DeCanteO

98

Clito a cluo cluis. ꝓ ſplendeo dr̄ hic clito tōnis .i. filiꝰ regisvel īperatoris: vel qui multa reſplēdet nobilitate.Clitus ta. tū .i. glorioſus nobilis: ſꝫ nō ē in vſu. ⁊ deriuat̉ acleos qd̓ eſt gl̓ia: vel a cleo cles. qd̓ eſt glorior. Et ꝯponit̉clitus cū in. ⁊ dr̄ īclitus ta. tuꝫ .i. valde glorioſus nobilis.Nel pōt ꝯponi īclitus ab in. ⁊ clito tōnis. vnde īclitus .i.nobilis ⁊ glorioſus ẜm Hug. vel īclitus ẜm Pap̄. ꝯponit̉ab in ⁊ cleos qd̓ eſt gloria. īde inclitus .i. intus glorioſusſiue ītus cleos. ⁊ cor. cli.C liuoſus ſa. ſum. vide in cliuus.¶ liuꝰ. a cleocles qd̓ eſt īclinare dr̄ hic cliuus cliui .i. collis:ẜm ꝙ ꝯſiderat̉ in deſcenſu .ſ. aſcenſus: vel potiꝰ deſcenſus mōtis: vel flexuoſitas: vn̄ cliuoſus ſa. ſuꝫ .i. mōticuloſus vl̓ flexuoſus. Cliuis ꝯpōit̉ cū ad. ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hec accliuis.⁊ hoc accliue: vel accliuus ua. uum. Item ꝯponitur cumde. ⁊ dicit̉ decliuus ui. Item cū pro. ⁊ dicitur procliuus.⁊ qd̓libet iſtorum ꝯparatur ẜm Hug. Papͥ. v̓o dicit. Cliuus aſcenſus: mons non altus.¶ liuoſus .i. īclinatꝰ. Pro aſcenſu ſumit̉ pͦ Regū. ca. 9. Cūqꝫaſcēderēt cliuū ciuitatis īuenerūt puellas. ⁊c̄. ⁊ ꝓdu. cliC loaca. a colo las. dr̄ hec cloaca ce. qꝛ ibi colant̉ que emittunt̉: ⁊ dr̄ cloaca quelibꝫ foſſa ad quā ſordes d̓fluūt. Ul̓ẜm quoſdā dr̄ a cleo cles qd̓ eſt abſcōdere vl̓ ſorbere. qꝛſtercora ⁊ īmūda abſorbeat vel abſcōdat. ⁊ ꝓdu. penul.Uel ẜm Papiam. cloace dicte ſunt. qꝛ per eas colanturaque: vt quotiens pluuie inundatio extiterit: per eas aq̄extra ciuitatem emittantur.Cloacariꝰ rij. qui cloacā facit vel purgat. a cloaca dr̄. ⁊ heccloacariarie. in eodem ſenſu. Et cloacarius ria. rium. qd̓pertinet ad cloacam: vel res cloace.Cloto. vna ex tribus parcis. ⁊ īterpretatur cōuocatio.Cludodis. antiꝗ dixerūt: ſꝫ moderni claudo dis. dicūt. vn̄pōt ꝯponi ẜm antiquitatē cū con. ⁊ dicit̉ cōcludo. ⁊ ſimiliter cum ex. ⁊ dicit̉ excludo dis. ⁊ cum de. ⁊ dicit̉ decludo ⁊c̄. Uide in claudo dis.Cluniculū li. ge. neu. penul. cor. i. ſpata: ſplēdona. et dicitura clunis. qꝛ ſplēdeat a clune. Uel dicitur a cluo is. qꝛ defendat. Cluniculum etiam dicitur foramen qd̓ fit in camiſijs mulierū circa īguina: vel general̓r: qd̓ fit in pānisearum circa latus ipſarum ẜm Dug.Clunis. aculus dr̄ h̓ aūt hec clunis generis īcerti .i. nates.qꝛ ſunt iuxta culum: vel potius deriuat̉ a cluo cluis proferēdo. qꝛ illa maſſa carnis defendit oſſa ſedentis ſcd̓mPug. Pap̄. v̓o dicit. Clunes dicte ꝙ ſint iuxta culum.Cluo cluis. clui. caret ſupinis. ⁊ ſignat duo .ſ. d̓fendere ⁊ reſplēdere. Cluo ꝯponit̉ cū pre. ⁊ dr̄ p̄cluo is .i. valde d̓fendere. vel valde reſplēdere. vn̄ h̓ ⁊ hec p̄cliuis. Et cluo ꝓdefendo cū ſuis ꝯpoſitis: ſi qua hꝫ: actiuū ē: ꝓ reſplēdeov̓o neutrum. ⁊ oīa carēt ſupinis ẜm Hug. Pap̄. v̓o dicitCluere .i. pollere: excellere: protegere.C ante OCoaceruo uas. uaui. ex con. ⁊ aceruo. uas. ⁊ abijcit̉ n. ⁊ eſtcoaceruare. ſimul aceruare: cumulare: congregare.Coactim aduerbium .i. vrgenter.Coactor toris. qui cogit. a cogo gis. Coactor etiam dicituraſelli agitator ẜm Papiam.Coactrix cis. fe. ge. mulier que cogit. ⁊ formatur a coactortor. conuerſa in trix: vel or in rix.Coactus coacta coactum .i. conſtrictus: in vnuꝫ collectus.a cogo gis. dicitur.Coacuo coacuis coacui. ꝯponitur ex con. ⁊ acuo is. i. ſimulacuere. Dierony. in prologo libroꝝ Salomonis. Sciatmagis ſcripta noſtra ītelligi: que nō in tertium vas trāſfuſa coacuerunt: ſꝫ ſtatim de prelo puriſſime commendata teſte ſuum ſaporem ſeruauerunt.C oadiuuo uas. i. ſimul adiuuo. ⁊ componit̉ ex con. ⁊ adiu

uo uas. ⁊ abijcitur n.Coaduno coadunas. ex con ⁊ aduno nas componitur .i. ſimul adunare. cum alio in vnum eligere. ⁊ abijcitur n. incompoſitione.Coagito tas. ex con. ⁊ agito tas. ꝯponitur. ⁊ eſt coagitare ſimul agitare vel cumulare: cōmouere vel repellere.Coagulatus ta. tum .i. conſtrictus: vel ſimul ſtrictus. a coagulo dicitur.Coagulum. a cogo cogis. dicitur hoc coagulum li. i. illudquod ponitur in lacte: vt coaguletur. vnde coagulo las..i. ſimul ſtringere.Coalbeo coalbes. bui. bere .i. ſimul albere. a con. ⁊ albeo. ⁊abijcitur n.Coaleo les. in cōalo vide.Coaleſco ſcis. inchoatiuum a coaleo les.C oalo lis. lui. i. creſcere. ex con. ⁊ alo lis. componit̉. Quodetiaꝫ ſcd̓e coniugationis inuenit̉ coaleo les lere .i. ſimulcreſcere. Inde coaleſco ſcis. īchoatiuum.Coalterco coaltercas coaltercaui coaltercare: vel coaltercor caris .i. ſimul certare: litigare. ex con. ⁊ alcerco vel altercor caris. componitur.Coamicio cis. ciui. citum .i. ſimul amicire. ex con ⁊ amiciocis. ⁊ corripit mi.Coango coangis coanxi coactum .i. ſimul angere. ex con. ⁊angogis. componitur.C oarguo coarguis coargui coarguere .i. ſimul arguere. excon. ⁊ arguo.Coarto tas. taui. tare .i. ſimul artare: conſtringere: condenſare. ex con. ⁊ arto tas. componitur.Coax vox eſt ranarum.Coaxo coaxas. coaxare verbum proprium ranarum dicitur a coax cis.Coccinus. vide in coccus.Coccitus ti. fluuius īfernalis. ⁊ īterpretatur luctus. ⁊ ꝓdupenul. ⁊ etiā pͥmam. qꝛ duplicat c. qꝛ vt habet̉ in doctrinali. Iotaqꝫ vocalis. coccitus c. duplicauit. Iob. 21. Dulcis fuit glareis cocciti. Quod verbū tractās Greg. Moraliū. ij. diſtinctiōe. Greca lingua coccitos luctus. qui tn̄dicit: Luctus feminaꝝ: vel quorūlibet infirmitantiumſolet ītelligi. Sapientes v̓o huius ſeculi a luce veritatieexcluſi quaſi vmbras quaſdam de veritatis inꝗſitionetenere conati ſunt: vn̄ coccitū fluuiū currere apud inferos putauerūt: videlicet deſignātes ꝙ hi qui digna doloribus opera faciūt in īfernum ad luctum decurruntSꝫ nos deſpiciamus vmbrā carnalis ſapiētie: ꝗ iam deveritate lucē tenemus: ⁊ cognoſcamꝰ voce beati viri cocciton vel coccitū luctū infirmātium dici. ¶ Et ſcias ꝙPap̄. ponit quoccitus in q. ⁊ etiā in c. vn̄ in c. dicit. Coccitus īferni palus vel fluuius. ẜm Dug. ponit coccitus irc. ⁊ ſic pͥma lr̄a ẜm eū eſt c. ⁊ ſic ſcribit̉ cōmuniter. De cōecito dr̄. Nō niſi lamēta tua dant coccita fluenta. Quidātamen cocitus ſcribunt per vnum c. tātum.Coccineus nea. neum. in coccus eſt.Cocciteus tea. teū. deriuat̉ a coccitus. Uirgil̓. in. 7. Enei.Hic ſubitam rabiem cocciteam virgo obijt ⁊c̄.Coccus ci. maſ. ge. eſt genus tincture .ſ mediū īter rubeuꝫ⁊ croceū. Coccū dicūt greci. nos rubeū ſeu vermiculumdicimus. Eſt .n. vermiculus ex ſilueſtribꝰ frondibus. vn̄coccinꝰ na. nū. ⁊ coccineus nea. neū. illo colore tinctus .i.rubeus. Inuenit̉ etiā hoc coccinū ni. in Iſa. i. cap̄. Si fuerint peccata veſtra: vt coccinū. vbi dicit glo. Idē eſt coccus ⁊ coccinū ⁊ vermiculus. ¶ Et ſcias ꝙ coccinū ſubſtātinum corripit mediā. ⁊ coccinus na. num. adiectiuūꝓdu. penul. ſicut biſſinus na. num. ꝓducit mediā. Sedhoc biſſinū ni. ſubſtātiuum eam cor. ⁊ vt dicit Pap̄. coccineum ſanguineum a cocco dicitur.

2