗrat.Alioº. ꝑ ꝯfeſſiōis manifeſtationē: ⁊ quātū ad hāc cognitionē nō pōt maiorē certitudinē acciꝑe vt ſubdito credatqꝛ hoc eſt ad ſubueniēdū ꝯſcīe ipſiꝰ. vn̄ in foro ꝯfeſſiōiscredit̉ ⁊ ꝓ ſe ⁊ ꝯͣ ſe: nō aūt in foro exterioris iudicij. ⁊ iōad hāc ꝯfeſſionē ſufficit: ꝙ credat ſubdito dicēti ſe alteri abſoluere valēti ꝯfeſſū fuiſſe. ⁊ ſic patet ꝙ talis cognitio pecoris ꝑ priuilegiū alicui indultū de ꝯfeſſiōe audiēda nō īpedit̉. vide in pnīa ⁊ in ſigillū ⁊ in raptus.C on̄flages. a cōflo as. he cōflages .i. loca montuoſa ad quemulta ꝯfluūt flamina ſiue venti: ⁊ facit gtūs ium. vt conflagium: ſicut manes manium. ⁊ produ. flaConflatoriū rij. ge. neu. locus vbi fit ꝯflatio: ⁊ dr̄ a ꝯflo as.ẜm Pug. vel cōflatoriū dr̄ vbi ferrū vel argentū ꝯflat̉.Con̄flictꝰ. a cōfligo gis. dr̄ hic cōflictꝰ tus. tui. bellū: pugna⁊ cōflicto as. v̓bū freq̄nta. Inuenit̉ etiā in depo. ge. cōflictoraris. ⁊ īde hͦ ꝯflictatio onis. cūctatio: cōtētio: pugnav̓boꝝ. i. Thymo. ca. 6. Cōflictatōes hoīuꝫ mēte corruptoConfligo gis. xi. ctū. ere. ex con ⁊ fligo gis. ⁊ ē ꝯfligere rū.ſil̓ fligere vel pugnare: ⁊ ꝓ eodē ſumit̉ cōfligo gas. ⁊ proConflo as. ex con ⁊ flo as. vide in floas.¶ du. fli.Confodiodis. di. ſum. ere. .i. ſil̓ fodere ex cō ⁊ fodio: ⁊ corfo. in pn̄ti: ſed in preterito eam produ. vide in fodio.Conformis. a con ⁊ forma componit̉ hic ⁊ hec conformis⁊ hoc me .i. vnius ⁊ eiuſdē forme. ⁊ īde ꝯformiter aduer⁊ hec conformitas tatis.Confoſſus ſa. ſum. per geminum s. quaſi ſimul foſſus: iaculatus: vulneratus: a confodio dis. di. ſum.Confotus ta. tum .i. ſil̓ fotus: a confoueo ues. ui. tuꝫ. ⁊ producit fo. Eſa. 59. Et confotum eſt erumpet in regulumConfragus ga. gū. i. tenebroſus: tumuloſus: vel potiꝰ aſper⁊ ſpiſſus: ꝯdēſatꝰ ꝯfractiōe ramorum aridoꝝ. ⁊ dr̄ a confringo gis. ẜm Hug. vl̓ ẜm Pap̄. Confraga dicunt̉ locavbi vndiqꝫ venti currūt ac frangunt ſe. ⁊ cor. fra.Confrater. ex con ⁊ frater ꝯpōit̉ h̓ ꝯfrater tris. ⁊ ꝓduc̄ franaͣliter: ⁊ dn̄r ꝯfr̄es qͣſi ſil̓ fr̄es: ſiue in eccl̓ia ſiue in alioloco vl̓ ꝯſortio: ſiue etiā ẜm carnē. De hoc vide ī frater.Confratriſſa ſe. ex con ⁊ fratriſſa cōponit̉ hͨ ꝯfratriſſa ſe. i.conſoror vel congregatio confratrum vel conſororum¶Confreſus ſa. ſum. i. confractus: contritus: concuſſus. ⁊ dicitur a confrendo dis. ⁊ produ. fre.Confringo gis. fregi. actuꝫ. confringere .i. ſimul frangere: ⁊componitur ex con ⁊ frango.