Druckschrift 
Catholicon
Seite
98v
Einzelbild herunterladen
 

DeCanteO

Cochlea. a cōcha conche dr̄ hec cōchlea cochlee diminutiuum: qͣſi cōchula. Itē cochlee cōchleaꝝ dn̄r alte ⁊ rotūde turres .ſ. a ciclo qͣſi ciclee. qꝛ per circulū aſcēdūt ad orbeꝫ. vn̄ ẜm Pap̄. coclea dr̄ per circulū aſcenſus. Greciſv̓o dicit. Dic cōchleā turris: ſcalam: teſtamqꝫ limacis.Cochlear. a cōchlea cochlee dr̄ hoc cōchlear chlearis. velhoc cōchleare huius cōchlearis. a cōcauitate vel ab vſupͥus cōchleaꝝ dictū. Cochlear cōchlearis etiam dr̄ q̄dāmēſura .ſ. dimidia pars dragme appēdēs ſiliquas nouē:qd̓ triplicatū conchulā facit ẜm Dug. In Greciſmo aūtſic dr̄. Eſt cōchlear ꝓprie quo pultes ponis in ore.Cochlearius rij. eſt lapis marinus cochleis ⁊ harenis ⁊ lapillis cōcretus ⁊ aſperrimus. ⁊ dicitur a cōchlea.Coctilis. a coquo quis. quere. dicit̉ hic ⁊ hec coctilis. ⁊ hocle. penul. cor. qd̓ coctū eſt: vel aptum ad coquēdumCoctus ta. tū. a coquo quis. quere. dr̄. Ꝙ aūt coctuꝫ quaſicoactū ab igne ⁊ aqua dr̄ ethymologia eſt: nō ꝯpoſitiōisdeclaratio. A quo etiā ꝯponit̉ ſemicoctus ta. tum.Cocula dn̄r vaſa oīa que ſunt coquēdi cauſa parata.Codex. Caudex dicis. idē ē qd̓ trūcus. ⁊ mutata au. diphtōgo in o. dr̄ hic codex dicis. Uel a caudex dicit̉ hic codexcōdicis liber ꝗdā legalis in quo cōtinent̉ diuerſa precepta iuſtitie: ſicut ⁊ in cōdice trūco ꝯtinent̉ diuerſi rami.Et appellatio iſta mō ampliata eſt: vt etiā ꝗlibꝫ liber dicat̉ codex. Differūt tn̄ īter ſe codex ⁊ liber. qꝛ codex ē ꝓprie multoꝝ libroꝝ. qꝛ tanqͣꝫ ramos ꝯtinet in ſe multospartiales libros. Sꝫ liber gn̄al̓r eſt vniꝰ voluminis tm̄.Codicillus li. diminutiuū paruus codex. Codicillus ēt dicebat̉ illa charta in qua ſcriptū erat teſtamētū alicuiusmortui extra ciuitatē: vel in peregrinatione: que poſteamittebat̉ ad romanos ẜm Dug. Papias vero dicit. Codicillus paruus codex vel ſcriptura nulla indigens ſolēnitate: ſed ſolūmodo teſtatoris vltimam voluntatemſignificās. ⁊ ſic loco teſtamēti habetur.Cōdiculus li. diminutiuum paruus codex: idem quod codicillus. ⁊ corripit cu. cōdiculus.Coegi coegiſti p̄teritū eſt de hoc verbo cogo gis. gere.Coeo. eo is. ꝯponit̉ cū cō. ⁊ dicit̉ coeo cōis cōire. ſubtractan. in ꝯpoſitione. Et eſt cōire ſimul ire. Et cōire ēt ſignificat coniūgi: ꝯgregari: adunari. Un̄ qꝛ vir ⁊ femina ꝯiungunt̉ in opere venereo dn̄r tūc coire. vnde hic coitꝰ tus.tui .i. cōcubitus. Itē cōire qn̄qꝫ ponit̉ trāſitiue .