¶ Confugage. cōis ge. ſimul cuꝫ alio frugiens. ⁊ dicitur a cō⁊ fugio gis. ⁊ cor. fu.Confugela le. penul. produ. vide in confugium.Confugiū. a ꝯfugio gis. dr̄ hͦ ꝯfugiū gij. ⁊ hͨ ꝯfugela le. ſecuritas ⁊ tutela vl̓ adiutoriū vl̓ locꝰ refugij: ⁊ corri. penConfundo ex con ⁊ fundo dis. cōponit̉ confundo is. fudifuſum .i. cōmiſcere vl̓ cōfutare: ꝯuincere: arguere: ponit̉etiā ꝓ deciꝑe vel fruſtrari. Ad roma. 5. Spes aūt nō cōfundit .i. nō decipit vl̓ fruſtrat̉ ſperantē. ⁊ iō nō facit erubeſcere: qꝛ dat qd̓ ꝓmittit: qꝛ eſt de deo ⁊ in deo ꝗ nō pōtdeciꝑe nec decipi. qn̄ .n. alicui aliꝗd ꝓmittit̉ ⁊ ei nō dat̉quodāmodo confunditur ⁊ erubeſcit.Confuto as. aui. are. ex con ⁊ futo as. ꝯponit̉ ⁊ ꝓdu. fu. ⁊ ēverbū actiuū: ⁊ eſt ꝯfutare: arguere: ꝯuincere: ꝯfundere.Conger vl̓ ꝯgrus gri. quidā piſcis ſil̓is anguille: ſed grādis⁊ morat̉ in cauernis petrarū ſub aqͣ. Et dr̄ a ꝯgero ris.Congeries ei. fe. ge. i. cumulus: a congero ris.Congerminalis in germino as. vide.Congeroris. cōgeſſi ſtū. ex con ⁊ gero ris. cōponit̉ .i. ſil̓ gerere: cōgregare: accumulare: ⁊ cor. ge. vide in gero ris.Congeſtus. a ꝯgero ris cōgeſtꝰ ta. tū. i. ſil̓ geſtus: cōgregat
accumulatus: ⁊ h̓ cōgeſtus tus. tui .i. cōgeries accumulatio: ⁊ congeſtim .i. accumulatim aduerbium.Congiariū rij .i. beneficiū: donatio imꝑatoris: qꝛ ꝗlibet imperator fauorē ppl̓i captās adijciebat vt largior videret̉in donis. ⁊ etiā cōgiariū dr̄ fruſtuꝫ carnis vndiqꝫ equatū⁊ hic ⁊ hec congialis ⁊ hoc le. i. rotundum.Congio gis. iuii. itu. ire. i. per augmentum creſcere vel equare vel congregare.Congius gij. maſ. ge. genus menſure .ſ. ſex ſextarioruꝫ. ⁊ dicitur a congio gis.Conglobo. a con ⁊ globo bas. cōpōit̉ cōglobo bas. i. ſimulglobare: coaceruare: in modū globi rotundare. vn̄ cōglobatim aduer .i. ſpiſſim vel cumulatim. ⁊ cor. glo.Congredior eris. greſſus ſum. ex con ⁊ gradior: ⁊ mutat̉ ain e: ⁊ ē cōgredi: cōcurrere: ſil̓ gradi: vl̓ cōfligere: pugnarediſputare. Illi aūt ꝓprie cōgrediunt̉ ꝗ ſil̓ ꝯͣ ſe gradiunt̉ad pugnā verboꝝ vel manuū vel armorum. ⁊ cor. greCongruo is. ex con ⁊ gruo ⁊ eſt congruere: conuenire: concordare. vide in gruo.Congrus gri. vide in conger.Congruus. a cōgruo is. dr̄ ꝯgruꝰ a. um. i. cōueniens. ⁊ comparat̉ ꝑ ſuppletionē cōgruꝰ magis ꝯgruus ſimus. vn̄ cōgrue cōgruēter aduer. Et hͨ cōgruitas tatis. idē qd̓ cōueniētia. Cōgruꝰ cōponit̉ vt incōgruus .i. incōueniens. ⁊ cōparat̉. vn̄ incōgrue: ⁊ hec incongruitas tātis.Cohibētia. a cohibeo bes. dr̄ hec cohibentiatie .i. aſſenſus:idē ⁊ cōuenientia ⁊ collibentia: vt ille ſine cohibentia vl̓cōueniētia vel collibentia fratrū receſſit .i. ſine aſſenſude hoc vide etiam in cohibeo.Conhibeo. habeo componit̉ cū con ⁊ retinet .n. q̄ aufert̉ incohibeo. ⁊ dr̄ cōhibeo bes .i. oculos claudere. ⁊ qꝛ clauſiooculoꝝ ſignat aſſenſū: iō cōhibeo ponit̉ ꝓ aſſentire: obedire. ⁊ tunc inde dicit̉ conhibentia tie.Coniecto ctas. ctaui. ctare. eſt frequentatiuum. de conijciocis. in omni ſua ſignificatione.Coniector toris. maſ. ge. penul. produ. taꝫ in ntō qͣꝫ in obliquis dicit̉ interpres vel cōiecturis peritus: ſacrilegus: diuinus. ⁊ deriuat̉ a conijcio cis. ieci. iectum. Gene. ii. vt cōiecturis veritas probaretur.Cōiectura. a cōijcio cis. hͨ cōiectura. re. iudiciū ſuſpicio: opinio: ſuſpicioſa cogitatio: vl̓ exiſtimatio: ⁊ hīc h̓ ⁊ hͨ cōiecturalis ⁊ hͦ le. qd̓ cōiectura aliqͣ ꝑpēdit̉ vl̓ habet̉: vl̓ qd̓cōiectura ſumit̉. vn̄ cōiectural̓r aduerbiū qͣſi opīatiue.Coniferra. ruꝫ. penul. cor. ferens conos ⁊ componitur a cōnus ⁊ ferens vel fero.Conijcio cis. ieci. iectū ijcere .i. ſil̓ iacere. Itē cōijcere .i. exiſtimare: opinare: cogitare: ꝑpēdere ꝗbuſdā cōiecturis: ⁊cōponit̉ a con ⁊ iacio cis. Gen̄. 41. Que audiui te prudentiſſime cōijcere. ⁊ ſcribit̉ cōijcio ꝑ duo i. qꝛ cōponit̉ a cō ⁊iacio cis. ⁊ mutat̉ a. in i. Inuenit ēt cōijcio cis abiectanCōniuentia tie. que ⁊ alio nomine dicitur cohibentia. videin cōniueo ues.Cōniueo ues. ⁊ cōniuo uis. niui. xū. vl̓ connixi in p̄terito facit ſupinū cōnixū: ſꝫ nō eſt ī vſu .i. oculos claudere vl̓ palpebras iūgere: ⁊ pōit̉ ſepe ꝓ aſſentire: qꝛ clauſio oculoꝝaſſenſuꝫ ſignat. ⁊ cōponit̉ a cō ⁊ nix niuis: qꝛ nix aciē oculoꝝ ꝑſtringit. Albedo .n. diſgregat viſū: ⁊ ꝓdu. ni. Itē dicit Hug. ꝙ cōniueo: vl̓ ẜꝫ quoſdā cōniuo cōponit̉ a con⁊ nitor teris. Pap̄. v̓o dicit. Cōniuere: conſentire oculosclaudere: īterdū diſſimulare: parū dormire. īde cōniuēscōſentiēs: qd̓ ꝓdu. primā ⁊ ſecūdā ẜm Pap̄. vn̄ hec cōniuentia tie. aſſenſus vn̄ cōniuētia capituli factū ē .i. aſſenſu. Et in. 3. ſnīarū diſtin. 3. Sane dici pōt ꝙ credi oportetiuxta ſanctoꝝ atteſtationes cōniuentiam ⁊c̄. Grego. dicit. Qui mihi conniuet oculis ſignum mihi prebet.Coniugalis penul. produ. in coniunx eſt.