ſ. pro coniungere. ſiue ꝓ colligere ⁊ ꝯgregare. Et ẜm hoc īuenit̉ ēteiꝰ paſſiuū in tertia ꝑſona pn̄tis īdicatiui modi. videlicꝫcoitur. vn̄ Lucanꝰ. Multūqꝫ coitur humani generis .i.colligit̉ ⁊ ꝯgregat̉. Coeo tn̄ eſt v̓bū neutrū ⁊ abſolutumCoepiſcopus pi. i. vicarius epiſcopi. a con. ⁊ epiſcopus componitur. Uel ẜm Papiam. coepiſcopus ſic dictus quaſiconiunctus. ⁊ vicinus epiſcopus.Coepulor laris. lari. latus ſum. .i. ſimul cum alijs epulari. acon. ⁊ epulor laris. componitur.Coequo quas. quaui. quare .i. ſimul cū alijs eqͣre. ex con. ⁊equo equas ꝯponit̉. vn̄ hic ⁊ hec ⁊ hoc coequās tis. ⁊ ſcribit̉ per oe. diphtongū: vn̄ patet ꝙ ꝓdu. penul. Regū. 2.libro ca. 8. Et mēſus eos funiculo coequās terre.Coerceo ces. cui. citū. verbū actiuū .i. ſimul cū alijs arcereſeu ꝯſtringere. Et ꝯponit̉ coerceo ex con. ⁊ arceo ces. cere. vn̄ hic ⁊ hec coercibilis. ⁊ hoc le. vn̄ coercibil̓r aduerbium. Et īde etiā hec coercibilitas tatis.Coeſus coeſa ſum. .i. corroſus. a con. ⁊ eſus componitur: ⁊C oetaneꝰ nea. neū .i. vnius ⁊ eiuſdē etatis: vnde ad Gal. i.producit penultimam.Proficiebā in iudaiſmo ſupra multos coetaneos meosC oeternus na. nū. i. ſimul cuꝫ alijs eternꝰ. ⁊ ꝯponit̉ coeternus. ex cō. ⁊ eternꝰ na. nū. ⁊ abijcitur n. ī ꝯpōne cā euphonie. vn̄ de filio in diuinis dr̄. Filius eſt deo patri coeter

nus. Inde ēt deriuat̉ coeternitas tatis. Uide ī ꝑſonaCōphinariꝰ rij. maſ. ge. ꝗ cōphinos facit vel vēdit vel portat. ⁊ dr̄ a cōphinꝰ ni. Et a cōphinariꝰ ēt dr̄ cōphīaria riemulier q̄ vēdit vel facit cōphinos: ſeu vxor cōphinaru.Cophinulus li. diminutiuum .i. paruus cōphinus.Cophinus ni. penul. cor. dr̄ a cauo uas. qͣſi cauus. qꝛ ſit cauus ẜm Rabanū. Et vt dic̄ Pap̄. cōphinos grece corbilatine. Cōphinus vas ex virgultis aptū aliꝗd mundareUel vt dic̄ q̄dā glo. in Ioan. cōphini ſunt vaſa ad fimuportādū apta. Uel dic ꝙ cōphinus eſt geſtatoriū fimi vl̓ceni: qd̓ qͣſi idē ē. Ul̓ ẜm quoſdā cōphini ſūt vaſa vimnea ad opera ſeruilia deputata aut vilia deputata: vt acfimum portandum: aut alia ſimilia. Iuxta illud ꝓſalManus eius in cōphino ſeruierunt.Cogitatiuncula le. diminutiuum parua cogitatio.Cogito tas. taui. tare .i. puto tas. ⁊ deriuat̉ a ſcd̓a ꝑſona hiius v̓bi cogo gis. gere. abſtractas. ⁊ addita to. vn̄ ēt v̓bꝰlia: vt cogitator cogitatrix. ⁊ cogitatio. ⁊ h̓ cogitatus tus.tui. qͣrte declinatiōis. ⁊ hoc cogitamē minis. tertie declnatōis. Cogito ꝯponit̉ cū ex. ⁊ dr̄ excogito tas. taui. tareItē ꝯponit̉ cū p̄. ⁊ dr̄ p̄cogito tas. taui. tare. Iteꝫ ꝯponitcū re. ⁊ dr̄ recogito tas. taui. Et ab iſtis v̓balia .ſ. excogit.tor excogitatrix excogitatio. recogitator recogitatrix recogitatio. ⁊ dr̄ cogitatio. qꝛ cogat freq̄nter aīuꝫ remīſciCognatꝰ. gnatꝰ .i. filiꝰ ꝯponit̉ cū cō. ⁊ abiecta .n. dr̄ h̓ cognatus ti .i. frater: qͣſi ſil̓ natꝰ. ⁊ hec cognata .i. ſoror: qͣſi ſil̓nta .i. filia. ⁊ tūc ponit̉ g. in natꝰ. ⁊ nata ꝑ ꝓtheſim. Itē natus ta. tū. ꝯponit̉ cū con. ⁊ dr̄ cognatꝰ ta. tū. ⁊ h̓ cognatꝰ⁊ hec cognata. ⁊ hoc cognatū. Itē ꝯpōit̉ cū ad. ⁊ dr̄ agnatus ta. tu. ⁊ h̓ agnatus. ⁊ hec agnata. ⁊ hoc agnatū: ꝗ vl̓ q̄vl̓ qd̓ ē de eodē gn̄e natꝰ: vl̓ nata vl̓ natū. tn̄ ibi ē dr̄ia. qꝛagnati dn̄r ꝗ ꝑ virilē ſexū deſcēdūt: ſꝫ cognati dn̄r ꝗ ꝑfmineū d̓ſcēdūt: ſexū. Et dn̄r agnati. qꝛ accedūt ꝓ natis. ⁊ſuccedūt loco natoꝝ dū deſūt filij. ſꝫ cognati dn̄r. qꝛ ſūtde eodē gn̄e nati: vl̓ qꝛ ſūt ꝓpīꝗtate cognatiōis ꝯiūcti.iō poſt agnatos habēt̉. qꝛ ꝑ feminini ſexꝰ ꝑſonas veniūt.⁊ a cognatꝰ dr̄ hec agnatio onis .i. parētela: ꝯſanguinitasſꝫ diſtingue vt ſupra īter agnatꝰ ⁊ cognatꝰ diſtinxi. Et abagnatus dr̄ hec agnatio onis .i. parētela: ꝯſanguinitas: ſꝫſimiliter diſtingue vt ſupra fecimus.Cognomen minis. ē cōe nomē totiꝰ cognatōis: vn̄ h̓ ⁊ heccognominis. ⁊ hoc ne. q̄ ſunt eiuſdē cognatōis vel noīs. ⁊tūc ꝯponit̉ a cō. ⁊ nomē. ⁊ īde cognomino cognominatnare .i. cognomine appellare. vel cognomē īponereCognoſco ſcis. cognoui cognitū cognoſcere .ſ. ſimul noſcire. vn̄ cognitor dr̄ a cognoſcēdo rōes vtriuſqꝫ partis. Lgnoſcere etiam dicitur in alio ſenſu: vt ibi. Adaꝫ cognuit vxorē ſuam. Cognoſco ꝯponit̉ ex con. ⁊ noſco. ⁊ mutatur n. in g. Cognoſco ꝯponit̉ cuꝫ pre. ⁊ dicit̉ p̄cognoſſcis. p̄cognoui precognitū: p̄cognoſcere. Itē componitucum re. ⁊ dicit̉ recognoſco ſcis. recognoui recognitu: recognoſcere. De cognitōe ſanctoꝝ dicā in littera o .ſ. in dictione oratio. ⁊ ſil̓r de cognitōe ſanctoꝝ in litteras. in dictione ſanctus. De cognitione v̓o noſtre vtilitatis dicamin littera c. in dictione curioſus. Item de cognitiōe mortuoꝝ dicā in littera d. in dictione defunctus. item de cegnitione beatorum angelorum dicam in littera i. quando declarabo dictionem intellectus.Cogo cogis coegi coactū cogere. Ago ꝯponit̉ cū con. ⁊ dictur cogo cogis coegi coactū cogere. vn̄ v̓balia .ſ. coactocoactrix coactio. Et eſt cogere idem qd̓ ꝯſtringere: vl̓ qadunare: vnde de hoc talis datur verſus. Cogo conſtrinC ohereo res. heſi. heſum. ſimul hereo. ⁊ componit̉ ex cōgo: dico cogo: coaduno.hereo res. ſi. ſum. herere. abiecta n. ⁊ ꝓdu. he.Coheres redis. cōis ge. i. ſil̓ cū alio heres. ⁊ ꝯponit̉ ex cō-